کودکان آینده سازان هر مملکت هستند.این یک واقعیت انکار ناپذیر است.آیا جمهوری اسلامی به این مسئله توجه دارد؟
جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۱۴ شهریور ماە ۱۳۷۰، میثاق جهانی حقوق کودکان را پذیرفت و بە کنوانسیون جهانی حقوق کودکان پیوست. ولی جمهوری اسلامی شرط مغایر نبودن با موازین اسلامی را هنگام الحاق این میثاق عنوان کردە است. در همین رابطە شورای نگهبان در تاریخ۱۳۷۲/۱۱/۱۴   بعضی از مفاد این میثاق را خلاف شرع دانستە و بە مجلس شورای اسلامی ارسال کرد کە نهایتا موادی از آن را کنار گذاشتند.
الحاق ایران  بە کنوانسیون فقط جنبه ظاهری و تبلیغاتی دارد چرا که جمهوری اسلامی با مشروط کردن آن و حذف موادی از آن بە دستاویز قرار دادن موازین اسلامی و اضافە نمودن تبصرەها و ملاحظاتی بە آن، عملا اجرای مفاد کنوانسیون حقوق جهانی کودکان را با موانعی روبرو کردە و در این میان هموارە کودکان متضرر شدە و حقوقشان پایمال میگردد.

در بسیاری موارد برگزاری فستیوالها، همایشها و برنامەهای ویژە کودکان خالی از محتوا بودە و حاشیە پردازی بیش نیست و میتوان این نوع مراسمات را ژست پیشرفت و تجدد بزرگان در جوامعی چون ایران تلقی کرد.کودکان از هر لحاظ در ایران با کمبود روبرو هستند.کمبود امکانات درمانی آموزشی، تربیتی، امنیتی و……
کودک حق دارد در صورت بیمار شدن کلیه هزینه درمانش پرداخت شود اما نه در ایران. سطح آموزش در مدرسه ها بسیار محدود و پایین است.بسیاری از موضوعاتی  که باید به صورت عملی آموزش داده شود به علت کمبود امکانات، شفاهی انجام می شود یا اینکه بسیاری از مسائل مهم و تاثیرگذار در زندگی کودک به خاطر حفظ موازین اسلامی بسیار محدود و گنگ آموزش داده میشود که همین باعث ایجاد یک خلاء در کودک و فرد شود. فضای تربیتی مناسبی برای کودکان در ایران وجود ندارد. 
تلاش  برای متعهد نمودن جمهوری اسلامی بە اجرای   مفاد  کنوانسیون جهانی حقوق کودکان و تغییر دیدگاە و فرهنگ حاکمیت و جامعە در رابطە با کودکان و حقوقشان، از وظایفی است کە بایستی فعالین حقوق بشر  در  اولویت فعالیتشان قرار دهند.

                     نابود باد جمهوری اسلامی

احسان مظفری 

محمد عزیز، نامه پر احساس و خبر دریافت اجازه اقامت شما را دریافت کردم. همانطور که خود اشاره کرده بودی من هم از اینکه شما از آن برزخ و جهنمی که در آن گرفتار شده بودی و امروز در این نامه زیبا خبر نجاتت را به من دادی بسیار خوشحالم. ولی هرچه فکر کردم تو را بخاطر نمی آوردم و چون داستانی هم که تعریف کرده بودی از کارهای همیشگی فدراسیون بود و بسیاری از متقاضیان پناهندگی را به همین شکل کمک کرده بودیم برایم تازگی نداشت.

به عرض خوانندگان عزیز نشریه همبستگی می رسانم که، یکی دو روز قبل از دریافت نامه محمد بارانی، یک نفر هم به اسم محمد با من تماس گرفته بود و از من تقاضای وقت کرده بود. محمدی که پیش من وقت گرفته بود را می شناختم ولی آن محمدی که نامه نوشته بود و خبر دریافت اقامتش را داده بود برایم آشنا نبود. نامه را صبح آن روز که قرار بود محمد را ملاقات کنم دریافت کرده بودم. بازهم هرچه فکر کردم فرستنده نامه را بخاطر نمی آوردم. بعد از ظهر بود داشتم می رفتم دفتر کارم و محمد هم از یکی از کمپ های پناهندگی میامد. محمد با اینکه قطارش را از دست داده بود ولی زودتر از من رسیده بود. دیدم بالای پله های جلو ساختمانی که دفتر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در آن قرار دارد آرام به خیابان خیره شده بود و بسیارخوشحال  به نظر می رسید. تیپ و قیافه اش نسبت به روزی که من دیده بودم بسیار عوض شده بود به طوری که اگرجای دیگری او را می دیدم نمی شناختم.

یک کیسه پلاستیکی در دست محمد بود به نظر می رسید کادویی در آن باشد برای اینکه گفت: این هدیه ناقابلی است برای شما آورده ام. یک گلدان گل و یک بسته شکلات و یک پاکت نامه در داخل آن بود. اول گل و گلدان را باز کردم و کمی به آن آب دادم و طبق عادت همیشگی ام قبل از اینکه بروم دنبال مزه شکلات و چیزهای خوردنی به چیزهای خواندنی دست بردم و  پاکت حاوی نامه را باز کردم. دیدم این نامه همان نامه ای است که صبح همان روز از طریق ایمیل دریافت کرده ام.

اینجا بود که متوجه شدم این نامه را همان محمد برایم نوشته است که امروز از من وقت گرفته است. گفتم مرسی محمد عزیز و بخاطر نامه صمیمانه ات از شما تشکر میکنم و برایت آینده خوبی آرزو می کنم. محمد گفت: تلاشهای شما برای متقاضیان پناهندگی از ایران با هیچ چیز دیگری قابل جبران نیست، دوست دخترم هم رسید و برمبنای همان راهنمائی های شما، او هم اجازه اقامت گرفت. همانجا بسته شکلات را باز کردم و داشتم برای محمد تعریف می کردم و می گفتم در همین دو هفته اخیر ۲۸ نفر اجازه اقامتشان را به من و دیگر مسئولین فدراسیون در سوئد اعلام کرده اند با  پیوستن شما به این لیست تعداد آنها به ۳۰ نفر افزایش یافت. داشتیم در همین مورد صحبت می کردیم یک اس ام اس دریافت کردم. سیما نظرعلی زاده بود اجازه اقامت خود و پسر ۲۲ ساله اش را خبر داد. آنها یک سال پیش در همین ایام در حال دیپورت به ایران بودند ولی با تلاش فدراسیون حکم اخراجشان متوقف شد و اکنون هم اجازه اقامتشان را دریافت کردند.هیچ چیز برای من و سازمانی که در آن فعالیت می کنم زیباتر از آن نیست که هر روز خبر اجازه اقامت شماری ازمتقاضیان پناهندگی را از سوئد تا اندونزی و از ترکیه تا سایر نقاط دنیا دریافت می کنم که با تلاش فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی از بن بست زندگی و از کابوس دیپورت به جهنم جمهوری اسلامی نجات پیدا می کنند و یک دفعه همه چیز برایشان از این رو به آن رو می شود و زندگی و زنده ماندن برایشان معنی پیدا می کند.این فلسفه وجودی اساس کار ماست.

فدراسیون از زمان تشکیلش تا به امروز با تمام ظرفیت از حقوق پناهندگی ایرانیانی که بدلیل سرکوب و اختناق سیاسی و بدلیل تحمیل سلطه مذهب بر زندگی آنها از ایران فرار می کنند دفاع کرده و در دفاع از حق زندگی پناهجویان تظاهرات و تحصن و متینگ سازمان داده، به دولت ها و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل نامه نوشته و آنها را تحت فشارگذاشته، به متقاضیان پناهندگی مشاوره و راهنمائی داده، راه درست به آنها نشان داده و آنهارا برای دفاع از حقوق انسانی و پناهندگی خود سازمان داده، شرایط سخت و پیچیده برای دست رسی به حقوق پناهندگی را برای آنها سهلتر کرده، بهترین وکلا را به آنها معرفی کرده و پناهجویان را برای مصاحبه و برای شرکت در دادگاها آماده نموده و آنها را به حقوق اولیه خود آشنا کرده است. محمد بارانی عزیز و  سیما نظرعلیزاده دو نمونه از هزاران نمونه ای هستند که با تلاش این سازمان از سختترین شرایط زندگی نجات پیدا کرده اند و این فعالیتها به همت کسانی چون سارا نخعی، اندیشه علیشاهی، فاضل نادری، شهناز مرتب، مسعود حسین زاده  و نازنین صدیقی و بسیاری دیگر از چهره های محبوب و خوشنام فدراسیون همچنان ادامه دارد. 

سالهاست می جنگیم و با چنگ و دندان از اجازه اقامت و حق زندگی پناهجویان دفاع می کنیم و یقه دولت ها و مقامات سازمان ملل را می گیریم، که چرا باید در کشورهای اروپایی آوارگان از جهنمهایی مثل ایران و افغانستان در دفاع از حق زندگی مجبور به دوختن لبهای خود شوند؟ پناهجویانی که بدلیل ترس از اجرای کثیفترین و غیر انسانی ترین قوانین فرار کرده اند، چرا باید بدون اقامت، بدون کار، بدون مسکن، بدون خدمات درمانی و بدون داشتن یک آینده روشن در کشورهای اروپای زندگی کنند و به شرایط سخت زندگی آنها رسیدگی نشود. من در پایان پاسخ این نامه، اجازه می خواهم از محمد بارانی عزیز و از همه پناهجویان و بستگان آنها که فدراسیون در تغییر زندگیشان تاثیر گذار بوده در هر کمپ و شهر و کشوری که هستند به هر شکلی که می توانند به فدراسیون کمک کنند تا بعنوان ظرف مبارزه پناهجویان برای دستیابی به یک زندگی بهتر ادامه کاری داشته باشد. برای مثال کسانی می توانند کمک مالی منظم به فدراسیون بکنند، در ترجمه نامه ها و اطلاعیه های فدراسیون به زبانهای مختلف و در تشکیل واحدهای فدراسیون کمک کنند، درنوشتن مطلب برای نشریه همبستگی، همکاری با نشریه و اداره سایت، جمع آوری اخبار و اطلاعات پناهندگی، مطلع کردن فدراسیون از آخرین قوانین و مصوبات و تغییر در مقررات پناهندگی در کمیساریای عالی سازمان ملل و در کشورهای مختلف، شرکت در جلسات و پاسخ به فراخوانها و آشنا کردن پناهجویان با فدراسیون و با سایت همبستگی نیز از جمله کارهایی است که همه علاقمندان و دوستداران فدراسیون می توانند انجام دهند.

۱۵ ژوئیه ۲۰۱۳

********                 

  چراغ روشن و فرشته راهنما در سرزمین جدید

محمد بارانی

سلام آقای اسدی! می نویسم با همه ی وجودم برایتان. برای شما که از صمیم قلب دوستتان دارم. شما چراغ روشن و فرشته راهنمای من در سرزمین جدید بودید. نمی دانم با چه زبانی و کلامی از محبت ها، راهنمایی ها و حمایت هایتان قدردانی کنم؛ که منتهی به دریافت اقامت دائم من در سوئد شد. تا آخر عمر مدیون شما هستم. 

چندین سال بود که از طریق افراد مختلف برای خروج از ایران اقدام کردم اما هیچ کدام به ثمر ننشت. و روزه به روز شرایط زندگی در ایران برایم دشوارتر و تنگ تر می شد. به مرگ خودم راضی بودم. تا اینکه از طریق جستجو در اینترنت و به لطف خداوند مهربان نوری درخشیدن گرفت و معجزه ایی در زندگیم رخ داد. با سایت همبستگی آشنا شدم. دنیایی از اطلاعات پناهندگی در آن بود. همه را با اشتیاق می خواندم و می آموختم. سپس چندین بار از ایران با شما تماس گرفته و مرا مشاوره دادید. شخص مطمئنی را به من معرفی کردید که مثل آب خوردن مرا از ایران خارج کرد و به سوئد رسانید.

خوب به خاطر دارم که از لحظه ی ورودم به شهر گوتنبرگ، شما فورا به ایستگاه قطار آمده و مرا با ماشینتان به دفتر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی بردید. ناهار را مهمان شما بودم. با اینکه فدراسیون بسیار شلوغ بود، مرا با آغوشی باز و قلبی مهربان به اتاقی برده و با دقت به داستان غم انگیز زندگیم گوش دادید و در خصوص کیس پناهندگیم با ظرافت مرا راهنمایی نمودید.

عصر همان روز از دفتر فدراسیون خارج شدیم و سوار ماشینتان شده و مرا به سوپر مارکت بردید تا خوراکی خریده و با خود به همرا داشته باشم. سپس به ایستگاه اتوبوس رفتیم. برایم کارت و بلیط اتوبوس گرفته و با راننده صحبت و هماهنگ کردید که من را در مقابل اداره مهاجرت کلارد پیاده کند.

وکیلی را به من معرفی نمودید که نام او را به اداره مهاجرت دادم و او از طرف اداره مهاجرت وکیل رسمی پرونده ام پذیرفته شد. وکیلی بسیار مهربان،دقیق و وظیفه شناس. که تاثیر بسیار بزرگی در گرفتن اقامت من داشت.  فقط میتوانم از ته قلبم فریاد بزنم آقای اسدی سپاسگزارم ممنونم متشکرم….

 و این درحالی ست که وکیل بسیاری دیگر از پناهدگان، به دلیل تاخیر در ارسال نامه به اداره مهاجرت و کم کاری و یا عدم ارائه ی دفاعیه ی قوی، موکلانشان با پاسخ منفی اداره مهاجرت و از دست دادن شانس اعتراض، زندگیشان به تباهی کشیده شده است.

در دوران اقامتم در کمپ اداره مهاجرت بارها و بارها به من مشاوره تلفنی دادید.فرشته ها فقط در آسمان نیستند. آقای اسدی شما مرد نازنین،صادق، بی آلایش و فرشته نجات من و هزارن تن دیگر مثل من هستنید که در پروسه دشوار پناهندگی، ما را از ابتدا تا به ثمر نشتن درخواست اقامتمان یاری می نمایید.

همیشه سالم،شاد و زنده باشید. همیشه جاویدان باشید. امثال شما در جامعه ایرانی بسیار نادر است. من از طرف خودم قدرتان را می دانم و همیشه مدیون حمایت ها و راهنمایی شما که منتهی به گرفتن اقامت دایمم در سوئد شد هستم. شما مرا از برزخ، زندان و جهنمی که در ایران داشتم رهایی دادید.

با اخلاص

محمد بارانی

در آیام ماه رمضان در ایران هستیم،در این روزها به هر روشهای مختلف با روحیه و احساسات مردم بازی میشود،

صدا و سیمای دروغگوی جمهوری اسلامی با پخش سریالهای مسخره که در آن هر کسی‌ که فقیر تر است زندگی‌ بسیار خوب و راحتی‌ دارند، ولی‌ در عوض افراد پولدار ثروتمند و تحصیل کرده پر از درد و غم و مشکل هستند که عوام با دیدن این سریالها خدا را شکر کنند بگویند که پولدار نیستند ولی‌ زندگی‌ خوبی‌ دارند، و همچنین شو‌های تلویزیونی یا بهتر بگویم تئاتر یا مستندهای کارگردانی شده که با هدف تضعیف روحیه بیننده ساخته و پخش میشود.

مزدوران حکومتی، و از طرف دیگر آقا زده‌ها که در تمام طول سال مشغول دزدی، کلاهبرداری، خیانت و هزار نوع خلاف دیگر هستند،در این ماه به فکر برپا کردن مراسم و ضیافت‌های افطاری با خرج‌های چند صد میلیونی هستند و مشغول بریز و بپاش یا بهتر بگویم مسابقه با رقیبان خود میشوند. کسی نیست بگوید این همه پول‌ها که صرف چشم و هم‌ چشمی این اراذل می شود از دسترنج کارگران و مردم مسیبت زده ایران است که طی‌ سه ده اخیر به جیب های گشاد مشتی آخوند جنایت کار و سرمایه اندوزی حاکمان بی‌ لیاقت و دزد و سنگ دل وارد می شود، و به این صورت ثروت و سامان این مملکت  به تاراج می رود.

در حال حاضر مردم ایران در حال دست و پنجه نرم کردن با مشکلاتی هستند که به سبب بی‌ لیاقتی این رژیم فاسد بر آنها تحمیل شده و حق هیچگونه اعتراضی هم ندارند، و دولت با ماهی‌ ۴۰ هزار تومن باج می خواهد مردم را راضی‌ نگاه دارد. به همین دلیل است جوانی که هیچ آینده روشنی پیش روی خود ندارد، اجباراً به کارهای خلاف روی آورده و چیزی بجز خود و خانواده‌ اش را نمی‌تواند ببیند و هیچ چیز دیگری‌ برایش مهم نیست و به همین دلیل جامعه دچار هرج مرج و ناهنجاری های اجتماعی می شود.

برگردیم به ماه رمضان و اینبار مراسم شب احیا و سیاه بازی این دجالان رژیم که به بهانه مراسم عزاداری کل این جامعه  را سیاه پوش میکنند. با کمی‌ دقت می‌توان فهمید که گرمی‌ بازار این عزاداری‌ها با مشکلات و گرفتاریهای هرچه بیشتر مردم رابطه مستقیم دارد.

زنان و مردانی که خود و خانواده‌ هایشان را تحت فشارهای کمر شکن اقتصادی و فقر و نداری می بینند وادار می شوند پای روزه خوانی مشتی مداح و آخوند مرتجع بنشینند و چرندیات آنها گوش کنند. می خواهند به این صورت مردم را سرگرم کنند و به آنها حقنه کنند که نداری و بدبختی مردم یک پدیده خدادی است و می خواهند به این روش ها، توجه مردم را به خورافات و حرف های بی پایه و اساس معتوف  کنند و توجه ها را نسبت به این همه بی عدالتی منحرف کنند.ولی جمهوری اسلامی کور خوانده است مردم  ایران جمهوری اسلامی را عامل و مسبب این همه نابرابری و فساد مالی و ادری می دانند.

این سیاست ها دیگر کاربردی ندارد و حکومت اسلامی خوب فهمیده است که مردم در کمین شان نشسته اند و سرانجام جمهوری اسلامی است با این بحران همه جانبه فرو خواهد ریخت 

به امید پیروزی و آزادی مردم ایران 

همبستگی: ما بارها می بینیم که درخواست پناهندگی همجنسگرایان از سوی دفاتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل و از سوی وزارتخانه ها و ادارات مربوط به امور پناهندگان در کشورهای غربی پاسخ منفی می گیرد. توصیه شما در این مورد چیست می توانید خیلی مختصر توضیح بدهید ازهمجنسگرایان ایرانی عمدتا چه سئوالاتی مطرح می کنند آیا آنها هم باید مدرک نشان بدهند تا به عنوان پناهنده پذیرفته شوند؟

از آنجایی که دلایل پناهندگی یک امر شخصی محسوب می شود، بله همجنسگرایان هم باید دلایل کافی داشته باشند تا به عنوان پناهنده پذیرفته شوند. در بعضی موارد از آنها هم خواسته می شود برای اثبات دلایل خود مدارک نشان بدهند ولی پاسخ دقیق به سئوالاتی که کارمندان امور پناهندگی در این خصوص مطرح می کنند بسیار تعیین کننده است.بستگی به این دارد فردی که دلایل همجنسگرائی برای درخواست پناهندگی خود ارائه می دهد قبلا درچه وضعیتی قرار داشته است؟ برای مثال باید ببینند فرد همجنسگرا قبلا به همین منظور دستگیر و یا زندانی بوده است یا نه، باید ببینند به همین دلیل تحت تعقیب بوده یا نه. یا اینکه شرایط وی در میان خانواده و دوستان و اطرافیانش چگونه بوده است! سن را میپرسند. ازچه زمانی متوجه تمایلات جنسی خود شدید؟ آیا این موضوع را با خانواده و بستگانت در میان گذاشته بودید؟ برخورد آنها به این موضوع چگونه بوده؟ آیا خیلی راحت با شما کنار آمدند یا برای آنها غیرقابل قبول بود؟ می پرسند همه اعضای خانواده عکس العمل منفی به این موضوع نشان دادند یا نه؟ در بسیاری از موارد همه اعضای خانواده مثل هم به این موضوع عکس العمل منفی نشان نمی دهند. ولی فضای عمومی و فرهنگ غالب در مورد همجنسگرایان در کشورهای اسلامی بویژه در ایران منفی و تحقیرآمیز و بشدت تبعیض آمیز است و بعنوان یک بیماری به آن نگاه می کنند. اعضا و بستگان خانواده از اینکه اطرافیانشان بفهمند فرزندشان همجنسگراست وحشت دارند. در بسیاری از موارد آن را به عنوان یک لکه ننگ به پیشانی خانواده و بستگان خود نگاه می کنند. می پرسند همجنسگرایان در ایران چگونه هم دیگر را پیدا می کنند؟ آیا آنها کلوبی یا محلی برای جمع شدن خود دارند؟ وب سایت چه؟ ازچه طریقی می توانند هم دیگر را پیدا کنند؟ آیا می توانند در جایی به طور علنی جمع شوند؟ پلیس از جمع شدن آنها ممانعت نمی کند؟ می پرسند اگر پلیس دو نفر همجنسگرا را در حال سکس ببیند و بگیرند قانونا چه اتفاقی می افتد؟ آیا شما تابحال در همین رابطه بازداشت شده بودید؟ خانواده و بستگانت از بازداشت شما باخبر بودند؟ فهمیدند شما را به چه جرمی بازداشت کرده بودند؟ پیش پلیس اعتراف کردید که همجنسگرا هستید؟ مدرکی در این رابطه دارید؟ دوست پسر/دختر داشتید؟ چند روز در بازداشت بودید در کدام بازداشتگاه؟ مامورینی که شمارا بازداشت کردند در طول آن مدت چگونه با شما برخورد کردند؟ چه حرفهایی به شما زدند؟شخص همجنسگرا چنانچه در همین رابطه مورد توهین و بی احترامی و ضرب و شتم قرار گرفته باشد لازم است در مصاحبه خود با وکیل و مسئول پرونده اش موارد فوق را با جزئیات بیان کند.

 این دسته از متقاضیان پناهندگی باید بیان کنند که فضای عمومی در ایران در بسیاری از موارد طوری است که چنانچه دوستان و همکار و همکلاسی هایشان خبر پیدا کنند که دوست یا همکارشان همجنسگراست روابطشان را با آنها قطع می کنند. در واقع همجنسگرایان نه تنها در نزد خانواده و افکار عمومی درایران پذیرفتنی نیستند، بر طبق قوانین اسلامی به آنها بعنوان مرتد برخورد می شود. این یک سنت و فرهنگ دیرینه در ایران و در کشورهای اسلامی بوده است.

 برای مثال در دوران هخامنشیان و  ساسانیان نیز افراد بجرم همجنسگرایی با مجازات اعدام مواجه می شدند. گفته می شود برخی از پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که در ایران قبل از ظهور زرتشت اجتماعات همجنس‌گرایانه وجود داشته‌است. هرودوت نیز “شاهد بازی” هخامنشیان را گزارش کرده‌است. “شاهد بازی” یکی از نمودهای همجنس‌گرایی در دوران باستان است. وجود روابط همجنس‌گرایانه مردانه در زمان اشکانیان و ساسانیان نیز دیده شده‌ است. در ایران پس از اسلام با همجنس‌گرایی و روابط همجنس‌گرایانه در مکان‌های زیادی همچون دیرها، کاروان‌ سراها، حمام‌ها و پادگان‌های نظامی برخوردی صورت نمی‌گرفته. در ادبیات ایران داستان‌هایی حول محور عشق دو همجنس به یکدیگر نیز وجود دارد. ناظر و منظور منظومه‌ای عاشقانه ‌است که توسط شاعری بنام وحشی بافقی سروده شده که در آن پسر وزیر که ناظر نام دارد عاشق منظور پسر پادشاه می‌ شود. من در طول این سال ها که در فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی فعالیت داشته ام با کیس های بسیاری از متقاضیان پناهندگی همجنسگرای ایرانی مواجه بوده ام.  در قوانین و در تفکر  و سنتهای اسلامی حتی برزبان آوردن همجنسگرایی منع می شود و اگر هم اسم ببرند به آنها می گویند “همجنس باز” که در خود جز الفاظ تحقیرآمیز میباشد. احمدی نژاد در اجلاس سازمان ملل در نیویورک نیز همین را گفت. بنابراین کسانی که به عنوان فرد همجنسگرا یا به عبارت دیگری دگرباشان تقاضای پناهندگی می کنند باید در نظر داشته باشند که در گفتگو با وکلا و کارمندان ادارات امور پناهندگی، با استدلال و با نمودهای روشن در مورد گذشته خود و تبعیضاتی که علیه آنها وجود داشته صحبت کنند.