روزدانشجو تولد ۵۸ سالگي خود را در شرايطي گرامي مي دارد که فضاي سياسي  جامعه ايران بسيار ملتهب است . در اين ۵۸ سال، دانشجو هميشه در متن اعتراضات عليه ظلم واستبداد حاکم بر جامعه ايران حضور داشته واز همان ابتدا دراين راه قربانيان فراوان داده است. حکومت چماق، براي سرکوب  اعتراضات  دانشجوئي از ارتکاب هيچ  جنايتي  ابا  نداشته است.  مخصوصا هرسال درآستانه شانزدهم آذر، اين فشارها مضاعف شده است. جنش دانشجوئي ديگر يک حرکت اعتراضي مختص به يک صنف جامعه نيست، بلکه دانشجو مطالبات جامعه خود را فريادمي زند. مردم هم  روز دانشجو را بعنوان  يک روز ملي مي دانند  و در اين مبارزه  پشتيبان  و همراه  فرزندان خود هستند هر چند که رژيم منفور جمهوري اسلامي درتمامي عمر نکبت بار خود براي مصادره اين جنبش تمام تلاش خود را کرده است ولي اعتراضات دانشجويان هر روز راديکال تر شده و رژيم را در يک سردرگمي بزرگ قرار داده است .

 احترام به شخصيت وشعور انساني مردم  فارغ از جنسيت،آزادي انديشه و بيان، جدائي دين از سياست، احترام و به رسميت شناختن حقوق زنان، آزادي زندانيان سياسي، ايجاد امنيت اجتماعي و اقتصادي، دوري از جنگ طلبي و ستيز با ديگر ملتهاي جهان، همه از مطالبات دانشجويان ايران است که متاسفانه حکومت ديکتاتوري اسلامي ايران با تمامي اين خواسته ها مخالف بوده و مبارزه کرده است.

رژيم بجز اينکه با وارد کردن قشر دانشجو سهميه اي در دانشگاه ها و ايجاد بسيج دانشجوئي  در تلاش بوده که  اتحاد  دانشجويان را از درون بسمت  نابودي سوق دهد، با به زندان انداختن دانشجويان معترض و احکام طولاني مدت زندان براي آنان، محروميت از ادامه تحصيل، فيلترينگ سايتها و وبلاگهاي مستقل ومنتقد، توقيف مطبوعات و به حبس انداختن روشنفکران جامعه  سعي در ايجاد فضاي رعب و وحشت داشته است .

دانشجويان مبارز، ياران در بند خود و ياراني که در اين راه  جان شيرين خود را از دست داده اند را فراموش نکرده اند و هر روز مصمم تر با شعار مرگ بر جمهوري اسلامي و زنده باد آزادي به راه خود ادامه مي دهند و مطمئنا پيروز اين مبارزه مردم و دانشجو خواهد بود . دانشجو تبديل به صداي اعتراض مردم به ظلم واستبداد شده است واين صدا هيچ وقت با حبس و شکنجه و مرگ خاموش نمي شود و هروز سقوط ديکتاتور را نزديکترمي کند .