خانواده عزیزی ۵ ژوئیه سال ۲۰۱۰ به سوئد آمده و درخواست پناهندگی کردند. این خانواده شامل: اردشیر عزیزی، بیژن عزیزی و نهیه عزیزی است.

در رابطه با تظاهراتهای انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۹ در ایران، فعالیت اردشیر و بیژن بر علیه رژیم آشکار شد و یک طرح دعوی علیه اردشیر در دادگاه صادر گردید. و این خانواده که همچنین جز اقلیت مذهبی یارسانی هستند مجبور به فرار از ایران شدند. مدارک این پرونده به اداره مهاجرت تحویل داده شده است ولی با این حال اداره مذبور به درخواست پناهندگی این خانواده پاسخ منفی داد.

پلیس طی نامه ای از این خانواده خواسته است که برای روشن شدن بعضی مسائل به اداره پلیس مراجعه کنند. ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۲ خانواده عزیزی به اداره پلیس مراجعه نمودند و در آنجا توسط پلیس دستگیر و به بازداشتگاه شهر فلن منتقل شدند. سوم اکتبر پلیس خانواده عزیزی را برای دیپورت به ایران به فرودگاه برد اما خانواده مذکور از سوار شدن به هواپیما خودداری کردند. پلیس  سوئد  برای بردن آنها به درون هواپیما متوسل به خشونت شد که منجر به پاره شدن لباس و همچنین مجروح شدن این خانواده گردید بطوری که به مدت ۱۰ روز خانواده عزیزی حتی توانایی حرف زدن نیز نداشتند. اکنون این خانواده در زندان بسر میبرند و منتظر سرنوشت خود هستند.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی  از دادگاه عالی سوئد درخواست لغو حکم اخراج خانواده عزیزی و بررسی مجدد پرونده آنها را مینماید.

عبدالله اسدی

دبیر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

/////////////////////////////////////////////

Familjen Azizi kom till Sverige den 5 juli 2010 och ansökte om asyl. Familjen består av:

Ardeshir Azizi, son till Nahieh, född 1987-03-22,

Bijan Azizi, son till Nahieh, född 1990-04-22,

Nahieh Azizi, mor till Ardeshir och Bijan, född 1963-07-24,

I samband med massprotesterna mot presidentvalet 2009 i Iran blev Ardeshirs och Bijans verksamheter mot regimen kända för säkerhetsstyrkor och en stämning mot Ardeshir utfärdades. Familjen som dessutom hör till minoritetsreligionen Yarsani fick därför fly från Iran. Bevis om ärendet har lämnats in till Migrationsverket men verket gav avslag på familjens asylansökan.

Genom ett brev begärde polisen att familjen skulle infinna sig hos polisen för att klargöra en del saker. Den 18 september 2012 då familjen presenterade sig till polisen greps dem och flyttades till förvaret i Flen. Den 3 oktober tog polisen familjen till flygplatsen för att deportera dem till Iran. Men familjen vägrade att stiga på planet. Då försökte polisen med våld få dem in på planet till följd av vilket deras kläder slets sönder och de fick kroppsskador. De drabbades så hårt av fysiskt och psykiskt våld att de inte ens kunde tala i drygt 10 dagar. Nu sitter familjen i fängelse i väntan på sitt öde.

Iranska flyktingarnas riksförbund i Sverige vill härmed be Högsta domstolen att stoppa beslutet om utvisning av familjen Azizi och ompröva ärendet.

Högaktningsfullt

Abdollah Asadi

Ordförande för Iranska flyktingarnas riksförbund i Sverige

حمایت جنبش ۹۹ درصدیهای فرانکفورت از تحصن و برپایی چادر شان
احزاب و سازمانهای آلمانی شورای پناهندگان هسن، فعالین ۹۹ درصدیهای فرانکفورت، حزب پیراتن و جوانان حزب سبز هسن

کمیساریای عالی امور پناهندگان سازمان ملل متحد اعلام کرد که شمار آوارگان سوری که از کشور خود فرار می‌کنند، ممکن است تا پایان سال جاری میلادی به ۷۰۰هزار نفر برسد. این در حالی است که شمار کشته شدگان روز چهارشنبه در سوریه بیش از ۳۰۰ نفر اعلام شده است.از سویی دیگر، روسیه بار دیگر با هر گونه دخالت نظامی در سوریه مخالفت کرد. در مقابل تونس خواستار استقرار نیروهای حافظ صلح عربی در سوریه شد.
۷۰۰ هزار آواره
کمیساریای عالی امور پناهندگان سازمان ملل متحد روز پنجشنبه _ ششم مهرماه اعلام کرد که ممکن است تا پایان سال جاری میلادی، شمار آوارگان سوری که از خشونت‌ها در کشور خود فرار می‌کنند، به ۷۰۰هزار نفر برسد.این آمار با پیش بینی پیشین این نهاد بین المللی که شمار آورگان سوری تا پایان سال جاری میلادی را ۱۸۵هزار نفر برآورد کرده بود، تفاوت بسیار دارد.
به گزارش خبرگزاری رویترز، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد شمار آوارگان سوری که تاکنون به چهار کشور همسایه سوریه گریخته‌اند را ۲۹۴ هزار نفر برآورد کرده است. کشورهای همسایه سوریه، اردن، عراق، لبنان و ترکیه هستند.این گزارش در حالی منتشر شده است که تا پایان سال جاری میلادی، حدود سه ماه بیشتر باقی نمانده است.
۳۰۰ کشته در یک روز
از سوی دیگر، دیده‌بان حقوق بشر سوریه اعلام کرد که روز چهارشنبه، بیش از ۳۰۰ نفر در مناطق مختلف این کشور کشته شدند.روز چهارشنبه هم یکی از خونبار‌ترین روزهای سوریه در بیش از ۱۸ ماه بحران این کشور بود؛ بحرانی که با تظاهرات خیابانی علیه بشار اسد رییس جمهوری سوریه آغاز شد اما پس از آن به جنگ مسلحانه میان نیروهای دولتی و مخالفان سوق داده شد.
دیده‌بان حقوق بشر سوریه- سازمانی که مقر آن در بریتانیا است و از راه شبکه‌ای از فعالان، خشونت‌ها در سوریه را تحت نظر دارد- در گزارشی اعلام کرد که روز چهارشنبه دستکم ۵۵ نفر در مناطق حومه دمشق کشته شدند. حدود ۴۰ نفر از این افراد در شهرک ذیابیه که در جنوب شرق پایتخت قرار دارد، تیرباران شدند. به گزارش رویترز، شماری دیگر از فعالان، حادثه ذیابیه را «کشتار» توصیف کرده و می‌گویند که در آن، دستکم ۱۰۷ نفر کشته شدند. آن‌ها نیروهای وابسته به نظام بشار اسد را متهم به تیرباران این افراد می‌کنند. تصاویر ویدیویی که از حادثه شامگاه چهارشنبه ذیابیه منتشر شده است، جنازه‌های خونینی را نشان می‌دهد که کنار یکدیگر قرار داده شده و با پتو پیچانده شده‌اند. روز چهارشنبه ساختمان ستاد مشترک ارتش سوریه در دمشق نیز هدف دو انفجار و حمله نیروهای مسلح مخالفان قرار گرفت.

مخالفت روسیه با مداخله نظامی در سوریه
در همین حال، سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه در سخنرانی شامگاه چهارشنبه خود در شورای امنیت سازمان ملل متحد که به «صلح و امنیت در خاورمیانه» اختصاص داده شده بود، بار دیگر با دخالت نظامی خارجی در سوریه مخالفت کرد.
به گزارش خبرگزاری اینترتاس، لاوروف در سخنرانی خود گفت: «ما هرگونه اعمال خشونت آمیز و هرگونه نقض حقوق بشر و قانون انسانی را از هر طرف باشد، محکوم می‌کنیم؛ چه از سوی دولت سوریه باشد چه از سوی مخالفان. مسئولیت ما در برابر ادامه خونریزی در سوریه کم نیست، کشورهایی که مخالفان بشار اسد را به نپذیرفتن آتش بس و گفت‌و‌گو تشویق می‌کنند و خواهان تسلیم شدن بدون قید و شرط نظام اسد هستند، مسئول این وضعیت هستند.» او ادامه داد: «این راه نه تنها غیر واقعی است بلکه از اعمال تروریستی که مخالفان مسلح مرتکب می‌شوند، چشم پوشی می‌کند.»
لاوروف تاکید کرد: «شکی نیست که راه حل نظامی، تهدید خطرناکی برای امنیت و صلح منطقه‌ای تشکیل می‌دهد؛ چه برسد به دخالت نظامی خارجی. به علاوه اینکه پیش بینی پیامدهای آن دشوار است. به توافق مستحکم می‌توان از راه مذاکره یافتن امتیاز دادن‌هایی که منافع همه طوایف و مجموعه‌های نژادی در سوریه را رعایت می‌کند، دست یافت.»
وزیر امور خارجه روسیه ادامه داد که پایه چنین توافقی در قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد و طرح شش ماده‌ای کوفی عنان که هم از سوی شورای امنیت پذیرفته شد و هم در کنفرانس گروه تماس درباره سوریه در ژنو مورد تایید قرار گرفت، موجود است. کوفی عنان فرستاده ویژه پیشین سازمان ملل متحد و اتحادیه عرب به سوریه است طرحی شش ماده‌ای برای حل و فصل بحران این کشور ارائه داده بود که با موافقت طرف‌های بحران در سوریه و همچنین طرف‌های بین المللی مواجه شد. این طرح اما هیچ‌گاه اجرا نشد.آتش بس میان گروه‌های درگیر در سوریه، خروج نیروهای نظامی دولتی و خودروهای زرهی از مناطق مسکونی، رسیدن کمک‌های انسانی به نیازمندان و گفت‌و‌گو میان دولت و اپوزیسیون، از جمله مهم‌ترین بندهای طرح کوفی عنان هستند.
تونس: نیروهای حافظ صلح عربی به سوریه اعزام شود
المنصف المرزوقی، رییس جمهوری تونس، اعلام کرد که کشورش خواهان اعزام «نیروهای حافظ صلح عربی به سوریه است.
المروزقی شامگاه چهارشنبه در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد به خبرگزاری فرانسه گفت: «ما حامی راه حل مسالمت آمیز برای بحران سوریه هستیم و از تمام تلاش‌ها در این زمینه حمایت می‌کنیم. در صورت لزوم باید نیروی حافظ صبح عربی برای پاسداری از صلح در سوریه، دخالت کند.»او ادامه داد: «باید در برابر این دیکتاتور خونخوار (بشار اسد) کاری انجام دهیم. ما با نیرویی مواجه هستیم که این قابلیت را دارد که برای بقا در قدرت، تمام کشور را ویران کند.»
المرزوقی در صحبتی دیگر با خبرنگاران، وضعیت در سوریه را «فاجعه بار» توصیف کرد و گفت: «متاسفانه مردم سوریه از حمایت لازم برخوردار نیستند.»پیش‌تر شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی امیر قطر در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواستار دخالت نیروهای نظامی عربی برای پایان دادن به بحران سوریه شده بود.

همانطور که در نامه فدراسیون به اداره مهاجرت اعلام شده بود اداره مهاجرت سوئد تصمیم گرفته بود

سیاوش را به ایران دیپورت کند. اما اینبار نیز مثل بسیاری از موارد دیگر فعالین فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به کمک شمار دیگری از مدافعین حقوق پناهندگی جلوی این دیپورت را هم گرفتند.

روز جمعه ۷ سپتامبر قرار بود سیاوش را به فرودگاه ببرند و به ایران دیپورت کنند ولی صبح همان روز شماری از فعالین فدراسیون و نهاد کودکان مقدمند و تشکلی بنام جنبش پناهندگی    Asylrörelse) ) در مقابل اداره مهاجرت و در فرودگاه آرلاندا دست به تجمع زدند و همزمان سارا نخعی دبیر واحد فدراسیون در استکهلم و چند نفر دیگر وارد اداره مهاجرت شدند و با یکی از مسئولین این اداره به گفتگو پرداختند و به اشکال مختلف ساعت  دیپورت سیاوش را به تاخیر انداختند و عملا مانع رساندن وی به پروازی که برایش در نظر گرفته بودند شدند.

سیاوش رحیمی مدت پنج سال منتظر اجازه اقامت در کشور سوئد بود ولی  متاسفانه با اینکه کلیه اعضای خانواده وی در سوئد زندگی می کنند، اداره مهاجرت تصمیم به دیپورت او به ایران گرفته بود.

تصمیم به دیپورت سیاوش درحالی صورت می گرفت که اعتراض به دستگیری و بازداشت وی در طول هفته به اشکال مختلف در سوئد ادامه داشت. در ادامه اعتراضات روزهای گذشته، روز پنجشنبه بیستم سپتامبر نیز فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی واحد استکهلم طی صدور اطلاعیه ای برای تجمع درمقابل بازداشتگاه اداره مهاجرت در مرشتا در اعتراض به حکم اخراج سیاوش رحیمی، فرهاد احداد پناهجوی بازداشتی اهل افغانستان و خانواده عزیزی که مدتی است در بازداشتگاه این  اداره درمعرض خطر دیپورت به ایران قرار دارند فراخوان به یک تجمع اعتراضی داد.

در این تجمع اعتراضی اندیشه علی شاهی از سوی فدراسیون و چند نفر دیگر به ایراد سخنرانی در مورد جنایت جمهوری اسلامی و دلایل فرار مردم از ایران و جنگ داخلی و خانه خرابی در افغانستان و آوارگی مردم آن کشور پرداختند و خواستار متوقف شدن دیپورت پناهجویان بازداشتی به ایران و افغانستان شدند. در پایان تجمع سارا نخعی از طرف فدراسیون و کریم شاه محمدی از طرف نهاد کودکان  مقدمند وشقایق رحیمی فرزند سیاوش رحیمی به داخل بازداشتگاه رفتند و سیاوش را ملاقات کردند ونامه فدراسیون ونهاد کودکان مقدمند را در اختیار مسئولین اداره مهاجرت گذاشتند.

علاوه بر این فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در نامه ای سرگشاده به تاریخ پنجشنبه بیستم سپتامبر به اداره مهاجرت، ضمن برشمردن خطراتی که ممکن است در صورت بازگرداندن سیاوش به ایران از سوی دستگاههای قضائی و امنیتی جمهوری متوجه جان و زندگی وی بشود از اداره مهاجرت سوئد خواست حکم اخراج سیاوش را متوقف کند و به او اجازه دهد در سوئد بماند.

با وجود همه این فعالیت ها اداره مهاجرت تصمیم گرفته بود روز جمعه ۲۱ سپتامبر سیاوش را به ایران برگرداند. ولی نامه پر از استدلال فدراسیون و تجمع اعتراضی در روز پنجشنبه بر تصمیمات این اداره مبنی براخراج سیاوش بشدت تاثیر گذاشته بود. تا اینکه بعد ازظهر روز جمعه یکی از مقامات این اداره به دفتر فدراسیون زنگ زد و تلویحا اعلام کرد که سیاوش دیپورت نمی شود. خوشبختانه یک ساعت بعد او را آزاد کردند.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی این موفقیت را به سیاوش رحیمی و اعضای  خانواده اش و به فعالین خود و همه کسانی که برای متوقف کردن حکم اخراج سیاوش تلاش کردند تبریک و خسته نباشید می گوید.

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی ــ سوئد

۲۲ سپتامبر ۲۰۱۲