طبق تحقيقات زنان خانه دار هر روز بيشتر از ۱۸ کيلومتر را در همان آشپزخانه کوچک خود طي ميکند در ظاهر تنها شاغلان در اقتصاد کشور سهم دارند در صورتيکه در يک تحقيق دانشگاهي آمده که زنان خانه دار ماهانه ۶۴۰ هزار تومان ارزش افزوده اقتصادي توليد ميکنند. طبق تحقيقات براي انجام کارهايي که يک زن خانه دار در يک خانواده متوسط انجام ميدهد؛ به يک کارگر در ايران بايد يک ميليون و چهار صد هزار تومان دستمزد داد. زنان خانه دار در ايران هيچگونه آينده و پشتوانه اي در انتظارشان نيست و بايد يک نظام اجتماعي و رفاهي مناسب براي آنها در نظر گرفته شود. در همين راستا طرحي توسط دولت مطرح شد به اسم طرح بيمه زنان خانه دار. اين طرح قرار بود توسط مسئولان وزارت رفاه و صندوق در ايران صورت گيرد اين موضوع مدت زمان زيادي بطول انجاميد ولي حتي پس از سالها وقفه هم اتفاق نيفتاد. اين بيمه تحت لواي طرح بيمه حرف و مشاغل آزاد اجرا مي شود که مورد نظر ۱۸ ميليون زن خانه دار کشور است. اجراي اين طرح به اين شکل بوده که زنان خانه دار بايد خودشان مبلغي را براي بيمه شدن پرداخت ميکردند که تعدادي از آنها اينکار را هم کرده ولي بعد از مدتي اين طرح متوقف مي شود. جالب اينجاست که طرح حمايتي بيمه از جيب زنان مايه ميگذارد تازه آنهم بدون نتيجه؛ در صورتيکه دولت قرار بوده سهم قابل توجهي از سهم بيمه زنان را بر عهده بگيرد و درصد کمي را زنان پرداخت کنند ولي در عمل اين اتفاق نيفتاد و دولت کلي تبصره بدنبال آن آورد که در واقع بيمه شدن را براي بيشتر زنان سخت و حتي ناممکن کرد. اين طرح مثلا با اين هدف شروع به کار کرد که زناني که شغل و منبع در آمدي ندارند براي گذران زندگي و دوران از کار افتادگي از اين بيمه استفاده کنند با اين توصيفات زناني که درآمدي ندارند يا با پس اندازي اندک که گاهي از باقيمانده آن خرجي خانه را هم کنار ميگذارند چه آينده اي در کشوري که هر سال درصد تورم هم به شکلي باور نکردني بالا ميرود را دارند؟

بي ثباتي اقتصادي، بيکاري، فقر، گراني، اجاره هاي کمر شکن براي زناني که تنها هستند يا مسئول بزرگ کردن چند کودک يا زنان از کار افتاده شريفي که يک عمر کارگري کرده اند بدون حمايت دولت چه بر سر آنها خواهد آمد؟

متاسفانه اين طرح هم همانند طرحهاي ديگر جمهوري اسلامي بقدري ناقص بود که اجرا نشده متوقف شد. ولي نه اين طرح و نه صدها طرح و رفرم چاره و راه حل مشکلات زنان و مردم ايران نيست. راه حل نهايي سرنگوني حکومت اسلامي است که به دست خود مردم ميسر است و مردم اين را در تابستان ۱۳۸۸ به خوبي نشان دادند.