گزارش ارسالی از انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه همراه با اعتراضات جهانی ونیز حرکتهای گسترده ی مردمی در داخل ایران علیه نقض حقوق بشر وسرکوب دانشجویان ومعلمین کشورمان پناهجویان ایرانی در ترکیه اعتراضات خود را به مساله ی نقض حقوق معلمین در ایران نشان دادند.پناهجویان کشورمان از تمامی طیفهای پناهجویی (اقلیتهای مذهبی /فعالین کارگری /سیاسی /روزنامه نگاران و…) با ارسال نامه ها و گزارشات پیوسته به انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه به نوبه ی خود اعتراض خود را به جو خفقان ایران برای معلمین و اساتید دانشگاه و فعالین دانشجویی نشان دادند. این مساله نشانگر آن است که کشورترکیه که هم اکنون به یک مرکز مبارزه ی متشکل پناهجویی علیه رژیم ایران تبدیل شده است و هر پناهجو به نوبه ی خود سعی دارد با قلمهای قاره پیمای خود برای سرنگونی رژیم ناقض حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران تلاش نماید.
صلاح الدین عزیزیان (دبیر و سخنگوی انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه) در این رابطه خاطر نشان کرد:
سده ی بیست ویک سده ی باورهای آزاد وارج نهادن به مسایل حقوق بشر است وبه همین جهت قشرهایی که موجب پیشبرد این اهداف می شوندباید از جایگاه ویژه یی برخوردار باشند.ایشان اضافه کردند:
معلمین واساتید دانشگاه پرچمداران آزادی ودموکراسی هستندو باید دولتها به حقوق معلمین احترام گزارند.ایشان با اشاره به وضعیت اسفبار معلمین در ایران و نیبز شکنجه واعدامهای پی در پی روشنفکران وقلم به دستان وفعالین حقوق بشر تاکیید کردند:
بدون تردید جامعه ی جهانی موضع گیری های محکمتری را نسبت به وضعیت حقوق بشر وشرایط اسفبار معلمین در ایران نشان خواهد دادواضافه کرد:تشکلها و انجمنهای صنفی ومدنی باید با دیدگاه گسترده تری به جایگاه ارزشمند وانسانی معلمان بنگرند وافزودند: – فرزاد کمانگر –  نماد همیشگی وجاودانه ی تشکلهای حقوق بشری خواهد بودوبدون شک انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه در راستای دفاع از حقوق دانشجویان ومعلمین (به ویژه معلمین ودانشجویان پناهجو در ترکیه) گامهای موثرتری را برخواهد داشت.
دبیر وسخنگوی این انجمن پناهجویی در خاتمه تاکیید کرد: ما جامعه ی پناهجویی در ترکیه ودیگر کشورهای جهان باید به این سطح از روشنفکری برسیم که هر روز روز گرامیداشت حماسه ی بزرگ فرزاد کمانگر ودیگر شهدای راه آزادی و انسانیت است و بدین جهت باید برای تحقق این این آرمان تلاشهای منسجم تر وهدفمندتری را صورت داد. به همین دلیل باید تک تک تشکلها و انجمنهای پناهجویی ومدنی در هر نقطه ای از جهان مبارزات خود را در خارج از ایران در دفاع از حقوق دانشجویان واساتیددانشگاهها ادامه دهندو انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه تلاش می کند که در این راستا پرچمدار حرکتهای اعتراضی به وضعیت اسفبارواعدام وشکنجه ی  معلمین 

ودانشجویان ارزشمند کشورمان باشد.

پیامی برای پناهجویان ترکیه ودیگر کشورها:
از تمامی پناهجویان دانشجو و معلمین و دیگر طیفهای پناهجویی در ترکیه ونیز دیگر کشورهای پناهجو پذیر در خواست می شود که مشکلات وگزارشات پناهجویی خود را برای انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه ارسال نمایند تا از طریق این انجمن مشکلات آنها به گوش سازمانهای مستقل حقوق بشری وکمیسیاریای عالی پناهندگان (و اداره ی مهاجرت کشورهای پناهنده پذیر) برسد.
ایمیل تماس با انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی درترکیه:
anjoman.help.ir@gmail.com 
شماره تلفن روابط عمومی انجمن:
۰۰۹۰۵۰۷۶۵۸۶۹۰۱ 
هرجا که پناهجو هست تشکلها وانجمنهای پناهجویی هم شکل خواهند گرفت …
تنها با مبارزه ی متشکل می توان به حقوق پناهجویی دست پیدا کرد …

 نامه سرگشاده مینا احدی  به ایرانیان مقیم آلمان

دوستان گرامی !

در کشوری که همه ما ساکن هستیم٬ یک جوان ۳۰ ساله ٬ پدر یک کودک هفت ساله٬ خود را حلق آویز کرد٬ او از ترس اعدام در ایران به اینجا گریخته بود. رفتار توهین آمیز روزمره٬ به رسمیت نشناختن حق او بعنوان یک فراری از حکومت فاشیست اسلامی٬ سرگردانی و سر در گمی٬ زندگی در هایم پناهندگی که بنا به اذعان دکتر همان هایمی که محمد رهسپار ساکن آن بود٬ خود مسبب و عامل ناراحتی روحی است٬ همه و همه دست به دست هم داد و او را تا پای طناب دار برد. این سرنوشت تعداد زیادی از پناهجویان در هایم های پناهندگی آلمان و بویژه در استان بایرن است.

هم اکنون در آلمان صدها نفر پناهنده فراری از ایران زندگی میکنند و بسیاری از اینها بعد از حرکت انقلابی جوانان در سال ۱۳۸۸ به اینجا پناه آورده اند و همه آنها قربانی سیاست های ضد پناهندگی هستند.

اکنون بنظر من باید جنبید و مجموعه فعالیتهایی را در دستور گذاشت و باید به این نتیجه درست رسید که صدای تک تک ما به جایی نمیرسد. پلیس و قاضی و اداره خارجیان و دولت همه و همه در مقابل پناهجو و برای استرداد او به کشور مبدا تلاش میکنند. باید متحدانه ایستاد و از حق پناهندگی خود دفاع کرد. فراریان از دست حکومتی که معلول را در صندلی چرخدار اعدام میکند و هر چهار ساعت یک نفر را به چوبه دار می سپارد٬باید فورا به عنوان پناهنده سیاسی به رسمیت شناخته شوند. این حق انسانی آنها است. و باید متحدانه از حق خود دفاع کنند.

ما در آلمان و بعد از این واقعه دلخراش یعنی خودکشی محمد رهسپار٬ خود را برای یک تظاهرات بزرگ در روز ۱۳ ماه فوریه آماده میکنیم. سازمان جردانو برونو که یک نهاد آتیست و اومانیست مهم آلمانی است٬ با دادن یک بیانیه در روز گذشته از زبان سخنگوی معروف خود میکاییل اشمیت سالمون اعلام کرد که در این مبارزه در کنار پناهجویان است و رفتار و سیاست راسیستی علیه پناهجویان را محکوم کرد.

http://hpd.de/node/12808

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به محض شنیدن خبر خودکشی محمد رهسپار سه نماینده خود را به ورتسبرگ فرستاد و اکنون در کنار پناهجویان برای سازماندهی این میتینگ بزرگ تلاش میکند. مسئول این فدراسیون در آلمان شهناز مرتب با رادیو فردا مصاحبه کرد و اعلام کرد که ما در مقابل این رفتار و سیاست ضد پناهندگی به دور جدیدی از اعتراضات دامن خواهیم زد.

سازمان اکس مسلم در آلمان از وزارت داخله آلمان و یوآخیم هرمن وزیر داخله خواسته که در یک نشست حضوری با نمایندگان پناهندگان و نمایندگان سازمانهای سیاسی در مورد این موضوع و پناهندگی ایرانیان فراری از جهنم جمهوری اسلامی ایران به ما  پاسخ بدهد. ما خواهان یک کمیسیون برای بررسی علت این خودکشی و اتفاقات روز ۲۸ و ۲۹ ژانویه در رابطه با محمد رهسپار در هایم پناهندگی ورتسبرگ  هستیم.

زنان و مردان آزاده !

از همه شما ساکنین در آلمان٬ همه کسانی که از سالهای قبل در این کشور زندگی میکنید . همه کسانی که این دوران سخت را پشت سر گذاشته و اکنون شرایط بهتری دارید٬ دعوت میکنم که در این حرکت بزرگ اعتراضی حضور یابید. از این طریق هم همبستگی و همدردی خود را با خانواده محمد رهسپار اعلام کنید و هم از حق پناهندگی جوانانی دفاع کنید که بعد از قتل ندا و سهراب ها مجبور شدند به آلمان بگریزند و اکنون در بدترین شرایط و با توهین و تحقیرهای فراوان دست و پنجه نرم میکنند.

اگر هزاران نفر در روز ۱۳ فوریه به خیابان بیایند ٬ ما هم میتوانیم در مذاکره با وزیر داخله بایرن٬ از موضع قدرتمندتری وارد مذاکره شده و خواهان پذیرفته شدن پناهندگی تعداد بیشتری بشویم. تا کنون نهادهای حکومتی در استان بایرن به سوالات خبرنگاران پاسخ نداده و خود را مخفی کرده اند. با نیروی متحد و با آمدن به خیابان میتوان این سکوت را شکست و سیاست ضد پناهندگی را که در استان بایرن بیداد میکند را وادار به عقب نشینی کرد.

پناهجویان ساکن آلمان!

روز ۱۳ فوریه روز اعتراض به سیاست ضد پناهندگی در آلمان و روز رساندن صدای شما به گوش دنیا است. بیایید و در حضور رسانه های آلمانی و بین المللی بگویید : چرا آمده اید و از دست کدام حکومت فرار کرده اید. با در دست داشتن عکس اعدامیها٬  با در دست داشتن عکس ندا و سهراب و کشته شدگان اعتراضات ۸۸ ٬ با در دست داشتن عکس سکینه محمدی آشتیانی و زانیار و لقمان مرادی٬ محمد و عبدالله فتحی و سعید ملک پور و….. و….. به خیابان بیایید . این یک فرصت تاریخی است برای رساندن صدای خودتان به گوش دیگران. در این راهپیمایی نهادهای متعدد ایرانی و  آلمانی حضور خواهند یافت. از همه شما دعوت میکنم در این حرکت اعتراضی مهم حاضر باشید.

در آلمان باید یک دور جدید از اعتراض و مبارزه را در دفاع از حق پناهندگی دامن بزنیم. وعده ما روز ۱۳ فوریه دوشنبه ساعت یک بعد از ظهر ورتسبرگ شهری که در آن محمد رهسپار به زندگی خود پایان داد.  

مینا احدی

۱ فوریه ۲۰۱۲

در روز جمعه ۲۷ ژانویه به ابتکار فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در استکهلم یک جلسه اطلاعاتی با حضور یک حقوق دادن امور پناهندگی  برگذار گردید. در این جلسه  شماری از متقاضیان پناهندگی از پناهجویان ایرانی در این جلسه شرکت کرده بودند.

خانم انوتا خونگهامن حقوق دان در امور پناهندگی در این جلسه بطور مفصل در مورد شرایط پناهندگی بویژه بخش حقوقی آن از روزی که شخص پناهجو خود را معرفی می کند و تا آخرین پاسخی که دریافت می کنند توضیح داد.

 پناهجویانی که  در این جلسه شرکت داشتند در مجموع اطلات خوبی دریافت کردند و همگی با احساس خوبی جلسه را ترک کردند.من شخصا بسیار خرسند از این جلسه بیرون امدم که خیلی جلسه خوبی بود امیدوارم که به همین روال بتوانیم جلسات  فدراسیون  را پیش ببریم.

گزارش گر تقی حیدری

۲۹ ژانویه ۲۰۱۲

دوران قدرقدرتی و تروریسم جمهوری اسلامی به پایان رسیده و بساط ننگینش بزودی توسط مردم آزادیخواه برچیده خواهد شد.

روز ۱۸ ژانویه به دنبال یک مصاحبه رادیویی در شهر گوتنبرگ سوئد فردی به تلفن همراهم زنگ زد و به طرز بسیار کثیف و لمپنانه ای مرا به باد فحش و ناسزا گرفت و اعلام کرد که چنانچه دست از فعالیت علیه جمهوری اسلامی برنداری ترا حذف می کنیم و تلفن را قطع کرد.

میدانستم که این اقدام از طرف ماموران جمهوری اسلامی است با اینهمه در چند روز گذشته به این موضوع زیاد فکر کردم و فاکتورهای سیاسی و شخصی پیرامون این موضوع را بررسی کردم. تردیدی در این ندارم که این تهدید از ماموران جمهوری اسلامی برمیاید. از راههای مختلفی دارم این موضوع را دنبال می کنم بدون اینکه ذره ای از خدمت به مردمی که از دست جنایتکاران و شکنجه گران رژیم اسلامی فرار می کنند کوتاه بیایم.

من در تمام طول عمر جمهوری اسلامی چه آن هنگام که در تشکیلات کومله و حزب کمونیست ایران  بودم و چه الان که در حزب کمونیست کارگری ایران و فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی فعالیت میکنم علیه حاکمیت ننگین این رژیم بدون تردید و بدون وقفه مبارزه کرده ام و الان نیز با عزم و اراده بیشتری به فعالیت و مبارزه  علیه حکومت اراذل و اوباش اسلامی ادامه می دهم. اوباشان جمهوری اسلامی باید بدانند که من در دل مردم و جامعه ای زندگی میکنم که اطمینان دارم در مقابل هر طرح و توطئه ای از سوی  جمهوری اسلامی در کنار من خواهند بود.

تهدید و زندان و شکنجه و اعدام و حذف فیزیکی مخالفین جزو ذات و خصلت جمهوری اسلامی در تمام طول عمر ننگین آن بوده است ولی با این حال، نه تنها نتوانسته است جامعه را به تسلیم وادارد، بلکه ابزارهای سرکوبش امروز متوجه صفوف خودش نیز شده است. امروز مجلس و دولت و دستگاههای قضایی و اطلاعاتی و آیت الله ها و امام جمعه ها و سپاه پاسداران و ارگانهای اصلی حکومت مچ یکدیگر را می گیرند، دزدیهای هم را رو می کنند و در مقابل چشمان مردم به جان هم می افتند. تهدید فعالین اپوزیسیون تنها استیصال رژیم را نشان میدهد و کمکی به نجات آدمکشان نخواهد کرد.

به چند دهه فعالیت سیاسی خود علیه جمهوری اسلامی و فعالیتی که در زمینه دفاع از حقوق پناهندگان انجام داده ام افتخار میکنم و تنها پاسخم به دستگاه آدمکشی این حکومت، گسترش فعالیت های سیاسی ام در فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی و در حزب کمونیست کارگری ایران خواهد بود.

زنده باد مبارزه عادلانه مردم ایران برای سرنگونی حکومت منحوس جمهوری اسلامی

عبدالله اسدی

۲۵ ژانویه ۲۰۱۲