حمید عزیز شما از من خواسته اید به سئوالات شما به طور خصوصی پاسخ بدهم ولی از آنجایی که نامه شما و سئوالاتی که از من پرسیده اید نمونه ای از صدها سئوال و اطلاعات ناروشنی است که متاسفانه بسیاری از متقاضیان پناهندگی از همان روز اول درخواست پناهندگی شان با آن روبرو هستند و با ارائه چنین اطلاعاتی سالها از زندگی و اهدافی که برای خود در نظر گرفته اند عقب می مانند و آینده بسیار تیره و تاری پیدا می کنند؛ تصمیم گرفتم این نامه را به طور علنی منتشر کنم و به آن پاسخ دهم. از این نظر با اجازه شما من آن جنبه هایی از نامه که شامل مشخصات واقعی شماست  حذف کرده و سعی کرده ام پاسخ خود را به سئوالات و نکاتی که در این نامه مطرح شده است از حالت خصوصی خارج کنم تا صدها نفر دیگر آن را ببینند و بخوانند تا از افتادنشان به دام چنین مسائلی جلوگیری شود. من در اینجا به هرکدام از سئوالات شما یک به یک به صورت زیر پاسخ می دهم.

  ادامه خواندن کسی را پیدا کرده ام که بدون اثر انگشت مرا به اوکراین میبرد… ←

سلام خانم آرزو عزیز

ابتدا از شرایطی که فرزند یا فرزندان شما و باقی پناهجویان ایرانی در آن قرار گرفته اند؛ بسیار متأسفم. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در جریان شرایط به وجود آمده در استرالیا و گینه نو و اندونزی برای پناهجویان ایرانی قرار دارد.

توجه شما را در این مورد به چند نکته جلب میکنم. ادامه خواندن پاسخ به خانم آرزو در مورد پناهجویان ایرانی در استرالیا ←

سلام دوست عزیز

از وضعیتی که دارید بسیار متاسفم. فرهنگی که شما را در خانواده و در جامعه نمی پذیرد، فرهنگی است که ۳۳ سال است یک رژیم کثیف و ضد شادی و اسلامی از طریق رادیو، تلویزیون و روزنامه های داخلی اش و از طریق نماز جماعت و نماز جمعه ها و به مناسبتهای مذهبی و سالگردهای امامان مرتجعشان و بلندگوهای مجلس و آخوندهای از گوربرخاسته و مداحان روزه خوان و چوبه های دار و طناب اعدام وشکنجه های وحشیانه و زندان و  بازداشته های بی رویه ومراسم عاشورا و تاسوعا، ترویج و تبلیغ خرافات مذهبی و برقراری و تحمیل قوانین بربریت به جامعه و تزریق این همه عقب ماندگی و خرافات به مردم، متاسفانه ما چه بخواهیم و چه نخواهیم روی بخشهای زیادی از افکار عمومی جامعه تاثیرات بسیار منفی  گذاشته است. دوست عزیز این که جامعه ای به شما مثل یک بیمار نگاه می کند و برای کسانی مثل شما و دیگر همجنسگرایان بعنوان انسان  متساوی الحقوق،  حقوق برابر در نظر نمیگیرد جامعه ای بیمار است. ترانس سکشوال بودن نشانه بیماری شما نیست چون اصلا بیماری نیست؛ این برخوردها است که نشانه بیماری جامعه است. ادامه خواندن پاسخ به دوستی از ایران ←

نزدیک به ۳ سال بود که در مهد کودک کار می کردم سه چهار ماه از سال تحصیلی گذشته بود که پدر این بچه راجع به دخترش عارفه از من سوال میکرد من هم وقتی بچه ها رو به خانوادها شون تحویل میدادم با خیلی از آنها مثل عادت همیشه با تبسم و با روی باز بر خورد می کردم. عارفه یکی از کودکانی بود که مسئولیتش با من بود. پدر عارفه همیشه از من راجع به رفتار واخلاقش سوال میکرد. نزدیک عید بود که حس کردم صحبت های ایشان بوی دیگری گرفته تا جایی که به من می گفت. میخواهی ایام نوروز را بروید شمال؟ من سوال کردم چه طور مگه؟ پدر حاج آقا پاسخ داد: کلید ویلای شمال خودم را میدهم که بروی و تعطیلات نوروز را در آنجا باشید. من هم تشکر کردم و گفتم: من تعطیلات را در کناره خانواده ام هستم. ادامه خواندن زهره مونسی: داستان تلخ ناامنی زنان در ایران ←