به مناسبت ١٠ دسامبر روز امضا منشورجهاني حقوق بشر

مریم خاتمی

حقوق بشر و حقوق كارگران جدائي ناپذيرند. وقتی که در ايران حقوق كارگران به شديدترين وجهي نقض و پايمال ميشود، صحبت از حقوق  بشر هیچ معنا و مفهومی ندارد و اساسا در سیستم قضائی و قانونی و فکری جمهوری اسلامی  چیزی به اسم حقوق بشر هیچ جایگاهی ندارد.

اعتراض کارگران فولاد ملی اهواز و نیشکر هفت تپه، علیه تحمیل بی حقوقی به بشر است، علیه بساط دزدی و چپاول حاکم بر ایران است. مبارزه برای داشتن یک زندگی بهتر به یک امر دائمی اعتراضات کارگری در هفت تپه و فولاد تبدیل شده است. نیشکر هفت تپه و گروه ملی فولاد اهواز دو مرکز مهم این اعتراضات هستند. ٢٨ روز اعتراض جانانه نیشکر هفت تپه و اعتراضات قدرتمند کارگران گروه ملی فولاد نه فقط شهرهای شوش و اهواز بلکه کل محیط های کارگری در استان خوزستان را که با مسایل و معضلات مشترکی درگیرند، به تحرک در آورده است.

اعتصابات سراسری کارگری یک پاسخ مهم به این شرایط و یک شکل عملی برای پشتیبانی و تقویت مبارزات کارگران گروه ملی و برای آزادی بازداشت شدگان نیشکر هفت تپه است. طي ساليان طولاني  بسياري  در ايران در پي تظاهرات و اعتصاب در خصوص دريافت حقوق خود بازداشت و روانه ي زندان شده اند. تنها به اتهام پافشاري بر حقوق خود مانند حق تشكل ،آزادي اعتصاب و دستمزد عادلانه راهي زندان ها ميشوند. در ماده ي ٢٣ اعلاميه جهاني حقوق بشر عنوان شده كه هركس حق دارد براي دفاع از منافع خود با ديگران اتحاديه تشكيل دهد. در ايران اما با هرگونه تلاش براي ايجاد تشكل هاي مستقل كارگري برخورد ميشود. وجود سالانه چند هزار اعتراض، اعتصاب و تظاهرات، نمايانگر اين است كه كارگران ديگر نمي توانند این زندگي غير انساني را تحمل كنند.

فساد و ناكارآمدي اقتصادي دولت برخاسته از ولايت فقيه همراه با سركوب آزادي هاي مشروع سياسي و مدني مردم را به ستوه آورده و موجب مهم ترين تظاهرات سالهاي پس از انقلاب شده است. اعتراضات كارگران هفت تپه و فولاد اهواز از اين دست اعتراضات مي باشند.

صادق لاريجاني، رئيس قوه قضاييه روز پنجم آذر تهديد كرده بود كه

“بهانه كردن مطالبات كارگران براي برهم زدن نظم كشور قابل قبول نيست” ولی لاریجانی هیچ وقت نگفت قابل قبول نیست کارگران ۴ ماه است حقوق نگرفته اند. به راستي چرا هرگونه طلب كردن حق طبيعي هر انسان از نظر اين نظام استبدادي برهم زدن نظم كشور محسوب ميشود؟ مگر چرخ تولید جامعه  به دست کارگران نمی چرخد؟ مگر آنها زندگی ندارند؟ مگر کارگران  زن و بچه ندارند؟ مگر آنها بجز رفاه و امنیت شغلی    و داشتن یک زندگی بهتر چه میخواهند؟

اسماعیل بخشی صدای کارگران گرسنه هفت تپه بود، نظامی که بخشی را دستگیر و بازداشت و مورد شکنجه قرار می دهد می خواهد این صدا را خاموش کند، چنین نظامی دیر یا زود به دست قدرتمند همین کارگران و مردم ایران از ریشه کنده خواهد شد. این روز چنان دور نیست. زنده باد مبارزه کارگران در فولاد و هفت تپه و همه جای ایران.*