نامه فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به دولت سوئد و اداره مهاجرت
موضوع: بازداشت سیمین شریفی مادر سه دختر خردسال
جرم: عدم بازگشت داوطلبانه به ایران است. کشوری که حکومت اسلامی آن را به جهنمی برای زنان و کل مردم آن تبدیل کرده است.
سیمین متولد ۲۷ مارس ۱۹۹۰ و متقاضی پناهندگی اهل ایران است. او در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۹ به همراه خانوادهاش از اداره مهاجرت سوئد درخواست پناهندگی کردند. سیمین ۳ فرزند دختر دارد. اسامی و سنوسال آنها به این ترتیب است: هانا ۵ساله، سویدا ۶ساله و سوریا ۱۰ساله. پلیسها ساعت ۸ صبح روز ۶ نوامبروارد خانه سیمین در شهر وستروس شدند. سیمین میگوید وقتی که پلیسها وارد خانه ما شدند تنها چند دقیقه بود سویدا و سوریا دو دختر بزرگترم را به مدرسه برده بودم و در حال آماده کردن هانا برای رفتن به مهدکودک بودیم. پلیسها به سیمین میگویند با حکم اداره مهاجرت آمدیم و میخواهیم شما را به بازداشتگاه ببریم. سیمین می پرسد بازداشتگاه چرا؟ مگر من جرمی مرتکب شدهام؟
سرانجام پلیس سیمین را به بازداشتگاه اداره مهاجرت در ماشتا انتقال می دهد و هانا نیز از رفتن به مهدکودک باز میماند و مدام از پدرش می پرسد چرا مامان را بردند و چه زمانی بر میگردد؟ حمیدرضا همسر سیمین و پدر بچهها میگوید: هانا شبها بسیار بی تابی می کند و همچنان این سؤال برای بچهها مطرح است که چرا پلیس مادر آنها را بردهاند. او روز سه شنبه دوم دسامبر در یک مصاحبه با رادیو پیام در شهر گوتنبرگ گفت: من از پلیسها خواهش کردم حالا که تصمیم گرفتید سیمین را با خود ببرید من را بهجای او ببرید. ولی پلیسها گفتند ما فقط حکم بازداشت سیمین را داریم. او میگوید: از روزی که سیمین را بازداشت کردند، بچهها بسیار بی تابی می کنند و بسیار پرخاشگر شدهاند و مراقبت از آنها برای من بسیار سخت شده است.
جرم بازداشت سیمین
در تصمیمی که اداره مهاجرت برای سیمین گرفته، نوشته است: “شما چندین بار به مصاحبه جهت بازگشت به ایران احضار شدهاید. در طول این مصاحبهها، بارها اعلام کردهاید که قصد ندارید از تصمیم قانونی الزامآور اداره مهاجرت پیروی کنید و قصد ترک کشور را ندارید و حاضر نشدید مدرک سفر بازگشت تهیه کنید و به اداره مهاجرت ارائه دهید.” منظور اداره مهاجرت از تهیه مدرک این است که سیمین می بایست به سفارت جمهوری اسلامی ایران برای تهیه پاسپورت جهت بازگشت به ایران مراجعه میکرد؛ ولی این کار را نکرده است. پس اگر تصمیم اداره مهاجرت الزامآور است، بازگشت داوطلبانه چه معنی دارد؟ نمیدانیم!
حالا چرا بازگشت داوطلبانه و نه بازگشت اجباری؟ چرا این پلیسها همان روز سیمین را به فرودگاه برای بازگشت به ایران نبردند؟ چرا اساساً کل خانواده را بازداشت نکردند؟ اجازه بدهید فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به این سؤالات پاسخ دهد. سیمین و حمیدرضا ۷ سال پیش از جهنم جمهوری اسلامی فرار کردند و به سوئد آمدند. آنها در طول تمام این سالها فعالیت سیاسی کردند و از اسلام به مسیحیت گرویدند. اداره مهاجرت می داند که اگر سیمین به طور داوطلبانه به ایران برگردد و از سوی حکومت مذهبی ایران تحت پیگرد قضائی قرار گیرد، برای دولت سوئد هزینه سیاسی نخواهد داشت؛ ولی اگر با توسل به زور این خانواده را به ایران برگرداند و مورد پیگرد قرار گیرند، برای دولت سوئد هزینه سیاسی خواهد داشت. از نظر قوانین بینالمللی حمایت از متقاضیان پناهندگی نیز اگر ثابت شود، یک متقاضی پناهندگی در صورت بازگشت به کشور مبدأ با خطر زندان و شکنجه مواجه میشود، باید از اجرای حکم اخراج ممانعت شود. دلیل دیگر اداره مهاجرت این است که سالهاست دولت سوئد هیچ قرارداد رسمی با جمهوری اسلامی برای استرداد پناهجویان ایرانی ندارد. برای همین است که اداره مهاجرت سیاست بازگشت داوطلبانه را برای سیمین و دیگر پناهجویان ایرانی در پیش گرفته است. اگر نه، تا به حال زندگی پناهجویان ایرانی را از اینکه هست جهنمی تر کرده بود.
تا آنجایی که فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در جریان قرار دارد، بیش از ۹۰ درصد از پناهجویان ایرانی در سوئد به اشکال گوناگون به فعالیتهای سیاسی کشیده شدهاند و بسیاری نیز به دلیل تجربه زندگی تحت حاکمیت جمهوری اسلامی و قوانین ظالمانه و سرکوبگرانه در ایران و دخالت مذهب در حریم خصوصی آنها، کمترین اعتقادی به خدا و پیغمبر هم ندارند.
پناهجویانی که به ایران بازگردانده می شوند از سوی سرویس های اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی در فرودگاه ها بطور تخصصی مورد بازجویی قرار می گیرند و کلیه مدارک آنها را کنترل می کنند. می خواهند بدانند که پناهجو چند سال پیش از ایران خارج شده است، قانونی یا غیرقانونی! فیسبوک و اینستاگرام و ایکس آنها را چک می کنند. اسم و مشخصات آنها را گوگل می کنند.می پرسند در سوئد چکار می کردی با چه گروهایی فعالیت می کردی، با چه افرادی در رفت و آمد بودی؟ آیا در سوئد هیچ وقت به سفارت ایران رفته بودی اگر پاسخ مثبت است، برای تظاهرات یا برای کار اداری ؟ می پرسند با رسانه های “معاند” تابحال در تماس بودید؟ به ما بگو با کدام رسانه؟ کافی است نشانه ای از فعالیت سیاسی از کسی پیدا کنند بلافاصله او را به دادسرای انقلاب می فرستند.
در واقع سیاستی که دولت سوئد اتخاذ کرده و اداره مهاجرت از آن پیروی می کند، داوطلبانه نیست، اجباری است. سیاستی است برای درهم شکستن اراده پناهجویان ایرانی، سیاستی است برای به تسلیم کشاندن آنها، برای تبعیض و تحمیل بیحقوقی بیشتر به پناهجویان.
در بخش دیگری از تصمیم اداره مهاجرت برای بازداشت سیمین شریفی به ایران آمده است: “ازآنجاییکه کودکان سیمین دوسرپرست دارند و هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد پدر به تنهایی قادر به مراقبت از آنها نیست، هیئت مهاجرت ارزیابی می کند که نیاز کودکان به امنیت و مراقبت توسط پدر تأمین میشود.” این نوع بازداشتها معمولاً برای افرادی در نظر گرفته می شود که مرتکب جرم جنایی شده باشند. تنها جرم سیمین این است که از بازگشت به ایران هراس دارد و نمی خواهد به جهنم جمهوری اسلامی برگردد. اداره مهاجرت هم نمیتواند این خانواده و هیچ پناهجوی دیگر ایرانی را با توسل به زور بازگرداند.
در پی اجرای قانون اول آوریل، زندگی هزاران نفر ازهم پاشیده شد و در آینده، صدها کودک که در سوئد متولد شده و یا در کودکی به سوئد آمدهاند و هیچ نقشی در این مهاجرت نداشتهاند در صورت ترک اجباری سوئد با مشکلات روحی و روانی و مصائب و چالشهای اجتماعی فراوانی مواجه میشوند.
درهرحال باتوجه به شرایط شدیداً ناامن ایران و نقض فاحش حقوق بشر در آن کشور، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در سوئد خواستار آزادی فوری سیمین شریفی و رسیدگی دوباره به پرونده این خانواده و همه پناهجویان ایرانی بنا به شرایط حاکم بر ایران است.
عبدالله اسدی
دبیر همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی
۱۵ دسامبر ۲۰۲۵
