مقدمه
اغلب ما ايراني ها با واژه بسيج آشنا و آن را در قالبهاي مختلف اجتماعي لمس نموده و به مرور زمان به وجود آن عادت کرده ايم. چرا که سايه هولناک بسيج همه جا همراه ماست. در مدارس در محل کار در محله ها در پارکها در پاساژها در ميان اقوام و دوستان . اما بسياري از ما از طرح فاجعه آميز پشت پرده بسيج بر روي فرزندانمان غافليم و در کل چون بسيج را به خوبي نمي شناسيم نسبت به آن بي اعتنا مي باشيم. درست است که براي خيلي ها مي ارزد تا براي کم شدن طول سربازي و يا سهميه دانشگاه و گرفتن دکتري و اخراج نشدن از کار پيماني، يا حتي رفتن به اردو و بازي بچه ها يا گرفتن وام و کمک مالي و اينجور چيزها بسيجي مي شوند اما اغلب خبر ندارند براي حفظ اين عنوان چه ها که بر سرشان نمي آيد. وقت دستگيريهاي امنيتي سپاه يا سرکوبهاي مردمي و حمله به اقليتهاي دگرانديش که فرا ميرسد و بسيج فراخوان همگاني ميدهد و اگر بسيجي اين فراخوان را نپذيرد ضمن باطل شدن کارت عضويت، وي بايستي به حفاظت اطلاعات سپاه نيز در اين خصوص پاسخگو باشد و البته پذيرفتن آن هم پاداش سانديس و پاداش نقدي به دنبال دارد که براي قشر کم درآمد بسيار باارزش است و اين در حاليست که ما با نوعي نسل کشي مغزي عمومي مواجه هستيم و شناخت بيشتر اين عاشقان نظام ولايت مدار از واجبترين امور اجتماعي براي خانواده ها است.
بسيج به لحاظ لغوي به معناي سامان و اسباب ساز و سازمان جنگي : عزم و اراده ، آماده سفر شدن و آماده ساختن نيروهاي نظامي يک کشور براي جنگ مي باشد . ( دهخدا ، ۱۳۷۲ )
در سيستم حکومت اسلامي و ولايت فقيه بسيج يک نهاد اجتماعي است. همانند خانواده که به صورت عضوي از ساخت و نظام اجتماعي جامعه به شمار مي آيد. نهادي که با هدف پاسداري از ارزشها و آرمانهاي به اصطلاح انقلاب اسلامي بوجود آمده است و انحلال آن جز در صورت انحلال حکومت اسلامي قابل تصور نيست. در اساسنامه بسيج مستضعفين، بسيج را به اين صورت تعريف کرده اند : « بسيج نهادي است تحت فرماندهي رهبري که هدف آن نگهباني از انقلاب اسلامي و دستاوردهاي آن و جهاد در راه خدا و گسترش حاکميت قانون خدا در جهان طبق قوانين جمهوري اسلامي ايران و تقويت کامل بنيه دفاعي از طريق همکاري با ساير نيروهاي مسلح و همچنين کمک به مردم هنگام بروز بلا و حوادث غير مترقبه مي باشد . »
رژيم جمهوري اسلامي هدف از تشکيل بسيج را بازوي ولايت فقيه بودن دانسته و تک تک اعضاي بسيج را سلول هاي بافت ولايت فقيه مي داند و منظور از تشکيل بسيج را جذب، آموزش ، سازماندهي نيروهاي مردمي دانسته و اصلي ترين مساله بسيج، بکارگيري نيروهاي مردمي در ماموريتهاي محوله با توجه شرايط سني بسيجيان اعم از دانش آموزي، دانشجويي، کارگري، کارمندي، عشاير و غيره است.
تاريخچه و چگونگي تشکيل بسيج
بر اساس اصل يکصد و پنجاه و يکم قانون اساسي به حکم آيه قرآني “واعدوالهم ما استطعتم من قوه و من رباط الخيل ترهبون به عدوالله و عدوکم و آخرين من دونهم لا تعلمونهم الله يعلمهم” دولت مؤظف است براي همه افراد کشور برنامه و امکانات آموزش نظامي را بر طبق موازين اسلامي فراهم نمايد، به طوري که همه افراد همواره توانايي دفاع مسلحانه از کشور و نظام جمهوري اسلامي ايران را داشته باشند، ولي داشتن اسلحه بايد با اجازه مقامات رسمي باشد. پيرو اين اصل و طبق درخواست آيت الله خميني مبني بر تشکيل بسيج مستضعفين براي مقابله با ترفندهاي آمريکاي جهان خوار !! لايحه قانوني راجع به تشکيل سازمان بسيج ملي که در جلسه مورخ ۱۰/۲/۵۹ به تصويب شوراي انقلاب جمهوري اسلامي مي رسد. سپس قانون ادغام سازمان بسيج ملي در سپاه پاسداران انقلاب اسلامي مصوب ۲۸/۱۰/۵۹ به تصويب مجلس شوراي اسلامي ميرسد و مسئوليت اداره و فرماندهي آن به سپاه پاسداران انقلاب اسلامي واگذار مي گردد.
بدين ترتيب هر شهر بسته به وسعت و جمعيت به چند منطقه مقاومت و هر منطقه مقاومت به چند ناحيه مقاومت و هر ناحيه مقاومت به چند پايگاه مقاومت تقسيم مي گردد، که هر پايگاه مقاومت شامل گروه هاي سازمان يافته خواهد بود.شهرک ها و قصبات و دهات کشور داراي هسته مقاومت بسيج خواهند بود. سپاه پاسداران انقلاب اسلامي هسته هاي مقاومت محلي را با همکاري روحانيون و معتمدين محل و شوراهاي محلي قانوني در سطح کليه محلات تشکيل مي دهد.گسترش واحدهاي محلي بسيج بايد به گونه اي باشد که در کوتاه ترين مدت ممکن در تمامي محله ها هسته هاي مقاومت تشکيل شود.
