چند ماه پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ اعلام شد که روابط ایران و بریتانیا که در زمان نخست وزیری مصدق قطع شده بود از سر گرفته خواهد شد و ریچارد نیکسون نایب ریاست جمهوری وقت آمریکا برای دیدار رسمی به ایران خواهد آمد. این موضوع بهانه لازم برای اعتراضات را فراهم کرد و در ۱۴ آذر به سفارش نهضت مقاومت ملی،دانشجویان فعال به سخنرانی در کلاسها پرداختند و ناآرامی، تمامی محوطه دانشگاه تهران را فرا گرفت. رژیم شاه برای پیشگیری از هر گونه اقدام بعدی تصمیم به سرکوب اعتراضات گرفت.

 سربازان و نیروهای ویژه ارتشی پس از هجوم به دانشگاه، به کلاسهای درس حمله کرده و صدها دانشجو را بازداشت و زخمی نمودند. نیروهای امنیتی در دانشکده فنی، اقدام به شلیک تیر کردند که موجب مرگ سه دانشجوی این دانشکده به نامهای احمد قندچی، آذر (مهدی) شریعت‌رضوی و مصطفی بزرگ‌نیا شد. فردای آن روز نیکسون به ایران آمد و “دکترای افتخاری” در رشته حقوق را در دانشگاه تهران که در اشغال مشهود نیروهای نظامی بود، دریافت کرد.

وقایع آذر ۱۳۳۲، نمایانگر واکنش رژیم شاه به فعالیتهای دانشجویی بود و به دنبال آن سرکوب سیستماتیک تمامی اشکال دیگر مخالفتها، صورت گرفت. ۱۶ آذر، توسط کنفدراسیون دانشجویان ایرانی خارج از کشور که مرکز اجتماع و مباحثه مخالفان حکومت پهلوی در خارج از ایران بود، روز دانشجو نامیده شد. دانشجویان پس از آن، هر سال در این روز اعتصابهای دانشجویی به راه می‌انداختند و در واقع ۱۶ آذر ماه به معیار خوبی برای ارزیابی میزان نفرت از حکومت شاه و توانایی و نفوذ مخالفان در بین روشنفکران، تبدیل شد.

 این روز از آنزمان، همچنان از اهمیت تاریخی برجسته‌ای در ایران برخوردار بوده است. پس از شکست انقلاب ۵۷ و تثبیت حکومت اسلامی در ایران این روز ویژگی عمیقتری یافته و هر سال بنا شدت جو سرکوب و خفقان، دانشجویان و دیگر اقشار جامعه به برگزاری مراسم و همایشهای اعتراضی در ایران و خارج از ایران میپردازند. نیروی قدرتمند جنبش دانشجویی همواره در طول ۳ دهه حکومت اسلامی کابوس مخوف و عظیمی برای سردمداران رژیم بوده است. طی سالهای اخیر نیروی چپ به شکل علنی و گسترده در مناسبتهای ۱۶ آذر در ایران دست بالا داشته است بطوری که در اعتراضات دانشجویی در تهران، ما شاهد ۱۶ آذری سرخ بوده ایم.

اما امسال به شکل ویژه ای متفاوت از سالهای گذشته است. امسال در حالی به استقبال ۱۶ آذر میرویم که شاهد تحولات و انقلابات عظیمی در سراسر دنیا بوده ایم. از خاورمیانه تا شمال آفریقا دیکتاتورهای مستبد و خودکامه یکی پس از دیگری به زباله دان تاریخ انداخته شده یا در سکوی پرتاب قرار دارند. در اروپا و آمریکا و آمریکای لاتین شاهد اعترضات عظیم توده ای و غرش مردم معترض  به وضعیت معیشت خود در خیابانها بوده ایم. آری ما ۹۹ درصدیها به میدان آمده ایم تا حقمان را از حلقوم غارتگران بیرون بکشیم. بسیار زیباست این حق خواهی، چقدر شکوهمند است هنگامی که دیگر از انقلاب و انقلابیگری نه تنها با خشونت و بیزاری یاد نمیشود  بلکه تنها راه نجات تشخیص داده شده و این حس برانگیخته میشود که خیابانها ما را صدا میزنند. آری خیابانها و میادین شهرها ما را فراخوانده اند. اما اگر کمی با دقت بیشتری نگاه کنیم میبینیم از بهار عربی گرفته تا اعتراضات وال استریت و میدان خورشید و التحریر و غیره همه و همه ادامه شعارها و جانفشانیهای مردم در خیابانهای تهران، اصفهان و اهواز و غیره در ایران است. گویی کار و رسالتی تمام نشده را میرود که جهانیان به اتمام برسانند. هنوز شعار مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر ضد ولایت فقیه و آزادی و برابری در خاطره ها طنین انداز است. و ۱۶ آذر امسال باید هر چه قویتر و منسجمتر با گامهای ما ۹۹ درصدیها و با اتحاد نیروی دانشجو، کارگر و پیر و جوان برگزار گردد. باید روز دانشجو را به همایشی گسترده و نیرومند برای سرنگونی جمهوری اسلامی بدل کنیم.

سرنگون باد رژیم اسلامی آخوندهای میلیاردر

زنده باد جنبش دانشجویی و پاینده باد مبارزه  ۹۹ درصدیها

وحشيگري از سوي حاکميت همچنان ادامه دارد . رفتار و عملکرد وحشيانه در درجه اول خصلت اين نظام جهل و خون وجنايت است . در هر زمينه اي که نگاه مي کنيم شاهديم که نقض حقوق انسانها در بالاترين سطح ممکن انجام مي شود. سالهاي اوليه از شيوه سرکوب براي استقرار جمهوري اسلامي استفاده کردند وهمه مخالفان سياسي را به زير ضرب گرفته اند. در اين سي و چند سال  گذشته از نظام  اسلامي حاکم همه نوع قساوت ديده شده است. کساني که در بازداشتهاي موقت به سر مي برند و مشخص نيست که اصلا به چه جرمي و با چه هدفي دستگير شده اند و زير انواع شکنجه هاي روحي و جسمي و گذشته از آن ماهها در زندانها بلاتکليف هستند. فشار بر مردم در تمام عرصه ها ديده مي شود و حکومت با ايجاد کردن فضاي خفقان در کشور مي خواهد ثباتش را براي مدتي ديگر حفظ کند. از مردم معترض و روزنامه نگاران و عکاسان و فعالين دانشجويي گرفته تا فعالين کارگري و اقليتهاي ملي و مذهبي و فعالين سياسي، همه و همه در اين مدت هزينه هاي سنگيني را براي خواسته هايشان پرداخت کرده اند. نداشتن استقلال قاضيان و نبود سيستم مناسب براي قانونگذاري و اينکه هر کس براي خودش تصميم مي گيرد و هر نهادي براي خودش  يک ساز مي زند و يکي تأييد و ديگري تکذيب مي کند ، همه نشاندهنده اين است که حکومت خود نمي داند بدنبال چه چيزي هست و در بلاتکليفي به سر مي برد .ضعف مديريت و رهبري و به بن بست رسيدن چندين سال است مشهود به چشم مي خورد . کارنامه اي که حکومت ايران در زمينه حقوق بشر از خود بجاي گذاشته کارنامه اي سياه و رد شده اي است که مسئولانش بايد پاسخگوي اين نوع اعمال و رفتار با مردمانش باشد و در مدت  دو سال اخير وضعيت بدون شک رو به وخامت رفته است و حکومت جمهوري اسلامي براي نگاه داشتن خود در رأس کار دست به اقدامات وحشيانه اي زده که از سوي هيچ کس حتي براي يک لحظه قابل قبول نيست. حکومت اسلامي در اين مدت روزي نبوده که به هر دليلي با نقض کردن حقوق مردمانش در صدر اخبار رسانه هاي دنيا نباشد. مطالبات مردم آنقدر زياد و انباشته شده هست که رژيم اسلامي نمي داند پاسخ کدامين سوال را بدهد و سر پوش گذاشتن بر اين مطالبات هزينه سنگيني را براي رژيم خو اهد داشت که برگشت ناپذير است و اين گره کوري است که نظام خود در وضعيت کشور بوجود آورده است. دروغ گفتن و تهمت زدن در جامعه  نهادينه شده و فاتحه عدل و عدالت خوانده شده است. ايران همواره با نوع حکومت موجودش خط بطلان بر تمام آزاديهاي مردم مي کشد و چون حکومتشان بر پايه زور و استبداد بنا شده است از درجه ارزش ساقط است. در اين ميان بسيار کساني بودند و همچنان هم اين رويه ادامه دارد که شرايط فرار برايشان مهيا شده و توانسته اند حداقل خود و گاها خانواده شان را از اين شرايط وحشتناک نجات دهند و پناه به کشورهاي ديگري آورند و خود را به عنوان پناهنده معرفي کردند  تا از هر نوع خطري مصون باشند که البته داستان پناهندگي و احذ حق اقامت در کشورهاي غربي خود مقوله جداگانه اي است .اما همه ۷۰ ميليون مردم ايران شرايط فرار از اين خفقان و بيداد و ستم را ندارند و فرار مردم نيز نميتواند راه حل نهايي باشد. به نظر من بهترين، آسانترين و کم بهاترين راه، انقلاب مردم و سرنگوني حکومت اسلامي است. بايد اين حکومت جهل و جنايت را به زير کشيد و حاکمان و سردمداران ريز و درشت آن را به جرم جنايت عليه بشريت در دادگاههاي مردمي به محاکمه کشاند.

مرگ بر جمهوري جنايت کار اسلامي

تحريم زمينه ساز محدوديت اقتصادي بيشتر مردم ايران

خبر بحث بر انگيز اين چند روزه تحريم بانک مرکزي ايران است . بريتانيا دستور داده که تمام روابط مالي و اعتباري با بانک مرکزي جمهوري اسلامي قطع گردد و دولتش تمام ارتباطات خود را با موسسات مالي ايران متوقف کند.

همچنين فرانسه خواستار تحريم هايي در ابعاد گسترده براي ايران شده تا نفت ايران خريداري نشود در پس اين تحريم ها بهاي نفت در بازارهاي جهاني افزايش يافته، جالب اينجاست که مسئول امور انرژي اتحاديه اروپا اعلام کرده با نخريدن نفت از ايران، اروپا دچار مشکل نخواهد شد وجايگزين هاي مناسبي براي اين مسئله دارند مثل (سازمان کشورهاي صادر کننده نفت، اوپک و …….) بدنبال اين تحريم نظام جمهوري اسلامي از خود واکنش تندي نشان داده است.

احمدي نژاد کشورهاي تحريم کننده را نوچه هاي ارباب بزرگ خوانده و بوضوح اعلام کرده که همچنان به فعاليتهاي هسته اي ادامه خواهند داد، بدون در نظر گرفتن اينکه ايران را تا به کجا به انزوا کشانده  اند و منافع ملي مردم را به لرزه خواهند انداخت  و شرايط مردم هر روز از نظر اقتصادي و اجتماعي رو  به وخامت ميرود و اين زمينه  ساز محدويت اقتصادي بيشتر براي ايران و مردم ايران است.

اين واقعيت وجود دارد که مردم  ايران علي الخصوص آن قشري که بيشترين فشارهاي اقتصادي به آنها وارد ميشود عکس العملهاي غير قابل پيش بيني از خود نشان خواهند داد، درست مانند انقلاب ۵۷، مردم به خيابانها خواهند آمد و انقلابي ديگر رخ خواهد داد.

از سوي ديگربا حمله اراذل و اوباش حکومتي به سفارت بريتانيا،  ايران هر چه بيشتر ضعف خود را در سياست خارجي نشان داد.

حکومت اسلامي  نشان داد که از تثبيت حکومتش  تا به امروز هيچگونه تغييري از لحاظ فرهنگي و سياست خارجي بدست نياورده است. دقيقاً مانند حمله به سفارت امريکا به دست دانشجويان پيرو خط امام و تکرار آن بعد از سي و اندي سال در مورد سفارت بريتانيا.

جالب اينجاست که سخنگوي وزارت خارجه ايران گفته است، اتفاقي که در سفارت انگليس در تهران رخ داده غير قابل پيش بيني و به جهت عصبانيت تظاهر کنندگان بوده در صورتيکه فيلمها  وعکسهاي واقعه کاملا چيز ديگري را نشان داده و رد پاي حضوري سازمان يافته را نشان ميدهد  به هر حال  نيروي انتظامي و بسيج بعد از انتخابات و مخالفتهاي مردم در تهران و شهرهاي مختلف بوضوح به سرکوب مردم به شکل بسيار وحشيانه پرداخته بودند در صورتيکه در برابر حمله به سفارت انگليس نيروي انتظامي گوشه اي ايستاده و نظاره گر بود.

دولت جمهوري اسلامي با اين نوع رفتار و سخنانش  با دست خودش مهر تأئيد ديگري مبني بر دروغگو و متجاوز بودن را به پيشاني زده است و بنظر شما صورتحساب اين بي عقلي و بي ملا حظگي را به جز مردم ايران کس ديگري ميپردازد ؟

کشورهاي اروپايي در طول سالهاي اخير رشته هاي اقتصادي خود با ايران را به اصطلاح نازک  و يا قطع کرده اند و در حال حاضر بر عليه ايران هستند و در سطحي گسترده فراتر از تحريم هاي مصوب شوراي امنيت هم عمل ميکنند و با اتفاقات اخير چشم انداز خوبي براي روابط بهتر يا حتي عادي پيش بيني نميشود.

اصرار ايران براي کاهش روابط با کشورهاي اصلي اروپايي به منزله خودکشي ديپلماتيک است و اين مسئله تنها باعث انزواي بيشتر سياسي در سطح جهاني شده که بازتابي از سياست داخلي ايران است. اين مسئله تنها کاهش نفوذ ايران در جهان را به دنبال دارد که البته ميتوان با اين حساب اميدوار بود که کار به جايي برسد که رژيم اسلامي همانند رژيم آپارتايد نژادي آفريقاي جنوبي مورد انزوا و ترک صد در صد جهاني قرار گيرد و اين مسئله منجر به نابودي اين جنايتکاران شود.

اگر بنيان هاي اقتصادي – اجتماعي و سياسي استبداد از ايران ريشه کن نشود، آزادي خيالي بيش نيست.

يک روز تجاوز مي‌کنيد، يک روز قتلهاي زنجيره‌اي به پا مي‌کنيد

يک روز تجاوز مي‌کنيد، يک روز قتلهاي زنجيره‌اي به پا مي‌کنيد يک روز همچو بوزينه از سفارت آمريکا و انگلستان بالا مي‌رويد يک روز “ندا “کشي‌ مي‌کنيد. ننگ و نفرين ابدي بر شما باد که از روز اول حکومتتان دستگير کرديد، شکنجه کرديد، کشتيد، غارت کرديد سوزانديد ويران کرديد و هنوز هم دست از اين ماتمکده وطن بر نميداريد.

هر بار که چهره‌هاي شما جماعت دهان گشاد با آن ريشهاي بلند و پيراهنهاي سپيد چرک مرد شده را به تماشا مينشينم  با خود ميگويم آيا سهم من از زيستن بايد هميشه وحشت و هراس از عملکرد شما باشد؟ يک روز تجاوز مي‌کنيد، يک روز قتلهاي زنجيره‌اي به پا مي‌کنيد يک روز همچو بوزينه از سفارت آمريکا  و انگلستان  بالا مي‌رويد يک روز “ندا “کشي‌ مي‌کنيد يک روز ……. و براستي روزي نيست که شما جماعت نادان باعث درد ملتي‌ نشويد و جهاني‌ نيازاريد.

آقاي بسيجي‌ دهان گشاد به واسطه اشغال سفارت آمريکا در اول انقلاب (البته نه توسط مردم انقلابي بلکه به دست نسل اول شما با نام دانشجو پيرو خط امام) همچنان داريم خفت و خاري ميکشيم و تاوان ميدهيم بس است! دنياي مدرن امروزي صحراي کربلا نيست که شور حسيني بگيريد و دست به عملي‌ زشت بزنيد که در هيچ کجاي دنيا مرسوم نيست! شما تنها قومي هستيد که از ويراني و بيچارگي وطنتان شاد ميشويد و به خيال خود داريد با ابر قدرتها مبارزه مي‌کنيد.

مشتي انسانهاي عقده‌اي (با پوزش از نام زيباي انسان) که اکثريت چهره‌ي کريه هم داريد هر چه به شما ميگويند اجرا مي‌کنيد و باکي هم نداريد در جايي که قانون يعني‌ حرف آيت الله  ها و عمل‌هاي شما، نبايد هم بترسيد!

مي‌دانيد به واسطه همان گروگانگيري ملت ايران چقدر تاوان داده است؟ هواپيماهايي که تابوت مرگ شده است را تماشا کرده‌ايد؟ اثرات تحريمهايي که از همان روز نخست ارمغان دانشجويان خط امامي براي مردم بيچاره شد را ديده ايد؟

 ۳۲ سال گذشته است و هنوز هم مردم ايران داغ ننگ آن گروگانگيري را با پاسپورت بي‌ اعتبار خرچنگ نشان اسلامي دارند  و دست آخر هم بايد کشور قطر که سالگرد استقلالش با ايران اير يکي‌ است آسمان ايران را اشغال کند چرا؟ چون مرگ بر آمريکا گفتيد و نسل ما را به خاک سياه نشانديد.

 دلم براي نسل خودم ميسوزد نسلي که به واسطه حاکميت سياه شما جانوران اسلامي از همان آغاز تولد بي‌ اعتبار گشت، دلم براي مادراني ميسوزد که از اين پس براي ديدن فرزندانشان بايد راهي‌ دوبي‌ و ترکيه شوند چرا که سفارت انگلستان هم در ايران تعطيل ميشود! ميترسم آخر آن بمب اتم  را هم بر سر خودمان بريزيد و رهايمان کنيد از اين ذره ذره مردن، دلم براي نسل بعد از  شکست انقلاب ۵۷ ميسوزد.

دليل زيرزميني بودن موسيقي رپ در ايران

در چند سال اخير همگي شاهد پيشرفت موسيقي رپ رپ فارسي در ايران و جاي گرفتن آن در دل جوانان ايراني بوده ايم.اين سبک موسيقي هميشه معروف به يک سبک اعتراضي بوده و مهمترين علّت جاي گرفتن آن در دل جوانان کشور حقيقتي بوده که اين سبک از آن هميشه دم مي زند.

موسيقي رپ خود شامل چند نوع سبک مي باشد که از اين چند نوع مي توان سبکهاي اجتماعي و سياسي را به عنوان اعتراضي ترين سبکهاي رپ به شمار آورد.اين دو سبک هميشه اعتراضات خود را نسبت به جامعه، حکومت و سياست يک کشور نشان داده است.

علّت زيرزميني بودن اين سبک موسيقي و همچنين ديگر سبکهاي اعتراضي مثل سبک راک در کشورمان ايران اين بوده است که اين سبکها هميشه اعتراض خود را نسبت به دولت بيان کرده و باعث خوردن ضربه هاي کوچکي به رژيم کثيف جمهوري اسلامي بوده است. وليکن با اتحاد همهٔ خوانندگان، بخصوص خوانندگان سبک رپ و راک و همچنين اتّحاد آنان با مردم عزيزمان مي توان اين ضربه هاي کوچک را به ضربه هاي بزرگتر و قويتري تبديل کرد.

در رسانه هاي خيانتکار صدا و سيماي جمهوري اسلامي بارها و بارها شنيده ايم که از افراد و خوانندگاني که در سبکهاي رپ و راک فعاليت داشته اند هميشه به عنوان انسانهاي شيطان صفت ياد شده و دليل اصلي آن همان ضربه ها و اعتراضات است. شايد اين دولت پول پرست ظاهراً و از ديد خود توانسته اين افراد و خواننگان را سرکوب کند ولي هيچ گاه اين افراد از قلم خود براي نوشتن اراجيف و يا دروغ استفاده نکرده اند.

تمام اين حرفها و صحبت هايي که در اين مقاله زده شد، فقط نشان دهنده علّت اصلي زيرزميني بودن موسيقي رپ و موسيقي راک است که آن هم دارا بودن آزادي بيان در اين دو سبک بخصوص رپ فارسي مي باشد و اين آزادي بيان هميشه باعث زمين خوردن رژيم آدمخوار جمهوري اسلامي بوده است.

به اميد روزي که تمام خوانندگان زيرزميني بتوانند با موفقيت و آزادي بر روي زمين به فعاليتهاي خود بپردازند.

سعيد کريمي (دي.اچ.ال)