اطلاعیه مطبوعاتی اتحادیه بین المللی برای حقوق پناهندگان ایرانی

در اعتراض به نقض حقوق بشر پناهندگان توسط کمیساریای عالی سازمان ملل، پناهندگان ایرانی در ترکیه دست به تظاهرات گسترده خواهند زد. اتحادیه بین المللی برای حقوق پناهندگان ایرانی حمایت خود را از آنان اعلام میدارد.

مترجم – لاله گیلانی

 

پناهندگان ایرانی به خیابانهای آنکارا خواهند ریخت تا خواسته های خود را که مبنی بر رعایت حقوق بنیادی پناهجویان است به گوش کمیساریای عالی سازمان ملل برسانند. اتحادیه ای متشکل از سازمانهای بین المللی که برای احقاق حقوق ایرانیان فعالیت کرده اند، از کمپین پناهندگان ایرانی در ترکیه حمایت میکند. تقاضای عمده پناهندگان و سازمانهای حامی آنان در درجه اول، شناسایی رسمی پناهجویان به عنوان پناهنده می باشد.اطلاعیه مطبوعاتی اتحادیه بین المللی برای حقوق پناهندگان ایرانی فیلادلفیا، پنسیلوانیا، 15 آذر 1389

 

در پی انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 و اعتراض و شورش ملت ایران و سرکوبی متعاقب بدست دولت اسلامی، هزاران نفر از پناهجویان ایرانی که قربانیان تجاوز، شکنجه و سرکوب سیاسی هستند، همانند موجی از طریق مرزهای مشترک، به ترکیه سرازیر شده اند. در حالیکه بر طبق قوانین کمیساریای عالی سازمان ملل، اهداء پناهندگی، ضمانت امنیت و خودداری از بازگشت اجباری حق مسلم پناهجویان ایرانی میباشد، حقوق آنان بطور مکرر در ترکیه توسط کمیساریای عالی سازمان ملل نادیده گرفته شده و نقض میگردد.

 

رسیدگی به درخواست پناهندگی بسیار طولانی میباشد و شرایط زندگی پناهجویان باور کردنی نیست. پلیس ترکیه و همچنین عوامل جمهوری اسلامی با خشونت و فحاشی با پناهجویان ایرانی رفتار میکنند و درخواست به رسمیت شناختن حق پناهندگی بسیاری از پناهجویان بدون دلیل رد میشود. یکی از پناهندگان که خود را متین معرفی میکند و از کشور کانادا قادر به دریافت پناهندگی گشته است میگوید: “ما میدانیم که حقوق پناهندگان به دلیل بی کفایتی کمیساریای عالی سازمان ملل پایمال میشود. نباید اجازه داد کمیساریای عالی سازمان ملل به این روند ادامه دهد.”

 

به دلیل عدم بررسی به وضع پرونده های آنان توسط کمیساریای عالی سازمان ملل، پناهندگان ایرانی که در حال حاضر در ناامیدی به سر برده و در معرض خطر میباشند، به خیابانهای آنکارا خواهند ریخت تا خواستار رعایت حقوق بنیادی پناهجویان شوند. سهیلا نیکپور، یکی از فعالین شبکه عفو پناهندگان ایرانی، میگوید، “این وضعیت قابل قبول نیست. سازمان ما به مبارزه خود ادامه میدهد تا روزی که پایمالی حقوق پناهجویان متوقف شود و کمیساریای عالی سازمان ملل از پناهندگان ایرانی و حق آنان حفاظت کند.”

اتحادیه ای متشکل از سازمانهای بین المللی که برای احقاق حقوق ایرانیان فعالیت کرده اند، از کمپین پناهندگان ایرانی در ترکیه حمایت میکند. تقاضای عمده پناهندگان و سازمانهای حامی آنان در درجه اول، شناسایی رسمی پناهجویان به عنوان پناهنده می باشد. تا زمانی که پناهندگی به پناهجویان اعطا شود، کمپین دفاع از پناهجویان خواستار بهبود وضعیت تمامی پناهجویان در ترکیه است چنانکه تقاضای پناهندگی به طور عادلانه و با کفایت بررسی گشته و روند آن شفاف گردد. در این راستا، کمیساریای عالی سازمان ملل بایستی پاسخگوی تمامی مسئولیتهای خود باشد.

 

تا احقاق حقوق پناهندگی و بررسی به تقاضاهای پناهجویان، مبارزه سازمان داده شده و مشترک در داخل و خارج از ترکیه ادامه خواهد یافت.

تماس با ما:

سهیلا نیکپور

ماریا روحالی

اتحادیه بین المللی برای حقوق پناهندگان ایرانی

ایمیل:

icri.refugees@gmail.com

تلفن:

202.630.0385

 

Translation by Laleh Gillani

اعتراضات و مبارزات صدها پناهجو در استان بایرن آلمان ادامه دارد

 

اعتراضات و مبارزات پناهندگان برعلیه سیاستهای دولت محلی بایرن وارد چندمین هفته خود شده است. اعتراض پناهجویان به شرایط اقامت، وضعیت غذایی و محدودیت رفت و آمد به خارج از اردوگاههای پناهندگی و سیاستهای غیرانسانی مسئولین و ادارات دولتی می باشد که زندگی را بر صدها  پناهجو در منطقه بایرن تبدیل به جهنم کرده است، می باشد. یکی از قوانین غیر انسانی دولت آلمان این است که پناهجویانی که در اردوگاههای پناهندگی زندگی می کنند تا 4 سال اجازه رفت و آمد به شهرهای دیگر را ندارند. یک خواست اساسی پناهجویان در بایرن اجازه رفت و آمد بدون قید و شرط پناهجویان به شهرها و کمپهای دیگر پناهندگان است.

 از اواسط سپتامبرامسال در اعتراض به این سیاستها صدها پناهجو دست به اعتراض و مبارزه برای به دست آوردن خواسته های خود زدند. این مبارزات انعکاس وسیعی در رسانه های محلی و سراسری آلمان داشته است. تا زمان صدور این اطلاعیه سه شنبه 7 دسامبر 2010 دولت و مسئولین محلی هیچگونه واکنشی به این اعتراضات نشان نداده اند و از پاسخ گویی به خواستهای برحق پناهجویان سر باز زده اند. تابحال بیش از 200 نفر از پناهجویان دست به تحصن و اعتصاب غذا زده اند. پناهجویان اعلام کرده اند تا رسیدن به خواستهایشان دست از مبارزه و اعتراض برنخواهند داشت.

خواستهای پناهجویان عبارتند از:

1. پرداخت وجه نقدی به جای بسته غذایی

2.  احترام به حریم خصوصی و یک زندگی شایسته انسان و برخورداری از حق مسکن به جای اقامت اجباری  در اردوگاههای پناهندگی

3. بهبود فوری وضعیت بهداشت و سلامتی

5. لغومحدودیت رفت و آمد

5. حق کار و فعالیت

همبستگی- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی واحد آلمان ضمن اعلام حمایت و پشتیبانی قاطع و همه جانبه خود از اعتراضات ومبارزات پناهجویان، سیاستهای ضد پناهندگی دولت محلی بایرن را بشدت محکوم می کند.

ما از همه خواستهای برحق و انسانی پناهندگان متحصن دفاع کرده و اعلام می کنیم  که در این اعتراض و مبارزه در کنار شما عزیزان خواهیم  بود و پا به پای شما خودمان را در این مبارزه و برای رسیدن به خواستهای برحق شما شریک دانسته و هر اقدامی از دستمان بر آید در حمایت و گسترش این مبارزه دریغ نخواهیم کرد. با اتحاد و ایستادگی و مبارزه، بدون شک خواهیم توانست تعرضات دولت محلی بایرن به حق و حقوق پناهندگان را عقب بزنیم. در این اعتراض و مبارزه ما در کنار شما عزیزان هستیم.

فدراسیون همه پناهجویان و مدافعین حقوق پناهندگی را به شرکت گسترده در تظاهرات پناهجویان که در روز پنجشنبه 21 دسامبر در مونیخ  برگزار می شود، فرا میخواند. فدراسیون در آلمان تمام نیروی خود را برای دفاع از خواسته های انسانی پناهجویان متحصن بکار خواهد گرفت. وعده ما پنجشنبه 21 دسامبر در مونیخ

 

همبستگی- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی واحد آلمان

18آذر 1389، 9 دسامبر 2010

عضو تیم ملی جودوی ایران خبر پناهندگی به آلمان را تایید کرد

bazikon_263_x_198

وحيد سرلک، عضو تيم ملی جودو ایران با تایید خبر پناهندگی اش به آلمان گفت: «احسان رجبی ملی پوش سنگين وزن جودو نيز همين وضعيت را دارد و به زودی برای تيم ملی آمريکا مبارزه خواهد کرد.» ملی پوش سبک وزن جودوی ايران، در مسابقات جهانی ۲۰۰۹ هلند که همه اعضای تيم ايران از دور مسابقات حذف شدند، رتبه پنجم را نصيب خود کرد تا موفق ترين عضو تيم باشد. وی می گوید:”از سياست های غلط فدراسيون خسته شدم و ديگر به ايران بازنخواهم گشت. درخواست پناهندگی خود را داده ام از اين پس برای تيم ملی آلمان بازی خواهم کرد. يک ايرانی هستم و به ايرانی بودن خود افتخار می کنم ولی آلمان مرا برای خودم می خواهد نه چاپلوسی.”


در تعطيلات نوروزی سال ۱۳۸۹، فدراسيون جودو اعلام کرد با توجه به نمايش عالی سرلک در هلند، او با انعقاد قرارداد به باشگاه المپيک روتردام پيوسته است. در آن مقطع گفته شد که سرلک به اتفاق ون تيچلت قهرمان بلژيکی جهان، اين تيم را در فصل جاری يوروليگ همراهی خواهند کرد.

سرلک مدتی بعد به ايران برگشت تا مجدداً برای حضور در ليگ هلند، به اين کشور برگردد اما اين بار، رواديد هلند برای او صادر نشد. مدتی بعد، سرلک به آلمان رفت. اما اين بار، ديگر بازگشتی در کار نبود.

فدراسيون جودو اعلام کرد او مثل يک سرباز، هميشه در خدمت تيم ملی است و هرگاه به او نياز داشته باشيم به ايران خواهد آمد. ارديبهشت ماه سال جاری، مسابقات گزينشی المپيک در تونس برگزار می شد اما سرلک به ايران نيامد.

در ماه خرداد، برای مسابقات گزينشی المپيک در اسپانيا از او دعوت شد اما وی باز هم از بازگشت به ايران خود داری کرد. تيرماه در مسابقات جايزه بزرگ روسيه نيز اين جودوکا، دعوت مربيان تيم ملی را بدون پاسخ گذاشت.

شهريورماه نيز در اردوی تيم ملی در فرانسه و سپس مسابقات جهانی در توکيو، باز هم جای خالی سرلک در تيم ملی محسوس بود.

این در حالی بود که در پی هر غيبت این جودوکار ایرانی، فدراسيون اعلام می کرد او در مسابقات بعدی به ايران برمی گردد و تيم ملی را همراهی می کند.

رییس فدراسيون نيز تاکيد کرد که در بازی های آسيايی گوانگجو، سرلک عضو تيم همواره ناموفق جودوی ايران خواهد بود. اما در گوانگجو نيز سرلک حاضر نبود تا از ناکامی های جودوی ايران بکاهد.

اظهارات سرلک پس از پناهندگی

خبرگزاری مهر، گفت و گويی با وحيد سرلک انجام داده است. او می گويد: «سال ۲۰۰۵ با وعده مسئولان فدراسيون، برای جلوگيری از محروميت فدراسيون جودو، مصلحتی باختم تا دور بعد به نماينده اسرائيل برخورد نکنم. چرا که اگر من با اسرائيلی بازی نمی کردم فدراسيون محروم می شد. در حالی که می توانستم به مدال برنز برسم. اما وقتی به ايران برگشتم همه قول های خانه و ماشين فراموش شد.»

سرلک در ادامه گفته است: «زمانی که تيم ملی نتيجه می گرفت نمی دانم چه اتفاقی می افتاد که فقط وضع مالی رییس فدراسيون و سرمربی تيم بهتر می شد. ما چند ماه به چند ماه حقوق نمی گرفتيم ولی سرمربی تيم ملی، ماشين مدل بالا و جديد می خريد.»

او همچنين مدعی شد که سرمربی تيم ملی جودو برای دعوت بازيکنان و حمايت در تيم ملی از آن ها پول می گيرد.

جودوکای پناهنده شده به آلمان می گويد: «از سياست های غلط فدراسيون خسته شدم و ديگر به ايران بازنخواهم گشت. درخواست پناهندگی خود را داده ام از اين پس برای تيم ملی آلمان بازی خواهم کرد. يک ايرانی هستم و به ايرانی بودن خود افتخار می کنم ولی آلمان مرا برای خودم می خواهد نه چاپلوسی.»

فرشاد حسینی: چه کسی مقصر مرگ جانخراش پناهجویان است؟ در حاشیه مرگ چهار پناهجوی ایرانی در مسیر یونان

هنوز نسیم امید‌بخش پیروزی پناهجویان متصحن در یونان از تن مان خارج نشده، که خبر تراژدی هولناک مرگ چهار پناهجو در یک کامیون به گوش میرسد و دل ها را می آزارد.

طى ماههای اخير بسیاری از اخبار مربوط به سوانح دريايى و زمینی و جان سپردن انسانها، مربوط به پناهجويان بوده است. کمتر خبرى حاکى از شکسته شدن و غرق شدن کشتى هاى تجارى انتشار يافته است. کمتر خبری از تلف شدن انبوه کالاهای تجاری در میان بوده است. سفر براى کالاهاى تجارى سرمايه بمراتب امن تر از سفر براى انسانها‌ست. زندگی برای کالا امن تر از زندگی برای انسان هاست. حتی جایگاه کالاها در کشتی ها و کامیون ها به مراتب امن تر محفوظ تر و و ایمنی تر از جایگاه انسان های جویای خوشبختی در همان کشتی ها و کامیون هاست. واقعیت دنیای سرمایه داری به سادگی یعنی همین. یعنی دنيايى که شان و زندگى انسان به اندازه يک کالا نيز ارزش ندارد.

اينهمه وقايع تلخ و تراژيک انسانی در حالى رخ ميدهد که سران دول اروپايى هربار در نشستهاى خود در تلاش کنترل بيشتر مرزهاى خود و محدود کردن بيشتر راههاى ورود به اروپا ميباشند. راههای ورود نه کالاها که انسان ها. مجموعه سياستهايى که اين دول براى تبديل اروپا به دژ تسخير ناپذير انجام ميدهند نتايجش فاجعه بار ساختن هرچه بيشتر فرار و پناهندگى انسانهاى تحت حاکميت ستم و استبداد سياسى و اقتصادى در دنياست. اين سياستهاست که آسيب پذير ترين، و خطرناکترين سياستها را پيش روى پناهجويان قرار ميدهد.

اين حوادث اجتناب ناپذیر طبیعی نيست كه اينگونه به جان فراريان يكي از خشن ترين نظامهاي سياسى دنيا افتاده است. اين قانونمنديهاى سخت و آهنين اجتماعى حاكم بر زندگى و قفل هاي آويزان بر دروازه هاى پناهندگى است كه اينگونه جان شيرين انسان ها را به نيش دندان مرگ و نابودی میکشد. پناهجويانى كه زندگى شان به اين شكل دراماتيك خاتمه يافت، قبل از هر چيز قربانيان يك سيستم و دو نظام متفاوت اند. خمير مايه و سيستم مشترك اين دو نظام سرمايه است. سيستمى كه در آن انسان چيزى جز كالا يا محملى براى بازتوليد ثروت مادي و سرمايه نيست. نطام متفاوت يكى نظام جمهورى اسلامى است كه با شمشيرهاى آهيخته يك زندگى غيرقابل تحملى را به جامعه تحميل كرده و نظام دمكراسى غربى، كه حقوق بشر و انسان تنها كالاهاى لوكس و بى مصرف در ويترن تزئينات موزه حقوق انسانى آنهاست. پناهجو و پناهنده همواره زير اين دو تيغه زندگى اش پاره ميشود. در يكسو نظامى وجود دارد كه كمترين ارزشى براى انسان و حقوق اش قائل نيست و در سوى ديگر حقوق انسانى را در بالاترين و صعب العبورترين و خطرناكترين تپه ها قرار داده است. قدر مسلم هم جمهورى اسلامى و هم سيستم كنترل شديد و پليسى و قوانين پناهندگى، هر دو در شكل دادن به چنين فجايعى، نقش اساسى بازي ميكنند.

 

اما چنين مرگ هاى دلخراشى سرنوشت محتوم پناهجويان ايرانى نيست. متحد شدن و متشكل شدن و شركت دريك مبارزه وسيع اجتماعي در دفاع از حقوق خود سرنوشت ديگرى است كه ما آن را رقم ميزنيم. ثمره و طعم شیرین این اتحاد را همین چند روز پیش در پیروزی مبارزات پناهجویان در خود یونان دیدیم. دیدیم که چژونه با اتحاد و مبارزه به جای غرق شدن در خلسه های ناامیدی و پراکندگی و افسردگی و به جای پناه بردن به مسیرهای خطرناک، به کامیون ها و کشتی ها، با تلاش و مبارزه متحد ورق را به گونه ای دیگر در زندگی رقم زد. با متشكل شدن در سازمانى مانند فدراسيون سراسری پناهندگان ایرانی ميتوان ميزان وقوع چنين فجايع تلخ و مشقات باري را در زندگى خود كمتر و كمتر كرد. با متشكل شدن ميتوان داستان زندگى و سرنوشت خود را به گونه اى زيباتر و انسانى تر نوشت. با متشكل شدن ميتوان گام به گام موانع و محدوديت ها و مشقات پناهندگى را از جلو پاى سيل فراريان جمهورى اسلامى و ساير دولتها و نظامهاي انسان ستيز برداشت. با متشكل شدن ميتوان از حق زندگى و برخوردارى از يك زندگى بهتر بهره مند شد.

 

 

به نهادهای مدافع حقوق بشر٬ کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل،مدافعین حقوق پناهندگی در سراسر جهان و اداره مهاجرت استرالیا

 

اعتصاب واعتراضی که از روز سه شنبه شانزدهم نوامبر سال جاری٬ با شرکت حدود دویست پناهجو در کمپ (کریسمس ایسلند Christmas Island)٬ کشور استرالیا آغاز شده همچنان ادامه دارد. اعتصاب و تحصن پناهجویان در استرالیا دراعتراض به وضعیت فالاکت باری که اداره مهاجرت و قوانین غیر انسانی پناهندگی استرالیا به آنها تحمیل کرده که در پی آن یکی از پناهجویان عراقی درآن کمپ خود را حلق آویز کرد و قربانی سیاست پناهنده پذیری آن کشورگردید. از این تعداد صد و پنجاه نفر اعتصاب غذا کرده اند و بیست و یک نفر در اقدامی شدید و اعتراضی لبهایشان را دوخته اند!

 

این پناهجویان فراریان از حکومتهای ضد بشری حاکم برایران، عراق، فلسطین و الجزایر هستند که توانسته اند با گریختن از قوانین قرون وسطایی چون جمهوری اسلامی ایران٬ جان سالم بدر ببرند تا خود را به محلی “امن” برسانند! اینها بازماندگان کشتارهای جمعی٬ شکنجه  گاهها و زندانهای مخوف اند! از شر زن آزاریهای سیستماتیک و قوانین ضد بشری حاکم بر این جوامع گریخته اند! این پناهجویان اسناد گویا و زنده جنایات آشکار و پنهان حکومتهای خونریز هستند که اینک اسیر دست سیاست غیر انسانی پناهنده پذیری و رفتارهای خشن اداره مهاجرت درکمپهای پناهندگی مشخصا در استرالیا گرفتار آمده اند!

 

پناهجویان از فرط فشارهای طافت فرسا و بی مبالاتی اداره مهاجرت استرالیا٬ حتی دست به خود کشی میزنند. همین شنبه بیستم نوامبر٬ پناهجویی دیگری در کمپ پناهندگی سیدنی دوبار اقدام به خودکشی کرد! هردو بار با کمک و هوشیاری دوستانش از مرگ حتمی نجات یافت!

 

بدرفتاری و بی حرمتی٬ آزار و اذیت سیستماتیک و لاقیدی غیرقابل توصیف و بلاتکلیف نگهداشتن پناهجویان و از همه بدتر رفتارهای خشن پلیسی زندگی این پناهجویان را تماما به تباهی کشانده است. این وضعیت بارها با اعتراض پناهجویان و فشار سازمانهای مدافع حقوق پناهجویان روبرو بوده است. اداره مهاجرت استرالیا هر بار با وعده های تو خالی پناهجویان را در انتظار بسیار دردناک و طولانی مدت قرار میدهد وسپس با به فراموشی سپردن تعهدات خود همان رفتارهای خشن مجددا جریان می یابد.

اکنون پناهجویان اسیر در کمپ “کریسمس ایسلند” درمقابل سیاست سخت پناهندگی اداره مهاجرت استرالیا ایستاده اند و خواستار رسیدگی فوری به شرایط سخت زندگی خود هستند و می خواهند به آنها مثل انسان برخورد شود. این پناهجویان در کمپ کریسمس از سر ناچاری و بی توجهی و سیاست سخت پناهندگی دست به اعتصاب غذا و لب دوزی زده اند. بلاتکلیفی و بی توجهی زندگی کودکان پناهجویان٬ شادمانی دوران جوانی  شان و همه آینده ای که متعلق به آنهاست را تحت تاثیرقرار داده است. درضمن اعتصاب غذا و لب دوزی روش خوبی برای ادامه مبارزه پناهجویان نیست. توان جسمی پناهجویان باید صرف عرصه های بزرگی از مبارزه شود. نباید نیرویتان با اعتصاب غذا تحلیل رود. توصیه فدراسیون این است که با برپای تحصن و مراجعه به افکارعمومی جامعه، از جمله مراجعه به سازمانهای کارگری، نهادهای مدافع حقوق پناهندگی و رجوع به رسانه های محلی و سراسری بهترین تضمین برای ادامه کاری مبارزه پناهجویان است. 

 

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی اخبار خودکشی پناهجویان و صدای اعتراض به حق آنها را به گوش تمام مجامع جهانی و همه  وجدانهای آگاه و بیدار جامعه خواهد رساند! و خواستار برسمیت شناختن و تأمین خواسته های زیر برای پناهجویان است.

 

١ــ بهبود وضعیت رفاهی٬ بهداشتی و درمانی درکمپ.

۲ــ رسیدگی فوری به بدرفتاری مسئولین کمپ نسبت به پناهجویان.

٣ــ خاتمه دادن به پاسخهای منفی و طولانی کردن پروسه پناهندگی.

٤ــ پذیرش حق پناهندگی زنان پناهجوی فرای از جمهوری اسلامی.

٥ــ تامین حق آموزش٬ درمان و بهداشت کودکان.

 

همبتگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

۲٣ نوامبر2010

چهار پناهجوی ایرانی در راه رسیدن به اروپا جان باختند

به گزارش آخرین نیوز، جسد چهار پناهجوی ایرانی بر اثرخفگی در داخل کامیونی جان باختند ، کشف شد.

پلیس یونان پس از کشف اجسادی در غرب این کشور اعلام کرد  جسد چهار پناهجو که احتمالا ایرانی بودند براثر خفگی در داخل کامیونی که قرار بود آنان را به ایتالیا منتقل کند کشف شد.

 

فرانس پرس به نقل از یک منبع آگاه پلیس یونان نوشت: اجساد قربانیان که همگی مرد بودند در داخل کانتینرکامیونی که پلاک ایتالیا داشت کشف شد.به گفته این منابع ، نیروهای پلیس پس از مشاهده کامیونی که در یکی از جاده ها در نزدیکی امفیلوکسیا در غرب یونان متوقف شده بود به بازرسی این کامیون اقدام و این اجساد را  کشف کردند.

 

این منبع اعلام کرد عوامل تحقیق این مسئله را که پناهجویان دیگری در این کامیون کشف شوند رد نکردند و حتی این مسئله را مردود ندانستند که قاچاقچیان انسان اجساد برخی از این پناهجویان را مخفی کرده باشند.براساس نخستین عناصر تحقیق، قربانیان ایرانی بوده اند و تلاش می کردند به ایتالیا بروند.

 

یونان که در بخش شرقی اتحادیه اروپا قرار دارد مهم ترین گذرگاه پناهجویان و پناهندگان از آسیا و آفریقا به سوی غرب محسوب می شود.بنابر اعلام بخش یونانی کمیساریای عالی آوارگان ملل متحد، فقط در مرز زمینی یونان با ترکیه که با رودخانه اوروس در شمال شرقی مشخص شده است ، ۴۴ پناهجو از آغاز سال غرق شده اند.

 

 

گزارشی از برگزاری شبی شاد به مناسبت پیروزی پناهجویان ایرانی در یونان، در گوتنبرگ سوئد

disco_VIP_028_400_x_300disco_VIP_025_400_x_300

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی واحد گوتنبرگ، پیشتر برای جمعه 19 نوامبر شب همبستگی با پناهجویان اعتصابی در یونان را اعلام کرده بود ولی خوشبختانه قبل از تاریخ برگزاری شب همبستگی، همه ۴۹ نفر پناهجوی اعتصابی و متحصن به تمامی خواسته ها و مطالبات خود رسیدند. به همین دلیل شب همبستگی را به جشن پیروزی پناهجویان تبدیل کردیم و جمع زیادی از دوستداران فدراسیون دور هم جمع شدند و به رقص و پایکوبی پرداختند. برای آنهایی که در این جشن شرکت کرده  بودند شب بسیار زیبایی بود. در این برنامه عبدالله اسدی در سخنرانی کوتاهی که داشت ضمن خوش آمد به شرکت کنندگان، از آنها خواست به یاد ۷۸ روز مبارزه کم نظیر ۴۹ پناهجوی ایرانی در یونان از جای خود بلند شوند و شادی و خوشحالی خود را از پیروزی آنها اعلام نمایند.

 

عبدالله اسدی در ادامه سخنان خود گفت: این پیروزی بدون مبارزه جمعی و متشکل خود پناهجویان و بدون حمایت بسیاری از سازمانها و نهادهای مدافع حقوق پناهندگی در داخل و خارج از یونان ممکن نمیشد و فدراسیون در طول ۲۲ سال فعالیت خود در تلاش بوده تا روش مبارزه متشکل را به فرهنگ غالب در میان پناهجویان تبدیل کند. وی گفت مبارزه پناهجویان در یونان بسیار سخت و غیر قابل توصیف، اما نتیجه بخش بود و من همینجا این پیروزی را به همه این عزیزان و همه کسانی که در کنار این پناهجویان قرار گرفتند و از خواسته ها و مطالبات آنها حمایت کردند تبریک و به آنان خسته نباشی  می گویم.

 

پس از سخنان عبدالله اسدی یکی از زنان شرکت کننده بر روی سن آمد. وی هم درسخنان کوتاهی گفت: “هم وطنان عزیزم، من نمیتوانستم در چنین شبی شرکت داشته باشم و در مورد تلاشهای عظیم و بیدریغ عبدالله اسدی در دفاع ازحقوق پناهندگان ایرانی ساکت بمانم.” وی گفت: “مدت ۲۰ سال است در سوئد زندگی میکنم و تاکنون ندیده ام کسی با این همه خلوص نیت مبارزه کند و بیدریغ از حقوق پناهجویان ایرانی دفاع نماید. وی گفت شاید عبدالله اسدی هیچ وقت برای شخص من کاری نکرده باشد و احتیاجی نداشته ام که کاری برایم انجام دهد ولی شاهد زحمات دلسوزانه و شبانه روزی وی در این چند سال از هم وطنانم بوده ام به همین دلیل لازم دیدم از این فرصت استفاده کنم و به پاس زحماتی که برای ایرانیها می کشد تشکر و قدردانی کنم. به دنبال آن جشن و شادی تا پاسی از شب ادامه یافت.

 

 فدراسیون از همه عزیزانی که در جشن پیروزی پناهجویان شرکت کرده بودند تشکر و قدردانی می کند و همچنین فدراسیون همه پناهجویان در یونان و سایر نقاط دنیا را به پیوستن به مبارزه متشکل و ایجاد تشکل فدراسیون فرا می خواند.

زنده باد اتحاد و همبستگی پناهجویان

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی واحد گوتنبرگ

۲۰ نوامبر ۲۰۱۰

 disco_VIP_034_300_x_400

 

 

اخبار مهاجرت و پناهندگي

M_Aftabsavarافزايش جوانان و کودکان تنهاي پناهجو در ما لمو

بيشتر از ١٠٠ کودک تنهاي پناهجو در ماه گذشته به مالمو آمدند. تعداد اندکي از اين کودکان تنها توانسته اند خود را به قسمت هاي ديگر سوئد برسانند. تمام محلات کموني براي زندگي پناهجويان تقريبا پر شده اند. ليني کوردس ، رئيس اداره امور اجتماعي در مالمو مي گويد، اين وضعيت به زودي دشوارتر خواهد شد.

به گمان قوي اين جوانان و کودکان تنهاي پناهجو تا زمان گرفتن ويزاي اقامت خود در مالمو باقي خواهند ماند و مي توان گفت که اين پناهجويان بطور دائمي  مقيم مالمو خواهند شد. امروز در مالمو دو خانه وجود دارد که جوانان تنهاي داراي ويزاي اقامت در آن زندگي مي کنند. ولي يافتن و داشتن چنين خانه هايي که جوانان و کودکان را به طور دائمي جاي دهد، براي شهرداري مالمو دشوار است.
در بهار سال جاري وزير امور مهاجرت، توبياس بيل ستروم، به کمونهاي سوئد هشدار داده بود که اگر تمام کمونها داواطلبانه کودکان و جوانان تنهاي پناهجو را نپذيرند، از طريق قانوني کمون ها را مجبور به پذيرش پناهجويان زير سن خواهد کرد. اکنون تعداد زيادي در مالمو طرفدار اين چنين قوانين سختگيرانه هستند.

پناهندگان در رابطه با اضطراب و ساير مشكلات رواني، به اندازه كافي كمك نمي‌گيرند

نداشتن وقت کافي درهنگام گفتگو با پناهجويان تازه وارد و نيز عدم اطلاع و شناخت کافي از مشکلات و مسايل کشورهايي که پناهجويان از آن مي‌آيند ازجمله علل اين کمبودهاست. يک مطالعه‌ تازه که از سوي انستيتوي کارولينسکا  Karolinska Institutet منتشر شده، حاکي از اين است که پناهندگاني که به سوئد مي‌آيند براي حل مسائلي چون اضطراب و ساير مشكلات روانى که با آنها درگير هستند، به اندازه كافي كمك نمي‌گيرند.
بهداشت رواني پناهجويان، در آنچه که به اصطلاح “گفتگو در رابطه با سلامتي يا hälsosamtal خوانده مي‌شود و به همه‌ پناهندگان تازه وارد ارائه مي ‌شود، در اولويت قرار ندارد. اگر چه بسياري از پناهندگان خاطرات وحشتناكي از ميهن خود را در کوله‌بار خود دارند. گفتگو در رابطه با سلامتي “از سال ۱۹۹۵ توسط اداره‌ کل مسائل مربوط به خدمات تأمين اجتماعي  Socialstyrelsen و براي پي ‌بردن به چگونگي وضعيت سلامتي پناهندگان مرسوم شده است. به‌طور معمول اين گفتگو توسط پرستاران در كلينيك و مرکز خدمات درماني انجام مي گيرد و تنها نيم ساعت به‌طول مي‌انجامد. بنابراين زمان کافي براي گفتگو و بررسي سلامت ‌رواني افراد، به ندرت وجود دارد. سولوي اکبلاد Solveig Ekblad  پژوهشگر انستيتوي کارولينسکا و مسئول اين کار تحقيقي، در اينباره مي‌گويد که اين بسيار اهميت دارد که مشکلات رواني  افراد نيز طرح شوند، چرا كه اينگونه مسائل بر سلامت جسمي شخص نيز تأثير مي‌گذارد.
او در اين باره مي‌گويد: ما اين را هم مي ‌دانيم كه اختلال استرس ناشي از ضربه‌‌هاي رواني پس از سوانح و حوادث با ساير بيماري ‌هاي عمومي معمول مانند ديابت، بيماريهاي قلبي-عروقي و شايد سرطان ارتباط دارد. چراکه استرس، مزمن مي ‌شود و بر روح و جسم تأثير مي‌گذارد.
سولوي اکبلاد Solveig Ekblad  خواستار دانش بيشتر در مورد مشكلات كشورها و در ادامه، ‌آسيب‌هاي رواني است که به ‌واسطه‌ تجربه‌هاي دردناک ممكن است ايجاد شوند. او ادامه مي‌دهد که؛ ما همچنين به اطلاعات بهتري در مورد “گفتگو در رابطه با سلامتي”  نياز داريم. در سال جاري تنها ۳۸ درصد از پناهندگاني كه براي اين نوع گفتگو با آنها تماس گرفته شده، در اين جلسات حضور پيدا کرده‌اند.

 

ايران مقام اول را در فرار مغزها دارد

دانشجونيوز: بر اساس آمار کشور ايران مقام اول را در فرار مغزها  را داشته است. مساله مهاجرت نخبگان ايراني همچنان ادامه دارد. عضو کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس در مصاحبه اي با سايت تابناک ضمن بيان مطلب فوق گفته است: ” بر اساس آمار کشور ايران مقام اول را در فرار مغزها داشته است و اين زيبنده نظام جمهوري اسلامي نيست و انتظار اين است که نظام جمهوري اسلامي نظامي باشد که نخبگان دنيا به سوي آن سرازير شوند همانگونه که در ساليان دور اينگونه بوده و بسياري از کشورهاي شرق و غرب در مرکز علم و دانش آن دوران علم مي آموختند اين انتظار وجود دارد که در اين راه گام برداريم نه اينکه شاهد فرار مغزها باشيم.”

دکتر نصيري قيدار نماينده مجلس همچنين گفته است: “ما هر چيزي نداشته باشم از طريق پژوهش و تحقيق مي توانيم آن را به دست آوريم، ولي اگر توليد علم و تحقيق را نداشته باشيم حتي منابع و مخازن دنيا نيز در اختيار داشته باشيم در عصر علم و فناوري نمي‌توانيم با کشورهاي پيشرفته رقابت کنيم. متاسفانه گاهي در اين زمينه بدسليقگي هايي صورت مي گيرد و انگيزه تحصيل را در دانشجويان و دانشگاهها پايين مي آورد و شاهد اين امر فرار مغزها از کشور است که آمار آن رو به فزوني است و به ما اخطار مي دهد که روال‌مان را در حفظ و حراست از نيروهاي نخبه کشور عوض کنيم و با بکار بردن الفاظ تند و با برخورد بتوني با دانشمندان و نخبگان پرهيز شود.”

اين نماينده مجلس در حالي اين سخنان را بيان کرده است که کامران دانشجو وزير علوم دولت احمدي نژاد روز گذشته در جلسه اعضاي هيأت علمي دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالي استان اردبيل موضوع فرار مغزها را “جنجال رسانه اي” ذکر کرده است. کامران دانشجو گفته است: “موضوع مهاجرت نخبگان و فرار مغزها جنجال رسانه‌اي بوده و مطابق با واقعيت‌هاي موجود کشور نيست و مطرح کردن اين موضوع، توهين به مجموعه‌هاي داخلي است.”

وزير علوم همچنين تعداد دانشجويان ايراني در خارج از کشور را ۸۰ هزار نفر ذکر کرده و گفته است: “۸۰ درصد دانشجويان ايراني در خارج از کشور در مقطع کارشناسي و در کشورهايي مشغول به تحصيل هستند که از مرتبه علمي پايين‌تري نسبت به ايران برخوردارند.” دانشجو چندي پيش نيز گفته بود عبارت “فرار مغزها” را قبول ندارد.

محمود احمدي نژاد نيز ضمن رد مساله مهاجرت نخبگان گفته بود: “ما از سفر ايراني‌ها به همه جاي دنيا حمايت مي‌کنيم اما برخي‌ها با تعبير غلط از عنوان «فرار مغزها» استفاده مي‌کنند. ما فرار مغز نداريم زيرا مي‌بينيم بسياري از ارزش‌هاي فرهنگي ملت‌هاي شرق آسيا حاصل سفر ايراني‌هاست ولي دوست داريم هر ايراني هر توانمندي‌اي که دارد در داخل مرزهاي ايران صرف کند.”

وزير علوم و ديگر مسئولين کشور در حالي مساله مهاجرت نخبگان ايراني را رد مي کنند که بنابر آمار صندوق بين المللي پول، ايران رتبه اول را در آمار مهاجرت نخبگان از ميان ٩١ کشور در حال توسعه يا توسعه نيافته دنيا دارد. در خرداد ماه گذشته يکي ديگر از اعضاي مجلس نيز از ميزان مهاجرت پزشكان، پرستاران و نخبگان كشور ابراز نگراني کرده بود.

واکنش رژيم به اعتراض پناهجويان ايراني در يونان

سايت حکومتي آتي نيوز: گروهي از داوطلبان ايراني با هدف تحت فشار قرار دادن دولت يونان به منظور پذيرش درخواست پناهندگي آنها، لب هاي خود را با نخ هاي بخيه دوخته اند. اين ۲۵ نفر که زير چادري موقت در مرکز آتن به سر مي برند، از چند روز قبل اعتصاب غذاي خود را آغاز کرده اند. در حالي که اعتصاب غذا و دوختن لبها براي مجبور کردن آتن به پذيرش پناهندگي آنها، بيانگر اوج بي توجهي اين کشور غربي مدعي حقوق بشر به حقوق انساني آنها است، برخي رسانه هاي غربي همچون آسوشيتدپرس تلاش دارند از اين رويداد نيز براي طرح ادعاي نقض حقوق بشر در ايران بهره برداري کنند.

 

وجود ۵ ميليون ايراني در خارج و تداوم سير مهاجرت

شهرزادنيوز: بنا بر داده‌هاي آماري سازمان ثبت احوال، در سال ۸۸ آمار ايرانيان در خارج کشور ۵ ميليون نفر بوده است.محسن کرمي، معاون حقوقي و سجلي ثبت احوال، با ارائه‌ي اين آمار، به سرويس‌دهي سفارت‌خانه‌ها و کنسول‌گري‌هاي ايران به ايرانيان اشاره کرد و افزود در اين زمينه از همکاري “شوراي عالي ايرانيان خارج کشور” برخوردار است.

وي آمار مقايسه‌اي از تولد، ازدواج و فوت ايرانيان در داخل و خارج ايران ارائه داد: “در داخل کشور به ازاي هر هزار نفر هجده و نيم نفر متولد مي‌شوند و در خارج از کشور به ازاي هر يک هزار نفر دو نفر متولد مي‌شوند. آمار ازدواج در داخل کشور به ازاي هر هزار، دوازده و دو دهم است در صورتي که در خارج از کشور شش دهم است. طلاق در کشور به ازاي هر هزار نفر يک و هفت دهم است و در خارج از کشور دو دهم است و همچنين در ارتباط با فوت در داخل کشور به ازاي هر يک هزار نفر، پنج و چهار دهم و در خارج از کشور پنج دهم است.” طبق آخرين آمار ارائه شده توسط صندوق بين‌المللي پول، ايران از نظر “مهاجرت نخبگان” در ميان ۹۱ کشور درحال توسعه در رده‌ي اول قرار دارد و هرساله ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار تحصيل‌کرده ايران را ترک مي‌کنند.

 

مانع تراشي بر سر راه مهاجران بريتانيا

 

قرار بود يک مرد افغاني و يک زن مهاجر اسلواکي در شمال انگلستان ازدواج کنند. اما در آخرين مراحل سرنوشت به گونه ديگري رقم خورد و هر دو توسط پليس، بازداشت شدند. پليس «يورکشاير» در توضيح اين اقدام خود مي گويد ازدواج ظاهري بود تا داماد بتواند همچنان در بريتانيا بماند.

مقامات امور مهاجرت در انگليس تلاش مي کنند تا اين نوع ازدواج ها را شناسايي کرده و مانع سوء استفاده مهاجران شوند. در جنوب انگليس يک کشيش به اتهام انجام ۳۶۰ ازدواج صوري محکوم شده است. يک مقام مسئول در اداره پليس مي گويد: ما از موارد بسياري خبر داريم که براي مثال يک تبعه اهل غرب آفريقا که در اروپا نيست با يک تبعه اروپايي اهل هلند، يا فرانسه يا پرتغال ازدواج مي کند و همه حقوق آنان را بدست مي آورد، به همين دليل مهاجران به ازدواج با يک تبعه اروپا علاقه دارند.

پدر روحاني باليمور در يک کليساي انگليسي، در اين باره مي گويد: «اين کار به يک تجارت تبديل شده است، به نحوي که ترتيب دهندگان اين نوع ازدواج ها مي توانند به ازاي هر ازدواج صوري بيش از ده هزار دلار درآمد داشته باشند». وي اکنون با پليس همکاري مي کند. اين همکاري زماني آغاز شد که از او خواسته شد تا مراسم يک ازدواج صوري را برگزار کند. در طول مراسم او به جاي خواندن خطبه عقد تنها از ايستگاه هاي قطار نام مي برد و عروس که به سختي انگليسي مي فهميد، جملات او را تکرار مي کرد.

کشيش «تيم کود لينگ» هم معتقد است که وجود يک سيستم قانوني موازي، کليساها را به هدفي آسان تبديل کرده است.در همين حال دولت محافظه کار ديويد کامرون، نخست وزير بريتانيا تلاش مي کند تا جذب مهاجران خارج از محدوده جغرافيايي اتحاديه اروپا را کاهش دهد. لندن قانوني را تصويب کرده است که ورود سالانه ۲۴ هزار و صد نفر به بريتانيا را مجاز اعلام مي کند. اين قانون در حال حاضر موقتي است اما انتظار مي رود از ماه آوريل سال آينده دائمي شود.

همزمان، اعمال قانون اخير با انتقاد گروهي از برندگان جايزه نوبل مواجه شده است که مي گويند اين قانون مانع رسيدن دانشجويان و دانشمندان متعهد به بريتانيا مي شود و شهرت آن را به عنوان يک کشور پيشرو در امر پژوهش با تهديد جدي مواجه مي کند. اما کارشناسان اقتصادي معتقدند اين قانون مانع جذب بهترين استعدادهاي بين المللي در امور تجاري خواهد شد. خودروسازان بريتانيايي هم در اين زمينه هشدار داده اند.

آلپ مهمت، از پژوهشکده «ديدبان مهاجرت» قانون جديد را تأييد مي کند. به نظر او شمار مهاجران از کنترل خارج شده است. وي در توضيح ديدگاه خود مي گويد: «چيزي که ما مي خواهيم يک رقم ثابت از مهاجران است که در فرهنگ و جامعه ما ادغام شوند و به جاي اين که يک جامعه کوچک از کشور خودشان بسازند، بخشي از کل جامعه ما باشند». بريتانيا سابقه اي طولاني در جذب مهاجران دارد و لندن پر از محله هايي است که با نام نژاد ها و ملت هاي مختلف شناخته مي شوند. براساس آخرين آمار سالانه نزديک به ۱۷۶ هزار مهاجر وارد بريتانيا مي شوند و نخست وزير جديد قصد دارد شمار آنان را تا چند ده هزار نفر کاهش دهد.در همين حال برخي ناظران مي گويند اين قانون مي تواند در تجارت کشور تاثيرگذار باشد به همين دليل، شايد دولت کارگران ماهر را مستثني کند تا درهاي بريتانيا براي تجارت و جذب نيروي ماهر، همچنان باز بماند.

سوئد  اخراج متقاضيان پناهندگي به يونان را متوقف مي کند
استکهلميان –  اداره مهاجرت سوئد در ساعات پاياني روز سه شنبه دوم نوامبر رسما اعلام نمود که کليه تصميمات اخراج متقاضيان پناهندگي به يونان را متوقف مي کند.  در حال حاضر ۳۰۰ نفر در سوئد در انتظار اخراج به يونان بسر مي برند. دان الياسون مدير کل اداره مهاجرت سوئد در اين رابطه گفت: “وضعيت در يونان مرتبا بدتر شده است. اين تشديد وضعيت در کنار درخواست دادگاه اروپا منجر گرديد که ما اخراج متقاضيان پناهندگي به يونان را متوقف کنيم”.

مدير کل اداره مهاجرت سوئد اضافه نمود که مهمترين عامل اين تصميم اين واقعيت است که “تقاضاي پناهندگي متقاضيان پناهندگي در يونان به طور صحيح مورد بررسي قرار نمي گيرد.”اداره مهاجرت سوئد هنوز اعلام نکرده است که آيا تقاضاي پناهندگي افرادي که مشمول اين تصميم شده اند را در سوئد مورد بررسي قرار خواهد داد يا خير.
خانم سيسيليا مالمستروم کميسيونر سوئد در اتحاديه اروپا وضعيت متقاضيان پناهندگي در يونان را “دهشتناک” خوانده است. خانم مالمستروم که بالاترين مسئول امور مربوط به پناهندگي در کميسيون اتحاديه اروپا بشمار مي رود در روز يکشنبه گذشته در مصاحبه اي  با واحد مرکزي خبر راديو سوئد بيان نمود که چگونه در آخرين بازديد خود از يک کمپ پناهندگان در يونان مشاهده کرده است که ۱۳ متقاضي پناهندگي در فضايي به اندازه يک کمد زندگي مي کنند.

وي گفت که به همه دولتهاي اتحاديه اروپا توصيه کرده است که هيچ متقاضي پناهندگي را به يونان باز نگردانند.غير از سوئد چندين کشور اروپايي ديگر نيز تاکنون اخراج متقاضيان پناهندگي به يونان را متوقف نموده اند. بنا بر قوانين جاري اتحاديه اروپا, وظيفه رسيدگي به تقاضاي پناهندگي يک متقاضي بر عهده اولين کشوري قرار دارد که متقاضي وارد آن مي شود. يونان بواسطه موقيت جغرافيايي خود براي بسياري از متقاضيان پناهندگي بويژه از خاورميانه و سومالي اولين کشوري است که به آن وارد مي شوند.
 
خبر توقف اخراج متقاضيان پناهندگي از سوئد به يونان که در ساعات پاياني روز سه شنبه از سوي “مرکز اطلاعات ايرانيان” در اختيار استکهلميان قرار داده شده خبري خوش براي صدها متقاضي پناهندگي در خطر اخراج به يونان بشمار مي رود که اينک اميد تازه اي جهت بررسي درخواست پناهندگيشان در سوئد (بجاي يونان) خواهند داشت.

 

خطر اخراج از سوئد براي سنگ پران به سفارت ايران در استکهلم

استکهلميان – دقايقي قبل از ساعت ۲۳ شب پنج شنبه گذشته ۱۲ نفر در محوطه بيرون سفارت ايران در استکهلم اقدام به شعار دادن و نيز پرتاب سنگ به سمت ساختمان سفارت نمودند.هنگامي که پليس به محل فراخوانده شد همه ۱۲ نفر از محل متواري شدند. گشت پليس پس از جستجو موفق به شناسايي و دستگيري شش نفر از اين گروه شد. کنترل پليس نشان داد که يک نفر از اين افراد از سوي مقامات مهاجرتي سوئد حکم اخراج دريافت کرده و بصورت غير قانوني در سوئد بسر مي برد.

پليس فرد اخراجي را جهت مهيا نمودن مقدمات اخراج وي از سوئد بازداشت و پنج نفر ديگر را آزاد نمود.  يک فرد ديگر نيز که به گمان پليس بصورت غير قانوني در سوئد بسر برده و  داراي حکم اخراج بوده است نيز توسط پليس بازداشت شد.به گفته پليس استکهلم  تعدادي از اعضاي هيئت پارلماني مجلس شوراي اسلامي که به سوئد آمده بودند در هنگام سنگ پراني در سفارت حضور داشتند و پس از آن با اسکورت پليس به هتل خود منتقل شدند.پليس همچنين اعلام کرده است که در طي اين حادثه به هيچ انساني آسيبي  وارد نيامد و سفارت نيز از تسليم هر گونه شکايتي در اين رابطه خودداري نموده است.

يک جوان ۱۸ ساله نيز در طي همين روز بواسطه پرتاب تخم مرغ به سوي هيئت پارلماني مجلس شوراي اسلامي در تظاهراتي ديگري که در مرکز شهر استکهلم صورت گرفت توسط پليس بازداشت شد اما  پس از ساعاتي با مراجعه والدينش از بازداشت آزاد گرديد.

 

يک پناهنده ايراني در ترکيه مورد سوقصد قرار گرفت

به گزارش سايت انتخابات آزاد: روز گذشته در يک حمله مشکوک به اميد گلباز فعال سياسي که در ترکيه پناهنده است وي مورد اصابت ضربات متعدد چاقو قرار گرفت و از ناحيه طهال به شدت مجروح گشت .

اميد گلباز که بيش از اين مدتي در بازداشت جمهوري اسلامي قرار داشته و حتي يک انگشت خود را در زندان اوين از دست داده است بارها مورد تهديد جاني قرار گرفته بود تا در نهايت توسط مرد ناشناسي که صورتش را پوشانده و فارسي صحبت ميکرد مورد سوقصد قرار گرفت .

شنيده مي شود اين ترور به وسيله نيروهاي وابسته به جمهوري اسلامي صورت گرفته است .اميد پيش از اين دانشجوي فلسفه و الهيات بوده و و يک فعال سياسي است. 

 

 

 

 

حرکت در مسير براندازي حکومت اسلامي در ۱۶آذر

 leila2_100_x_134

۱۶ آذر روز اعتراض همگاني بر عليه جمهوري اسلاميست. ۵۰ سال است که آزاديخواهان ايراني چه در داخل و خارج آنرا گرامي ميدارند. ما خواهان آزادي بي قيد و شرط تمامي زندانيان سياسي از جمله دانشجويان در بند هستيم، در اين روز نفر نفر، گروه گروه، دسته دسته، به خيابانها مي آييم و فرياد مي زنيم جمهوري اسلامي بايد گورش را گم کند، فرياد ميزنيم جمهوري اسلامي بايد سرنگون شود، فرياد ميزنيم خواهان آزادي بي قيد و شرط زنان ، برابري، رفاه، بر چيده شدن نيروهاي بسيجي و مقاومت از محيط دانشگاهها، جدايي مذهب از دولت و از نهادها براي همگان هستيم.

۱۶ آذر روز برچيده شدن اين نظام است. با مشتهاي گره زده به خيابانها آمده و اجازه سر بلند کردن به نيروهاي رژيم را نخواهيم داد.

مساله ما فقط به کساني که به سمت مردم شليک کردند، زنداني کردند، تجاوز کردند و دستشان را به خون مردم آلوده کردن نيست، مساله ما  نابودي نظام جمهوري اسلامي است؛ ما خواهان براندازي پايۀ مذهب از تمامي شعونات زندگي مردم هستيم؛ مادانشجويان خواهان ترميم جناح حکومت اسلامي و ترميم قانون اساسي  نيستيم، ما خواهان براندازي کليت جمهوري اسلامي هستيم.

دراين روزها بايد شعارها و مطالبات و فريادهامان به آسمان در ايران بلند شود . ۱۶آذر روز حياتي در تاريخ رژيم جمهوري اسلامي مانند ۲۲ بهمن است و نيروهاي جناح حاکم نمي توانند مانع حضور گستردۀ مردم در صحنه باشند.

اينروز روز شکست سياست جناح حاکم جمهوري اسلامي است در اين روز مردم با گامهاي موثر در کمين سرنگوني جمهوري اسلامي هستند. رژيم حاکم با مقاومتهاش نمي تونه مردم و به عقب برونه و خانه نشين کند. اينروز  روزي بزرگ بر عليه جمهوري اسلامي؛ روز نشان دهنده ناتواني جريانات سبز حکومتي است و مردم نشان دادند که ميتوانند رژيم را در زمين خودش به عقب بکشانند و به مقابله بپردازند، و ما اعلام ميداريم تنها نظامي که مي تواند يک زندگي سوسياليستي، يک جمهوري سوسياليستي و يک حکومت کارگري را بنا سازد حزب کمونيست کارگري ايران ميباشد. پاينده باد ايران و ايراني .

ليلاطاقت فرسافرد

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی