طي سالهاي گذشته ما شاهد افول هر چه بيشتر سياستي سخاوتمندانه در قبال پناهندگان در سراسر دنيا و کشورهاي پناهنده پذير  بوده ايم. به حقوق انساني پناهنده که از خفقان و سرکوب سياسي کشورهاي ديکتاتوري گريخته است، هر چه بيشتر حمله شد. سياست پناهنده پذيري خصوصا در کشورهاي اتحاديه اروپا، به يک سياست واحد و بغايت غير انساني تبديل شد. پناهندگاني که بدنبال مکاني امن براي زندگي هستند هر چه بيشتر با سردرگمي و بلاتکليفي روبرو شدند.

دراين بين پناهندگان ايراني وضعيت بسيار اسفناکي پيدا کرده اند. اين پناهجويان از کشوري بنام ايران گريخته اند که در آن زن بودن گناه است، عاشق شدن گناه است، شادي گناه است و در يک کلام زندگي انساني ممنوع و گناه است. اما دول اروپايي با اينکه در بسياري از موارد به وجود شرايط فوق در ايران اقرار مي کنند ولي با اينحال نمي خواهند کوچکترين تغييري در سياست پناهندگيشان نسبت به پذيرش بيشتر ايرانيان ايجاد نمايند. نميخواهند ببينند که ايران پس از چين، بالاترين آمار اعدام در جهان را دارد. نمي خواهند بپذيرند که جوانان در ايران به جرم آب بازي، بله بجرم  آب بازي براي ساعتي شاد بودن، دستگير و شکنجه و اذيت و آزار ميشوند. دول اروپايي  نمي خواهند بازداشتهاي هر روزه روزنامه نگاران، فعالين حقوق بشر، وکلا و غيره را ببينند. نميبينند که در ايران هر صداي اعتراضي را در نطفه خفه مي کنند. همه اين مسائل و مشکلات روزمره ايرانيان را که از طريق دنياي اينترنت و رسانه هاي گوناگون  منتشر ميشود را نميبينند و به پناهجوي ايراني با وقاحت تمام پاسخ رد ميدهند، پناهجو را به زندگي مخفي مجبور ميکنند، آنجا که دستشان برسد پناهجويان را دستگير کرده و پس از چند وقت بازداشت، به ايران ديپورت ميکنند.

طي سالهاي گذشته ما در سوئد شاهد ديپورت پناهجويان ايراني نبوديم و اين نيز ثمره مبارزات مستمر سازمانهاي مدافع حقوق پناهندگي و پناهجويان بوده است؛ اما چند ماهي است که باز روند بازداشت پناهجويان ايراني آغاز گشته و طي چند ماه گذشته ۱۱ پناهجوي ايراني در استکهلم بازداشت شده و حتي تا پاي هواپيما به قصد اخراج به ايران نيز رفتند که به همت فدراسيون و ديگر نهادها و سازمانهاي مدافع حقوق پناهندگي و اعتراضات پيگير پناهجويان اين اخراجها متوقف شد.

مدتها بود پناهجويان در سوئد از اين بابت در آرامش بسر مي بردند ولي اکنون فضاي ترس و وحشت در ميان آنها دوباره گسترش يافته است و پناهجوياني که به تقاضاي پناهندگيشان پاسخ رد داده اند درخطر بازداشت و ديپورت قرار گرفته اند. ترس وحشت پناهجويان واقعي است چون در صورت اخراج، جان و زندگيشان به خطر مي افتد اما با اينحال  نبايد مثل سالهاي قبل به زندگي مخفي پناه ببرند. بايد فکري اساسي تر کرد، بايد متحد و دريک ظرف مناسب متشکل و در مقابل خطراخراج يک نيروي قوي تشکيل دهيم.

فدراسيون سراسري پناهندگان ايراني کمپيني را بمدت دو ماه يعني از اول سپتامبر تا ۲۸ اکتبر اعلام کرده است. در اين  دو ماه بايد، خود پناهجويان در رأس اين مبارزه براي رسيدن به اهدافشان، متحد و يکپارچه به اشکال مختلف دست به مبارزه بزنند. تظاهرات ۲۸ اکتبر فقط يک بخش مهم از پيشبرد اين کمپين است بايد تا آن زمان کارهاي زيادي انجام داد. در بيانيه آغازين اين کمپين از همه سازمانهاي مدافع حقوق پناهندگي و انساني و از همه پناهجويان از شهرها و کمپهاي مختلف سوئد خواسته شده که به اين کمپين بپيوندند. بايد به اين حرکت پيوست. من و تو دست در دست هم ميتوانيم قدرتي عظيم داشته باشيم. بايد به ياد بسپاريم که حق پناهندگي گرفتني است، پس براي گرفتن حق پناهندگي دست در دست هم با اتحادي کم نظير براي جلوگيري از اخراج خود بحرکت درآييم. بحرکت درآييم تا اميد  به زندگي بهتر را به خود برگردانيم. اين تنها راهي است براي نجات از اين شرايط سخت. 

************