شهرزاد نیوز: نروژ به محمد مصطفایی، وکیل حقوق بشر که به تازگی از ایران گریخته و در استانبول به سر می برد، پناهندگی اعطا کرده است. اما وی می گوید فعلا منتظر می ماند تا مطمئن شود که همسرش نیز نروژ را برای اقامت انتخاب خواهد کرد یا نه.

همسر مصطفایی که به همراه پدر و برادرش دستگیر شده بود، به تازگی آزاد شده و انتظار می رود که وی نیز ایران را ترک کند.

در خبری که پیشتر در شهرزاد نیوز منتشر گشت، به آمادگی چند کشور اروپائی برای دادن پناهندگی به محمد مصطفایی اشاره شده بود. محمد مصطفایی در مصاحبه ای تلویزیونی در ترکیه ، گفته است خودش موافق رفتن به نروژ است اما منتظر می ماند تا ببینید آیا همسرش نیز با این مقصد موافق است یا خیر.

ساعاتی پس از این مصاحبه تلویزیونی ، فرانسه نیز با تقاضای پناهندگی محمد مصطفایی موافقت کرده و کنسولگری فرانسه ، وی را برای گفتگویی دعوت کرده است.

مصطفایی: آمده‌ام تا جهان را بیشتر با وضعیت ایران آشنا کنم

رادیو آلمان: محمد مصطفایی پس از ترک ایران و اقامت چند روزه در ترکیه موفق شد به کشور نروژ سفر کند. این وکیل دادگستری تصریح کرد که با توجه به پشتیبانی جامعه بین‌المللی از خانم آشتیانی، قوه قضاییه جرأت آسیب رساندن به موکلش را ندارد.

محمد مصطفایی، وکیل دادگستری ایران، پس از خروج از کشور و اقامت چند روزه در ترکیه موفق شد با اخذ ویزا به کشور نروژ سفر کند.

مصطفایی دلیل سفر خود به نروژ را شرایط سخت امنیتی در ترکیه، شش روز بازداشت در این کشور و همچنین پیگرد‌های سازمان امنیتی جمهوری اسلامی خواند. وی گفت: “امنیتم در این کشور اسکاندیناوی بهتر از اقامت در ترکیه تامین می‌شود.”

از سوی دیگر وزیر امور خارجه نروژ، یوناس گار استوره، گفت: “بسیار خوشحالم که وکیل شجاع و مبارز حقوق بشر، آقای محمد مصطفایی، در نروژ حضور دارد و از امنیت کامل برخوردار است.”

آقای استوره تصریح کرد که نهادهای نروژی در خروج مصطفایی از ایران هیچ‌گونه نقشی نداشته‌اند؛ ‌وی تمامی شایعات در این زمینه را تکذیب کرد.

“غارت اموال” مصطفایی

مقامات قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی پس از ناکامی از بازداشت مصطفایی، همسر و برادر همسر وی را به جای او بازداشت کرده بودند.

پس از آزادی برادر همسر و پدر همسر محمد مصطفایی، فرشته حلیمی، همسر وی نیز در روز شنبه (۱۶ مرداد / ۷ اوت) با قرار کفالت آزاد شد.

مصطفایی در نخستین نشست مطبوعاتی خود در نروژ در روز یک‌شنبه (۱۷ مرداد/ ۸ اوت) اعلام کرد: «از ایران نیامده‌ام که از امکانات پناهندگی استفاده کنم، من آمده‌ام تا جامعه جهانی را بیشتر با وضعیت ایران آشنا کنم. من از طریق سفارت نروژ تقاضای ویزا نمودم و دولت نروژ نیز برای من و خانواده‌ام ویزای یکساله صادر کرد.»

محمد مصطفایی درباره آخرین واکنش جمهوری اسلامی به خروج وی از کشور در وب‌سایت خود در روز دوشنبه (۱۸ مرداد) نوشت: “امروز صبح ماموران امنیتی به دفتر کارم مراجعه کرده و دفترم را که چند وکیل دادگستری در آنجا مشغول به فعالیت بودند پلمپ کردند. قسمتی از این دفتر متعلق به یکی از همکارانم است و پیش از شروع این ماجراها سهم متعلق به خود را نیز واگذار کرده بودم. متاسفانه دستگاه قضایی در صدد است پس از گروگانگیری، اموالم را نیز به غارت ببرد.”

خارج شدن مردان و زنان ، یا راحتر بگوییم ، گریختن از ایران برای پناه جُستن در کشوری دیگر نشانه نا امنی در این کشور است . آمارهای منتشر شده از کشورهای مختلف در مورد افزایش  پناهجویان، وضعیت بحرانی و غیر قابل تحمل  در ایران را نشان می دهد . فشارهای روانی ناشی از ترک کشور مزید بر علت است بر مجموع فشارهایی که در این دوران ( پناهجویی )  باید تحمل کرد.

در هر زمینه که گذری کوتاه داشته باشیم، متوجه می شویم مشکلات مردم فراتر از حدی است که بتوان در مورد آن بحث و گفتگو کرد. نقض حقوق بشر در ایران و حکومتی که با دروغ پردازی و فریبکاری  در جوامع بین الملل مدعی حقوق بشر است  یک بحران جدی است که نباید مورد کم توجهی از سوی کشورهای پناهنده پذیر قرار بگیرد. مردان و زنانی که در پی سرکوب و پیگردهای شدید پس از انتخابات هزارو سیصد و هشتاد وهشت مجبور به ترک ایران شده اند اندک نیستند و نمی توان براحتی از کنار آن گذشت. بحران در ایران به آنجا رسیده که مردم برای گریز از کشو، سالها ثمره تلاش خود را به دست فراموشی می سپارند و از مال و زندگی و عزیزان خود در جهت در امان بودن جان، می گذرند. گریختن از کشوری که در حکومتش بی قانونی، قانون است و سرکوب و وحشیگری سر لوحه رفتار با مردم و ناعدالتی  که حرف اول را در دستگاههای قضایی کشور میزند، ابعاد وسیعتری به خود گرفته است. 

فشار و استرسی که بر پیکره مردم وارد می شود، لحظه ای وار شده است و نگرانیها را دو چندان و ذهن ها را مشغول این مسائل کرده است. گذشته از این که هر کسی نگران نزدیکترین افراد خانواده اش در داخل کشور است نگرانی وضعیت هموطنانش بر او افزوده است و این مشکلات و معضلات به شکل کلان خود تبدیل شده است. مسائل و شرایط موجود در کشور با نظام دیکتاتوری، جهنم واقعی برای مردم داخل رقم زده اند. رژیم حاکم با نام دین و مذهب، کشور را به هزار و چهارصد سال قبل بازگردانده و با استفاده از  تفکرات و شیوه های آن دوره بر زندگی مردم سایه افکنده اند و در قوانین و صدور احکام، اعمال اعدام و سنگسار و غیره را در دستور کار قرار داده اند و کشور را روز به روز به عقب تر می برند.

محافل جهانى همچنان روند دموکراسى خواهى در ایران را پى گیرى مى کنند. توجه مردم و بازتاب این فعالیت ها در رسانه هاى کشورها مى تواند نقض حقوق بشر در ایران را از فراموش شدن در ذهن مردم جهان باز دارد. مجموعه کارهایى که در خارج از کشور انجام مى شود، از جمله کمپینهای مختلف مثبت است و تاثیرى که گروه هاى خارج از ایران دارند، موفقیت آمیز بوده و تاثیر قابل توجهى در روشن ساختن افکار عمومی نشان داده است. به” امید رسیدن به آزادی و دموکراسی ”  که خواست همه ملت ایران است. به امید آن روز .                                

“امکان تسلیم تقاضای جدید پناهندگی پس از گذشت ۴ سال”, معنی آن چیست؟
استکهلمیان – هزاران متقاضی پناهندگی پس از دریافت آخرین پاسخ منفی به درخواست پناهندگیشان بصورت غیر قانونی در سوئد باقی می مانند تا شاید “دری به تخته بخورد” و در آینده ای کاملا نامعلوم گشایشی در کارشان پدید آید.

بخشی از این گونه متقاضیان پناهندگی می دانند, و دسته بزرگی نیز نمی دانند, که پس از گذشت چهار سال از زمان آخرین پاسخ منفی خود مجددا از این امکان برخورداند که تقاضای پناهندگی جدیدی تسلیم اداره مهاجرت سوئد نمایند. اما بسیاری از اینگونه متقاضیان معنی قانونی تسلیم یک تقاضای پناهندگی جدید پس از گذشت چهار سال و پیامدهای آن را نمی دانند.

جهت روشن نمودن این موضوع, یک بار برای همیشه, به سراغ مرکز اطلاعات ایرانیان سوئد می رویم و پرسش و پاسخ مفصلی را در این رابطه با این مرکز انجام می دهیم که مانند همیشه آخرین و موثق ترین اطلاعات در رابطه با امور اداری و مهاجرتی را در اختیار استکهلمیان و دیگر علاقمندان قرار می دهد.

استکهلمیان: کلا معنی اینکه یک متقاضی پناهندگی پس از ۴ سال می تواند یک تقاضای جدید تسلیم کند چیست؟
مرکز اطلاعات ایرانیان: معنی آن خیلی ساده این است که پس از گذشته ۴ سال از آخرین تصمیم اتخاذ شده در رابطه با یک پرونده پناهندگی آن تصمیم مشمول مرور زمان شده و در نتیجه یک متقاضی می تواند یک تقاضای جدید تسلیم کند.

استکهلمیان: معنی تسلیم “یک تقاضای جدید” چیست؟
مرکز اطلاعات ایرانیان: متاسفانه بسیاری تصور می کنند که معنی تسلیم یک تقاضای جدید پناهندگی پس از گذشت ۴ سال این است که تقاضای قدیمی و قبلی پناهندگیشان “صفر کیلومتر” شده و در نتیجه می توانند از اول یک تقاضای پناهندگی کاملا جدید و نو تسلیم کنند. اما اینگونه متقاضیان باید بدانند که سایه تقاضای پناهندگی قبلیشان برای همیشه بر روی همه درخواست های پناهندگی بعدی آنان سنگینی خواهد کرد. چنانچه دلایل تقاضای پناهندگی اول یک متقاضی پناهندگی برای مثال فعالیت در یک حزب سیاسی بخصوص بوده این متقاضی پناهندگی در صورت گذشت ۴ سال از آخرین تصمیم منفی تقاضای اول و تسلیم یک تقاضای جدید نمی تواند ناگهان با یک گردش ۱۸۰ درجه ای ادعا کند که مثلا همجنسگرا بوده و دلیل تقاضای پناهدنگی اش همجنسگرایی است. به عبارت دیگر اگرچه  ظاهرا یک “تقاضای جدید” تسلیم می شود اما تقاضای جدید نمی تواند کاملا مستقل و بدون توجه به تقاضای پناهندگی اول فرد که اطلاعات مربوط به آن برای همیشه در نزد اداره مهاجرت سوئد محفوظ است تسلیم شود وگرنه ضرر آن بیش از نفع آن برای متقاضی خواهد بود.

استکهلمیان: بر اساس تجربه شما شانس آن دسته از متقاضیان پناهندگی که پس از ۴ سال باقی ماندن در سوئد و مشمول زمان شدن تقاضای اولشان یک تقاضای جدید تسلیم کرده اند جهت دریافت پناهندگی و اقامت تا حدی بوده است؟
مرکز اطلاعات ایرانیان: اینگونه متقاضیان تا سال ۲۰۰۹ دارای شانس نسبتا خوبی بودند که در صورت تسلیم یک تقاضای مستدل قانونی موفق به اخذ پناهندگی و متعاقب آن اقامت شوند. اما دادگاه عالی مهاجرتی یا همان
Migrationsöverdomstole
که می توان گفت در رابطه با پرونده های پناهندگی نقشی مشابه “دیوان عالی کشور” را دارد در سال ۲۰۰۹ طی تصمیمی تایید نمود که متقاضیانی که به تصمیم منفی اداره مهاجرت سوئد و پس از آن دادگاه مهاجرتی مبنی بر رد تقاضایشان و خروج از سوئد احترام نگذاشته و بصورت غیر قانونی در سوئد باقی مانده اند امکان اندکی جهت گرفتن اقامت بر اساس تقاضای جدیدی که پس از مشمول زمان شدن تقاضای پناهندگی اول تسلیم می شود خواهند داشت. اتفاقا همین جمعه گذشته نیز آقای “میکائل ریبن ویک” رئیس دایره حقوقی اداره مهاجرت سوئد در برنامه خبری “راپورت” تلویزیون ملی سوئد حاضر شد و با اشاره به این تصمیم دادگاه عالی مهاجرتی که حکم خط مشی در تصمیمات آینده هم اداره مهاجرت و هم دادگاه مهاجرتی است اعلام نمود که شانس اینگونه افراد پس از تسلیم یک تقاضای جدید بعد از گذشت ۴ سال, با توجه به خط مشی اعلام شده از سوی دادگاه عالی مهاجرتی, “بسیار ناچیز” است.

استکهلمیان: آیا با وجود چنین شانس اندکی توصیه می کنید که متقاضیان پناهندگی مخفی پس از گذشت ۴ سال یک تقاضای پناهندگی جدید تسلیم کنند؟
مرکز اطلاعات ایرانیان: صد درصد اما نه با امید زیادی جهت گرفتن پناهندگی و اقامت. بلکه دلیل اصلی توصیه ما مزایای دیگری است که شخصی که بصورت مخفی در سوئد زندگی می کند پس از تسلیم یک تقاضای جدید می تواند مجددا از آنها استفاده کند.

استکهلمیان: چه مزایایی؟
مرکز اطلاعات ایرانیان: جای توضیح نیست که زندگی بصورت غیر قانونی در سوئد بسیار مشکل است. یک متقاضی پناهندگی پس از چهار سال اقامت غیر قانونی می تواند با تسلیم یک تقاضای جدید, حداقل در طی مدت محدود دیگری مجددا برخی از مزایای یک زندگی قانونی در سوئد را بدست آورد. برای مثال حق کار کردن قانونی, حق استفاده از خذدمات درمانی و یا رفتن به مدرسه.

استکهلمیان: پس اگر درست متوجه شده باشم فایده تسلیم یک تقاضای جدید پس از ۴ سال بیشتر این است که شرایط زندگی دشوار بصورت مخفی را برای مدت محدود دیگری کمی بهتر کرد؟  در اینصورت رسیدگی این تقاضای دوم چقدر به طول می انجامد؟
مرکز اطلاعات ایرانیان: درست متوجه شدید. به اعلام اداره مهاجرت سوئد از روز تسلیم تقاضای دوم تا زمان پایانی پروسه آن حدود ۱۰ ماه (کمتر یا بیشتر) بطول می انجامد که به معنی ۱۰ ماه زندگی کمی انسانی تر پس از ۴ سال شرایط دشوار زندگی غیر قانونی برای این افراد خواهد بود.

استکهلمیان: یکی از کارمندان مرکز اطلاعات ایرانیان چندی پیش به یکی از همکاران استکهلمیان گفته بود که این مدت رسیدگی ۱۰ ماهه می تواند فرجی جهت دریافت اقامت از طریق قانون اقامت کاری باشد. این یعنی چه؟
مرکز اطلاعات ایرانیان: یک متقاضی پناهندگی مخفی که پس از ۴ سال و مشمول زمان شدند تقاضای پناهندگی قبلی اش تقاضاید پناهندگی جدیدی تسلیم می کند از همان روز اول حق کار کردن دارد و چنانچه کمی شانس آورده و رسدیگی به تقاضای دومش به اندازه کافی طول بکشد و وی بتواند به مدت معینی که در قانون اقامت کاری (شش ماه) مشخص شده در سوئد سابقه کار قانونی داشته باشد این شانس را دارد که در صورت دریافت پاسخ منفی به درخواست دوم پناهندگیش از طریق قوانین مربوط به اقامت کاری اقدام کرده و شانس خود را جهت دریافت اقامت آزماش کند.

 استکهلمیان – مرکز اطلاعات ایرانیان به استکهلمیان می گوید تعداد ایرانیانی که از طریق ویزای کاری وارد سوئد شده و در سوئد با کارفرمای خود دچار مشکل شده و در کشوری بیگانه بدون کمک رها شده اند مرتبا افزایش می یابد. این مرکز به همه ایرانیانی که از طریق ویزای کاری به سوئد آمده اند توصیه می کند که سریعا به عضویت اتحادیه و سندیکا حیطه شغلی خود در آیند چون در غیر اینصورت و در صورت بروز هر گونه مشکلی با کارفرما در کشوری بیگانه امکانات بسیار اندکی جهت حمایت از حقوق خود خواهند داشت.
 
 استکهلمیان پرسش و پاسخی در این زمینه با مرکز اطلاعات ایرانیان صورت داده است.
 
 استکهلمیان: مشکلات اینگونه ایرانیان که با شما تماس گرفته اند عموما چه بوده؟
 مرکز اطلاعات ایرانیان: برخی از این کارفرمایان برای مثال از پرداخت حقوق این افراد سرباز زده اند و یا برخلاف قرارداد استخدامی ناگهان این افراد را اخراج کرده اند  که آنها را در کشوری بیگانه در وضعیت بسیار دشواری قرار می دهد. متاسفانه بسیاری از اینگونه کارفرمایان خود ایرانی و یا مهاجر تبار هستند.
 
 استکهلمیان: هموطنانی که در این زمینه دچار مشکل می شوند باید چکار کنند؟
 مرکز اطلاعات ایرانیان: اینگونه هموطنان چنانچه عضو اتحادیه صنفی مربوط به خود نباشند در وضعیت بسیار بدی قرار خواهند گرفت. شکایت به پلیس در اینگونه موارد به هیچ کجا ختم نخواهد شد چون بدون شک پلیس سوئد اینگونه شکایات را در حیطه فعالیتهای پلیسی نمی داند و در نتیجه تنها به ثبت شکایت و ارائه یک کپی از آن به شکایت کننده اکتفا خواهد کرد و پس از آن هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. تنها راه باقی مانده برای اینگونه هموطنان مراجعه به وکیل و شکایت از کارفرما به دادگاه خواهد بود که پروسه ای وقت گیر و گران است. اما اگر مدارک و اسناد کافی وجود داشته باشد و دادگاه کارفرما را محکوم کند, کارفرما علاوه بر پرداخت خسارت موظف به پرداخت تمامی هزینه های  شکایت کننده از جمله اجرت وکیل نیز خواهد بود. اما توجه کنید بر عکس آن هم صدق می کند. یعنی اگر مدارک و شواهد کافی جهت محکوم کردن کارفرما وجود نداشته باشد و در دادگاه بازنده شوید علاوه بر مخارج خودتان از جمله دستمزد وکیل, مجبور به پرداخت همه مخارج دادگاه کارفرما نیز خواهید شد. اما راه آسانتری نیز جهت بیمه کردن خود وجود دارد و آن عضو شدن در یک اتحادیه صنفی (فک فوره نینگ) بلافاصله پس از شروع  به کار در سوئد است. یک اتحادیه صنفی حتی اگر لازم باشد جهت حمایت از حقوق شما کارفرما را به دادگاه نیز خواهد کشید و مخارج آن را نیز تماما پرداخت خواهد کرد. کارفرمایی که بداند شما عضو یک اتحادیه صنفی هستند با احتیاط بیشتری در رابطه با شما عمل خواهد کرد تا فردی که تنها به سوئد آمده و در این مملکت غریب از هیچ حامی دیگری برخوردار نیست.
 
 استکهلمیان: چگونه باید عضو یک اتحادیه صنفی شد؟
 مرکز اطلاعات ایرانیان: هر صنفی در سوئد اتحادیه مربوط به خودش را دارد. برای مثال پزشکان دارای اتحادیه صنفی مربوط به خود, افسران پلیس دارای اتحادیه مربوط به خود و یا شاغلان در بخش هتل و رستوران دارای اتحادیه صنفی مربوط به خود هستند. ملاک عضویت در اتحادیه عموما تیتر شغلی است که در برگه استخدامی شما نوشته شده است. اگر شما در یک کارخانه صنعتی بعنوان پزشک مشغول به کار هستید اتحادیه شما اتحادیه پزشکان است و نه اتحادیه کارگران شاغل در بخش صنعت. در سوئد در همه محل های کاری بزرگ یک نماینده از سوی اتحادیه وجود دارد. راحت ترین راه برای اینکه بدانید بهتر است در کدام اتحادیه صنفی عضو شوید این است که از افراد دارای همان شغل در محل کارتان و یا محل دیگری بپرسید که عضو کدام اتحادیه صنفی (فک فوره نینگ) هستند. پس از آن کافی است که فرم های در آمدن به عضویت اتحادیه را تهیه و پر کرده و پس از آن به عضویت اتحادیه درخواهید آمد. توصیه می کنیم همزمان با عضویت در اتحادیه به عضویت صندوق بی کاری اتحادیه (آ-کاسا) نیز در بیاید که در صورت بی کار شدن تحت شرایطی به شما حقوق بیکاری پرداخت خواهد کرد. عضویت در یک اتحادیه صنفی مزایای دیگری از قبیل انعقاد بیمه های ارزان برای مسکن, حوادث, کودکان و نظایر آن نیز دارد که از حوصله این بحث خارج است. اما با توجه به مشکلاتی که برای تعداد قابل توجهی از ایرانیانی که با ویزای کاری به سوئد آمده اند به وجود آمده به همه آنها توصیه می کنیم که سریعا به عضویت اتحادیه صنفی مربوط به خود در آیند تا در صورت بروز هر گونه مشکلی دارای حداقل یک حامی قدرتمند در مقابل کارفرمای خاطی باشند.
 
 استکهلمیان: توصیه دیگری به اینگونه افراد دارید؟
 مرکز اطلاعات ایرانیان: مهم ترین توصیه ما پس از تاکید دوباره در به عضویت در آمدن در یک اتحادیه صنفی (فک فوره نینگ) این است از کار کردن بصورت سیاه برای کارفرما به هر شکلی اکیدا خودداری کنند. تنها برنده کار سیاه کارفرما است و بزرگترین بازنده آن کارگر. کارفرمایی که به شما پیشنهاد کار سیاه می دهد هرگز دارای وجدانی جهت حمایت از حقوق شما نخواهد بود. اگر کارفرمایی به شما پیشنهاد کار سیاه می دهد این بزرگترین زنگ خطر و هشداری است که او بزودی تمامی حقوق شما را زیر پا خواهد گذاشت و شما در صورت بروز هر گونه مشکلی شما کوچکترین امکانی جهت احقاق حق خود نخواهید داشت چون خود شریک جرم بوده اید و کارفرما نیز بخوبی به این امر واقف است.
 
 استکهلمیان: چگونه می توان از چنین کارفرمایان استثمارگری انتقام گرفت!؟
 مرکز اطلاعات ایرانیان: اینگونه کارفرمایان نه از پلیس ترس زیادی دارند و نه از دادگاه چون از امکانات محدود یک کارگر و کارمند جهت طرح یک شکایت در دادگاه خبر دارند. اما تنها چیزی که لرزه بر اندام اینگونه کارفرمایان خلافکار می اندازد تنها یک تشکیلات است: اداره مالیات. برای برخورد با اینگونه کارفرمایان خلاف کار و استثمارگر باید تا جایی که می شود بر علیه شان مدرک جمع نمود (برای مثال مدارک دال بر استفاده کارفرما از نیروی کار سیاه) و سپس مدارک را در اختیار اداره مالیات قرار داد. گزارش دهنده همیشه می تواند ناشناس باقی بماند. کارفرمایان خلافکار از هیچ اداره ای به اندازه “اداره مالیات” وحشت ندارند.

استکهلمیان –  ماه رمضان برای آن دسته از مسلمانانی که آیین خود را با تفکر و اندیشه برگزیده اند ماهی فرخنده و سرشار از معنویت محسوب میگردد, اما از سوی دیگر بسیاری از والدین بنیادگرا نیز این ماه را مبدل به “ماه شکنجه” برای کودکان خواهند نمود, از جمله در سوئد.

در حال حاضر فاصله طلوع تا غروب آفتاب در سوئد  حدود ۱۵ ساعت است. با فرا رسیدن ماه رمضان که مسلمانان در طی آن  جهت انجام فرایض دینی خود از جمله از خوردن و آشامیدن در طی ساعات روز خودداری میورزند, کودکان زیر ۱۸ سالی نیز که شمار آنها مشخص نیست توسط  برخی از والدین که  معمولا از کشورهای عربی و آفریقایی آمده اند مجبور به “روزه گرفتن”  می شوند که اثرات سوء بر روی بدن در حال رشد و تکامل نیافته آنان میگذارد و حضور در کلاسهای درس با شکمهای گرسنه و لبهای تشنه, نه تنها تاثیرات منفی بر روی بازدهی تحصیلی آنان دارد بلکه برای بدنهای کوچک و آسیب پذیر این کودکان عملا نوعی شکنجه محسوب میگردد.

این وضعیت حتی در مدارس ابتدایی کشوری پیشرو در دفاع از حقوق کودکان مانند سوئد نیز دیده میشود , اما از آن جهت که این مشکل در درجه اول گریبانگیر کودکان سوئدی الاصل نیست توجه عمده ای نیز نسبت به آن صورت نمیگیرد و این کودکان عملا از هر گونه حمایتی در این زمینه محروم هستند.

آموزگاران سوئدی شاهد رنج این کودکان حتی در سنین پایین ۸ و ۹ سالگی هستند که توسط والدین خود بصورت مستقیم و یا غیر مستقیم مجبور به “روزه گرفتن” شده اند و در مواردی تا ۱۵ ساعت بدون خوردن غذا و نوشیدنی در کلاس های درسی بصورت نیمه بیهوش حضور دارند. اما آموزگاران سوئدی از بیم دریافت برچسب “نژادپرستی و راسیسسم”  و دخالت سازمانهایی که کورکورانه تحت عنوان “دفاع از آزادیهای مذهبی” آنها را درگیر پروسه های پیچیده حقوقی میکنند ترجیح به سکوت میدهند.

یک آموزگار مقطع ابتدایی در استکهلم  در مورد تجریباتش در این زمینه به استکهلمیان گفته است که او والدین  یک کودک دختر ۱۲ ساله را که بواسطه “روزه گرفتن” در کلاس درس در حال از هوش رفته است  را به مدرسه فراخوانده و با  استفاده از مترجم سعی کرده است که به آنان توضیح دهد بدن یک کودک ۱۲ ساله طاقت تحمل گرسنگی و تشنگی آن هم در طی نزدیک به ۱۵ ساعت در روز را ندارد و این عملا نوعی از شکنجه محسوب میگردد.

اما والدین این کودک ضمن توضیح اینکه در مذهب آنان دخترشان از سن ۹ سالگی “بالغ” محسوب میشود به معلم “اطمینان” میدهند که این کودک “به تصمیم خودش روزه میگیرد” و هیج اجباری از طرف خانواده بر او تحمیل نشده است. این والدین که با اصرار آموزگار سوئدی در نیاز کودک به خوردن غذا و آشامیدن در طول روز و در مدرسه مواجه میشوند تهدید میکنند که در صورت دخالت بیشتر آموزگار در این زمینه از وی به “ناظر عالی  منع تبعیض” شکایت خواهند برد.

این آموزگار سوئدی که خود را مستاصل میبیند با توجه به معیارها و ارزشهای انسانی خود بعنوان یک زن , یک مادر و یک آموزگار به این خانواده پیشنهاد میکند که چنانچه ممکن است حداقل جای شب و روز را در مورد این کودک عوض کنند تا ساعات “روزه”  او به شب بیفتد تا این کودک بتواند در طی روزغذا خورده  و تشنه نیز نباشد و “روزه” خود را در طی ساعات شب بگیرد که در هر حال در خواب بسر میبرد! که به این ترتیب این کودک هم روزه خود را گرفته باشد و هم  تحت آزار جسمی و روحی  و شکنجه گرسنگی و تشنگی قرار نگیرد! توجیهی منطقی از دیگاه یک مادر و یک آموزگار سوئدی و البته کاملا غیر قابل پذیرش توسط والدینی بنیادگرا که چنان اسیر تفکرات بنیادگرایانه مذهبی خود هستند که حتی قدرت مشاهده شکنجه کودک خودشان نیز از آنان سلب گردیده است. 

گفت و شنودی  که  روزنامه صبح استکهلم, مترو, با یک “امام” لبنانی شیعه بنام “محمد حسین فدل الله” در سوئد به انجام رساند و در صفحه ۱۲  شماره  روز پنج شنبه ۲۰  نوامبر ۲۰۰۳ این روزنامه در استکهلم درج  شد در آن زمان موجبات اعتراض گسترده شهروندان سوئدی را بدنبال داشت. اما سازمانهای دفاع از حقوق کودکان در سوئد  باز هم چون مسئله در درجه اول مشکلی برای کودکان سوئدی نبود حتی از بیان اعتراضی شفاهی نسبت به به آن خودداری ورزیدند.  در حالیکه اگر چنین تهدیدی در درجه اول نسبت به کودکان سوئدی صورت می گرفت بی شک منجر به اعتراضات وسیع از جانب ارگانها و سازمانهای سوئدی می گردید.

این “امام” در این گفت و شنود طولانی  از جمله نظر داده بود  که در دین اسلام برای ازدواج اصولا یک مرز پایین سنی وجود ندارد و “یک کودک و  دختر ۹ ساله, کلا بالغ  و آماده ازدواج است”.  چنین اظهار نظری در حالی صورت گرفت که مبادرت به چنین عملی بر اساس قوانین جاری سوئد  بیماری روانی “پدوفیلی” و سوء استفاده جنسی از کودکان تلقی شده  و مجازاتی سنگین بدنبال دارد. 

بررسی برنامه معتبر “داکومنت اوتیفرون” که در سال ۲۰۰۷ از تلویزیون ملی سوئد (اس وی تی) پخش شد نشان از آن داشت که میزان ضرب و شتم کودکان در میان خانواده های مهاجر تبار سوئد بیش از میزان آن در کل جامعه است.

اما بر اساس اطلاعات این برنامه, کارمندان دولتی ذیربط  در سوئد از بیم متهم شدن به “راسیسم” و نژادپرستی اقدامات لازم را جهت حمایت از کودکان خانواده های مهاجر انجام نمی دهند.

به گفته مسئولین سازمان “قهرمانان شرف” که با خشونتهای ناموسی در سوئد مبارزه می کند یکی از مهم ترین دلایل وجود خشونتهای ناموسی در سوئد نیز ترس کارمندان سوئدی تبار شاغل در ادارات ذیربط از متهم شدن به راسیسم در صورت نشان دادن عکس العمل  در اینگونه موارد است.

چندی پیش هنگامی که کارمندان سازمان امور اجتماعی سوئد یک پسربچه سومالیایی تبار را که مورد ضرب و شتم پیاپی پدر خود قرار گرفته بود از این خانواده جدا کردند تظاهراتی اعتراضی از سوی عده ای سومالیایی در مقابل دفتر سازمان امور اجتماعی صورت گرفت و برخی از آنان حتی از ضرب و شتم کودکان بعنوان یک “شیوه سنتی موثر در تربیت کودکان”  نام می بردند.

**********

چنانچه در سوئد کودکی را میشناسید که به هر شکلی مورد آزار روحی و یا فیزیکی قرار گرفته است با نزدیکترین سازمان امور اجتماعی محل زندگی کودک (سوسیال شنستن) تماس گرفته و مورد آن را گزارش دهید. آدرس, ئی میل و شماره تلفن سازمان امور اجتماعی هر منطقه را میتوانید از طریق تماس تلفنی با کمون و یا کاتالوگ تلفن بدست آورید. در صورت تماس تلفنی با سازمان امور اجتماعی تقاضا کنید که مایلید با یک مشاور امور اجتماعی (سوسیال سکرتراره) جهت گزارش موردی از آزار کودکان صحبت نمایید. توجه کنید که این حق را دارید که کاملا ناشناس باقی بمانید.

به گزارش سایت مردمک، روزنامه نیویورک تایمز در مقاله‌ای از موج گسترده و بی‌سابقه مهاجرت دانشجویان ایرانی برای ادامه تحصیل به آمریکا خبر داده است.

بر اساس آمار موسسه بین‌المللی آموزش مستقر در نیویورک، هم اکنون تعداد دانشجویان ایرانی در آمریکا به بیشترین میزان خود از سال ۱۹۹۴ رسیده است.

به نوشته نیویورک تایمز، دانشجویان ایرانی دلیل انتخاب دانشگاه‌های آمریکایی را “سطح علمی بالا” و “بورس‌های تحقیقاتی دست و دلبازانه” این موسسات آموزشی بیان کرده‌اند.

این دانشجویان معتقدند که علیرغم تنش‌های سیاسی میان دو کشور ایران و ایالات متحده، تحصیل در یک دانشگاه آمریکایی برای آنها امکان بهترین مشاغل را فراهم خواهد کرد.

دانشجویان به نیویورک تایمز گفته‌اند که احتمال می‌دهند در بازگشت به ایران مجبور باشند جواب پس دهند.

به گفته این دانشجویان حکومت ایران علاقه‌ای ندارد که آنها برای ادامه تحصیل به اروپا و آمریکا بروند و در مقابل آنها را تشویق می‌کند که به چین، روسیه و مالزی بروند. اما دانشجویان توجه چندانی به امر و نهی‌های حکومت نمی‌کنند.

امین شریعت‌زاده، دانشجوی ایرانی ۳۲ ساله در اوکلاهاما می‌گوید که ایالات متحده برای دانشجویان ایرانی جذاب است و آنها می‌خواهند که آمریکا را آن‌طور که واقعا هست، و نه از طریق تبلیغات حکومتی تجربه کنند.

علی کامران‌زاده، مهندس فارغ‌التحصیل از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که در دانشگاه شیراز درس می‌خوانده است، گفت: دانشجویان علاقه‌ای به سیاست‌های حکومت ندارند و خودشان می‌دانند که چه کاری برای آینده آنها مفید است.

یکی دیگر از ورزشکاران ایرانی به اروپا پناهنده شد

سایت حکومتی آتی نیوز: یکی از رزمی کاران مطرح ایرانی مدتی است به عنوان نگهبان در یکی از کافه های کشور هلند مشغول به کار است.

به گزارش فردا یکی از قهرمانان مطرح ایران که چندی پیش با اهداف برگزاری اردوهای آماده سازی و مسابقات تدارکاتی راهی یکی از کشورهای اروپای شرقی شده است، در این کشور موفق به تغییر ماهیتش و فعالیت در یک کافه به عنوان نگهبان شده که این اتفاق برای ایرانیان مقیم هلند که این قهرمان را مشاهده کرده اند، چندان خوشایند نبوده است.

این قهرمانان سرشناس کشورمان مدتی پیش به هزینه فدراسیون متبوعش راهی یکی از کشورهای اروپای غربی شد تا در یک دوره میان مدت با طی برنامه های تدارکاتی متعدد به اوج آمادگی برسد و البته در این مدت در مسابقات باشگاهی این کشور با قهرمانان اروپا به رقابت بپردازد اما او راه رفتن روی کف پوش خیابان های آمستردام را به زمین خوردن روی تاتامی سالن های این کشور ترجیح داد.

هنگامی که اثری از مسابقات مهم در این کشور باقی نماند و هنوز این قهرمان بلیتش را برای سفر به تهران اوکی نکرده بود، شایعات در ایران و هلند مبنی بر احتمال پناهندگی این قهرمان شدت گرفت اما به واسطه عدم ارائه درخواست رسمی این ورزشکار به مقامات هلندی، این خبر به شکل رسمی تاکنون منتشر نشده و خبرنگاران در میان سکوت مسئولان مربوطه در حوزه ورزش، در انتظار پاسخ به این پرسش هستند؛ آیا او به ایران باز خواهد گشت؟

پاسخ به این پرسش زمانی واضح تر شد که این قهرمان جهان در یک کافه مشغول به فعالیت شد و شغل او در این بار چیزی نبود جز نگهبانی که در چنین مکان هایی قواعد خاص خود را دارد و یکی از این شرایط برخورداری از توانمندی بالای بدنی است. باید دید آیا با رایزنی مسئولان فدراسیون مربوطه این قهرمان به ایران بازخواهد گشت یا رسماً پناهنده یا مقیم خواهد شد.

گفتنی است، در طول چند سال اخیر برخی از قهرمانان رشته های مختلف از جمله شمشیربازی در هلند پناهنده شده اند و وقوع این پناهندگی نیز میتواند یادآور اتفاقات تلخی باشد که در گذشته به وقوع پیوسته و البته برای ورزش ایران خروج اینچنینی ظرفیت های فنی اتفاق خوبی نخواهد بود.