بنا به گزارش پیمان امیری نماینده فدراسیون از كمپ كارا در شهر باری ایتالیا٬ امروز دهم ماه مه صدها پناهجوی این كمپ كه در حومه شهر باری قرار دارد٬ در مقابل اداره امور پناهندگی این شهر دست به تجمع اعتراضی زدند و خواهان بررسی مجدد پرونده هائی كه جواب منفی گرفته اند شدند.

بنا به این گزارش٬ كمپ كارا كه نزدیك به ۱۵۰۰ نفر پناهنده را در خود جای داده حداكثر ظرفیت ۵۰۰ نفر دارد. شرایط بهداشتی اسفناك٬ وضعیت غذائی بشدت نامناسب٬ رفتار غیر انسانی مسئولین كمپ با پناهجویان و عدم رسیدگی به تقاضای پناهندگی به مدت طولانی و جواب های عمدتا منفی به متقاضیان از جمله مشكلات روزمره ساكنین این كمپ است كه از ایران٬ افغانستان٬ تركیه٬ عراق و پاكستان خود را به ایتالیا رسانده اند.

در تظاهرات امروز٬ مسئولین اداره امور پناهندگی با نمایندگان پناهجویان در ساختمان این اداره مذاكره كردند و قول دادند به پرونده حدود ۱۵ نفر از  پناهنجویانی كه پاسخ منفی گرفته اند در اسرع وقت رسیدگی كنند. خبرنگاران روزنامه ها و كانال های تلویزیونی محلی و سراسری ایتالیا در جریان این تظاهرات٬ مصاحبه هائی با پیمان امیری درمورد شرایط زیستی در این كمپ و مسائل مربوط به اجازه اقامت ترتیب دادند و عصر روز پنجشنبه نیز كنفرانسی مطبوعاتی در یكی از دانشگاه های این شهر برگزار خواهد شد كه پیمان امیری و یكی دیگر از نمایندگان پناهجویان از افغانستان به سوالات خبرنگاران پاسخ خواهند داد. روز سه شنبه ۸ مه نیز پناهجویان در داخل كمپ علیه شرایط اسفبار زندگی در این كمپ دست به اعتراض زدند. جزئیات بیشتر از وضعیت كمپ باری و اعتراضات پناهجویان این كمپ را در اطلاعیه های بعدی به اطلاع خواهیم رساند.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی٬ حمایت قاطع خود را از خواست ها و مبارزات پناهجویان كمپ باری اعلام میكند و از هیڄ كمكی به این مبارزه دریغ نخواهد كرد.

همبستگی- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

۱۰ مه ۲۰۱۲

دوستان عزیز، قبل از هر چیز به شما خسته نباشید میگویم. اقدام اعتراضی و حق خواهی شما، گوش و چشم دولت آلمان را نسبت به شرایط زندگی غیرانسانی پناهجویان در ایالت بایرن باز کرد. اقدام اعتراضی و به حق شما توجه های زیادی را به بی حقوقی و زندگی سخت پناهجویان در آلمان جلب نمود.

حرکت شما نشان داد که در میان مردم آلمان و در میان بسیاری از سازمانهای مترقی و مدافع حقوق پناهندگی این اعتراض وجود دارد. بی دلیل نبود که رسانه های محلی و سراسری آلمان در ابعاد گسترده ای اخبار اعتراض شما را در سطح آلمان پخش کردند و از این طریق مقامات دولت محلی و مرکزی آلمان را تحت فشار گذاشتند. بعلاوه اقدام اعتراضی  شما بسیاری از مردم آلمان و جنبش ۹۹ درصدیها در ورتسبورگ و تظاهرات ضد کاپیتالیستی در فرانکفورت را در دفاع از حقوق پناهندگی و مشخصا خواسته های شما در ورتسبورگ بسیج کرد.

این حرکت در آلمان نشان داد که پناهجویان باید همیشه در میدان این مبارزه برای دفاع از حقوق پناهندگی خود باشند. این یک نمونه و نشانه دیگر ازمبارزه سیاسی و متحد شما پناهجویان در کشور آلمان بود. این نمونه از مبارزه برای دفاع از حقوق پناهندگی در آلمان و چند نمونه دیگر در سال ۲۰۱۱ در سوئد بخوبی اثبات کرد که چنانچه پناهجویان در هر گوشه ای از جهان برای دفاع از حقوق انسانی و پایمال شده خود متحد شوند و دست به مبارزه بزنند می توانند بر تصمیمات قبلی دولتها برای اخراج پناهجویان به جهنم جمهوری اسلامی تاثیرات تعیین کننده بگذارند و شما به کمک فدراسیون و مردم شهر ورتسبورگ این را ثابت کردید.

گمانه زنی ها قبل ازشروع تحصن طور دیگری بود؛ کسی فکر نمی کرد پناهجویانی که دست به تحصن می زنند در این ابعاد از حمایت مردمی برخوردار شوند. اما کافی بود همان مردم از کل ماجرا باخبرشوند که چه اتفاقی دارد می افتد تا به کمک بیایند و چنین نیز شد و همان مردم دسته دسته به کمک پناهجویان متحصن شتافتند، برایتان امکانات فراهم ساختند، در کنارتان قرار گرفتند، به دفاتر اداره خارجیان و دولت محلی بایرن، یکی پس از دیگری تلفن زدند از بی توجهی دولت نسبت به بی حقوقی پناهندگان انتقاد کردند، دولت را تحت فشارگذاشتند و از آنها خواستند به شرایط  بد و زندگی غیر انسانی پناهجویان رسیدگی نمایند. همان مردم در حمایت از پناهجویان تظاهرات سازمان دادند و آنها را از نظرسیاسی، مادی و معنوی تحت پوشش  قرار دادند و پناهجویان را برای رسیدن به خواسته هایشان دلگرم کردند. به همین اعتبار حرکت شما شورانگیز بود. شور انگیز بود برای اینکه هیئت ۱۲ نفره دولت آلمان را به پای مذاکره کشاندید و آنها را وادار به پذیرش خواسته های حق طلبانه خود کردید.

موفقیت شما عزیزان در ورتسبورگ تجربه دیگری را به اندوخته های ما برای دفاع از ارزشهای انسانی بویژه در زمینه دفاع از حقوق پناهندگی اضافه کرد. این تجربه نشان داد پناهجویان در دل جامعه ای زندگی میکنند که اگر متحد شوند و برای دفاع از خواسته هایشان به افکار عمومی جامعه مراجعه کنند به کمکشان میشتابند و از حقوق پناهندگیشان به بهترین وجه دفاع میکنند.

برای من بعنوان دبیرفدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی، جای افتخار است که در طول این مدت علاوه بر شهناز مرتب و واحد فدراسیون در آلمان، مینا احدی عزیز چهره بزرگ و خوشنام مدافع حقوق انسان در کنار شما پناهجویان اعتصابی قرار گرفت، بارها با دولت محلی بایرن تماس گرفت، فراخوان حمایت از حقوق پناهجویان را صادر کرد و در روز چهارشنبه به نمایندگی از پناهجویان در مذاکره با هیئت دولت شرکت کرد. به پناهجویان عزیز در ورتسبورگ اطمینان می دهیم که فدراسیون تا به تحقق رسیدن خواسته های انسانی و برحقشان کوتاه نخواهد آمد. زنده باد مبارزه حق طلبانه پناهجویان در ورتسبورگ.

7 0- 04- 2012

بهمن :

سلام

اميدوارم که حالتان خوب باشه  و از اين که وقتتون رو به ما داديد ، سپاسگزارم.

لطفا وضعيت پناهندگي و شرايط زندگي خودتون رو، در انگلستان ، براي خوانندگان نشريه همبستگي توصيف کنيد .

مريم :

سلام ، مرسي که به من اجازه داديد که در اين نشريه ، درد دل کنم .

من از فعالين سياسي بودم ، که در ايران با گروه هاي مستقل سوسياليستي دانشجويي و معترض همکاري مي کردم و براي تحصيل اومدم انگلستان و در اينجا بعد از ماه ها ، متوجه شدم که خانوادم ، به خاطر فعاليت هايي که من کرده ام ، در فشار قرار گرفتن و از من خواستن که ديگه بر نگردم به ايران و من مجبور شدم که اعلام پناهندگي کنم . الان من 9 ماه است که اعلام پناهندگي کردم ، که متاسفانه در مرحله اول در مصاحبه ، پرونده  من جواب منفي دريافت کرده و متاسفانه به من حق فرجام خواهي روي پرونده ام رو ندادن ! من در اينجا با شوهرم زندگي مي کنم و هيچ ساپورتي از طرف دولت نمي شيم و حق کار هم به ما ندادن ! واقعا ما نمي دانيم بايد نسبت به اين بي عدالتي چه کنيم !

من و شوهرم مجبوريم به صورت غير قانوني کار کنيم ، تا بتونيم زندگي خودمون رو کاور کنيم !

متاسفانه هر جا براي کار مي ريم ، بايد 10 ساعت کار کنيم و به اندازه 2 ساعت پول بگيريم.

به نظر من از اين بدتر نمي تونه باشه !

ما در يک خانه ي مشترک زندگي مي کنيم ، که به دليل نداشتن وضعيت مناسب مالي ، با نفراتي هم خونه شديم ، که از همه لحاظ با ما ، متفاوت هستن و مشکلات بسياري از ديد رفتاري با هم  داريم.

بعد از رد شدن کيس پناهندگي ما ، از طرف وزارت کشور براي ما نامه اي اومد ، که ابتدا به ما مي گفتن بايد يه مدت صبر کنيد ، براي راه اندازي دوباره پرونده ام و حال پس از چند ماه ، به ما مي گن که اجازه نداريد و در فکر اين هستند ، که پرونده ي ما رو کلا ببندن و حق وکيل رو هم از ما گرفتن و از طرف شرکت هايي که وکيل روي کيس ها مي زارن ، وکيل به ما گفته ، که بايد براي ادامه ي کار ، پول پرداخت کنيد ! ما هم به دليل مشکلات بسياري که از لحاظ مالي داريم ، نتونستيم تا به اين لحظه وکيلي رو بگيريم ، که بتونه ، کار پرونده ي ما رو اوکي کنه و راه بندازه !

بهمن :           

به عنوان يه پناهنده اي که مورد بي حقوقي قرار گرفته ، چه درخواستي از دولت حال حاضرانگلستان داري ؟

مريم :

من از اين دولت مي خوام که به ما ، به عنوان يک انسان ، حق زندگي بده و به ما کمک کنه ، که زندگي ما ،هم رنگ آرامش بگيره.

بهمن :

بسيار غم انگيز و اسفباره اين شرايط ، لطفا براي ما بگيد ، که چه درخواستي از گروه هاي فعال انساني داريد ؟

مريم :

از تمام گروه هاي فعال حقوق انساني ، درخواست دارم که با پوشش خبري ما پناهندگان ، به داد ما برسيد و به ما ياري بدهند ، که بتونيم از حقوق خودمون با خبر بشيم و به حقوق خودمون برسيم.

بهمن :

در انتها به عنوان يک پناهنده ، براي ادامه زندگي در اين کشور چه چيزهايي را لازم و ملزوم مي دوني ؟

مريم :

من اينجا از اين کشور مي خوام که پرونده ي من رو قبول کنه و اجازه بده که پرونده ي من باز بشه و وکيل به من بدن .

من توريست نيستم و اگر به مشکل نمي خورم ، هيچ وقت درخواست پناهندگي نمي کردم ، پس به من اعتماد کنن و به اين ناعدالتي ها ، پايان بدن و بزارن که زندگي من و همسرم هم ، آرامش نصفه و نيمه  بدست بياره.

در انتها ما در اينجا کسي رو نداريم و بي کس هستيم و متاسفانه به ايران هم نمي تونيم برگرديم ، پس به ما ياري بدن و دست از اين نابرابري ها و عدم عدالت بردارن.