خانواده عزيزي ۵ ژوئيه سال ۲۰۱۰ به سوئد آمده و درخواست پناهندگي کردند. اين خانواده شامل: اردشير عزيزي، بيژن عزيزي و نهيه عزيزي است.

در رابطه با تظاهراتهاي انتخابات رياست جمهوري در سال ۲۰۰۹ در ايران، فعاليت اردشير و بيژن بر عليه رژيم آشکار شد و يک طرح دعوي عليه اردشير در دادگاه صادر گرديد. و اين خانواده که همچنين جز اقليت مذهبي يارساني هستند مجبور به فرار از ايران شدند. مدارک اين پرونده به اداره مهاجرت تحويل داده شده است ولي با اين حال اداره مذبور به درخواست پناهندگي اين خانواده پاسخ منفي داد.

پليس طي نامه اي از اين خانواده خواسته است که براي روشن شدن بعضي مسائل به اداره پليس مراجعه کنند. ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۲ خانواده عزيزي به اداره پليس مراجعه نمودند و در آنجا توسط پليس دستگير و به بازداشتگاه شهر فلن منتقل شدند. سوم اکتبر پليس خانواده عزيزي را براي ديپورت به ايران به فرودگاه برد اما خانواده مذکور از سوار شدن به هواپيما خودداري کردند. پليس  سوئد  براي بردن آنها به درون هواپيما متوسل به خشونت شد که منجر به پاره شدن لباس و همچنين مجروح شدن اين خانواده گرديد بطوري که به مدت ۱۰ روز خانواده عزيزي حتي توانايي حرف زدن نيز نداشتند. اکنون اين خانواده در زندان بسر ميبرند و منتظر سرنوشت خود هستند.

فدراسيون سراسري پناهندگان ايراني  از دادگاه عالي سوئد درخواست لغو حکم اخراج خانواده عزيزي و بررسي مجدد پرونده آنها را مينمايد.

عبدالله اسدي

دبير فدراسيون سراسري پناهندگان ايراني

/////////////////////////////////////////////

Familjen Azizi kom till Sverige den 5 juli 2010 och ansökte om asyl. Familjen består av:

Ardeshir Azizi, son till Nahieh, född 1987-03-22,

Bijan Azizi, son till Nahieh, född 1990-04-22,

Nahieh Azizi, mor till Ardeshir och Bijan, född 1963-07-24,

I samband med massprotesterna mot presidentvalet 2009 i Iran blev Ardeshirs och Bijans verksamheter mot regimen kända för säkerhetsstyrkor och en stämning mot Ardeshir utfärdades. Familjen som dessutom hör till minoritetsreligionen Yarsani fick därför fly från Iran. Bevis om ärendet har lämnats in till Migrationsverket men verket gav avslag på familjens asylansökan.

Genom ett brev begärde polisen att familjen skulle infinna sig hos polisen för att klargöra en del saker. Den 18 september 2012 då familjen presenterade sig till polisen greps dem och flyttades till förvaret i Flen. Den 3 oktober tog polisen familjen till flygplatsen för att deportera dem till Iran. Men familjen vägrade att stiga på planet. Då försökte polisen med våld få dem in på planet till följd av vilket deras kläder slets sönder och de fick kroppsskador. De drabbades så hårt av fysiskt och psykiskt våld att de inte ens kunde tala i drygt 10 dagar. Nu sitter familjen i fängelse i väntan på sitt öde.

Iranska flyktingarnas riksförbund i Sverige vill härmed be Högsta domstolen att stoppa beslutet om utvisning av familjen Azizi och ompröva ärendet.

Högaktningsfullt

Abdollah Asadi

Ordförande för Iranska flyktingarnas riksförbund i Sverige

حمایت جنبش 99 درصدیهای فرانکفورت از تحصن و برپایی چادر شان
احزاب و سازمانهای آلمانی شورای پناهندگان هسن، فعالین 99 درصدیهای فرانکفورت، حزب پیراتن و جوانان حزب سبز هسن

کميسارياي عالي امور پناهندگان سازمان ملل متحد اعلام کرد که شمار آوارگان سوري که از کشور خود فرار مي‌کنند، ممکن است تا پايان سال جاري ميلادي به ۷۰۰هزار نفر برسد. اين در حالي است که شمار کشته شدگان روز چهارشنبه در سوريه بيش از ۳۰۰ نفر اعلام شده است.از سويي ديگر، روسيه بار ديگر با هر گونه دخالت نظامي در سوريه مخالفت کرد. در مقابل تونس خواستار استقرار نيروهاي حافظ صلح عربي در سوريه شد.
۷۰۰ هزار آواره
کميسارياي عالي امور پناهندگان سازمان ملل متحد روز پنجشنبه _ ششم مهرماه اعلام کرد که ممکن است تا پايان سال جاري ميلادي، شمار آوارگان سوري که از خشونت‌ها در کشور خود فرار مي‌کنند، به ۷۰۰هزار نفر برسد.اين آمار با پيش بيني پيشين اين نهاد بين المللي که شمار آورگان سوري تا پايان سال جاري ميلادي را ۱۸۵هزار نفر برآورد کرده بود، تفاوت بسيار دارد.
به گزارش خبرگزاري رويترز، کميسارياي عالي پناهندگان سازمان ملل متحد شمار آوارگان سوري که تاکنون به چهار کشور همسايه سوريه گريخته‌اند را ۲۹۴ هزار نفر برآورد کرده است. کشورهاي همسايه سوريه، اردن، عراق، لبنان و ترکيه هستند.اين گزارش در حالي منتشر شده است که تا پايان سال جاري ميلادي، حدود سه ماه بيشتر باقي نمانده است.
۳۰۰ کشته در يک روز
از سوي ديگر، ديده‌بان حقوق بشر سوريه اعلام کرد که روز چهارشنبه، بيش از ۳۰۰ نفر در مناطق مختلف اين کشور کشته شدند.روز چهارشنبه هم يکي از خونبار‌ترين روزهاي سوريه در بيش از ۱۸ ماه بحران اين کشور بود؛ بحراني که با تظاهرات خياباني عليه بشار اسد رييس جمهوري سوريه آغاز شد اما پس از آن به جنگ مسلحانه ميان نيروهاي دولتي و مخالفان سوق داده شد.
ديده‌بان حقوق بشر سوريه- سازماني که مقر آن در بريتانيا است و از راه شبکه‌اي از فعالان، خشونت‌ها در سوريه را تحت نظر دارد- در گزارشي اعلام کرد که روز چهارشنبه دستکم ۵۵ نفر در مناطق حومه دمشق کشته شدند. حدود ۴۰ نفر از اين افراد در شهرک ذيابيه که در جنوب شرق پايتخت قرار دارد، تيرباران شدند. به گزارش رويترز، شماري ديگر از فعالان، حادثه ذيابيه را «کشتار» توصيف کرده و مي‌گويند که در آن، دستکم ۱۰۷ نفر کشته شدند. آن‌ها نيروهاي وابسته به نظام بشار اسد را متهم به تيرباران اين افراد مي‌کنند. تصاوير ويديويي که از حادثه شامگاه چهارشنبه ذيابيه منتشر شده است، جنازه‌هاي خونيني را نشان مي‌دهد که کنار يکديگر قرار داده شده و با پتو پيچانده شده‌اند. روز چهارشنبه ساختمان ستاد مشترک ارتش سوريه در دمشق نيز هدف دو انفجار و حمله نيروهاي مسلح مخالفان قرار گرفت.

مخالفت روسيه با مداخله نظامي در سوريه
در همين حال، سرگئي لاوروف وزير امور خارجه روسيه در سخنراني شامگاه چهارشنبه خود در شوراي امنيت سازمان ملل متحد که به «صلح و امنيت در خاورميانه» اختصاص داده شده بود، بار ديگر با دخالت نظامي خارجي در سوريه مخالفت کرد.
به گزارش خبرگزاري اينترتاس، لاوروف در سخنراني خود گفت: «ما هرگونه اعمال خشونت آميز و هرگونه نقض حقوق بشر و قانون انساني را از هر طرف باشد، محکوم مي‌کنيم؛ چه از سوي دولت سوريه باشد چه از سوي مخالفان. مسئوليت ما در برابر ادامه خونريزي در سوريه کم نيست، کشورهايي که مخالفان بشار اسد را به نپذيرفتن آتش بس و گفت‌و‌گو تشويق مي‌کنند و خواهان تسليم شدن بدون قيد و شرط نظام اسد هستند، مسئول اين وضعيت هستند.» او ادامه داد: «اين راه نه تنها غير واقعي است بلکه از اعمال تروريستي که مخالفان مسلح مرتکب مي‌شوند، چشم پوشي مي‌کند.»
لاوروف تاکيد کرد: «شکي نيست که راه حل نظامي، تهديد خطرناکي براي امنيت و صلح منطقه‌اي تشکيل مي‌دهد؛ چه برسد به دخالت نظامي خارجي. به علاوه اينکه پيش بيني پيامدهاي آن دشوار است. به توافق مستحکم مي‌توان از راه مذاکره يافتن امتياز دادن‌هايي که منافع همه طوايف و مجموعه‌هاي نژادي در سوريه را رعايت مي‌کند، دست يافت.»
وزير امور خارجه روسيه ادامه داد که پايه چنين توافقي در قطعنامه‌هاي شوراي امنيت سازمان ملل متحد و طرح شش ماده‌اي کوفي عنان که هم از سوي شوراي امنيت پذيرفته شد و هم در کنفرانس گروه تماس درباره سوريه در ژنو مورد تاييد قرار گرفت، موجود است. کوفي عنان فرستاده ويژه پيشين سازمان ملل متحد و اتحاديه عرب به سوريه است طرحي شش ماده‌اي براي حل و فصل بحران اين کشور ارائه داده بود که با موافقت طرف‌هاي بحران در سوريه و همچنين طرف‌هاي بين المللي مواجه شد. اين طرح اما هيچ‌گاه اجرا نشد.آتش بس ميان گروه‌هاي درگير در سوريه، خروج نيروهاي نظامي دولتي و خودروهاي زرهي از مناطق مسکوني، رسيدن کمک‌هاي انساني به نيازمندان و گفت‌و‌گو ميان دولت و اپوزيسيون، از جمله مهم‌ترين بندهاي طرح کوفي عنان هستند.
تونس: نيروهاي حافظ صلح عربي به سوريه اعزام شود
المنصف المرزوقي، رييس جمهوري تونس، اعلام کرد که کشورش خواهان اعزام «نيروهاي حافظ صلح عربي به سوريه است.
المروزقي شامگاه چهارشنبه در حاشيه نشست مجمع عمومي سازمان ملل متحد به خبرگزاري فرانسه گفت: «ما حامي راه حل مسالمت آميز براي بحران سوريه هستيم و از تمام تلاش‌ها در اين زمينه حمايت مي‌کنيم. در صورت لزوم بايد نيروي حافظ صبح عربي براي پاسداري از صلح در سوريه، دخالت کند.»او ادامه داد: «بايد در برابر اين ديکتاتور خونخوار (بشار اسد) کاري انجام دهيم. ما با نيرويي مواجه هستيم که اين قابليت را دارد که براي بقا در قدرت، تمام کشور را ويران کند.»
المرزوقي در صحبتي ديگر با خبرنگاران، وضعيت در سوريه را «فاجعه بار» توصيف کرد و گفت: «متاسفانه مردم سوريه از حمايت لازم برخوردار نيستند.»پيش‌تر شيخ حمد بن خليفه آل ثاني امير قطر در سخنراني خود در مجمع عمومي سازمان ملل متحد خواستار دخالت نيروهاي نظامي عربي براي پايان دادن به بحران سوريه شده بود.

همانطور که در نامه فدراسیون به اداره مهاجرت اعلام شده بود اداره مهاجرت سوئد تصمیم گرفته بود

سیاوش را به ایران دیپورت کند. اما اینبار نیز مثل بسیاری از موارد دیگر فعالین فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به کمک شمار دیگری از مدافعین حقوق پناهندگی جلوی این دیپورت را هم گرفتند.

روز جمعه ۷ سپتامبر قرار بود سیاوش را به فرودگاه ببرند و به ایران دیپورت کنند ولی صبح همان روز شماری از فعالین فدراسیون و نهاد کودکان مقدمند و تشکلی بنام جنبش پناهندگی    Asylrörelse) ) در مقابل اداره مهاجرت و در فرودگاه آرلاندا دست به تجمع زدند و همزمان سارا نخعی دبیر واحد فدراسیون در استکهلم و چند نفر دیگر وارد اداره مهاجرت شدند و با یکی از مسئولین این اداره به گفتگو پرداختند و به اشکال مختلف ساعت  دیپورت سیاوش را به تاخیر انداختند و عملا مانع رساندن وی به پروازی که برایش در نظر گرفته بودند شدند.

سیاوش رحیمی مدت پنج سال منتظر اجازه اقامت در کشور سوئد بود ولی  متاسفانه با اینکه کلیه اعضای خانواده وی در سوئد زندگی می کنند، اداره مهاجرت تصمیم به دیپورت او به ایران گرفته بود.

تصمیم به دیپورت سیاوش درحالی صورت می گرفت که اعتراض به دستگیری و بازداشت وی در طول هفته به اشکال مختلف در سوئد ادامه داشت. در ادامه اعتراضات روزهای گذشته، روز پنجشنبه بیستم سپتامبر نیز فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی واحد استکهلم طی صدور اطلاعیه ای برای تجمع درمقابل بازداشتگاه اداره مهاجرت در مرشتا در اعتراض به حکم اخراج سیاوش رحیمی، فرهاد احداد پناهجوی بازداشتی اهل افغانستان و خانواده عزیزی که مدتی است در بازداشتگاه این  اداره درمعرض خطر دیپورت به ایران قرار دارند فراخوان به یک تجمع اعتراضی داد.

در این تجمع اعتراضی اندیشه علی شاهی از سوی فدراسیون و چند نفر دیگر به ایراد سخنرانی در مورد جنایت جمهوری اسلامی و دلایل فرار مردم از ایران و جنگ داخلی و خانه خرابی در افغانستان و آوارگی مردم آن کشور پرداختند و خواستار متوقف شدن دیپورت پناهجویان بازداشتی به ایران و افغانستان شدند. در پایان تجمع سارا نخعی از طرف فدراسیون و کریم شاه محمدی از طرف نهاد کودکان  مقدمند وشقایق رحیمی فرزند سیاوش رحیمی به داخل بازداشتگاه رفتند و سیاوش را ملاقات کردند ونامه فدراسیون ونهاد کودکان مقدمند را در اختیار مسئولین اداره مهاجرت گذاشتند.

علاوه بر این فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در نامه ای سرگشاده به تاریخ پنجشنبه بیستم سپتامبر به اداره مهاجرت، ضمن برشمردن خطراتی که ممکن است در صورت بازگرداندن سیاوش به ایران از سوی دستگاههای قضائی و امنیتی جمهوری متوجه جان و زندگی وی بشود از اداره مهاجرت سوئد خواست حکم اخراج سیاوش را متوقف کند و به او اجازه دهد در سوئد بماند.

با وجود همه این فعالیت ها اداره مهاجرت تصمیم گرفته بود روز جمعه ۲۱ سپتامبر سیاوش را به ایران برگرداند. ولی نامه پر از استدلال فدراسیون و تجمع اعتراضی در روز پنجشنبه بر تصمیمات این اداره مبنی براخراج سیاوش بشدت تاثیر گذاشته بود. تا اینکه بعد ازظهر روز جمعه یکی از مقامات این اداره به دفتر فدراسیون زنگ زد و تلویحا اعلام کرد که سیاوش دیپورت نمی شود. خوشبختانه یک ساعت بعد او را آزاد کردند.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی این موفقیت را به سیاوش رحیمی و اعضای  خانواده اش و به فعالین خود و همه کسانی که برای متوقف کردن حکم اخراج سیاوش تلاش کردند تبریک و خسته نباشید می گوید.

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی ــ سوئد

۲۲ سپتامبر ۲۰۱۲