بنا به گزارش پیمان امیری نماینده فدراسیون از کمپ کارا در شهر باری ایتالیا٬ امروز دهم ماه مه صدها پناهجوی این کمپ که در حومه شهر باری قرار دارد٬ در مقابل اداره امور پناهندگی این شهر دست به تجمع اعتراضی زدند و خواهان بررسی مجدد پرونده هائی که جواب منفی گرفته اند شدند.

بنا به این گزارش٬ کمپ کارا که نزدیک به ۱۵۰۰ نفر پناهنده را در خود جای داده حداکثر ظرفیت ۵۰۰ نفر دارد. شرایط بهداشتی اسفناک٬ وضعیت غذائی بشدت نامناسب٬ رفتار غیر انسانی مسئولین کمپ با پناهجویان و عدم رسیدگی به تقاضای پناهندگی به مدت طولانی و جواب های عمدتا منفی به متقاضیان از جمله مشکلات روزمره ساکنین این کمپ است که از ایران٬ افغانستان٬ ترکیه٬ عراق و پاکستان خود را به ایتالیا رسانده اند.

در تظاهرات امروز٬ مسئولین اداره امور پناهندگی با نمایندگان پناهجویان در ساختمان این اداره مذاکره کردند و قول دادند به پرونده حدود ۱۵ نفر از  پناهنجویانی که پاسخ منفی گرفته اند در اسرع وقت رسیدگی کنند. خبرنگاران روزنامه ها و کانال های تلویزیونی محلی و سراسری ایتالیا در جریان این تظاهرات٬ مصاحبه هائی با پیمان امیری درمورد شرایط زیستی در این کمپ و مسائل مربوط به اجازه اقامت ترتیب دادند و عصر روز پنجشنبه نیز کنفرانسی مطبوعاتی در یکی از دانشگاه های این شهر برگزار خواهد شد که پیمان امیری و یکی دیگر از نمایندگان پناهجویان از افغانستان به سوالات خبرنگاران پاسخ خواهند داد. روز سه شنبه ۸ مه نیز پناهجویان در داخل کمپ علیه شرایط اسفبار زندگی در این کمپ دست به اعتراض زدند. جزئیات بیشتر از وضعیت کمپ باری و اعتراضات پناهجویان این کمپ را در اطلاعیه های بعدی به اطلاع خواهیم رساند.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی٬ حمایت قاطع خود را از خواست ها و مبارزات پناهجویان کمپ باری اعلام میکند و از هیڄ کمکی به این مبارزه دریغ نخواهد کرد.

همبستگی- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

۱۰ مه ۲۰۱۲

دوستان عزیز، قبل از هر چیز به شما خسته نباشید میگویم. اقدام اعتراضی و حق خواهی شما، گوش و چشم دولت آلمان را نسبت به شرایط زندگی غیرانسانی پناهجویان در ایالت بایرن باز کرد. اقدام اعتراضی و به حق شما توجه های زیادی را به بی حقوقی و زندگی سخت پناهجویان در آلمان جلب نمود.

حرکت شما نشان داد که در میان مردم آلمان و در میان بسیاری از سازمانهای مترقی و مدافع حقوق پناهندگی این اعتراض وجود دارد. بی دلیل نبود که رسانه های محلی و سراسری آلمان در ابعاد گسترده ای اخبار اعتراض شما را در سطح آلمان پخش کردند و از این طریق مقامات دولت محلی و مرکزی آلمان را تحت فشار گذاشتند. بعلاوه اقدام اعتراضی  شما بسیاری از مردم آلمان و جنبش ۹۹ درصدیها در ورتسبورگ و تظاهرات ضد کاپیتالیستی در فرانکفورت را در دفاع از حقوق پناهندگی و مشخصا خواسته های شما در ورتسبورگ بسیج کرد.

این حرکت در آلمان نشان داد که پناهجویان باید همیشه در میدان این مبارزه برای دفاع از حقوق پناهندگی خود باشند. این یک نمونه و نشانه دیگر ازمبارزه سیاسی و متحد شما پناهجویان در کشور آلمان بود. این نمونه از مبارزه برای دفاع از حقوق پناهندگی در آلمان و چند نمونه دیگر در سال ۲۰۱۱ در سوئد بخوبی اثبات کرد که چنانچه پناهجویان در هر گوشه ای از جهان برای دفاع از حقوق انسانی و پایمال شده خود متحد شوند و دست به مبارزه بزنند می توانند بر تصمیمات قبلی دولتها برای اخراج پناهجویان به جهنم جمهوری اسلامی تاثیرات تعیین کننده بگذارند و شما به کمک فدراسیون و مردم شهر ورتسبورگ این را ثابت کردید.

گمانه زنی ها قبل ازشروع تحصن طور دیگری بود؛ کسی فکر نمی کرد پناهجویانی که دست به تحصن می زنند در این ابعاد از حمایت مردمی برخوردار شوند. اما کافی بود همان مردم از کل ماجرا باخبرشوند که چه اتفاقی دارد می افتد تا به کمک بیایند و چنین نیز شد و همان مردم دسته دسته به کمک پناهجویان متحصن شتافتند، برایتان امکانات فراهم ساختند، در کنارتان قرار گرفتند، به دفاتر اداره خارجیان و دولت محلی بایرن، یکی پس از دیگری تلفن زدند از بی توجهی دولت نسبت به بی حقوقی پناهندگان انتقاد کردند، دولت را تحت فشارگذاشتند و از آنها خواستند به شرایط  بد و زندگی غیر انسانی پناهجویان رسیدگی نمایند. همان مردم در حمایت از پناهجویان تظاهرات سازمان دادند و آنها را از نظرسیاسی، مادی و معنوی تحت پوشش  قرار دادند و پناهجویان را برای رسیدن به خواسته هایشان دلگرم کردند. به همین اعتبار حرکت شما شورانگیز بود. شور انگیز بود برای اینکه هیئت ۱۲ نفره دولت آلمان را به پای مذاکره کشاندید و آنها را وادار به پذیرش خواسته های حق طلبانه خود کردید.

موفقیت شما عزیزان در ورتسبورگ تجربه دیگری را به اندوخته های ما برای دفاع از ارزشهای انسانی بویژه در زمینه دفاع از حقوق پناهندگی اضافه کرد. این تجربه نشان داد پناهجویان در دل جامعه ای زندگی میکنند که اگر متحد شوند و برای دفاع از خواسته هایشان به افکار عمومی جامعه مراجعه کنند به کمکشان میشتابند و از حقوق پناهندگیشان به بهترین وجه دفاع میکنند.

برای من بعنوان دبیرفدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی، جای افتخار است که در طول این مدت علاوه بر شهناز مرتب و واحد فدراسیون در آلمان، مینا احدی عزیز چهره بزرگ و خوشنام مدافع حقوق انسان در کنار شما پناهجویان اعتصابی قرار گرفت، بارها با دولت محلی بایرن تماس گرفت، فراخوان حمایت از حقوق پناهجویان را صادر کرد و در روز چهارشنبه به نمایندگی از پناهجویان در مذاکره با هیئت دولت شرکت کرد. به پناهجویان عزیز در ورتسبورگ اطمینان می دهیم که فدراسیون تا به تحقق رسیدن خواسته های انسانی و برحقشان کوتاه نخواهد آمد. زنده باد مبارزه حق طلبانه پناهجویان در ورتسبورگ.

۷ ۰- ۰۴- ۲۰۱۲

بهمن :

سلام

امیدوارم که حالتان خوب باشه  و از این که وقتتون رو به ما دادید ، سپاسگزارم.

لطفا وضعیت پناهندگی و شرایط زندگی خودتون رو، در انگلستان ، برای خوانندگان نشریه همبستگی توصیف کنید .

مریم :

سلام ، مرسی که به من اجازه دادید که در این نشریه ، درد دل کنم .

من از فعالین سیاسی بودم ، که در ایران با گروه های مستقل سوسیالیستی دانشجویی و معترض همکاری می کردم و برای تحصیل اومدم انگلستان و در اینجا بعد از ماه ها ، متوجه شدم که خانوادم ، به خاطر فعالیت هایی که من کرده ام ، در فشار قرار گرفتن و از من خواستن که دیگه بر نگردم به ایران و من مجبور شدم که اعلام پناهندگی کنم . الان من ۹ ماه است که اعلام پناهندگی کردم ، که متاسفانه در مرحله اول در مصاحبه ، پرونده  من جواب منفی دریافت کرده و متاسفانه به من حق فرجام خواهی روی پرونده ام رو ندادن ! من در اینجا با شوهرم زندگی می کنم و هیچ ساپورتی از طرف دولت نمی شیم و حق کار هم به ما ندادن ! واقعا ما نمی دانیم باید نسبت به این بی عدالتی چه کنیم !

من و شوهرم مجبوریم به صورت غیر قانونی کار کنیم ، تا بتونیم زندگی خودمون رو کاور کنیم !

متاسفانه هر جا برای کار می ریم ، باید ۱۰ ساعت کار کنیم و به اندازه ۲ ساعت پول بگیریم.

به نظر من از این بدتر نمی تونه باشه !

ما در یک خانه ی مشترک زندگی می کنیم ، که به دلیل نداشتن وضعیت مناسب مالی ، با نفراتی هم خونه شدیم ، که از همه لحاظ با ما ، متفاوت هستن و مشکلات بسیاری از دید رفتاری با هم  داریم.

بعد از رد شدن کیس پناهندگی ما ، از طرف وزارت کشور برای ما نامه ای اومد ، که ابتدا به ما می گفتن باید یه مدت صبر کنید ، برای راه اندازی دوباره پرونده ام و حال پس از چند ماه ، به ما می گن که اجازه ندارید و در فکر این هستند ، که پرونده ی ما رو کلا ببندن و حق وکیل رو هم از ما گرفتن و از طرف شرکت هایی که وکیل روی کیس ها می زارن ، وکیل به ما گفته ، که باید برای ادامه ی کار ، پول پرداخت کنید ! ما هم به دلیل مشکلات بسیاری که از لحاظ مالی داریم ، نتونستیم تا به این لحظه وکیلی رو بگیریم ، که بتونه ، کار پرونده ی ما رو اوکی کنه و راه بندازه !

بهمن :           

به عنوان یه پناهنده ای که مورد بی حقوقی قرار گرفته ، چه درخواستی از دولت حال حاضرانگلستان داری ؟

مریم :

من از این دولت می خوام که به ما ، به عنوان یک انسان ، حق زندگی بده و به ما کمک کنه ، که زندگی ما ،هم رنگ آرامش بگیره.

بهمن :

بسیار غم انگیز و اسفباره این شرایط ، لطفا برای ما بگید ، که چه درخواستی از گروه های فعال انسانی دارید ؟

مریم :

از تمام گروه های فعال حقوق انسانی ، درخواست دارم که با پوشش خبری ما پناهندگان ، به داد ما برسید و به ما یاری بدهند ، که بتونیم از حقوق خودمون با خبر بشیم و به حقوق خودمون برسیم.

بهمن :

در انتها به عنوان یک پناهنده ، برای ادامه زندگی در این کشور چه چیزهایی را لازم و ملزوم می دونی ؟

مریم :

من اینجا از این کشور می خوام که پرونده ی من رو قبول کنه و اجازه بده که پرونده ی من باز بشه و وکیل به من بدن .

من توریست نیستم و اگر به مشکل نمی خورم ، هیچ وقت درخواست پناهندگی نمی کردم ، پس به من اعتماد کنن و به این ناعدالتی ها ، پایان بدن و بزارن که زندگی من و همسرم هم ، آرامش نصفه و نیمه  بدست بیاره.

در انتها ما در اینجا کسی رو نداریم و بی کس هستیم و متاسفانه به ایران هم نمی تونیم برگردیم ، پس به ما یاری بدن و دست از این نابرابری ها و عدم عدالت بردارن.