سعید مرتضوی یکی از عاملین تجاوز و کشتارهای مردمی در ایران به خصوص جنایات کهریزک مشهور است. چرا بجای محکومیت و قرار گرفتنش در زندان، وی همچنان در راس مدیریت فاسد جمهوری اسلامی قرار میگیرد !؟ جمهوری اسلامی که برپایه شکنجه، تجاوز و اعدام و زندان بناء شده است چطورمیتواند نسبت به محکومیت و زندانی کردن یکی از پایه های نظام اقدام کند، سعید مرتضوی از نور چشمی های جمهوری اسلامی است. کاملا مشخص، قابل درک و بیان است که ایشان مستقیما از رهبر و رئیس جمهور و سردمداران نظام اسلامی برای اعمال خشونت، تجاوز و قتل زندانیان در کهریزک دستور میگرفته است. سعید مرتضوی پس از تعطیلی زندان کهریزک به رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز و درحال حاضر بعنوان ریئس صندوق تامین اجتماعی حکومت منصوب شده است. شکنجه و تجاوز و قتل هایی که در زندان کهریزک به صدا درآمد باعث شد تا رسانه های داخلی و خارجی اهمیت ویژه ای به این جنایات بخصوص سعید مرتضوی که مدیریت این جنایات را بعهده داشت بدهند و حکومت را ناچار کرد که حداقل به صورت تظاهری یا نمایشی هم که شده نسبت به احضار نامبرده به دادگاه اقدام نماید که اخیرا نیز سخنگوی قوه قضائیه از احضار آقای مرتضوی به دادگاه خبرداده است، البته این اولین مرتبه ای نیست که اتهامات سردمداران رژیم فاقد هرگونه جدیت و قاطعیت در برخورد از طرف دستگاه فاسد قضائی حکومت اسلامی قرارگرفته باشد بلکه بازی نمایشی احضار این قبیل افراد به دادگاه که معمولا منتج به امحاء محکومیت شان نیزمیگردد سیاستی است که حکومت از ۳۴ سال پیش برای سرگرمی و در انتها سردرگمی افکارعمومی در نظر داشته است. 

سعید مرتضوی نه تنها تکرار دیگری از چشم پوشی حکومت اسلامی به جنایات سردمدارانش خواهد بود بلکه بی لیاقی و بی کفایتی هرمدیریتی دراین نظام از ریشه فاسد را برای افراد ناآگاه به اثبات رساند. گذشته ازجنایت وی در کهریزک، انتصاب بی ربط وی درپست ریاست صندوق تامین اجتماعی بدون در نظر گرفتن تخصص و تجربه لازم یکی از هزاران دلایل مشهود وتصدیقی است بر اینکه هیچ مدیریت و ریاست و سازمانی در حکومت فاسد اسلامی پایه و اساس نداشته و ندارد. میزان نفوذ و ارتباط در میان باندهای مافیائی جناح حاکم بر قدرت به جای استفاده از تخصص و تجربه و مهارت افراد از سیاست کثیف و بی خردِ سیستمی است که از ۳۴ سال گذشته تاکنون در حکومت اسلامی شکل گرفته است، سیستم سرمایه داری فاشیستی نه تنها قدرت و ثروت کشور را به تاراج برده است بلکه حتی رفاه ، امنیت و آسایش را فقط از آن خود و خودی ها میداند و عده کثیری از جمعیت مردم کشور را در فقر، بیکاری، تنگدستی و گرسنگی قرارداده است.

 درهرحال باتوجه به شدت استشناع جنایت زندان کهریزک که تاثیر بسزایی در افکارعمومی داشته است موجب شده تا رسانه های داخلی و خارجی ابقای سعید مرتضوی درهرپست یا مقامی را به صدا درآورند. تعطیلی زندان کهریزک یا محکومیت نمایشی مرتضوی مشکلی را حل نمی کند بلکه این خود حکومت است که همه ایران را به زندان کهریزک تبدیل کرده است و این حکومت از آغاز و بنیانش کهریزکی بوده و هست که میبایست تعطیل شود. حکومت اسلامی یعنی حکومت کهریزکی، سرکوب و سلب آزادی های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی و اسلام کثیف سیاسی، سعید مرتضوی ها نه تنها از منظر رژیم اسلامی محکوم نمیشوند بلکه محبوب تر نیزمیگردند. به راحتی قابل پیش بینی است که مرتضوی در دادگاه حکومت اسلامی محاکمه نخواهد شد پیش از مرتضوی  جنایتکاران زیادی از جمله سعید امامی، خلخالی و لاجوردی و… جنایات بیشماری را علیه انسانها اعمال کرده اند و هم اکنون نیز قاضی صلواتی و جنایتکاران بسیاری از اینگونه افراد، فرمانبردار جنایات از پیش تعریف شده تحت عنوان مجازات اسلامی برآمده از سیستم حکومت فاشیست اسلامی را برعهده دارند. اگر مرتضوی را محکوم کنند یعنی مجازات های اسلامی را محکوم کرده اند که در این صورت خود حکومت اسلامی میبایست محکوم گردد که از فرمانده کل و رؤسای قوای سه گانه جنایات علیه انسانیت، یعنی خامنه ای و احمدی نژاد و لاریجانی ها گرفته تا تمامی دست اندرکاران جنایات و باندهای مافیائی تروریستی سپاه و بسیج که شریک چنین جنایات خونبار در این نظام فاسد هستند باید محکوم شوند که این واقعه دیر یا زود اما نه توسط این حکومت بلکه توسط افرادی خارج از این حکومت و یا خود مردم  تحقق خواهد یافت.

سرنگون باد حکومت اسلامی

زنده باد آزادی و برابری

بهرام تورانی

نیاز جوامع مختلف مذهبی به جامعه ای سکولار تنها راه رهایی از خود بیگانگی انسان است. دخالت مستقیم مذهب از هرنوع در سیاست امورهر مملکتی سلامتی اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشور را مضمحل خواهد کرد. عدم دخالت مذهب از زندگی اجتماعی افراد درجامعه یک نیاز مبرم است. اسلام یکی از ارتجاعی ترین مذاهبی است که علاوه بر دخالت مستقیم درزندگی خصوصی انسانها باعث بروز سلب آزادی های اجتماعی و گسترش بی عدالتی و متعارض معیارهای برابری انسانها شده است. متاسفانه اسلام حتی از نوع خالص آن یعنی ناب محمدی اش نیز انسانیت را به ابهام کشانده است. با مطالعه و بررسی در منبع اصلی مدیریت اسلام یعنی قرآن به نتیجه خواهیم رسید که اساساً اسلام بدون خشونت و خونریزی معنایی نداشته و ندارد، برای تصدیق این حقیقت فقط کافی است به معنی برخی آیه هایی از قرآن نائل آییم که دستور قتل و کشتار انسانها به بهانه کافر یا یهودی بودنشان، خشونت در برابر خشونت، قتل در برابر قتل و نابرابری زن در مقابل مرد و حق الورثه زن نصف مرد، سنگسار و قصاص و بسیاری از موارد دیگرکه در قرآن به کرات مشاهده میگردد و در بین جمعیت مسلمان ایجاد انگیزه ای است برای اعدام ، ترویج قتل و کشتار و نابرابری و هزار و یک جنایت آشکار و پنهانی که در جوامع مختلف اسلامی در حال وقوع است . گذشته از قرآن نه تنها اسلام به تنهایی مذهبی است خشونت آمیز بلکه رهبران مذهبی آن که معمولا در رأس امور مملکتی جامعه ای مانند ایران قراردارند با صدور فرمان قتل هایی در قالب  فتواهای ضد انسانی شان خطری مضاعف برجان انسانها تلقی میگردند.

مذهب دستگاهی است که تشکیل باندهای مافیایی و ابزار مورد استفاده ضد انسانی در حکومت های دینی را به وجود آورده است. مذهب به ویژه نوع اسلامِ شیعی درآن مجموعه ای از دستگاه کشتار و تولید جهل و خرافه و انسان ستیزی در جامعه است. تاریخ دستگاه مذهب، تاریخ جنگ، کشتار و خونریزی، جهل و جنایت و عقب ماندگی است. میزان انسانهایی که تاکنون در اثر جنایت دستگاه مذاهب به خاک و خون کشیده شده اند در زمره بزرگترین جنایات تاریخ است. این دستگاه مخرب و مافیایی را باید به کنترل درآورده و اثرات مخرب و انسان ستیز آن را خنثی کرد. از گذشته های دور تاکنون تعرض در حقوق انسانها غالباً در کشورهای مذهب زده به ویژه کشورهایی که سیاست آن با مذهب آمیخته شده اند نسبت به دیگر کشورهای سرمایه داری شدت عمل بیشتری داشته و دارد. در حال حاضر دستگاه مذهب در ایران بزرگترین باند مافیائی درجهان را با نام جمهوری یا حکومت اسلامی بوجود آورده است که یا جان میلیونها انسان را گرفته یا میلیونها انسان که تعداد زیادی از آنها اگر با خطرات شکنجه در بند و سیاهچالهای درونی حکومت گرفتار نباشند در فقر و گرسنگی بسر می برند، این دستگاه کشتار کماکان به عملیاتهای تروریستی  یا آدمکشی خود در داخل و خارج کشورادامه می دهد. 

 متاسفانه اسلام از قدمتی طولانی در ایران برخوردار است که فزونترین و شنیع ترین آن از یک قرن گذشته تاکنون در این سی و اندی سال توسط حکومت اسلامی در جامعه ایران پدیدار شد. اصولاً اینجانب با مذهبی به نام اسلام چه از نوع سیاسی و چه غیرسیاسی آن بدلایل فوق الاشاره (آیه های قرآن منبع اصلی اسلام) مخالفم، درحال حاضر مذهب زدائی در بیشتر اقشار مختلف ایرانیان  باتوجه به قدمت دیرینه ای که ایران به آن مبتلا است غیرممکن است. مذهب اسلامِ شِیعی در ایران که با برگزاری مراسم های مختلف خرافه پرستی از جمله ماه محرم و رمضان و تولد و مرگ این پیامبر و آن امام و… به معضلی اجتماعی در ایران تبدیل شده  و تقریبا گریبانِ اقشارمتعددی از جامعه ایران را فرا گرفته است.

راه حل برطرف شدن این معضل اجتماعی بعد از سرنگونی جمهوری اسلامی در ایران چیست؟

در ابتدا باتوجه به جداسازی کامل دین از سیاست و برپائی حکومتی سکولار، دین و مذهب، ایمان و اعتقاد یا باور و عدم باور به خدا فقط امری است خصوصی ، ذهنی یا قلبی و خروج آن از ذهن و مغز انسان برای ترویج ، تبلیغ یا تحمیل در جامعه بسیار مضرو خطرناک است. درک و فهم وجود یا عدم وجود خدا با انتخاب هرنوع مذهب برای باور یا عدم باور به خدا به هرسبک و شیوه از بت پرستی گرفته تا بهائیت و یهودیت و مسیحیت و اسلامیت یا حتی تفکرات و نظریه های آته ئیستی و … بعنوان امر خصوصی انسانها به شرط اینکه این باور و اعتقاد به افراط نرفته وهیچ لطمه، اختلال یا خطری در زندگی خود و دیگران و جامعه ایجاد نکند از خصوصیات و ضروریات یک جامعه آزاد براساس پایه های انسانی و سوسیالیستی است. پس از هزاران سال در قرن بیست و یکم دنیای امروزی برای درک وجود یا عدم وجود خدا با گرایش وعلاقه انسانها به هرنوع مذهبی، منابع اطلاعاتی متعددی گذشته از کتاب و کتابخانه در دنیای مجازی اینترنت وجود دارد و به نظر میرسد نیاز چندانی به آخوند یا حوزه های تولید آخوند مانند حوزه علمیه قم یا کائن و بشیر نیست. اختصاص کمترین ارج و اعتبار به اینگونه نهادها از موارد مهم و ضروری و حائز اهمیت برای یک جامعه موفق روبه سکولار است. برای انحلال معضل مذهبی یا موفقیت در امر مذهب زدائی درجامعه پس از سرنگونی جمهوری اسلامی و برپائی جامعه ای سوسیالیستی و سکولار در ابتدا با جدا نمودن آن از سیاست و پس از آن حذف وممنوعیت در تخصیص هرنوع هزینه و بودجه یا امکانات مالی کشور به مساجد، روحانیون، مداحان خرافه خوان یا روضه خوان و انجمن های مذهبی و تدریجاً با برنامه ریزی ها و اطلاع رسانی های دقیق و کارشناسانه از طریق مشاوران و جامعه شناسان زبده وسکولاریسم در رسانه ها و محافل عمومی میتوان سطح آگاهی مردم را بالا برده و مردمی را که خود را درقید و بند آن قرارداده اند رهانید. البته مجددا تأکید میگردد که در جامعه سوسیالیستی وآزاد انسانی وسکولار، مذهب امری است خصوصی وهیچ اجبار یا ضرورتی برای این رهایی وجود ندارد، ولی به نظر می آید برای جلوگیری از تفریط در هرنوع باور یا مذهبی که امنیت و تأمین سلامت فکری و روانی انسانها را به مخاطره می اندازد و همچنین بالابردن سطح آگاهی مردم نسبت به اثرات مخرب خرافه پرستی در مذاهب به ویژه مذهب خشونت آمیز اسلام از ضروریاتی است که باید به جامعه القا و یکی از بهترین شیوه های مذهب زدائی و فرهنگ سازی برای استواری حکومتی سکولار و جامعه ای سوسیالیستی و انسانی در ایران است.

سرنگون باد حکومت اسلامی

زنده باد جامعه سوسیالیستی و سکولار در ایران

تکرارنمایش..! ، انتخابات مجلس نهم جمهوری اسلامی ، جمعه ۱۲ اسفند در یک فضای مطلق سانسور و تهدید برگزار شد. تکرار، تکرار، تکرار … اینبار هم خامنه ای با تمام قوا وارد میدان شد که از رای مردم علیه مردم استفاده کند. ولی با همان حربه و سناریوی همیشگی.

روزهای قبل ازانتخابات صدا و سیمای حکومت با به راه انداختن هیاهوی شدید  ونمایشی مسخره از رقابت بین گروههای به اصطلاح سیاسی کشور، تمام تلاش خود رابکار بردند تا مردم را به پای صندوق های رای بکشانند. ولی خودشان هم از همان ابتدا می دانستند که دیگر مردم کوچکترین توهمی نسبت به انتخابات ندارند و انتصابات بودن آنرا با تمام گوشت و پوست خود لمس کرده اند. انتخابات امسال اولین انتخابات بعد از مضحکه ریاست جمهوری  سال ۸۸  بود، از این رو خامنه ای با توجه به جنایات و سرکوب انقلاب مردم در آن  سال برای  مشروعیت خود نیاز مبرم  به یک نمایش دیگر داشت تا شاید بتواند خاطرات مضحکه انتخاباتی ریاست جمهوری را از اذهان دور و در نتیجه کمی برای نظام خود آرامش کسب کند. ولی مشکل خامنه ای فقط  به پای صندوق رای کشاندن مردم نبود، او که در حال پاکسازی درونی حکومت خود است در حال گذر از پرتنش ترین دوران حکومت است. درگیری بین گروههای مختلف جمهوری اسلامی به بالاترین نقط  خود در طول این ۳۳ سال رسیده است. دراین راه هر گروه برای اینکه خود را حفظ کند شروع به اعلام مفاسد گروههای دیگر کرده و این مبارزه هر روز وسعت فساد مالی و جنایات جمهوری اسلامی را توسط خودشان بیشتر و بیشتر بر مردم عیان کرد فسادی که هیچ گروه یا فرد حکومتی از آن مستثنا نبوده اند. حال این فضا می توانست وقایعی  مشابه سال ۸۸ را ایجاد کند و دوباره مردم معترض را به خیابانها بکشد و اگر اتفاق مبارزات خیابانی مردم دوباره تکرار شود.  حکومت با تمام خشونتش و ابزار سرکوبش قادر نخواهد بود مردم را به خانه ها بگرداند . این بزرگترین هراس خامنه ای بوده و هست. فضای بالای امنیتی در هر مناسبت، مهر تائیدی است براین گفته،  تقریبا” شهرها ومراکزی مثل دانشگاه  تبدیل به یک پادگان شده است. موج  دستگیری روزنامه نگاران ، دانشجویان ، کارگران وفعالین سیاسی و اجتماعی همه در راستای جلوگیری از حضور دوباره مردم در خیابانها است.

سیاست جنگی طلبی حکومت و قرار دادن مردم ایران در خطر حمله نظامی کشور های غربی و اسرائیل از دیگر خطر هائی بود که در این دوره به حساسیت این نمایش اضافه می کرد. هر چند که خامنه ای سعی کرد از این خطر بعنوان یک ابزار تبلیغاتی برای کشاندن مردم به پای صندوق ها استفاده کند ولی وجود این خطر کاملا” واقعی است. جمهوری اسلامی وارد بازی خطر ناکی شده است که اگر به واقعیت بپیوندد تاوان آنرا مردم خواهند داد. دلیل دیگر خامنه ای برای نشان دادن اینکه هنوز در نزد مردم ایران مشروئیت دارد، وجود همین خطر است لذا تمام ابزار را بکار گرفت تا بتواند حضور مردم را پرشور نشان دهد و در این راه به هیچ خبرنگاری اجازه فیلم برداری آزادانه نداد تمامی اخبار و تصاویر گزینش شده و تنها از حوزه هائی بود که حکومت نیرو هایش را در آنجا متمرکز کرده بود. ولی تصویر واقعی ازشرکت مردم چیزی جزتحریم انتخابات از طرف مردم نبود . تحریمی که دیگر نخواهد شکست . مبارزات مردم دیگر از این مرحله گذشته است و بهیچ عنوان خامنه ای و دیگر سردمداران رژیم توان ایجاد توهم برای مردم نخواهند داشت و فصل آخر جمهوری اسلامی  به پایان خود نزدیک است.

همیشه زنان در اسلام از عدم آزادی ، رنج برده اند و همین موضوع باعث شده که دست به این حرکت رادیکال بزنند. در این جنبش رادیکال و انقلابی ، نقش مریم نمازی ، بسیار ارزنده و موثر بوده است. مریم نمازی یکی از رادیکال ترین و سَر دمدار دار ، رادیکالیزم است و با تمام توان از حقوق زنان و دختران دفاع می کند. این بسیار موثر است و باعث می شود که این قشر به خواسته هایش نزدیک تر شوند. حسادت و عدم شجاعت باعث تحلیل اشتباه از جنبش برهنگی و زیر سوال بردن مریم نمازی می شود !

تحلیل های اشتباه باعث شده که چنین تداعی شود ، که آزادی به پرنده ای تشبیه شود ، که برای به دست آوردنش تمام تلاش شان را می کنند و در این میل ، ما باید تمام تلاشمان را بکنیم و این پرنده را در خانه به ارمغان بیاوریم.

جنبش برهنگی که به اوج نقطه ی خود رسیده است ، یک حرکت انقلابی رادیکال و سیلی از تابوشکنان را در خود جای داده است ، کسانی که به نوعی در دل اسلام سیاسی متولد شده اند و هر کدام از این عفونت فرهنگی ، ضربه ای را متحمل شده اند!

حتی به نوعی با ابتکار مریم نمازی ، عده ای از زنان آزادی طلب ، با وی همراه شده اند ، که حتی ایرانی ، نبوده اند ، ولی از اسلام سیاسی و قواعدی که برای زنان ترسیم کرده است ، متنفر بوده اند . آنان می دادند که بر زنان در خاورمیانه و در ایران برای وجود اسلام چه می گذرد ، از این روی چشم اسلام را نشانه گرفته اند ، زیرا اسلام با برهنگی مخصوصا برای زنان مشکل دارد و دائما در قوانینش ، زن را به عنوان برده و ماشین سکس عنوان کرده است.

گروهی از زنان و مردان ، مبارز و آزادی طلب با هم یک صدا شده اند ، که سیلی محکمی به اسلام سیاسی و جمهوری ارتجاعی اسلامی و جریان های دست راستی بزنند.در این میان ، گروهی هم که در قلمشان جوهر ندارند ، شروع به سفسته کرده اند و قصد دارند که این شجاعت را زیر سوال ببرند و به سمت “مریم نمازی” و “سودابه سرخیل” و سودابه ها ، حمله ور شده اند !

در این بین کسانی دیده می شوند ، که تفکر چپ را یدک می کشند و مدعی برابری و آزادی هستند ! این یک پارادوکس است که آزادی بی قید و شرط را نمایندگی کنیم و از حرکت های انقلابی و اعتراضی انسان ها ، جلوگیری کنیم و شروع به زیر سوال بردن تفکر اعتراضی کنیم ! به نظر من دوباره شاهد بوجود آمدن “آل احمد های پلاستیکی” هستیم !

دوباره شاهد هستیم که این افراد (کسانی که کمپین برهنگی را زیر سوال برده اند) از دور ترین نقاط چپ ، به پست ترین نقاط راست ، نقل مکان کرده اند ! این که سعی بر کوبیدن شجاعت و اراده ی این تابوشکنان را دارند ، برای من جالب است ، زیرا مقابل بهمنی ایستاده اند ، که یک شهر را زیر می کند و چنان با قدرت به حرکت در آمده ، که کسی نمی تواند جلویش را بگیرد !

“مریم نمازی” یک چهره ی بین المللی است و نیازی به توصیف ندارد و درگیری و اصطکاک درست کردن با او ، خود یک بازی مضحک است ، زیرا برنده ی بی چون و چرا این بازی “مریم نمازی” است .

یکی دیگر از این تابوشکنان ، دختری است که در دل اسلام سیاسی ، تحت حاکمیت جلادین جمهوری ارتجاعی اسلامی متولد شده و رشد کرده و مورد بی قانونی قرار گرفته است !

“سودابه سرخیل” با عریان شدن خود فریاد زده ، که اسلام سیاسی و جمهوری ارتجاعی اسلامی را نمی خواهد . او نمی خواهد که به عنوان یک برده ی جنسی به او نگاه کنند و مدام زیر خط قرمز مردسالاری قرار بگیرد. او با عریان شدن خود تبدیل به چهره ای شده ، که اعتراضش را به گوش حاکمین و چهره های جریان راست رسانیده است .

سودابه دوست دارد که تن او برای خودش باشد و کس دیگری برای او تصمیم نگیرد و کنترل بر رفتارهایش داشته باشد.

او می خواهد به عنوان یک چهره ای که تابوها را در هم شکسته و خواسته هایش را شفاف بیان کند و هر روز به آرمان هایش نزدیک شود .

همین طور “مریم نمازی” دیگر چهره ی بین المللی حزب کمونیست کارگری ایران و یکی از بهترین سخنرانان های این حزب مردمی و انقلابی ، دوست دارد فریاد بزند که هویت را می ستاید و برای او این مهم ارزشمند است.

حال منصفانه بیاندیشید ، آیا این خواسته ها ارزش دفاع ندارد ؟ آیا همراهی و هم رزم شدن با مریم و مریم ها ، اصطکاک بر انگیز است ؟ یا باعث می شود که ، عدالت ، برابری و آزادی را خدشه دار کند ؟ که این دوستان با  حرارت ، این کمپین را زیر سوال برده اند ؟

باور من این است ، که هم قطار شدن با کمپین برهنگی ، ضربه ی عمیقی به خشک مغزی و اسلامیون می زند و باعث می شود که به عدالت ، برابری و آزادی به دور از هر گونه تبعیض ، نزدیک تر شویم و این موارد را به اشتراک بگذاریم و حق انتخاب را در اختیار توده ی مردمی قرار دهیم.

“مریم نمازی” دوست ندارد که به علت جنسیتش محدود باشد و خودش باشد ، آزادِ آزاد.

او دوست دارد که اسلام سیاسی که باعث شده ، خانه و کاشانه اش را از دست بدهد ، را نقد کند و این را فریاد بزند که جمهوری ارتجاعی اسلامی ، یک ماشین جنایت و ترور است. او به دید یک گهواره ی نفرت ، به اسلام سیاسی نگاه می کند .

آیا تفکر آزادی طلبی ، موردی در خود دارد ، که افرادی پیدا شده اند ، که با ایده ی “مریم نمازی” مخالفت می کنند !

مبصرهای اجتماعی باید این را بدانند ، که وقتی آتئیست آلی انس و … تقویم و ایده ی مریم نمازی را به اشتراک می گذارند ، یعنی یک تایید محکم بر این موضوع ، یعنی نشان دادن موفقیت این ایده و درستی صحت کلمه کمپین برهنگی.

ما باید در این موضوع تمرین کنیم ، که آزادی بیان و گفتار یعنی چه ؟ و اگر بر این موضوع اشراف داریم ، دخالت در تفکر و ایده ی اشخاص ، یک تناقض است بر این باور ! زیرا شما قبولش کرده اید و عکسش را انجام می دهید.

مخالفین کمپین برهنگی ، چنان اصطکاک ، درست کرده اند که انگار شکاف منطق را در خطر دیده اند ! اگر مخالفین در این فکر هستند که با این مخالفت مریم و کمپین ، از کار خود صرفه نظر می کنند ، اشتباه فکر کرده اند ، زیرا او و این کمپین بسیار مسمم تر، به راه خود ادامه می دهند.

می توان ، زن بود و برابری کامل با مرد داشت . می توان زن بود و بسیار موثر خواسته های حقوقی اتان را عنوان کرد.

می توان زن بود و اعتراض کرد ،  برای تحقق خواسته ها ، مبارزه کرد.

عریان شدن در کمپین برهنگی یعنی : نه به اسلام سیاسی .

عریان شدن در کمپین برهنگی یعنی : نه به مکتبی وسنتی فکر کردن.

عریان شدن در کمپین برهنگی یعنی : نه تفکرات راستی و مریخی

عریان شدن در کمپین برهنگی یعنی : نه به آل احمدهای پلاستیکی

مریم نمازی فکرش ، فکر تغییر است و ایده اش ، ایده ی نو و چنان تخت ننگین غیرت و مردسالاری را با عریان شدنش ، در هم شکسته ، که دیگر جای بحث باقی نمی گذارد.

متاسفانه عده ای حرکت الیا را می ستایند و حرکت او را بزرگ جلوه می دهند و حرف شان این است که او در کشوری اسلامی این کار را انجام داده و ما بقی نه ! او جانش در خطر است و مابقی نه ! این یک فرار رو به جلوست !؟

به نظر من تمامی زنان و مردان آزادی طلب ، که دست به این حرکت اعتراضی زده اند ، آرمانشان این بوده ، که آزادی را بدون قید و شرط می خواهند همین و بس.