سخنراني مينا احدي در ونيز ايتاليا به مناسبت روز بين المللي سكينه

 مينا احدي: ما حكومت اسلامي را از اين جامعه جراحي ميكنيم

امروز شنبه ۲۴ جولاي (۲ مرداد) ، روز جهاني “سکينه محمدي آشتياني” است. در سي و دو کشور دنيا (پنجاه شهر) هزاران نفر به خيابان مي آيند و اعلام مي کنند که ديگر با سنگسار کنار نمي آيند. متأسفانه سي سال است که جمهوري اسلامي در ايران صدها نفر را سنگسار کرده و در کشورهاي اسلام زده، در سودان و افغانستان، زنان و مردان را تا سينه در خاک فرو کردند و با پرتاب سنگ آنها را کشتند و دنيا با صبر و شکيبايي به اين جنايت و به اين بربريت برخورد کرد. امروز اما، بيش از نيم ميليون نفر در سراسر جهان با امضاي طومار عليه سنگسار و اعدام سکينه محمدي آشتياني اعلام کردند که ديگر با اين وحشيگري و با اين بربريت کنار نمي آيند. بنظر من، امروز در تاريخ روز مهمي است. براي اينکه بشريت بلند شده و دارد از حيثيت خودش دفاع مي کند. دنيا نمي تواند ساکت باشد در مقابل کسانيکه حکومت تشکيل داده اند و زنان را تا سينه در خاک فرو مي کنند و باپرتاب سنگ آنها را زجرکش مي کنند براي اينکه از حکومت خودشان دفاع کنند. سکينه محمدي آشتياني در زندان تبريز است و بهمراه او، دختر جوان نوزده ساله اي به اسم “آذر باقري” را نگاه داشته اند که مي خواهند سنگسارش کنند و بهمراه او “مريم قربانزاده” زن حامله اي را مي خواهند سنگسار کنند. و ما مي دانيم که ده ها نفر ديگر در زندان هاي جمهوري اسلامي در انتظار اجراي حکم سنگسار هستند. اما امروز، دنيا بلند شده است و مي گويد ديگر بس است! ما داريم از انسانيت، از حقوق انساني خودمان، از مدرنيسم و حقوق برابر براي زن و مرد دفاع مي کنيم. سال هاي سال است که ما تظاهرات سازمان مي دهيم. سال هاي سال است به خيابانها مي رويم و خود من، بارها و بارها با مقامات اتحاديه اروپا، وزراي امور خارجه و نمايندگان پارلمان ها نشست داشته و هميشه گفته ام اگر در بروکسل که مقر اتحاديه اروپاست، پايين همان ساختمان، يک عده تروريست، يک عده فاشيست، يک زن را بياورند و مقابل چشمان شما تا سينه در خاک فرو کنند و سنگسارش کنند، شما با آنها ديالوگ انتقادي سازمان مي دهيد و يا دستگير و زنداني شان مي کنيد؟ چرا با مقامات جمهوري اسلامي مي نشينيد؟ چرا آنها را بعنوان دولت برسميت مي شناسيد؟ آنها قاتلان مردم ايران هستند. سال هاي سال است که وقتي به خيابان مي رويم و با مردم عادي حرف مي زنيم، مي بينيم که همه از سنگسار متنفر و منزجرند. هيچ کس نمي تواند صحنه سنگسار را نگاه کند و شب راحت بخوابد. ولي اين دولت ها با جمهوري اسلامي همکاري کرده اند. سکوت کرده اند و مطبوعات بين المللي تاکنون خيلي کم راجع به اين پديده حرف زده اند. خوشبختانه با کمپين نجات سکينه محمدي آشتياني، رسانه هاي مهم بين المللي مثل “تايمز”، “سي ان ان”، “گاردين” و غيره، خودشان اکتيويست اين حرکت شده اند. براي اينکه بنظر من، حتي خبرنگاراني که در اين رسانه ها کار مي کنند، ديگر مي خواهند نقطه پاياني به سنگسار گذاشته شود. بشريت بلند شده است و دارد با اين حرکت از انسانيت خودش دفاع مي کند و به اين معنا، بنظر من، تاريخ مبارزه با سنگسار به تاريخ قبل از ۲۴ جولاي ۲۰۱۰ و تاريخ بعد از ۲۴ جولاي ۲۰۱۰ تفكيك مي شود. براي اينکه ما ديگر داريم مي گوييم که نمي گذاريم، به هيچ قيمت نمي گذاريم هيچ زني را سنگسار کنند. نه در ايران، نه در افغانستان، نه در سودان و نه در هيچ کشوري. ما ديگر نخواهيم گذاشت همجنسگرايان را سنگسار کنند. اين وحشيگري مطلق است. اين بربريت است و من از مرکز شهر ونيز در ايتاليا، به همه کسانيکه امروز به خيابانها رفتند و در کشورهاي مختلف تظاهرات کردند، به فراخوان ما جواب دادند و طومارهاي اعتراضي امضا کردند، از طرف خودم بعنوان مسئول کميته بين المللي عليه اعدام و سنگسار و از طرف سکينه محمدي آشتياني و فرزندانش، سجاد و سعيده، درود مي فرستم و مي گويم بايد اين مبارزات را ادامه داد. جمهوري اسلامي فقط با اين اعتراضات بين المللي، فقط با اين فشارهاي بين المللي است که عقب رانده ميشود. هم اکنون، بعد از اين همه اعتراض، دارد مي گويد سکينه را سنگسار نمي کنيم ولي اعدامش مي کنيم! ما اجازه نخواهيم داد سکينه را اعدام کنند. سکينه هيچ جرمي مرتکب نشده است. رابطه جنسي، امر خصوصي افراد است و هيچ کس نمي تواند در مورد آن دخالت کند چه رسد به اينکه کسي را دستگير کنند و چه رسد به اينکه بخواهند کسي را سنگسار کنند. امروز دنيا بلند شده و دارد به اعدام و سنگسار و به حکومت اسلامي “نه” مي گويد.

بعنوان کسي که سال هاي سال است عليه جمهوري اسلامي مبارزه مي کنم، اعلام مي کنم که دنيا بايد اين تفسير را بپذيرد که جمهوري اسلامي بايد جراحي شود. نمي شود در ايران “حکومت چنج” کرد و مثل افغانستان يک “کرزاي” ديگري را روي کار آورد. ما حکومت اسلامي را از آن جامعه جراحي مي کنيم و بهمراه آن به اعدام، سنگسار، آپارتايد جنسي و به دخالت قوانين اسلامي و مذهبي در زندگي مردم هم بطور قطع پايان ميدهيم. ما با اين جنبش، داريم اعلام مي کنيم که ديگر اجازه نخواهيم داد در رختخواب ها دوربين بگذارند و راجع به نحوه رابطه ما نظر بدهند و تصميم بگيرند. اين يک جنبش است در دفاع از انسانيت. اين يک جنبش است در دفاع از حقوق و برابري و حرمت زنان. اين يک جنبش است عليه اعدام و عليه سنگسار. اين يک جنبش است براي سرنگوني جمهوري اسلامي و پايان دادن به مصائبي که ميليون ها نفر در ايران، سي سال است دارند با آنها دست و پنجه نرم مي کنند.

زنده باد جنبش انساني در دفاع از حقوق انساني مردم در ايران. مرگ بر حکومت اعدام و سنگسار. از مرکز شهر ونيز در ايتاليا به همه شما عزيزان درود مي فرستم. *