سعید مرتضوی یکی از عاملین تجاوز و کشتارهای مردمی در ایران به خصوص جنایات کهریزک مشهور است. چرا بجای محکومیت و قرار گرفتنش در زندان، وی همچنان در راس مدیریت فاسد جمهوری اسلامی قرار میگیرد !؟ جمهوری اسلامی که برپایه شکنجه، تجاوز و اعدام و زندان بناء شده است چطورمیتواند نسبت به محکومیت و زندانی کردن یکی از پایه های نظام اقدام کند، سعید مرتضوی از نور چشمی های جمهوری اسلامی است. کاملا مشخص، قابل درک و بیان است که ایشان مستقیما از رهبر و رئیس جمهور و سردمداران نظام اسلامی برای اعمال خشونت، تجاوز و قتل زندانیان در کهریزک دستور میگرفته است. سعید مرتضوی پس از تعطیلی زندان کهریزک به رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز و درحال حاضر بعنوان ریئس صندوق تامین اجتماعی حکومت منصوب شده است. شکنجه و تجاوز و قتل هایی که در زندان کهریزک به صدا درآمد باعث شد تا رسانه های داخلی و خارجی اهمیت ویژه ای به این جنایات بخصوص سعید مرتضوی که مدیریت این جنایات را بعهده داشت بدهند و حکومت را ناچار کرد که حداقل به صورت تظاهری یا نمایشی هم که شده نسبت به احضار نامبرده به دادگاه اقدام نماید که اخیرا نیز سخنگوی قوه قضائيه از احضار آقای مرتضوی به دادگاه خبرداده است، البته این اولین مرتبه ای نیست که اتهامات سردمداران رژیم فاقد هرگونه جدیت و قاطعیت در برخورد از طرف دستگاه فاسد قضائی حکومت اسلامی قرارگرفته باشد بلکه بازی نمایشی احضار این قبیل افراد به دادگاه که معمولا منتج به امحاء محکومیت شان نیزمیگردد سیاستی است که حکومت از 34 سال پیش برای سرگرمی و در انتها سردرگمی افکارعمومی در نظر داشته است. 

سعید مرتضوی نه تنها تکرار دیگری از چشم پوشی حکومت اسلامی به جنایات سردمدارانش خواهد بود بلکه بی لیاقی و بی کفایتی هرمدیریتی دراین نظام از ریشه فاسد را برای افراد ناآگاه به اثبات رساند. گذشته ازجنایت وی در کهریزک، انتصاب بی ربط وی درپست ریاست صندوق تامین اجتماعی بدون در نظر گرفتن تخصص و تجربه لازم یکی از هزاران دلایل مشهود وتصدیقی است بر اینکه هیچ مدیریت و ریاست و سازمانی در حکومت فاسد اسلامی پایه و اساس نداشته و ندارد. میزان نفوذ و ارتباط در میان باندهای مافیائی جناح حاکم بر قدرت به جای استفاده از تخصص و تجربه و مهارت افراد از سیاست کثیف و بی خردِ سیستمی است که از 34 سال گذشته تاکنون در حکومت اسلامی شکل گرفته است، سیستم سرمایه داری فاشیستی نه تنها قدرت و ثروت کشور را به تاراج برده است بلکه حتی رفاه ، امنیت و آسایش را فقط از آن خود و خودی ها میداند و عده کثیری از جمعیت مردم کشور را در فقر، بیکاری، تنگدستی و گرسنگی قرارداده است.

 درهرحال باتوجه به شدت استشناع جنایت زندان کهریزک که تاثیر بسزایی در افکارعمومی داشته است موجب شده تا رسانه های داخلی و خارجی ابقای سعید مرتضوی درهرپست یا مقامی را به صدا درآورند. تعطیلی زندان کهریزک یا محکومیت نمایشی مرتضوی مشکلی را حل نمی کند بلکه این خود حکومت است که همه ایران را به زندان کهریزک تبدیل کرده است و این حکومت از آغاز و بنیانش کهریزکی بوده و هست که میبایست تعطیل شود. حکومت اسلامی یعنی حکومت کهریزکی، سرکوب و سلب آزادی های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی و اسلام کثیف سیاسی، سعید مرتضوی ها نه تنها از منظر رژیم اسلامی محکوم نمیشوند بلکه محبوب تر نیزمیگردند. به راحتی قابل پیش بینی است که مرتضوی در دادگاه حکومت اسلامی محاکمه نخواهد شد پیش از مرتضوی  جنایتکاران زیادی از جمله سعید امامی، خلخالی و لاجوردی و… جنایات بیشماری را علیه انسانها اعمال کرده اند و هم اکنون نیز قاضی صلواتی و جنایتکاران بسیاری از اینگونه افراد، فرمانبردار جنایات از پیش تعریف شده تحت عنوان مجازات اسلامی برآمده از سیستم حکومت فاشیست اسلامی را برعهده دارند. اگر مرتضوی را محکوم کنند یعنی مجازات های اسلامی را محکوم کرده اند که در این صورت خود حکومت اسلامی میبایست محکوم گردد که از فرمانده کل و رؤسای قوای سه گانه جنایات علیه انسانیت، یعنی خامنه ای و احمدی نژاد و لاریجانی ها گرفته تا تمامی دست اندرکاران جنایات و باندهای مافیائی تروریستی سپاه و بسیج که شریک چنین جنایات خونبار در این نظام فاسد هستند باید محکوم شوند که این واقعه دیر یا زود اما نه توسط این حکومت بلکه توسط افرادی خارج از این حکومت و یا خود مردم  تحقق خواهد یافت.

سرنگون باد حکومت اسلامی

زنده باد آزادی و برابری

بهرام تورانی

نياز جوامع مختلف مذهبي به جامعه اي سکولار تنها راه رهايي از خود بيگانگي انسان است. دخالت مستقيم مذهب از هرنوع در سياست امورهر مملکتي سلامتي اجتماعي، سياسي و فرهنگي کشور را مضمحل خواهد کرد. عدم دخالت مذهب از زندگي اجتماعي افراد درجامعه يک نياز مبرم است. اسلام يکي از ارتجاعي ترين مذاهبي است که علاوه بر دخالت مستقيم درزندگي خصوصي انسانها باعث بروز سلب آزادي هاي اجتماعي و گسترش بي عدالتي و متعارض معيارهاي برابري انسانها شده است. متاسفانه اسلام حتي از نوع خالص آن يعني ناب محمدي اش نيز انسانيت را به ابهام کشانده است. با مطالعه و بررسي در منبع اصلي مديريت اسلام يعني قرآن به نتيجه خواهيم رسيد که اساساً اسلام بدون خشونت و خونريزي معنايي نداشته و ندارد، براي تصديق اين حقيقت فقط کافي است به معني برخي آيه هايي از قرآن نائل آييم که دستور قتل و کشتار انسانها به بهانه کافر يا يهودي بودنشان، خشونت در برابر خشونت، قتل در برابر قتل و نابرابري زن در مقابل مرد و حق الورثه زن نصف مرد، سنگسار و قصاص و بسياري از موارد ديگرکه در قرآن به کرات مشاهده ميگردد و در بين جمعيت مسلمان ايجاد انگيزه اي است براي اعدام ، ترويج قتل و کشتار و نابرابري و هزار و يک جنايت آشکار و پنهاني که در جوامع مختلف اسلامي در حال وقوع است . گذشته از قرآن نه تنها اسلام به تنهايي مذهبي است خشونت آميز بلکه رهبران مذهبي آن که معمولا در رأس امور مملکتي جامعه اي مانند ايران قراردارند با صدور فرمان قتل هايي در قالب  فتواهاي ضد انساني شان خطري مضاعف برجان انسانها تلقي ميگردند.

مذهب دستگاهي است که تشکيل باندهاي مافيايي و ابزار مورد استفاده ضد انساني در حکومت هاي ديني را به وجود آورده است. مذهب به ويژه نوع اسلامِ شيعي درآن مجموعه اي از دستگاه کشتار و توليد جهل و خرافه و انسان ستيزي در جامعه است. تاريخ دستگاه مذهب، تاريخ جنگ، کشتار و خونريزي، جهل و جنايت و عقب ماندگي است. ميزان انسانهايي که تاکنون در اثر جنايت دستگاه مذاهب به خاک و خون کشيده شده اند در زمره بزرگترين جنايات تاريخ است. اين دستگاه مخرب و مافيايي را بايد به کنترل درآورده و اثرات مخرب و انسان ستيز آن را خنثي کرد. از گذشته هاي دور تاکنون تعرض در حقوق انسانها غالباً در کشورهاي مذهب زده به ويژه کشورهايي که سياست آن با مذهب آميخته شده اند نسبت به ديگر کشورهاي سرمايه داري شدت عمل بيشتري داشته و دارد. در حال حاضر دستگاه مذهب در ايران بزرگترين باند مافيائي درجهان را با نام جمهوري يا حکومت اسلامي بوجود آورده است که يا جان ميليونها انسان را گرفته يا ميليونها انسان که تعداد زيادي از آنها اگر با خطرات شکنجه در بند و سياهچالهاي دروني حکومت گرفتار نباشند در فقر و گرسنگي بسر مي برند، اين دستگاه کشتار کماکان به عملياتهاي تروريستي  يا آدمکشي خود در داخل و خارج کشورادامه مي دهد. 

 متاسفانه اسلام از قدمتي طولاني در ايران برخوردار است که فزونترين و شنيع ترين آن از يک قرن گذشته تاکنون در اين سي و اندي سال توسط حکومت اسلامي در جامعه ايران پديدار شد. اصولاً اينجانب با مذهبي به نام اسلام چه از نوع سياسي و چه غيرسياسي آن بدلايل فوق الاشاره (آيه هاي قرآن منبع اصلي اسلام) مخالفم، درحال حاضر مذهب زدائي در بيشتر اقشار مختلف ايرانيان  باتوجه به قدمت ديرينه اي که ايران به آن مبتلا است غيرممکن است. مذهب اسلامِ شِيعي در ايران که با برگزاري مراسم هاي مختلف خرافه پرستي از جمله ماه محرم و رمضان و تولد و مرگ اين پيامبر و آن امام و… به معضلي اجتماعي در ايران تبديل شده  و تقريبا گريبانِ اقشارمتعددي از جامعه ايران را فرا گرفته است.

راه حل برطرف شدن اين معضل اجتماعي بعد از سرنگوني جمهوري اسلامي در ايران چيست؟

در ابتدا باتوجه به جداسازي کامل دين از سياست و برپائي حکومتي سکولار، دين و مذهب، ايمان و اعتقاد يا باور و عدم باور به خدا فقط امري است خصوصي ، ذهني يا قلبي و خروج آن از ذهن و مغز انسان براي ترويج ، تبليغ يا تحميل در جامعه بسيار مضرو خطرناک است. درک و فهم وجود يا عدم وجود خدا با انتخاب هرنوع مذهب براي باور يا عدم باور به خدا به هرسبک و شيوه از بت پرستي گرفته تا بهائيت و يهوديت و مسيحيت و اسلاميت يا حتي تفکرات و نظريه هاي آته ئيستي و … بعنوان امر خصوصي انسانها به شرط اينکه اين باور و اعتقاد به افراط نرفته وهيچ لطمه، اختلال يا خطري در زندگي خود و ديگران و جامعه ايجاد نکند از خصوصيات و ضروريات يک جامعه آزاد براساس پايه هاي انساني و سوسياليستي است. پس از هزاران سال در قرن بيست و يکم دنياي امروزي براي درک وجود يا عدم وجود خدا با گرايش وعلاقه انسانها به هرنوع مذهبي، منابع اطلاعاتي متعددي گذشته از کتاب و کتابخانه در دنياي مجازي اينترنت وجود دارد و به نظر ميرسد نياز چنداني به آخوند يا حوزه هاي توليد آخوند مانند حوزه علميه قم يا کائن و بشير نيست. اختصاص کمترين ارج و اعتبار به اينگونه نهادها از موارد مهم و ضروري و حائز اهميت براي يک جامعه موفق روبه سکولار است. براي انحلال معضل مذهبي يا موفقيت در امر مذهب زدائي درجامعه پس از سرنگوني جمهوري اسلامي و برپائي جامعه اي سوسياليستي و سکولار در ابتدا با جدا نمودن آن از سياست و پس از آن حذف وممنوعيت در تخصيص هرنوع هزينه و بودجه يا امکانات مالي کشور به مساجد، روحانيون، مداحان خرافه خوان يا روضه خوان و انجمن هاي مذهبي و تدريجاً با برنامه ريزي ها و اطلاع رساني هاي دقيق و کارشناسانه از طريق مشاوران و جامعه شناسان زبده وسکولاريسم در رسانه ها و محافل عمومي ميتوان سطح آگاهي مردم را بالا برده و مردمي را که خود را درقيد و بند آن قرارداده اند رهانيد. البته مجددا تأکيد ميگردد که در جامعه سوسياليستي وآزاد انساني وسکولار، مذهب امري است خصوصي وهيچ اجبار يا ضرورتي براي اين رهايي وجود ندارد، ولي به نظر مي آيد براي جلوگيري از تفريط در هرنوع باور يا مذهبي که امنيت و تأمين سلامت فکري و رواني انسانها را به مخاطره مي اندازد و همچنين بالابردن سطح آگاهي مردم نسبت به اثرات مخرب خرافه پرستي در مذاهب به ويژه مذهب خشونت آميز اسلام از ضرورياتي است که بايد به جامعه القا و يکي از بهترين شيوه هاي مذهب زدائي و فرهنگ سازي براي استواري حکومتي سکولار و جامعه اي سوسياليستي و انساني در ايران است.

سرنگون باد حکومت اسلامي

زنده باد جامعه سوسياليستي و سکولار در ايران

تکرارنمايش..! ، انتخابات مجلس نهم جمهوري اسلامي ، جمعه ۱۲ اسفند در يک فضاي مطلق سانسور و تهديد برگزار شد. تکرار، تکرار، تکرار … اينبار هم خامنه اي با تمام قوا وارد ميدان شد که از راي مردم عليه مردم استفاده کند. ولي با همان حربه و سناريوي هميشگي.

روزهاي قبل ازانتخابات صدا و سيماي حکومت با به راه انداختن هياهوي شديد  ونمايشي مسخره از رقابت بين گروههاي به اصطلاح سياسي کشور، تمام تلاش خود رابکار بردند تا مردم را به پاي صندوق هاي راي بکشانند. ولي خودشان هم از همان ابتدا مي دانستند که ديگر مردم کوچکترين توهمي نسبت به انتخابات ندارند و انتصابات بودن آنرا با تمام گوشت و پوست خود لمس کرده اند. انتخابات امسال اولين انتخابات بعد از مضحکه رياست جمهوري  سال ۸۸  بود، از اين رو خامنه اي با توجه به جنايات و سرکوب انقلاب مردم در آن  سال براي  مشروعيت خود نياز مبرم  به يک نمايش ديگر داشت تا شايد بتواند خاطرات مضحکه انتخاباتي رياست جمهوري را از اذهان دور و در نتيجه کمي براي نظام خود آرامش کسب کند. ولي مشکل خامنه اي فقط  به پاي صندوق راي کشاندن مردم نبود، او که در حال پاکسازي دروني حکومت خود است در حال گذر از پرتنش ترين دوران حکومت است. درگيري بين گروههاي مختلف جمهوري اسلامي به بالاترين نقط  خود در طول اين ۳۳ سال رسيده است. دراين راه هر گروه براي اينکه خود را حفظ کند شروع به اعلام مفاسد گروههاي ديگر کرده و اين مبارزه هر روز وسعت فساد مالي و جنايات جمهوري اسلامي را توسط خودشان بيشتر و بيشتر بر مردم عيان کرد فسادي که هيچ گروه يا فرد حکومتي از آن مستثنا نبوده اند. حال اين فضا مي توانست وقايعي  مشابه سال ۸۸ را ايجاد کند و دوباره مردم معترض را به خيابانها بکشد و اگر اتفاق مبارزات خياباني مردم دوباره تکرار شود.  حکومت با تمام خشونتش و ابزار سرکوبش قادر نخواهد بود مردم را به خانه ها بگرداند . اين بزرگترين هراس خامنه اي بوده و هست. فضاي بالاي امنيتي در هر مناسبت، مهر تائيدي است براين گفته،  تقريبا” شهرها ومراکزي مثل دانشگاه  تبديل به يک پادگان شده است. موج  دستگيري روزنامه نگاران ، دانشجويان ، کارگران وفعالين سياسي و اجتماعي همه در راستاي جلوگيري از حضور دوباره مردم در خيابانها است.

سياست جنگي طلبي حکومت و قرار دادن مردم ايران در خطر حمله نظامي کشور هاي غربي و اسرائيل از ديگر خطر هائي بود که در اين دوره به حساسيت اين نمايش اضافه مي کرد. هر چند که خامنه اي سعي کرد از اين خطر بعنوان يک ابزار تبليغاتي براي کشاندن مردم به پاي صندوق ها استفاده کند ولي وجود اين خطر کاملا” واقعي است. جمهوري اسلامي وارد بازي خطر ناکي شده است که اگر به واقعيت بپيوندد تاوان آنرا مردم خواهند داد. دليل ديگر خامنه اي براي نشان دادن اينکه هنوز در نزد مردم ايران مشروئيت دارد، وجود همين خطر است لذا تمام ابزار را بکار گرفت تا بتواند حضور مردم را پرشور نشان دهد و در اين راه به هيچ خبرنگاري اجازه فيلم برداري آزادانه نداد تمامي اخبار و تصاوير گزينش شده و تنها از حوزه هائي بود که حکومت نيرو هايش را در آنجا متمرکز کرده بود. ولي تصوير واقعي ازشرکت مردم چيزي جزتحريم انتخابات از طرف مردم نبود . تحريمي که ديگر نخواهد شکست . مبارزات مردم ديگر از اين مرحله گذشته است و بهيچ عنوان خامنه اي و ديگر سردمداران رژيم توان ايجاد توهم براي مردم نخواهند داشت و فصل آخر جمهوري اسلامي  به پايان خود نزديک است.

هميشه زنان در اسلام از عدم آزادي ، رنج برده اند و همين موضوع باعث شده که دست به اين حرکت راديکال بزنند. در اين جنبش راديکال و انقلابي ، نقش مريم نمازي ، بسيار ارزنده و موثر بوده است. مريم نمازي يکي از راديکال ترين و سَر دمدار دار ، راديکاليزم است و با تمام توان از حقوق زنان و دختران دفاع مي کند. اين بسيار موثر است و باعث مي شود که اين قشر به خواسته هايش نزديک تر شوند. حسادت و عدم شجاعت باعث تحليل اشتباه از جنبش برهنگي و زير سوال بردن مريم نمازي مي شود !

تحليل هاي اشتباه باعث شده که چنين تداعي شود ، که آزادي به پرنده اي تشبيه شود ، که براي به دست آوردنش تمام تلاش شان را مي کنند و در اين ميل ، ما بايد تمام تلاشمان را بکنيم و اين پرنده را در خانه به ارمغان بياوريم.

جنبش برهنگي که به اوج نقطه ي خود رسيده است ، يک حرکت انقلابي راديکال و سيلي از تابوشکنان را در خود جاي داده است ، کساني که به نوعي در دل اسلام سياسي متولد شده اند و هر کدام از اين عفونت فرهنگي ، ضربه اي را متحمل شده اند!

حتي به نوعي با ابتکار مريم نمازي ، عده اي از زنان آزادي طلب ، با وي همراه شده اند ، که حتي ايراني ، نبوده اند ، ولي از اسلام سياسي و قواعدي که براي زنان ترسيم کرده است ، متنفر بوده اند . آنان مي دادند که بر زنان در خاورميانه و در ايران براي وجود اسلام چه مي گذرد ، از اين روي چشم اسلام را نشانه گرفته اند ، زيرا اسلام با برهنگي مخصوصا براي زنان مشکل دارد و دائما در قوانينش ، زن را به عنوان برده و ماشين سکس عنوان کرده است.

گروهي از زنان و مردان ، مبارز و آزادي طلب با هم يک صدا شده اند ، که سيلي محکمي به اسلام سياسي و جمهوري ارتجاعي اسلامي و جريان هاي دست راستي بزنند.در اين ميان ، گروهي هم که در قلمشان جوهر ندارند ، شروع به سفسته کرده اند و قصد دارند که اين شجاعت را زير سوال ببرند و به سمت “مريم نمازي” و “سودابه سرخيل” و سودابه ها ، حمله ور شده اند !

در اين بين کساني ديده مي شوند ، که تفکر چپ را يدک مي کشند و مدعي برابري و آزادي هستند ! اين يک پارادوکس است که آزادي بي قيد و شرط را نمايندگي کنيم و از حرکت هاي انقلابي و اعتراضي انسان ها ، جلوگيري کنيم و شروع به زير سوال بردن تفکر اعتراضي کنيم ! به نظر من دوباره شاهد بوجود آمدن “آل احمد هاي پلاستيکي” هستيم !

دوباره شاهد هستيم که اين افراد (کساني که کمپين برهنگي را زير سوال برده اند) از دور ترين نقاط چپ ، به پست ترين نقاط راست ، نقل مکان کرده اند ! اين که سعي بر کوبيدن شجاعت و اراده ي اين تابوشکنان را دارند ، براي من جالب است ، زيرا مقابل بهمني ايستاده اند ، که يک شهر را زير مي کند و چنان با قدرت به حرکت در آمده ، که کسي نمي تواند جلويش را بگيرد !

“مريم نمازي” يک چهره ي بين المللي است و نيازي به توصيف ندارد و درگيري و اصطکاک درست کردن با او ، خود يک بازي مضحک است ، زيرا برنده ي بي چون و چرا اين بازي “مريم نمازي” است .

يکي ديگر از اين تابوشکنان ، دختري است که در دل اسلام سياسي ، تحت حاکميت جلادين جمهوري ارتجاعي اسلامي متولد شده و رشد کرده و مورد بي قانوني قرار گرفته است !

“سودابه سرخيل” با عريان شدن خود فرياد زده ، که اسلام سياسي و جمهوري ارتجاعي اسلامي را نمي خواهد . او نمي خواهد که به عنوان يک برده ي جنسي به او نگاه کنند و مدام زير خط قرمز مردسالاري قرار بگيرد. او با عريان شدن خود تبديل به چهره اي شده ، که اعتراضش را به گوش حاکمين و چهره هاي جريان راست رسانيده است .

سودابه دوست دارد که تن او براي خودش باشد و کس ديگري براي او تصميم نگيرد و کنترل بر رفتارهايش داشته باشد.

او مي خواهد به عنوان يک چهره اي که تابوها را در هم شکسته و خواسته هايش را شفاف بيان کند و هر روز به آرمان هايش نزديک شود .

همين طور “مريم نمازي” ديگر چهره ي بين المللي حزب کمونيست کارگري ايران و يکي از بهترين سخنرانان هاي اين حزب مردمي و انقلابي ، دوست دارد فرياد بزند که هويت را مي ستايد و براي او اين مهم ارزشمند است.

حال منصفانه بيانديشيد ، آيا اين خواسته ها ارزش دفاع ندارد ؟ آيا همراهي و هم رزم شدن با مريم و مريم ها ، اصطکاک بر انگيز است ؟ يا باعث مي شود که ، عدالت ، برابري و آزادي را خدشه دار کند ؟ که اين دوستان با  حرارت ، اين کمپين را زير سوال برده اند ؟

باور من اين است ، که هم قطار شدن با کمپين برهنگي ، ضربه ي عميقي به خشک مغزي و اسلاميون مي زند و باعث مي شود که به عدالت ، برابري و آزادي به دور از هر گونه تبعيض ، نزديک تر شويم و اين موارد را به اشتراک بگذاريم و حق انتخاب را در اختيار توده ي مردمي قرار دهيم.

“مريم نمازي” دوست ندارد که به علت جنسيتش محدود باشد و خودش باشد ، آزادِ آزاد.

او دوست دارد که اسلام سياسي که باعث شده ، خانه و کاشانه اش را از دست بدهد ، را نقد کند و اين را فرياد بزند که جمهوري ارتجاعي اسلامي ، يک ماشين جنايت و ترور است. او به ديد يک گهواره ي نفرت ، به اسلام سياسي نگاه مي کند .

آيا تفکر آزادي طلبي ، موردي در خود دارد ، که افرادي پيدا شده اند ، که با ايده ي “مريم نمازي” مخالفت مي کنند !

مبصرهاي اجتماعي بايد اين را بدانند ، که وقتي آتئيست آلي انس و … تقويم و ايده ي مريم نمازي را به اشتراک مي گذارند ، يعني يک تاييد محکم بر اين موضوع ، يعني نشان دادن موفقيت اين ايده و درستي صحت کلمه کمپين برهنگي.

ما بايد در اين موضوع تمرين کنيم ، که آزادي بيان و گفتار يعني چه ؟ و اگر بر اين موضوع اشراف داريم ، دخالت در تفکر و ايده ي اشخاص ، يک تناقض است بر اين باور ! زيرا شما قبولش کرده ايد و عکسش را انجام مي دهيد.

مخالفين کمپين برهنگي ، چنان اصطکاک ، درست کرده اند که انگار شکاف منطق را در خطر ديده اند ! اگر مخالفين در اين فکر هستند که با اين مخالفت مريم و کمپين ، از کار خود صرفه نظر مي کنند ، اشتباه فکر کرده اند ، زيرا او و اين کمپين بسيار مسمم تر، به راه خود ادامه مي دهند.

مي توان ، زن بود و برابري کامل با مرد داشت . مي توان زن بود و بسيار موثر خواسته هاي حقوقي اتان را عنوان کرد.

مي توان زن بود و اعتراض کرد ،  براي تحقق خواسته ها ، مبارزه کرد.

عريان شدن در کمپين برهنگي يعني : نه به اسلام سياسي .

عريان شدن در کمپين برهنگي يعني : نه به مکتبي وسنتي فکر کردن.

عريان شدن در کمپين برهنگي يعني : نه تفکرات راستي و مريخي

عريان شدن در کمپين برهنگي يعني : نه به آل احمدهاي پلاستيکي

مريم نمازي فکرش ، فکر تغيير است و ايده اش ، ايده ي نو و چنان تخت ننگين غيرت و مردسالاري را با عريان شدنش ، در هم شکسته ، که ديگر جاي بحث باقي نمي گذارد.

متاسفانه عده اي حرکت اليا را مي ستايند و حرکت او را بزرگ جلوه مي دهند و حرف شان اين است که او در کشوري اسلامي اين کار را انجام داده و ما بقي نه ! او جانش در خطر است و مابقي نه ! اين يک فرار رو به جلوست !؟

به نظر من تمامي زنان و مردان آزادي طلب ، که دست به اين حرکت اعتراضي زده اند ، آرمانشان اين بوده ، که آزادي را بدون قيد و شرط مي خواهند همين و بس.