کارگراني که براي صنعتي شدن کشور عزيزمان ايران با دستهاي پر توان خود، پتکهاي آهنين را بر سر ميخ ها مي کوبيدند و آنها را پرچ ميکردند تا اولين پالايشگاه صنعت نفت راه اندازي شود. اين دستاورد بزرگ اولين گام به سو ي صنعتي شدن ايران بود. توسعه و رشد اقتصادي و مدرنيزه شدن از اهداف بزرگ اين صنعت بود که متأسفانه با بکار گيري دستهاي بيگانه و بسته شدن فضاي سياسي, موجب نجات کشور از فقر و عقب ماندگي نشد تا اينکه قيام مردم در سال پنجاه و هفت با حمايت و اعتصابات جنبش کارگري به ثمر رسيد.
جمهوري اسلامي با فريب و نيرنگ و استفاده از باور هاي ديني مردم، قدرت را در دست گرفت و با راه اندازي جنگ و ايجاد خفقان توانست به سرکوب مخالفان بپردازد و کشور را بيش از پيش به فساد اعتياد و بيکاري بکشاند. مردم بعد از سي سال سکوت در اعتراض به انتخابات رياست جمهوري دورۀ دهم يکبار ديگر به خيابانها ريختند و خواستار تأمين حداقل حقوق خود شدند.کارگران نيز در اين ميان ساکت ننشستند و اين روزها از گوشه و کنار صداي حق طلبانه آنها را براي دريافت حقوق عقب مانده اشان مي شنويم. همانطور که ميدانيم با وضعيت بد اقتصادي امروز و دستمزد پايين, آنها به هيچوجه قادر به ايجاد کمترين سطح از زندگي نيستند و براي گذران زندگي سختي هاي بسياري را متحمل مي شوند.
روز جهاني کارگر، يادمان شورش کارگران آمريکائي در اول ماه مه ۱۸۸۶ در شيکاگو است که هر سال در بسياري از کشورهاي جهان جشن گرفته ميشودمناسبت اول مه به عنوان روز کارگر به اين لحاظ بوده است که در چهارم ماه مه سال ۱۸۸۶و در چهارمين روز اعتصاب و تجمع کارگران آمريکايي در شهر شيکاگو، پليس به روي آنان آتش گشود که شماري کشته، عدهاي مجروح و بعدا چهارتن نيز اعدام شدنداين روز بهترين روز براي هم صدا شدن ما با کارگران زحمتکش ايران و دادخواهي از آنها است.
کارگر عزيز روزت مبارک
منيژه قاسمي