بيستم ژوئن، ۳۱خرداد ماه ” روزجهاني پناهندگي ” نام گذاري شده است. کنوانسيون ژنو در سال ۱۹۵۱در حمايت از ميليونها انسان که در جنگ جهاني دوم به لحاظ مسائل سياسي، نژادي، مذهبي و عقيدتي بي خانمان شده و به کشورهاي ديگر مهاجرت کرده بودند تصويب شد.
بر اساس گزارش کميسارياي عالي امور پناهندگان سازمان مللUNHCR منتشر کرده، شمار پناهجويان در سال گذشته بيش از ۴۳ ميليون نفر بوده است.
بعد از شصت سال وضعيت جامعه جهاني تغييرات زيادي کرده است و پيرو آن وضعيت پناهندگي هم، پيچيده و سخت تر شده است. تا جائيکه يک پناهجو براي اثبات دلايل مهاجرت خود دست به دامن روشهاي مختلف مي شود که در خيلي از موارد هم با شکست روبرو شده و ساليان سال در انتظار دريافت اجازه اقامت، مشکلات زندگي با شرايط سخت در جامعه ائي که با آن غريبه است را به جان مي خرد. اين مشکلات گاهي تا جائي فشار مي آورد که هرزگاهي شاهد اعتصاب غذا و حرکاتي از قبيل دوختن لب و … مي شوند.
بطور حتم هر حرکتي که جان انسان را به مخاطره بياندازد محکوم است ولي وقتي يک پناهجو خود را رها حس مي کند و ديگر اميدي به دريافت اجازه اقامت از راههاي قانوني نمي شود دست به ريسک روي با ارزش ترين دارائيهاي خود يعني سلامتي و جانش مي زند و در مواردي هم باز موفق به دريافت اجازه اقامت نمي شود و اگر هم موفقيتي نائل شود محدود بوده و مطمئنا دولت کشورهاي پناهنده پذير براي مقابله با اين روش هم راهکاري پيدا خواهند کرد.
حق انتخاب محل زندگي يکي از حقهاي واقعي و طبيعي هر انسان است و همه بايد در نهادينه کردن اين حق در تمام جهان تلاش کنند. موفقيت در اين مبارزه ميسر نيست مگر با اتحاد همه پناهجويان و انسانهاي آزاديخواه و بشر دوست. فقط با مبارزه و آگاهي دادن به مردم و جامعه و حمايت از همديگر مي توان در اين راه پيروز شد.
لذا نخست تمامي پناهجويان و کساني که پناهندگي و مشکلات انسانها را مسئله خود مي دانند بايد متحد شوند و در ظرف يک نهاد و يا سازمان به فعاليت خود ادامه دهند تا دراين راه هم خود منتفع شوند و هم راهي ماندگار براي همه انسانها ترسيم کنند.
در حال حاضر” فدراسيون سراسري پناهندگان ايراني ” يکي از قويترين و فعالترين اين سازمانها است که بايد هم در حمايت و ارتقا اين سازمان بکوشيم تا همچنان مثل سنوات گذشته فدراسيون سراسري پناهندگان ايراني بتواند حامي پناهجويان باشد.