استکهلمیان –  ماه رمضان برای آن دسته از مسلمانانی که آیین خود را با تفکر و اندیشه برگزیده اند ماهی فرخنده و سرشار از معنویت محسوب میگردد, اما از سوی دیگر بسیاری از والدین بنیادگرا نیز این ماه را مبدل به “ماه شکنجه” برای کودکان خواهند نمود, از جمله در سوئد.

در حال حاضر فاصله طلوع تا غروب آفتاب در سوئد  حدود ۱۵ ساعت است. با فرا رسیدن ماه رمضان که مسلمانان در طی آن  جهت انجام فرایض دینی خود از جمله از خوردن و آشامیدن در طی ساعات روز خودداری میورزند, کودکان زیر ۱۸ سالی نیز که شمار آنها مشخص نیست توسط  برخی از والدین که  معمولا از کشورهای عربی و آفریقایی آمده اند مجبور به “روزه گرفتن”  می شوند که اثرات سوء بر روی بدن در حال رشد و تکامل نیافته آنان میگذارد و حضور در کلاسهای درس با شکمهای گرسنه و لبهای تشنه, نه تنها تاثیرات منفی بر روی بازدهی تحصیلی آنان دارد بلکه برای بدنهای کوچک و آسیب پذیر این کودکان عملا نوعی شکنجه محسوب میگردد.

این وضعیت حتی در مدارس ابتدایی کشوری پیشرو در دفاع از حقوق کودکان مانند سوئد نیز دیده میشود , اما از آن جهت که این مشکل در درجه اول گریبانگیر کودکان سوئدی الاصل نیست توجه عمده ای نیز نسبت به آن صورت نمیگیرد و این کودکان عملا از هر گونه حمایتی در این زمینه محروم هستند.

آموزگاران سوئدی شاهد رنج این کودکان حتی در سنین پایین ۸ و ۹ سالگی هستند که توسط والدین خود بصورت مستقیم و یا غیر مستقیم مجبور به “روزه گرفتن” شده اند و در مواردی تا ۱۵ ساعت بدون خوردن غذا و نوشیدنی در کلاس های درسی بصورت نیمه بیهوش حضور دارند. اما آموزگاران سوئدی از بیم دریافت برچسب “نژادپرستی و راسیسسم”  و دخالت سازمانهایی که کورکورانه تحت عنوان “دفاع از آزادیهای مذهبی” آنها را درگیر پروسه های پیچیده حقوقی میکنند ترجیح به سکوت میدهند.

یک آموزگار مقطع ابتدایی در استکهلم  در مورد تجریباتش در این زمینه به استکهلمیان گفته است که او والدین  یک کودک دختر ۱۲ ساله را که بواسطه “روزه گرفتن” در کلاس درس در حال از هوش رفته است  را به مدرسه فراخوانده و با  استفاده از مترجم سعی کرده است که به آنان توضیح دهد بدن یک کودک ۱۲ ساله طاقت تحمل گرسنگی و تشنگی آن هم در طی نزدیک به ۱۵ ساعت در روز را ندارد و این عملا نوعی از شکنجه محسوب میگردد.

اما والدین این کودک ضمن توضیح اینکه در مذهب آنان دخترشان از سن ۹ سالگی “بالغ” محسوب میشود به معلم “اطمینان” میدهند که این کودک “به تصمیم خودش روزه میگیرد” و هیج اجباری از طرف خانواده بر او تحمیل نشده است. این والدین که با اصرار آموزگار سوئدی در نیاز کودک به خوردن غذا و آشامیدن در طول روز و در مدرسه مواجه میشوند تهدید میکنند که در صورت دخالت بیشتر آموزگار در این زمینه از وی به “ناظر عالی  منع تبعیض” شکایت خواهند برد.

این آموزگار سوئدی که خود را مستاصل میبیند با توجه به معیارها و ارزشهای انسانی خود بعنوان یک زن , یک مادر و یک آموزگار به این خانواده پیشنهاد میکند که چنانچه ممکن است حداقل جای شب و روز را در مورد این کودک عوض کنند تا ساعات “روزه”  او به شب بیفتد تا این کودک بتواند در طی روزغذا خورده  و تشنه نیز نباشد و “روزه” خود را در طی ساعات شب بگیرد که در هر حال در خواب بسر میبرد! که به این ترتیب این کودک هم روزه خود را گرفته باشد و هم  تحت آزار جسمی و روحی  و شکنجه گرسنگی و تشنگی قرار نگیرد! توجیهی منطقی از دیگاه یک مادر و یک آموزگار سوئدی و البته کاملا غیر قابل پذیرش توسط والدینی بنیادگرا که چنان اسیر تفکرات بنیادگرایانه مذهبی خود هستند که حتی قدرت مشاهده شکنجه کودک خودشان نیز از آنان سلب گردیده است. 

گفت و شنودی  که  روزنامه صبح استکهلم, مترو, با یک “امام” لبنانی شیعه بنام “محمد حسین فدل الله” در سوئد به انجام رساند و در صفحه ۱۲  شماره  روز پنج شنبه ۲۰  نوامبر ۲۰۰۳ این روزنامه در استکهلم درج  شد در آن زمان موجبات اعتراض گسترده شهروندان سوئدی را بدنبال داشت. اما سازمانهای دفاع از حقوق کودکان در سوئد  باز هم چون مسئله در درجه اول مشکلی برای کودکان سوئدی نبود حتی از بیان اعتراضی شفاهی نسبت به به آن خودداری ورزیدند.  در حالیکه اگر چنین تهدیدی در درجه اول نسبت به کودکان سوئدی صورت می گرفت بی شک منجر به اعتراضات وسیع از جانب ارگانها و سازمانهای سوئدی می گردید.

این “امام” در این گفت و شنود طولانی  از جمله نظر داده بود  که در دین اسلام برای ازدواج اصولا یک مرز پایین سنی وجود ندارد و “یک کودک و  دختر ۹ ساله, کلا بالغ  و آماده ازدواج است”.  چنین اظهار نظری در حالی صورت گرفت که مبادرت به چنین عملی بر اساس قوانین جاری سوئد  بیماری روانی “پدوفیلی” و سوء استفاده جنسی از کودکان تلقی شده  و مجازاتی سنگین بدنبال دارد. 

بررسی برنامه معتبر “داکومنت اوتیفرون” که در سال ۲۰۰۷ از تلویزیون ملی سوئد (اس وی تی) پخش شد نشان از آن داشت که میزان ضرب و شتم کودکان در میان خانواده های مهاجر تبار سوئد بیش از میزان آن در کل جامعه است.

اما بر اساس اطلاعات این برنامه, کارمندان دولتی ذیربط  در سوئد از بیم متهم شدن به “راسیسم” و نژادپرستی اقدامات لازم را جهت حمایت از کودکان خانواده های مهاجر انجام نمی دهند.

به گفته مسئولین سازمان “قهرمانان شرف” که با خشونتهای ناموسی در سوئد مبارزه می کند یکی از مهم ترین دلایل وجود خشونتهای ناموسی در سوئد نیز ترس کارمندان سوئدی تبار شاغل در ادارات ذیربط از متهم شدن به راسیسم در صورت نشان دادن عکس العمل  در اینگونه موارد است.

چندی پیش هنگامی که کارمندان سازمان امور اجتماعی سوئد یک پسربچه سومالیایی تبار را که مورد ضرب و شتم پیاپی پدر خود قرار گرفته بود از این خانواده جدا کردند تظاهراتی اعتراضی از سوی عده ای سومالیایی در مقابل دفتر سازمان امور اجتماعی صورت گرفت و برخی از آنان حتی از ضرب و شتم کودکان بعنوان یک “شیوه سنتی موثر در تربیت کودکان”  نام می بردند.

**********

چنانچه در سوئد کودکی را میشناسید که به هر شکلی مورد آزار روحی و یا فیزیکی قرار گرفته است با نزدیکترین سازمان امور اجتماعی محل زندگی کودک (سوسیال شنستن) تماس گرفته و مورد آن را گزارش دهید. آدرس, ئی میل و شماره تلفن سازمان امور اجتماعی هر منطقه را میتوانید از طریق تماس تلفنی با کمون و یا کاتالوگ تلفن بدست آورید. در صورت تماس تلفنی با سازمان امور اجتماعی تقاضا کنید که مایلید با یک مشاور امور اجتماعی (سوسیال سکرتراره) جهت گزارش موردی از آزار کودکان صحبت نمایید. توجه کنید که این حق را دارید که کاملا ناشناس باقی بمانید.

به گزارش سایت مردمک، روزنامه نیویورک تایمز در مقاله‌ای از موج گسترده و بی‌سابقه مهاجرت دانشجویان ایرانی برای ادامه تحصیل به آمریکا خبر داده است.

بر اساس آمار موسسه بین‌المللی آموزش مستقر در نیویورک، هم اکنون تعداد دانشجویان ایرانی در آمریکا به بیشترین میزان خود از سال ۱۹۹۴ رسیده است.

به نوشته نیویورک تایمز، دانشجویان ایرانی دلیل انتخاب دانشگاه‌های آمریکایی را “سطح علمی بالا” و “بورس‌های تحقیقاتی دست و دلبازانه” این موسسات آموزشی بیان کرده‌اند.

این دانشجویان معتقدند که علیرغم تنش‌های سیاسی میان دو کشور ایران و ایالات متحده، تحصیل در یک دانشگاه آمریکایی برای آنها امکان بهترین مشاغل را فراهم خواهد کرد.

دانشجویان به نیویورک تایمز گفته‌اند که احتمال می‌دهند در بازگشت به ایران مجبور باشند جواب پس دهند.

به گفته این دانشجویان حکومت ایران علاقه‌ای ندارد که آنها برای ادامه تحصیل به اروپا و آمریکا بروند و در مقابل آنها را تشویق می‌کند که به چین، روسیه و مالزی بروند. اما دانشجویان توجه چندانی به امر و نهی‌های حکومت نمی‌کنند.

امین شریعت‌زاده، دانشجوی ایرانی ۳۲ ساله در اوکلاهاما می‌گوید که ایالات متحده برای دانشجویان ایرانی جذاب است و آنها می‌خواهند که آمریکا را آن‌طور که واقعا هست، و نه از طریق تبلیغات حکومتی تجربه کنند.

علی کامران‌زاده، مهندس فارغ‌التحصیل از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که در دانشگاه شیراز درس می‌خوانده است، گفت: دانشجویان علاقه‌ای به سیاست‌های حکومت ندارند و خودشان می‌دانند که چه کاری برای آینده آنها مفید است.

یکی دیگر از ورزشکاران ایرانی به اروپا پناهنده شد

سایت حکومتی آتی نیوز: یکی از رزمی کاران مطرح ایرانی مدتی است به عنوان نگهبان در یکی از کافه های کشور هلند مشغول به کار است.

به گزارش فردا یکی از قهرمانان مطرح ایران که چندی پیش با اهداف برگزاری اردوهای آماده سازی و مسابقات تدارکاتی راهی یکی از کشورهای اروپای شرقی شده است، در این کشور موفق به تغییر ماهیتش و فعالیت در یک کافه به عنوان نگهبان شده که این اتفاق برای ایرانیان مقیم هلند که این قهرمان را مشاهده کرده اند، چندان خوشایند نبوده است.

این قهرمانان سرشناس کشورمان مدتی پیش به هزینه فدراسیون متبوعش راهی یکی از کشورهای اروپای غربی شد تا در یک دوره میان مدت با طی برنامه های تدارکاتی متعدد به اوج آمادگی برسد و البته در این مدت در مسابقات باشگاهی این کشور با قهرمانان اروپا به رقابت بپردازد اما او راه رفتن روی کف پوش خیابان های آمستردام را به زمین خوردن روی تاتامی سالن های این کشور ترجیح داد.

هنگامی که اثری از مسابقات مهم در این کشور باقی نماند و هنوز این قهرمان بلیتش را برای سفر به تهران اوکی نکرده بود، شایعات در ایران و هلند مبنی بر احتمال پناهندگی این قهرمان شدت گرفت اما به واسطه عدم ارائه درخواست رسمی این ورزشکار به مقامات هلندی، این خبر به شکل رسمی تاکنون منتشر نشده و خبرنگاران در میان سکوت مسئولان مربوطه در حوزه ورزش، در انتظار پاسخ به این پرسش هستند؛ آیا او به ایران باز خواهد گشت؟

پاسخ به این پرسش زمانی واضح تر شد که این قهرمان جهان در یک کافه مشغول به فعالیت شد و شغل او در این بار چیزی نبود جز نگهبانی که در چنین مکان هایی قواعد خاص خود را دارد و یکی از این شرایط برخورداری از توانمندی بالای بدنی است. باید دید آیا با رایزنی مسئولان فدراسیون مربوطه این قهرمان به ایران بازخواهد گشت یا رسماً پناهنده یا مقیم خواهد شد.

گفتنی است، در طول چند سال اخیر برخی از قهرمانان رشته های مختلف از جمله شمشیربازی در هلند پناهنده شده اند و وقوع این پناهندگی نیز میتواند یادآور اتفاقات تلخی باشد که در گذشته به وقوع پیوسته و البته برای ورزش ایران خروج اینچنینی ظرفیت های فنی اتفاق خوبی نخواهد بود.

سایت حکومتی آتی نیوز : عضو تیم ملی شیرجه ایران برای یافتن شرایط شغلی بهتر مقیم سوئیس شد.

“س.ع” دارنده طلای مسابقات شیرجه بازی‌های آسیایی غرب آسیا، مدال برنز مسابقات بین‌المللی کاپ آزاد اوکراین از سکوی ۱۰ متر، مدال نقره مسابقات رده‌های سنی آسیا رده عموم، عضو سابق کمیته فنی شیرجه فدراسیون و عضو کمسیون ورزشکاران ستاد تدارکاتی بازی‌های آسیایی و المپیک چندی پیش راهی کشور سوئیس شد.

وی پس از آسیب دیدگی از ناحیه کتف و دوری چند وقته از تمرینات تیم ملی تیرماه گذشته در آخرین میدان رقابتی خود در مسابقات رده‌های سنی ژاپن شرکت کرده و به مدال نقره شیرجه هماهنگ از سکوی ۱۰ متر دست پیدا کرد.

این ورزشکار انگیزه خود از این اقدام را یافتن شرایط بهتر شغلی و ورزشی عنوان کرده است.

گفتنی است پیش از این نیز ورزشکارانی در رشته های رزمی کار ژیمناستیک و شمشیربازی اقدام به پناهنده شدن در کشورهای اروپایی کرده اند.