کمیته برگزای مارش ۲۸ اکتبر
شماره ۴
وادار کردن پناهجویان به زندگی مخفی و باز پس فرستادن آنها به کشورهایی مثل ایران، افغانستان و عراق و بسیاری دیگر از نقاط مختلف دنیا که سرکوب و اختناق سیاسی و جنگهای قومی و نژادی و خانمان سوز در آنها جریان دارد، نشان نقض آشکار حقوق پناهجویان در کشور سوئد است. صدور حکم اخراج پناهجویان در این کشور، حتی با معیارها و شاخص های پذیرش پناهندگان مصوب کنوانسیون ۱۹۵۱ و پروتکل ۱۹۶۷ که کشورسوئد نیز به آن پایبند است، در تناقض کامل قرار دارد.
در افغانستان، بخش زیادی از مردم آن کشور در فقر و آوارگی و در خیمه ها زندگی میکنند. فقر و گرسنگی، عدم دسترسی به بهداشت و درمان و کمبود مایحتاج اولیه بویژه کمبود سرپناه برای زندگی، آمار مرگ و میر را ده چندان بالا برده است. این مرگ و میرها در سراسر افغانستان به شدت رو به افزایش است.
گزارشها از افغانستان حاکی از آن است که فقر و بیکاری، بسیاری از جوانان این مملکت را به اعتیاد به مواد مخدر کشانده و مافیای مواد مخدر، جامعه افغانستان را تحت تأثیر قرار داده است. مردم افغانستان تنها با سرمای زمستان و بی سرپناهی، فقر و بیکاری و کمبود مواد غذایی و عدم دسترسی به دارو و خدمات پزشکی روبرو نیستند؛ این مردم با جنگ پایان ناپذیر قومی و مذهبی نیز دست و پنجه نرم میکنند به طوری که در اثر جنگ داخلی و هرج و مرج، ترور و آدمکشی های قومی و انتقامجویانه که با وحشیانه ترین روشها در حال افزایش است به هر آنچه که ترقی خواهی و مدنیت شباهت دارد خون پاشیده میشود. جنگ و ناامنی به بلای جان مردم آن کشور تبدیل شده است و هیچ نشانی از بازگشت امنیت و آسایش به افغانستان دیده نمی شود.
نکاتی که گفته شد تنها بخش کوچکی ازسرتیتر اخباری است که روزانه در مورد افغانستان منتشر میگردد؛ با این وجود اداره مهاجرت سوئد درخواست پناهندگی پناهجویان افغان را با بی رحمی تمام رد می کند وآنها را به جهنم افغانستان پس می فرستد. بازپس فرستادن پناهجویان به چنین مملکتی غیر قابل قبول است.
از نظرنقض حقوق بشر، در میان کشورهای جهان ایران مقام اول را دارد. سرکوب و اختناق سیاسی، جداسازی زن و مرد، محاکمات غیرعادلانه، شکنجه متهمین تا سرحد مرگ، ممنوعیت شادی و ممنوعیت هر نوع فعالیت سیاسی و سازمانی دلیل اصلی فرار ایرانیان و مقاومت آنها در مقابل اخراج است. درایران نه تنها حقوق بشر رعایت نمی شود بلکه در فرهنگ جمهوری اسلامی هیچ نوع معیاری برای رعایت حقوق بشر وجود ندارد. برای مثال مجازات مرگ به یک پدیده رایج در آن کشور تبدیل شده است. قانون جمهوری اسلامی در برخورد به اتباع خارجی و اقلیتهای مذهبی بسیار کثیف و نژاد پرستانه است. همجنسگرایان در ایران مورد سختترین و سنگین ترین مجازاتها قرار می گیرند به همین دلیل هیچ وقت جرئت بروز تمایلات جنسی خود را ندارند.
درعراق وضعیت بهتراز افغانستان نیست. باندها و دستجات مسلح اسلامی مداوما در حال تخریب عراق هستند. هیچ نوع مدنیتی بر جامعه عراق حاکم نیست، جنگ های قومی و مذهبی و بمب گذاری های پی در پی و سازمان یافته زندگی عادی مردم را مختل کرده است. بنا به اخباری که از عراق می رسد انتقام و انتقام جویی و ترور و آدمکشی همچنان ادامه دارد. با توجه به شرایط ناامن در کشورهای ایران، عراق و افغانستان، تصمیم به بازپس فرستادن پناهجویان به کشورهای فوق اقدامی بسیاربی رحمانه و غیر انسانی است.
فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی خواهان:
اتخاذ یک سیاست انسانی تر و متوقف کردن اخراج پناهجویان به کشورهای فوق. لغوحکم اخراج. افزایش هزینه های پرداختی بر اساس استانداردهای زندگی درسوئد. توجه کافی به موقعیت پناهجویان بر مبنای شرایط حاکم بر ایران. عراق و افغانستان به عنوان کشورهای ناامن و ناقض حقوق بشر. بررسی فوری پرونده پناهجویان متحصن مربوط به ماههای مارس، آوریل و مه در گوتنبرگ و ماه سپتامبر دراستکهلم و اجازه کار برای پناهجویان از خواسته های اساسی مارش ۲۸ اکتبر میباشد. فدراسیون از همه پناهجویان می خواهد که روز ۲۸ اکتبر از همه شهرها و کمپهای پناهندگی برای شرکت در این تظاهرات خود را به استکهلم برسانند.
همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – سوئد
۲۲ اکتبر ۲۰۱۱
روز ۲۸ اکتبر قرار است که در شهر استکهلم تظاهراتی در دفاع از حق پناهندگی برگزار شود. این تظاهرات در واقع پاسخی است به شرایط سخت پناهنده پذیری در کشور سوئد و رفتار غیر انسانی دولت این کشور در اخراج پناهجویان به کام مرگ و شکنجه و زندان است. از نظر ما و هر انسان شریف و آزادیخواهی چنین رفتاری بهیچوجه قابل قبول نیست و باید با اعتراض روبرو گردد.
تغییر اوضاع نابسامان هزاران متقاضی پناهندگی تنها از طریق بسیج افکار عمومی و دامن زدن به اعتراضات اجتماعی در دفاع از حق پناهندگی و پی ریزی یک سیاست انسانی پناهنده پذیری امکانپذیر است. رمز موفقیت در این راه این است که همه نیروهای مترقی و آزادیخواه، سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی و اتحادیه های کارگری دست در دست هم بگذارند و یکصدا در مقابل سیاست های راست در جامعه بایستند. اردوی راست در جامعه نه فقط حقوق پناهندگان را مورد تعرض قرار می دهد بلکه همین امروز حقوق بیماران، بازنشستگان، بیکاران و شاعلین را پایمال می کند. به این معنا دفاع از حق پناهندگی دفاع از انسانیت و حقوق انسانی در مقابل تعرضات راست در جامعه است.
تشکیلات سوئد حزب کمونیست کارگری سوئد با تمام نیروی خود در مارش ۲۸ اکتبر در استکهلم شرکت می کند و از همه دعوت می کند که در این همایش اعتراضی شرکت کنند. ما در عین حال خواهان این هستیم که جمهوری اسلامی ایران بعوان یک کشور ناامن قلمداد شود و دیپورت پناهجویان به قتلگاه جمهوری اسلامی فورامتوقف گردد. همه کسانی که از دست سرکوب و خفقان، آپارتاید جنسی، اذیت و آزار پلیسی و خطر اعدام و شکنجه از ایران گریخته اند باید بعنوان پناهنده سیاسی پذیرفته شوند.
محل تظاهرات : میدان سرگل در استکهلم – جمعه ۲۸ اکتبر از ساعت ۵ بعد از ظهر و سپس راهپیمایی به سوی پارلمان سوئد
تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست کارگری ایران – سوئد
۲۳ اکتبر ۲۰۱۱
Marsch för asylsökandes rättigheter 28 oktober, 2011 i Stockholm
Meddelande nr 2
Vi har tidigare skickat ut information med meddelande nr 1, där vi beskrivit Iranska Flyktingars Riksförbund i Sverige (IFRS) planering på att utföra en stor manifestation den 28 oktober 2011 i Stockholm. Vi kallar denna kraftansamling för ”marschen för asylsökandes rättigheter”.
Våra förhoppningar är att tillsammans med asylsökande, organisationer som kämpar för frihet och rättvisa organisera en stor marsch, vilken leder till att asylsökande får sina rättigheter tillgodosedda. För att kunna stoppa massutvisningar av asylsökande från Sverige, ändra och påverka svenska asylpolitiken, måste man kämpa tillsammans och få den allmänna opinionen på vår sida. Vår strävan är att skapa en rättvis, rättssäker och human flyktingpolitik.
I samband med denna manifestation den 28 oktober 2011 i Stockholm, vill vi lämna nedanstående upplysningar;
۱- Preliminär samling äger rum kl. 17:00-18:00 vid Sergelstorg i Stockholm. Under tiden lyssnar vi på musik och föreläsningar. Därefter marscherar vi mot Riksdagshuset.
۲- Vår tanke är att träffa några riksdagsledamöter och berätta om anledningen till denna kampanj och sedan förklara resultaten för demonstranterna.
۳- Manifestation den 28 oktober 2011 i Stockholm, berör alla flyktingar, personer och organisationer som kämpar för flyktingars rättigheter. Vi uppmanar alla dessa berörda att skriva inbjudningar till sina omgivningar, så att vi försöker få så stor kraftansamling som möjligt för ”marschen”. Vi vill förstås samarbeta med alla berörda som vill vara med, organisera och driva en lyckad kampanj. För att lyckas krävs att så många personer som möjligt medverkar i denna marsch.
۴- Vi håller nu på att skriva en namnlista till dem som vill deltaga i denna manifestation. Vi måste särskilt försöka få kontakt med flyktingar som befinner sig i städer och flyktinganläggningar, och som vill skriva på namnlistan för deltagande i den här kampanjen. Vi måste ordna både
individ-/gruppresemöjlighet för deltagarna. Därför är det viktigt att flyktingar tillsamlas diskuterar varför de ska förenas och lägger märke till kraftansamling för ”marschen för asylsökandes rättigheter” och försöker vara med.
Kontaktpersoner med telefonnummer:
Abdollah Asadi för Göteborg och hela Sverige, 0737-17 ۸۸ ۱۹
Majid Hamidian Göteborg 0739-09 ۶۶ ۰۳
Andisheh Alishahi Stockholm 0706-72 ۰۵ ۲۵
Sara Nakhai Stockholm 0707-17 ۵۵ ۴۲
Farideh Arman Malmö ۰۷۰۳-۶۳ ۸۰ ۸۸
Abbas Zamani Malmö ۰۷۰۰-۹۳ ۶۷ ۳۷
Fazel Naderi Malmö ۰۴۰-۶۱۱ ۶۱ ۰۹
Ahmad Fatemi 0735-20 ۳۸ ۱۷
Iranska Flyktingars Riksförbund i Sverige
۲۰۱۱-۰۹-۱۹
مردم آزاده٬ وجدانهای آگاه و بیدار!
مارش بزرگ دفاع از حق پناهندگی٬ در راه است. نهاد کودکان مقدمند با حمایت همه جانبه از این مارش و خواستهای بحق پناهندگان٬ در این مارش شرکت خواهد کرد.
بازداشتهای وسیع پناهجویان و تحویل آنها به رژیمهای سرکوبگر و آدمکش٬ فورا باید خاتمه یابد. قربانیان قوانین دست راستی پناهندگی سوئد٬ فقط بزرگسالان نیستند٬ صدها کودک همراه والدین و سرپرستان خود٬ آواره بی مبالاتی و جوابهای سربالای ادارات پناهندگی دولت سوئد هستد!
ما قویا اعلام میکنیم که هیچ کودکی نباید پناهنده شمرده شود٬ کودکان شهروندان جامعه هستند و باید بدون درنگ شامل همه امکانات و قوانین حمایتی از کودکان در سوئد گردند.
نهاد کودکان مقدمند خود بعنوان یکی از برگزار کنندگان این مارش دفاع از حقوق انسانی پناهجویان در ضدیت با نژادپرستی٬ در دفاع از حق حیات و زندگی هزاران انسانی که نیازمند کمک فوری هستند٬ برای تغییر فوری وضعیت اسفباری که زندگی را برای هزاران پناهجو سیاه کرده است٬ مانندهمیشه درمیدان مبارزه خواهد بود! دفاع از حقوق کودکان و مبارزه برای تامین زندگی امن برای آنان٬ از هر زمان دیگر ضروری تر است.
۲۸ اکتبر فقط یک روزاعتراضی نیست! بلکه تلاش برای ایجاد همبستگی با انسانها بجای ایجاد کینه و نفرت علیه آنهاست.
مردم٬ حامیان دفاع از حقوق کودکان!
همه شما را فرا می خوانیم که به این صف اعتراضی بپیوندید تا متحد ویکپارچه مارش بزرگ ۲۸ اکتبر در شهر استکهلم را به یک روز تاریخی و فراموش نشدنی بدل کنیم!
در این روز فعالین نهاد کودکان مقدمند همراه با دهها کاروان از سراسر سوئد به استکهلم خواهند آمد و با فریاد اعتراض علیه قوانین ضد پناهندگی درمارش بزرگ دفاع از حق پناهندگی ۲۸ اکتبر شرکت خواهند کرد! صدها کودک چشم براه تغییر در وضعیت پناهندگی خود هستند!
بدون تردید٬ تا شما مردم شرافتمند و انساندوست درمیدان اعتراض هستید٬ کودکان تنها نخواهند ماند!
وعده دیدار ما:
جمعه ۲۸ اکتبر ساعت ۱۷ میدان سرگل
مارش اعتراضی به سمت پارلمان سوئد
نهاد کودکان مقدمند ــ سوئد
تلفن تماس: ۰۷۰ ۸۵۲۶۷۱۶
دوستان عزیز
حتما اطلاع دارید که روز جمعه ۲۸ اکتبر تظاهرات بزرگی در شهر استکهلم در دفاع از حقوق پناهندگان و علیه دیپورت آنها به جهنم جمهوری اسلامی و شرایط بشدت ناامن در عراق و افغانستان صورت میگیرد. قرار است پناهندگان از سراسر سوئد خود را به استکهلم برسانند تا در مارش بزرگ پناهندگی شرکت کنند. در این تظاهرات تعدادی از نمایندگان احزاب پارلمانی سوئد نیز شرکت دارند. این تظاهرات برای مقابله با سیاست غیر انسانی دیپورت جوانان و مردم فراری از ایران و افغانستان و عراق است که در ماههای اخیر شدت گرفته است.
خوشبختانه در چند ماه گذشته در سوئد موفق شدیم جلو همه پناهجویان دیپورتی به ایران را بگیریم. در این چند ماه ۱۴ نفر از پناهندگان را بازداشت کردند، به سلول بردند و حتی بعضی از آنها را سوار هواپیما کردند تا به جمهوری اسلامی تحویل دهند و ما قاطعانه از حق پناهندگان دفاع کردیم، تلاش گسترده ای کردیم و با کمک دیگر مدافعین حقوق پناهندگی همه این ۱۴ نفر را نجات دادیم و اگر این تلاش ها نبود تعداد خیلی بیشتری را بازداشت میکردند و روانه جهنم اسلامی میکردند.
ما وظیفه داریم از حق پناهندگان دفاع کنیم، قانون را به نفع آنها تغییر دهیم و دولت سوئد را وادار کنیم در سیاست خود تجدید نظر کند. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی کارهای بزرگی در این زمینه در مقابل خود دارد و مثل همیشه روی حمایت شما مردم انساندوست و شریف حساب میکند. از شما انتظار داریم در هزینه انتقال پناهجویان به استکهلم شریک شوید. نه فدراسیون از پس هزینه سنگین انتقال آنها برمیاید و نه خود پناهجویان قادر به تامین هزینه سفر خود هستند. انتظار داریم بخشی از هزینه کرایه اتوبوس هائی که از یوتبوری و بوروس و مالمو و سفله و سایر شهرها و کمپ های پناهندگی به استکهلم میروند را متقبل شوید و در این امر انسانی و مهم به فدراسیون و پناهجویان کمک کنید.
شماره حساب ۲۰۰۹۷۴-۴ PlusGirot
صمیمانه از کمک شما عزیزان قدردانی میکنم
عبداله اسدی
دبیر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی
۲۰ اکتبر ۲۰۱۱
فشار فعالیت ما در مقابل سیاست سخت و غیر انسانی پناهنده پذیری دولت سوئد بخوبی احساس میشود. روز دوشنبه۱۰اکتبر اخراج میترا کهروم متوقف و پرونده اش از پلیس به اداره مهاجرت بازگردانده شد و روز چهارشنبه ۱۳ اکتبرموفق به اخذ اقامت گردید و عنوان پناهنده سیاسی از سوی اداره مهاجرت سوئد پذیرفته شد و از بازداشتگاه آزاد شد. توقف حکم اخراج و اخذ اقامت یکی پس از دیگری پناهجویان ایرانی در سوئد در حالی انجام میگیرد که ما هنوز بسیار پراکنده کار میکنیم. تا همینجا باید به همه پناهجویان و همه فعالین مدافع حقوق پناهندگی ثابت شده باشد که اگر این نیرو متشکل شود، اگر به فعالیت سازمان یافته و تأثیرات کوبنده آن روی تصمیمات سخت دولتها اعتقاد داشته باشیم، اگر از این نیروی بسیار زیاد، به خوبی استفاده کنیم و آن را به نحو احسن سازمان بدهیم؛ آن وقت دولتها و احزاب دست راستی در اروپا نمیتوانند برای بیرون کردن پناهندگان و تحویل آنها به دولت های مرتجع و آدمکش مثل جمهوری اسلامی تصمیم بگیرند.
روز چهارشنبه تنها اقامت میترا کهروم به وی ابلاغ نشد، بلکه آقای نامجو پناهجوی بازداشتی دیگر نیز موفق به اخذ حق پناهندگی خود گردید و حکم اخراج علی منصوری نیز متوقف شد. توقف حکم اخراج هیچکدام از پناهجویان به سادگی صورت نگرفت؛ این کار نتیجه نوشتن دهها نامه و تلفن و کار شبانه روزی بود؛ نتیجه ساعتها جلسه و هم فکری و مشورت و تصمیمات درست بود، نتیجه کارها و فعالیتهای اجرایی و عملی بود که بسیاری از مسئولین فدراسیون، میشن فری ایران (mission free iran) و سازمان سوسیالیستهای عدالتخواه و بسیاری از دیگر مدافعان حقوق پناهندگی بطور شبانه روزی به انجام آنها مشغول بودند. بخشهای زیادی از دخالت و فعالیت ما برای تغییر در سرنوشت این پناهجویان از طریق سازماندهی یک سری اعتراضات خیابانی و صدور اطلاعیه و فعال کردن خود پناهجویان بازداشتی صورت گرفت. سعی کردیم آنها را به رسانه های محلی و سراسری وصل کنیم تا از این طریق صدای اعتراض و حق طلبی آنها را در افکار عمومی منعکس نماییم.
بخشهای دیگری از فعالیت ما به جنبه های مهمی از کار حقوقی اختصاص داشت.هم از طریق وکیل و هم بسیاری از اوقات، خود ما در نوشتن نامه ها به ادارات دولتی فراتر از کار یک وکیل وارد جنبه های حقوقی پرونده پناهجویان شدیم و از این نظر نیز برای جلوگیری از اخراج هرکدام از آنها دلایل کافی ارائه دادیم و در بسیاری از موارد بدون دخالت وکیل از دیپورت این پناهجویان جلوگیری به عمل آوردیم.
اکتیویستهای ما در همین چند ماه گذشته بارها برای توقف اخراج یک پناهجو بشدت ناراحت، و دچار آسیب روحی شدند و چه بسا در مواردی برای جلوگیری ازاخراج آنها قطع امید کردند ولی تا آخرین دقایق وثانیه ها از تلاشی که می کردیم عقب ننشستیم و گاه دعوا را به داخل هواپیما کشاندیم تا از اخراج پناهجویان به جهنم جمهوری اسلامی جلوگیری کنیم. یادم میاید فقط چند ساعت به اخراج یکی از همین ۱۴ پناهجو باقی مانده بود که مادرش از ایران به من تلفن زد؛ گفت: “عبدالله اسدی قلبم دارد می ایستد بلندشو برو بیرون جلو دیپورت پسرم را به ایران بگیر. چند بار همین جمله را تکرار کرد معلوم بود بشدت آشفته است.” گفت: “حتی اگر نمی توانید جلو دیپورتش را به ایران بگیرید به این نامردها بگو اگر اینطور است وی را به عراق دیپورت کنند نه ایران چون در ایران پسرم را اعدام می کنند.” این در حالی بود که در چندین جبهه برای جلوگیری از اخراج پسرش درگیرفعالیت بودیم. داشتم با وی حرف می زدم که یک دفعه صدایش قطع شد پشت تلفن غش کرده بود. من هم بغض گلویم را گرفته بود. گفتم ما هنوز امیدمان را از دست نداده ایم همین الان تعداد زیادی برای جلوگیری از اخراج پسر شما در حال فعالیت هستند. یک ساعت بعد دیپورت پسرش متوقف شد. داشتم این مطلب را می نوشتم که خبر لغو دیپورت علی منصوری را هم دریافت کردم این خبر ها جدا از اینکه جنبه خوشحالی و احساسی برای ما دارد، حقانیت و حق طلبی پناهجویان ایرانی را به خوبی تثبیت می کند و غیرمنصفانه بودن تصمیمات اداره مهاجرت سوئد را در اذهان عمومی برملا می کند و ما را در ادامه کارمان راسختر می کند.
ما مدافعان حقوق پناهندگی و پناهجویان و همه علاقمندان به مسایل پناهندگی و طرفداران حقوق برابر و شهروندی باید این جبهه را دهها برابر بیشتر تقویت کنیم. باید به این جبهه جان تازه ای بدهیم، باید دور هم جمع شویم و با روی بازتر با هم حرف بزنیم، باید شبکه ای از وکلای خوب و زبردست و آماده بکار و وارد به مسایل پناهندگی را داشته باشیم. باید پناهجویان را با فرهنگ مبارزه متشکل و سازمان یافته در ابعاد محلی و سراسری آشنا کنیم. فعالیت متشکل و سازمان یافته لازم است به راه و روش مبارزه پناهجویان برای دستیابی به یک زندگی بهتر تبدیل شود. مبارزه متشکل دیوار محکمی است در مقابله با دیپورت. پناهجویانی که به مبارزه متشکل دست می زنند آینده بسیار روشنتری در مقابل خود ترسیم می کنند. پناهجویانی که از تحزب و تشکل و ازعضویت در سازمانها و احزاب سیاسی دوری می کنند سخت در اشتباه هستند. تجربه و تاریخ مبارزه ما در دفاع از حقوق پناهندگی همین را می گوید، پروتکل ۱۹۶۷ همین را می گوید، کنوانسیون۱۹۵۱ نیز همین را می گوید. عضویت در احزاب و سازمانهای سیاسی یکی از شاخصهای پذیرش پناهجویان برمبنای کنوانسیون ۱۹۵۱ است. به این معنا مبارزه متشکل رمز موفقیت پناهجویان برای رسیدن به امنیت و آسایش است.جلوگیری از اخراج ۱۴ پناهجو در سوئد باید صحت گفته های من را به خوبی اثبات کند. در این مدت تعدادی از فعالین و دوستداران فدراسیون اعتراضات زیادی را برای جلوگیری از دیپورت این پناهجویان در شهر استکهلم سازماندهی کردند. سارا نخعی، اندیشه علیشاهی، رحیم یزدانپرست، ابی، عزت دولت آبادی و ماتیاس ازسازمان سوسیالیست های عدالت خواه از جمله سازمان دهندگان این اعتراضات بودند. برای من جای افتخار است که مسئول سازمانی هستم که سارا و رحیم و اندیشه از فعالین آن هستند. توقف حکم اخراج و اخذ اقامت میترا کهروم، علی منصوری و آقای نامجو را به این عزیزان و فعالین فدراسیون و همه کسانی که برای جلوگیری از اخراج آنها کاری انجام داده اند تبریک و خسته نباشید می گویم. در پایان از همه پناهجویان در سراسر سوئد می خواهم که در هر کمپ و شهری که هستید تظاهرات ۲۸ اکتبر را فراموش نکنند و با تمام نیرو در آن شرکت نمایند. اداره مهاجرت سوئد تصمیم گرفته است آینده همه پناهجویانی که به درخواست آنها پاسخ رد داده است به دست پلیس بسپارد تا به کشورهای خود بازگردانده شوند. باید تظاهرات ۲۸ اکتبر پاسخ محکمی باشد به تصمیمات غیر انسانی اداره مهاجرت و دولت سوئد.
*****
شماره ۳
مارش دفاع از حق پناهندگی، پاسخی است به بازداشتهای وسیع پناهجویان و تحویل آنها به جمهوری اسلامی. مارش ۲۸ اکتبرحرکتی است در دفاع از حق حیات و زندگی هزاران پناهجوی نیازمند کمک.
از همه پناهجویان در سوئد خواسته می شود به منظور تدارک برگزاری تظاهرات ۲۸ اکتبر دراستکهلم و ایجاد شرایطی بهتر برای شرکت وسیع مردم در آن، در هر شهر و کمپی که هستید دورهم جمع شوید با هم مشورت کنید وهر ابتکاری که دارید برای برگزاری هرچه بهتر این تظاهرات بکار بگیرید.
مشکلات و موانع سفرتان را به استکهلم با ما درمیان بگذارید تا هرچه زودتر برای رفع موانع اقدامات لازم صورت بگیرد. توجه داشته باشید که برای برگزاری این تظاهرات فعالیت های زیادی در جریان است. تابحال تعداد زیادی از شهرها وکمپ های پناهندگی برای شرکت در این تظاهرات اعلام آمادگی کرده اند. برای مثال تا این لحظه در شهرهای مالمو، گوتنبرگ، وینگ اوکر، ویکشو، بروس، لین شوپینگ، و اپسالا اعلام آمادگی کرده اند. در شهراستکهلم درحدود ۱۱ تشکل مدافع حقوق پناهندگی و احزاب و شخصیت های سیاسی و هنری در سه جلسه مشترک به این کمپین پیوسته و مردم را به شرکت گسترده در تظاهرات ۲۸ اکتبر دعوت کرده اند. گفته می شود در شهر استکهلم ضم ضمه شرکت وسیع مردم در تظاهرات ۲۸ اکتبر بسیارزیاد است.
فراخوان ما برای شرکت در این تظاهرات به خیل عظیم انسانهای شریف و آزادیخواه سوئد، ایرانیان مدافع حقوق پناهندگی و سازمانها و نهادهای انساندوست است.ما خوستار برسمیت شناختن خواسته ها و مطالبات زیر هستیم.
۱- پذیرش پناهجویان ایرانی و لغو هرنوع اخراج به ایران
۲- افزایش فوری هزینه های پرداختی به پناهجویان بر اساس حد اقلهای زندگی در سوئد
۳- توجه کافی به موقعیت پناهجویان بر مبنای شرایط حاکم بر ایران به عنوان کشوری ناامن و ناقض حقوق بشر.
۴- ایجاد یک شرایط انسانی برای پناهجویان جهت برخورداری از حداقل امکانات اجتماعی
۵- در ماهای مارس، آوریل، و مای سال جاری بیش ۷۰ تن از پناهجویان ایرانی در گوتنبرگ و در ماه سپتامبر سال جاری حدود ۲۵ تن از پناهجویان کرد ایران در میدان سرگل در استکهلم دراعتراض به نقض حقوق پناهندگیشان از سوی اداره مهاجرت دست به تحصن و اعتصاب غذا زدند. اداره مهاجرت در هردو مورد قول داد پرونده تک تک آنها را بر مبنای شریط جدید مورد بررسی مجدد قرار دهد. ولی با این وجود این اداره تاکنون کوچکترین اقدامی دراین مورد نکرده و به تعهدی که داده بود عمل نکرده است. این هم یکی دیگر از خواسته های تظاهرات ۲۸ اکتبر است که از اداره مهاجرت خواسته می شود در این مورد هم به تعهدات خود عمل کند.
فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی همه پناهجویان و مدافعان حقوق پناهندگی و مردم انسان دوست را به شرکت وسیع در این تظاهرات فرا می خواند.
تلفنهای ۰۷۳۷۱۷۸۸۱۹ عبدالله اسدی
۰۷۰۶۷۲۰۵۲۵ اندیشه علی شاهی
همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – واحد سوئد
۱۴ اکتبر ۲۰۱۱
فشار فعالیت ما در مقابل سیاست سخت و غیر انسانی پناهنده پذیری دولت سوئد بخوبی احساس میشود. روز دوشنبه۱۰اکتبر اخراج میترا کهروم متوقف و پرونده اش از پلیس به اداره مهاجرت بازگردانده شد و روز چهارشنبه ۱۳ اکتبرموفق به اخذ اقامت گردید و عنوان پناهنده سیاسی از سوی اداره مهاجرت سوئد پذیرفته شد و از بازداشتگاه آزاد شد. توقف حکم اخراج و اخذ اقامت یکی پس از دیگری پناهجویان ایرانی در سوئد در حالی انجام میگیرد که ما هنوز بسیار پراکنده کار میکنیم. تا همینجا باید به همه پناهجویان و همه فعالین مدافع حقوق پناهندگی ثابت شده باشد که اگر این نیرو متشکل شود، اگر به فعالیت سازمان یافته و تأثیرات کوبنده آن روی تصمیمات سخت دولتها اعتقاد داشته باشیم، اگر از این نیروی بسیار زیاد، به خوبی استفاده کنیم و آن را به نحو احسن سازمان بدهیم؛ آن وقت دولتها و احزاب دست راستی در اروپا نمیتوانند برای بیرون کردن پناهندگان و تحویل آنها به دولت های مرتجع و آدمکش مثل جمهوری اسلامی تصمیم بگیرند.
روز چهارشنبه تنها اقامت میترا کهروم به وی ابلاغ نشد، بلکه آقای نامجو پناهجوی بازداشتی دیگر نیز موفق به اخذ حق پناهندگی خود گردید و حکم اخراج علی منصوری نیز متوقف شد. توقف حکم اخراج هیچکدام از پناهجویان به سادگی صورت نگرفت؛ این کار نتیجه نوشتن دهها نامه و تلفن و کار شبانه روزی بود؛ نتیجه ساعتها جلسه و هم فکری و مشورت و تصمیمات درست بود، نتیجه کارها و فعالیتهای اجرایی و عملی بود که بسیاری از مسئولین فدراسیون، میشن فری ایران (mission free iran) و سازمان سوسیالیستهای عدالتخواه و بسیاری از دیگر مدافعان حقوق پناهندگی بطور شبانه روزی به انجام آنها مشغول بودند. بخشهای زیادی از دخالت و فعالیت ما برای تغییر در سرنوشت این پناهجویان از طریق سازماندهی یک سری اعتراضات خیابانی و صدور اطلاعیه و فعال کردن خود پناهجویان بازداشتی صورت گرفت. سعی کردیم آنها را به رسانه های محلی و سراسری وصل کنیم تا از این طریق صدای اعتراض و حق طلبی آنها را در افکار عمومی منعکس نماییم.
بخشهای دیگری از فعالیت ما به جنبه های مهمی از کار حقوقی اختصاص داشت.هم از طریق وکیل و هم بسیاری از اوقات، خود ما در نوشتن نامه ها به ادارات دولتی فراتر از کار یک وکیل وارد جنبه های حقوقی پرونده پناهجویان شدیم و از این نظر نیز برای جلوگیری از اخراج هرکدام از آنها دلایل کافی ارائه دادیم و در بسیاری از موارد بدون دخالت وکیل از دیپورت این پناهجویان جلوگیری به عمل آوردیم.
اکتیویستهای ما در همین چند ماه گذشته بارها برای توقف اخراج یک پناهجو بشدت ناراحت، و دچار آسیب روحی شدند و چه بسا در مواردی برای جلوگیری ازاخراج آنها قطع امید کردند ولی تا آخرین دقایق وثانیه ها از تلاشی که می کردیم عقب ننشستیم و گاه دعوا را به داخل هواپیما کشاندیم تا از اخراج پناهجویان به جهنم جمهوری اسلامی جلوگیری کنیم. یادم میاید فقط چند ساعت به اخراج یکی از همین ۱۴ پناهجو باقی مانده بود که مادرش از ایران به من تلفن زد؛ گفت: “عبدالله اسدی قلبم دارد می ایستد بلندشو برو بیرون جلو دیپورت پسرم را به ایران بگیر. چند بار همین جمله را تکرار کرد معلوم بود بشدت آشفته است.” گفت: “حتی اگر نمی توانید جلو دیپورتش را به ایران بگیرید به این نامردها بگو اگر اینطور است وی را به عراق دیپورت کنند نه ایران چون در ایران پسرم را اعدام می کنند.” این در حالی بود که در چندین جبهه برای جلوگیری از اخراج پسرش درگیرفعالیت بودیم. داشتم با وی حرف می زدم که یک دفعه صدایش قطع شد پشت تلفن غش کرده بود. من هم بغض گلویم را گرفته بود. گفتم ما هنوز امیدمان را از دست نداده ایم همین الان تعداد زیادی برای جلوگیری از اخراج پسر شما در حال فعالیت هستند. یک ساعت بعد دیپورت پسرش متوقف شد. داشتم این مطلب را می نوشتم که خبر لغو دیپورت علی منصوری را هم دریافت کردم این خبر ها جدا از اینکه جنبه خوشحالی و احساسی برای ما دارد، حقانیت و حق طلبی پناهجویان ایرانی را به خوبی تثبیت می کند و غیرمنصفانه بودن تصمیمات اداره مهاجرت سوئد را در اذهان عمومی برملا می کند و ما را در ادامه کارمان راسختر می کند.
ما مدافعان حقوق پناهندگی و پناهجویان و همه علاقمندان به مسایل پناهندگی و طرفداران حقوق برابر و شهروندی باید این جبهه را دهها برابر بیشتر تقویت کنیم. باید به این جبهه جان تازه ای بدهیم، باید دور هم جمع شویم و با روی بازتر با هم حرف بزنیم، باید شبکه ای از وکلای خوب و زبردست و آماده بکار و وارد به مسایل پناهندگی را داشته باشیم. باید پناهجویان را با فرهنگ مبارزه متشکل و سازمان یافته در ابعاد محلی و سراسری آشنا کنیم. فعالیت متشکل و سازمان یافته لازم است به راه و روش مبارزه پناهجویان برای دستیابی به یک زندگی بهتر تبدیل شود. مبارزه متشکل دیوار محکمی است در مقابله با دیپورت. پناهجویانی که به مبارزه متشکل دست می زنند آینده بسیار روشنتری در مقابل خود ترسیم می کنند. پناهجویانی که از تحزب و تشکل و ازعضویت در سازمانها و احزاب سیاسی دوری می کنند سخت در اشتباه هستند. تجربه و تاریخ مبارزه ما در دفاع از حقوق پناهندگی همین را می گوید، پروتکل ۱۹۶۷ همین را می گوید، کنوانسیون۱۹۵۱ نیز همین را می گوید. عضویت در احزاب و سازمانهای سیاسی یکی از شاخصهای پذیرش پناهجویان برمبنای کنوانسیون ۱۹۵۱ است. به این معنا مبارزه متشکل رمز موفقیت پناهجویان برای رسیدن به امنیت و آسایش است.جلوگیری از اخراج ۱۴ پناهجو در سوئد باید صحت گفته های من را به خوبی اثبات کند. در این مدت تعدادی از فعالین و دوستداران فدراسیون اعتراضات زیادی را برای جلوگیری از دیپورت این پناهجویان در شهر استکهلم سازماندهی کردند. سارا نخعی، اندیشه علیشاهی، رحیم یزدانپرست، ابی، عزت دولت آبادی و ماتیاس ازسازمان سوسیالیست های عدالت خواه از جمله سازمان دهندگان این اعتراضات بودند. برای من جای افتخار است که مسئول سازمانی هستم که سارا و رحیم و اندیشه از فعالین آن هستند. توقف حکم اخراج و اخذ اقامت میترا کهروم، علی منصوری و آقای نامجو را به این عزیزان و فعالین فدراسیون و همه کسانی که برای جلوگیری از اخراج آنها کاری انجام داده اند تبریک و خسته نباشید می گویم. در پایان از همه پناهجویان در سراسر سوئد می خواهم که در هر کمپ و شهری که هستید تظاهرات ۲۸ اکتبر را فراموش نکنند و با تمام نیرو در آن شرکت نمایند. اداره مهاجرت سوئد تصمیم گرفته است آینده همه پناهجویانی که به درخواست آنها پاسخ رد داده است به دست پلیس بسپارد تا به کشورهای خود بازگردانده شوند. باید تظاهرات ۲۸ اکتبر پاسخ محکمی باشد به تصمیمات غیر انسانی اداره مهاجرت و دولت سوئد.
*****
۱۰ اکتبر روز جهانی مبارزه علیه اعدام را پشت سرگذاشتیم. اعدام قتل عمد دولتی و عملی بغایت وحشیانه و غیرانسانی است. اعدام بازمانده، وصله ای ناجور و میراثی غیرمتمدنانه و خونریز از دوران و اعصار گذشته است که به نا بجا برای انسان قرن بیست و یکم به جا مانده است. کشتن انسان به هر دلیلی که باشد و یا انجام اعمال جنایتکارانه، بسیار شنیع است اما شنیعتر و ارتجاعیتر از آن انتقام دولتی است که در
یک روز معین و در ساعتی مشخص که از قبل به محکوم اعلام شده، انسانی اسیرکه توان هیچ نوع دفاعی از خود ندارد را به طناب دار و به جوخه اعدام میسپارند. متاسفانه عده ای هم ساده لوحانه فکر می کنند با کشتن و اجرای حکم اعدام از فساد و دزدی قتل و جنایت در جامعه جلوگیری میشود در حالیکه دولت ها و قوانینی که به این بهانه حکم اعدام را به اجرا می گذارند خود بزرگترین عامل قتل و کشتار و اشاعه ناامنی در جامعه هستند. دولت ها و حاکمان همیشه برای به انقیاد کشانیدن هر چه بیشتر مردم دست به اجرای حکم اعدام می زنند. کما اینکه با کشتن هیچ فردی از اشاعه به اصطلاح “فساد” در جامعه جلوگیری نمی شود. آمار نشان می دهد که در کشورهایی که هنوز حکم اعدام اجرا میشود درصد خشونت و جرم و جنایت بیشتر است.
و ما امروز در ایران شاهد اعدامهای هر روزه هستیم. مردم ایران ۳۲ سال است که در سایه نکبت دستگاه ترس و وحشت اعدام اسلامی زندگی میکنند.در ایران کمتر کسی است که در طول عمر جمهوری اسلامی عزیزی را از دست نداده باشد. جنایتکاران اسلامی حکومتشان را با قدرت اعدام به مردم تحمیل کردند و برای تحکیم تثبیت حکومتشان در هر خانه ای را زدند عضوی از خانه را به جوخه اعدام سپردند. در بسیاری از خانواده ها تا پنج نفرشان را به جوخه اعدام سپردند. در دهه ۶۰ خورشیدی هزاران هزار نازنین، فقط با دادگاهی که ۵ دقیقه بطول میانجامید و با سؤال آخوندی که میپرسید “خدا را قبول داری یا نه؟” به جوخه اعدام سپرده میشدند پول گلوله های شلیک شده را نیز از بازماندگانشان می گرفتند. در ایران حتی کودکان را قبل از رسیدن به سن ۱۸ سالگی به پای چوبه دار میبرند. در ایران برادران را با هم و حتی بدون اطلاع خانواده و حتی بدون اثبات جرم به طناب دار میسپارند و پس از آن به سراغ مادر داغدیده آنان میروند. در ایران … چه بگویم که گفتنی بسیار است و درد بسیار.
و وجود چنین حکومتی باعث فرار مردم از آن جامعه میشود. انسانهایی که توان مالی دارند جان خود را بر میدارند و به امید یک زندگی آرامتر به کشورهای غربی پناهنده میشوند که متأسفانه کشورهای غربی نیز روی چندان خوشی نشان نداده و این انسانهای گریخته از حکومت اعدام و تباهی را زیر بار طاقت فرسای مشکلات پناهندگی و بلاتکلیفی خورد میکنند. آنقدر به پناهنده فشار میاورند که در کمال استیصال و بی افقی دست به اعتصاب غذا یا دوختن لبهای خود میزند. اما لب دوزی و یا اعتصاب غذا با اینکه کاملا قابل درک است ولی راه مناسبی برای مبارزه با سیاستهای غیرانسانی دول غربی در قبال پناهنجو نیست. در مبارزه باید قدرت داشت و این کارها چه به لحاظ فیزیکی و چه از روحی صدمات جبران ناپذیری به انسان وارد میکند. اشکال دیگری نیز برای گرفتن حق پناهندگی وجود دارد. یکی از راهها حضور در خیابانها و میادین شهرها و نشان دادن جنایات جمهوری اسلامی به مردم است باید در هر جا که هستیم به اشکال مختلف به جامعه اطلاع رسانی کنیم.
برای مثال پناهجویان ایرانی در هر کشوری که هستند باید در روز جهانی علیه اعدام به خیابانها آمده و جنایات حکومت اسلامی را به اطلاع مردم برسانند. باید به هر شکل ممکن گفت و اعلام کرد که چرا از ایران فرار کرده ایم. باید هر روز و هر مناسبتی بهانه ای باشد برای هر چه بهتر شکل دادن افکار عمومی جامعه. و روز دهم اکتبر بهترین مناسبت است.
از فرصت استفاده میکنم و گذر کوتاهی نیز به کمپین ۲۸ اکتبر میندازم. تا کنون کارهای بسیاری انجام شده، در شهرها و کمپهای مختلف سوئد پناهجویان جلسات متعددی را برای برنامه ریزی هر چه بهتر این روز برگزار کرده اند. بسیاری تماس گرفته و ثبت نام کرده اند و دست اندرکاران این حرکت بزرگ در تلاش شبانه روزی برای برگزاری مارش قدرتمندی بر علیه سیاستهای غیرانسانی دولت و اداره مهاجرت سوئد هستند. این روز بزرگ را فراموش نکنیم و هم صدا و قدرتمند در آن حضور یابیم. با صدای بلند بگوییم که به جمهوری جنایت اسلامی و به حکومت صدهزار اعدام بر نمیگردیم. مارش قدرتمند ما مهر تأئید دیگری بر کارنامه جنایت جمهوری اسلامی میزند.