من محمد حسين سياهي نوبندگاني به اطلاع سازمان ملل و به اطلاع عموم انسانهاي شريف مي رسانم که : دقيقا پنج سال تمام از ثبت نام من در دفتر کميسارياي عالي پناهندگان سازمان ملل ترکيه مي گذرد . در اين ۵ سال خدا مي داند که که مشکلات و نابساماني هاي زندگي در شهر وان ترکيه – از مشکلات مالي و اقتصادي گرفته تا بيماري و غريبي و تهديداتي که صورت مي گرفت – آنچنان بر روح و جسم من فشار وارد مي کرد که روزي صد بار انسان کشته و باز زنده ميشد . در اين پنج سال مشکلات و گرفتاري هاي زيادي را تحمل کردم . بي خانماني و گرسنگي را در سرما و گرما به جان خريدم ، براي به دست آوردن يک لقمه نان هر کار سخت و طاقت فرسايي را با دستمزد ۵ دلار و ۶ دلار در روزهاي ۱۴ ساعتي تابستان انجام دادم ، بارها و بارها آرزوي مرگ کردم اما باز هم تحمل نمودم و هر انچه تنگنا و سختي بود را به جان خريدم . پنج سال تحمل کردم تا بلکه سازمان ملل حق پناهندگي مرا به رسميت بشناسد . پنج سال تحمل کردم تا در پناه سازمان ملل جانم در امان باشد ، تا به دست جلادان و شکنجه گران که کشورم ايران را اشغال کرده اند نيافتم . پنج سال تمام تحمل کردم تا از طريق سازمان ملل به کشوري امن بروم و از يک امنيت نسبي برخوردار گردم . پنج سال تحمل کردم تا از تعقيب و تهديدات رژيم ايران در امان باشم .
پنج سال تحمل کردم تا بتوانم سخن بگويم ، بتوانم فرياد بزنم ، بتوانم بنويسم .
پنچ سال تحمل کردم تا زنده بمانم .
اکنون پس از اين پنج سال که همچون زمستاني سرد و بلند تمام زندگي ام را سياه و تباه کرده ، سازمان ملل پرونده پناهجويي مرا به طور مطلق بسته و حق پناهندگي يک پناهجوي ستمديده که از يک کشور استبداد زده آمده است را پايمال کرده است . کميسارياي عالي پناهندگان سازمان ملل در ترکيه با کنار گذاشتن پرونده پناهجويي من حکم قتل و مرگ مرا امضاء کرده است . من اکنون در دست امواجي افتاده ام که مرا هر بار محکم تر و محکم تر به صخره ها و سنگها مي کوبد و با هر برخورد استخوانهاي من يکي پس از ديگري مي شکند . من اکنون بدون پناه و بدون حمايت فقط ميخواهم اين را به وکلاي سازمان ملل بگويم که : اين است عدالت ؟ اين است حقوق بشر ؟ اين است دفاع از پناهنده؟ اين است آن قانوني که قرار است از مظلوم دفاع کند ؟ و آيا … و آيا … و آيا..
من جز بي عدالتي و قانون شکني از سازمان ملل نسبت به خودم نديدم . حق پناهندگي من توسط سازمان ملل نه تنها داده نشده است بلکه سازمان ملل با تباه کردن پنج سال عمر و جواني من حتي حق مرا بسيار و بسيار پايمال هم کرده است . اکنون با صراحت به کميسارياي عالي پناهندگان ترکيه اعلام مي کنم که از تاريخ ارسال اين نامه مسئوليت هر اتفاق و حادثه اي که براي من اتفاق افتد شما هستيد .
سازمان ملل با اعمال خود در مورد من هر گونه راه قانوني را به روي من بسته است و اين در حالي است که من به هيچ وجه امکان برگشت به ايران را ندارم و از اين رو مجبورم براي رهايي از خطر ديپورت و بازگردانده شدن به ايران که شديدا مرا تهديد مي کند پا در راه بگذارم و خودم به تنهايي براي نجات جانم جهت خروج از اين جهنم اقدام نمايم اما هزينه لازم اين کار را ندارم و به تنها از عهده مخارج خروج از ترکيه برنمي آيم . از تمام هميهنان شريف خودم در هر جاي جهان که هستند و صداي کمک خواهي مرا مي شنوند و دست نياز و گدايي من که به سويشان رفته است را مي بينند عاجزانه تمنا دارم که مرا ياري نمايند . همه مي دانيد که در اين پنج سال هر چند که نيازمند بودم ولي حتي يک بار هم تقاضاي کمک مالي نکردم و همه سختي ها را به جان خريدم اما اکنون مساله مرگ و زندگي من پيش آمده من بايد براي رهايي از خطر ديپورت و بازگردانده شدن به ايران هر چه سريعتر ( تا يک ماه اينده) از ترکيه خارج شوم . هميهنان شريفي که در توان دارند حتي ۱۰ دلار کمک نمايند و آنها که نمي توانند حداقل لطف کنند و نامه مرا براي افراد خيرخواهي که توانايي کمک را دارند بفرستند .
از همه هم ميهنان سپاس گذارم
محمد حسين سياهي نوبندگاني
شماره کيس دفتر سازمان ملل ترکيه:
(۰۵C۰۱۶۸۶)
شماره حساب جهت کمک: کد بانکي : ۰۳۳۹ شماره حساب : ۲۳۰۰۱۳۵۰
شعبه : HALKBANK .
اسم به لاتين : MUHAMMED HUSEYIN SIAHI NOBENDGANI
حالا اگر که نياز بود اينم بهش پيوند بدهيد
T.C .
از طريق اينترنت
Tr۳۴ ۰۰۰۱ ۲۰۰۹ ۳۳۹۰ ۰۰۲۳ ۰۰۱۳ ۵۰
تلفن من:
۰۰۹۰۵۳۷۷۲۳۳۴۱۲