بعد از تغییر نظام پادشاهی و روی کار آمدن حکومت جمهوری اسلامی، ایدئولوژی بنیادگرای آن استفاده ازآیههای قرآن را برای اعدام، سنگسار و قطع عضو به امری عادی در روند اجرای احکام قضایی در ایران تبدیل کرد.
اجرای این احکام (که خود جنایتی علیه بشریت است) درملأعام هیچگونهتأثیری بر روند جلوگیری و یا کاهش تعداد جرائم در کشور نداشته چون خانه از پایبست ویران است و فساد ریشه در بالاترین سطوح کشور دارد. حکومت در ایران به دنبال آن نیست که اعتیاد و فحشا و بزهکاری را ریشهکن کند وگرنه میتوانستراههایمناسبتری را از کشورهای دمکراتیک کپی نموده، از طریق مطبوعات و تلویزیون اعمال و تزریق کند.
همچنیناجرای این احکام درملأعامتأثیرات ویرانگری بر روح و روان بینندگان این صحنههاخصوصاًبچهها دارد که تا آخر عمر در جان آنان میماند و آنان را میازارد ۰ جوانانی که ناظر اعدام، شلاق، قطع عضو و یا هرگونه خشونت دولتی دیگرمیباشند، آن خشونترا بهعنوان یک الگوی قابلاجرا در ذهن و ضمیر خویش ضبط کرده ودوباره همان را به شکلی به جامعه برمیگردانند. اینچنین است که از خشونت، خشونت زاده میشود و نه چیز دیگر.
این اعدامها یا قطع عضوها کمکی به حل مشکل جرم و بزهکاری نکرده است. مطالعات درباره حیوانات نشان داده است که حتی این سیستم خشونت درباره آنها نیز کار نمیکند، به همین منظور در موقع تربیت حیوانات در موارد گوناگون (مثلاً در سیرکها) از سیستم پاداش و تشویق استفاده مینمایند.
تنها هدفجمهوری اسلامی از اجرای این اعمال وحشیانه، تبلیغ و تزریق آنهااز طریق مطبوعات، رادیو، تلویزیون، نیروی انتظامی و لباس شخصیهاایجاد ترس و وحشت در جامعه است، چراکه ترس عامل بازدارنده اعتراض ملی است در نگاه دیگر جمهوری اسلامی ابزارهای گوناگونی برای خشونت بکار میبردکه یکی از این ابزار خشونت، استفاده از آیههای قرآن در بلندگوها و فریاد اللهاکبر و تشکر کردن آر قوه قضایی و همچنین بیت رهبری است و به نحوی حمایت نیروی انتظامی و لباس شخصیها را در راستای افکار دیکتاتور مذهبی خود اختصاص میدهند…
مردم ایران با اتحاد و همبستگی خویش زیر بار این بازیهای رژیم نرفتهاند و همانطور که بارها نشان دادهاند،با بر هم زدن این مراسم، تحریم تماشای آن، تبدیل آن به اعتراض خیابانیو نمایش آن در سطح جهانی سعی به عقب راندن این نظام فاشیستی مذهبی مینمایند. وظیفه ما نیز در خارج از کشور این است که همزمان با اعتراض به این مراسم، هرچه بیشتر این وقایع را در بین جوامع حقوق بشری انعکاس داده و با فشار هر چه بیشتر بر رژیم ایران سعی بر متوقف کردن این اعمال قرونوسطایی و جهنمی کنیم. تنها راه نجات ایران نابودی رژیم فاشیستی مذهبی حاکم بر آن و ایجاد یک حاکمیت مردمی و دموکراتیک است آزادی و دمکراسی فقط یک کلمه نیست که کسی یکشبه به آن برسد بلکه هر کسی باید از خودش شروع کند و اگر کینه را از خود دور کنیم میبینیم که حقوق شهروندی و بشردوستانه از پشت غبار خشم ونفرتی که بهمااعمالشده نمایان میگردد.