بایگانی دسته: اطلاعیه ها

کشته شدن ۲۵۰ پناهجو در دریای مدیترانه

06436627_100

قایق حامل آوارگان آفریقایی در دریایی توفانی در نزدیکی جزیره لامپه‌دوسا غرق شد و بیشتر سرنشینان آن کشته شدند. عفو بین‌الملل ضمن انتقاد شدید از سیاست اتحادیه اروپا در قبال پناهجویان، خواستار کمک به آوارگان در لیبی شد.

کشته شدن ۲۵۰ انسان پناهجو یکی از دلخراش‌ترین فاجعه‌ها در دریای مدیترانه در دهه‌های اخیر است. بنا بر آخرین خبرهای رسیده، کشتی غرق‌شده مملو از آوارگانی بوده که آرزوی رسیدن به اروپا را داشته‌اند.

در ساعت ۲ بامداد چهارشنبه (به وقت اروپای مرکزی) گارد ساحلی ایتالیا در نزدیکی جزیره “لامپه‌دوسا” مطلع می‌شود که قایقی در دریا دچار حادثه شده است. پس از گذشت بیش از دو ساعت امدادگران به محل حادثه رسیده و عملیات نجات آغاز می‌شود.

حادثه در ۷۰ کیلومتری جزیره لامپه‌دوسا و خارج از حریم دریایی ایتالیا و جزیره مالت رخ داده است. به گفته امدادگران، احتمالاَ حدود ۳۵۰ نفر در قایق بوده‌اند که تاکنون تنها ۵۳ نفر آنان نجات یافته‌اند. هنوز از سرنوشت مفقودشدگان اطلاعی در دست نیست.

 آوارگان از طریق یک تلفن همراه موفق شدند که مقامات ایتالیایی را از وضعیت خود آگاه سازند. باد شدید، دریای توفانی و تاریکی هوا موانع جدی برای نجات سرنشینان قایق بوده‌اند. هلی‌کوپترهای گارد ساحلی ایتالیا هنوز در پی یافتن مفقودشدگان هستند. به گفته فرمانده گارد ساحلی، «امید به یافتن مفقودشدگان بسیار کم است، اما جستجو همچنان ادامه دارد.»

به گفته امدادگران، اغلب سرنشینان قایق از کشورهای آفریقایی بوده‌اند که بنا به تجربیات گذشته قادر به شنا کردن نبوده‌اند. احتمال می‌رود که این قایق از لیبی به مقصد اروپا در حرکت بوده است. گارد ساحلی ایتالیا اعلام کرد که قایق آوارگان به طول ۱۳ متر بوده و بیش از گنجایش خود سرنشین داشته است. بر اساس گفت‌وگوی امداگران با نجات‌یافتگان، اغلب آوارگان از کشورهای اریتره، سومالی، کشورهای مرکزی قاره آفریقا و ساحل عاج بوده‌اند.

انتقاد سازمان عفو ‌بین‌الملل از سیاست کشورهای اروپایی

در پی انتشار ابعاد فاجعه اخیر، سازمان عفو بین‌الملل خواهان ایجاد پل هوایی برای کمک به آوارگان در لیبی شد. مونیکا لوک، دبیرکل سازمان عفو‌بین‌الملل در آلمان اعلام کرد: «در حال حاضر حدود ۲۵۰۰ نفر روزانه از لیبی فرار می‌کنند.»

به گفته مسئولان عفو‌بین‌الملل، کمبود مواد غذایی و دارو از یک‌سو و تهدیدات ناشی از جنگ از سوی دیگر آوارگان را مجبور به اقداماتی مخاطره‌آمیز می‌کند. تخمین زده می‌شود که در نزدیکی مرزهای لیبی حدود ۲۰۰ هزار نفر در شرایط بسیار بدی به سر می‌برند.

دبیرکل عفو‌ بین‌الملل تصریح کرد: «به‌رغم شرایط بحرانی در جهان عرب کشورهای اروپایی همچنان به سیاست اشتباه خود در قبال آوارگان ادامه می‌دهند.» به گفته لوک، اتحادیه اروپا به جای ارسال کمک‌های انسانی همچنان سرگرم بستن و مراقبت از مرزهای خود است. سازمان عفو‌بین‌الملل اتحادیه اروپا را متهم کرد که با اعزام قایق‌های گشتی و مراقبت‌های ویژه مرزی تنها درصدد جلوگیری از ورود آوارگان به اروپا است.

سازمان عفو‌ بین‌الملل از کشورهای اروپایی خواست، به توصیه‌های درونی کمیسیون اتحادیه اروپا عمل کرده و با پذیرش آوارگان از شمال آفریقا موافقت کنند. به گفته این سازمان حقوق بشری، طبق قوانین بین‌المللی کمک به آوارگان نیازمند بر روی دریا یک وظیفه به شمار می‌آید. دبیرکل سازمان عفو بین‌الملل در آلمان تاکید کرد: «وضعیت آوارگان در جزیره لامپه‌دوسا نیز فاجعه‌آمیز است.»

بر گرفته از سایت  دوئچه وله

01047226_100

جهت اطلاع سازمانها، نهادها و شخصیتهای مدافع حقوق پناهندگی و افکار عمومی

etesab2v_500_x_375

یک گام بلند به‌ یمن تلاش جمعی نهاده‌ شد 

ما هفت نفر اعتصاب غذا کنندگان در مقابل دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان- ترکیه‌ شهرستان مرزی وان اعلام میداریم که‌ در اعتراض به‌ بلاتکیفی طاقت فرسا و لاقیدی یو ان و عدم اعزام به‌ کشورهای ثالث، از روز ۲۹ مارس اقدام به‌ اعتصاب غذا نمودیم و تمام سازمانها و نهادهای مختلف را از این اقدام خود مطلع نمودیم.

حرکت اعتراضی ما از جانب نهادها و رسانه‌ها و سازمانهای متعدد و همچنین افراد و سایتهای اینترنتی مورد حمایت قرار گرفت و از طرق مختلف بازتاب وسیعی پیدا کرد. نهادهای حقوق بشر ترکیه و بعضی رسانه‌های ترکیه‌ (رادیو، تلویزیون و روزنامه‌) استقبال کم نظیری از این اعتصاب نمودند و آنرا در ابعاد باورنکردنی بویژه‌ در سطح کشور ترکیه‌ مطرح  نمودند. در این مدت کوتاه‌ و محدود مصاحبه‌های رادیویی و گفتاری و نوشتاری با سایتها صورت گرفت و از اقصی نقاط جهان حمایت بی شائبه‌ سازمانها و شخصیتهای متعدد به‌ برای دفاع از ما و اعتراض به‌ یو ان، ارسال شد. در نتیجه‌ این فشار داخلی (ترکیه‌) و بین المللی هیئتی از دفتر مرکزی یو ان در آنکارا با مسئولیت خانم ” لرزان” به‌ منظور مذاکره‌ با اعتصاب غذا کنندگان وارد وان شد و طی چند نشت حضوری و مکالمات‌ تلفنی در روز های یکشنبه و دوشنبه گفتند که‌ بر مشکلات ما واقفند و متعهد شدند که‌ به‌ مطالبات ما در اولین فرصت ممکن جامه‌ عمل بپوشانند. 

در این فاصله‌ سازمانها و نهادهای دلسوز و مدافع جدی حقوق پناهندگی که‌ ما را از لحظات اول تصمیم به‌ اعتصاب غذا تاکنون همراهی کرده‌اند، درخواست نموده‌اند که‌ برای حفظ سلامتی و مصون داشن خودمان از مضرات و عواقب جدی احتمالی در نتیجه‌ اعتصاب غذا، دست کشیده‌ و نظر به‌ اعتمادی که‌ در نتیجه‌ مذاکره‌ با هیئت یو ان به نمایندگی خانم “لرزان”  بوجود آمد و تعهد سازمانهای مدافع پناهندگی بمنظور ادامه‌ حمایت خود و پیگیری مطالبه‌ بر حق ما، به‌ اعتصاب غذا پایان داده‌ و منتظر پاسخ نهایی و عملی شدن تعهدات یو ان خواهیم شد. ما متحصنین و اعتصاب غذا کنندگان در عین حال اعلام میکنیم که‌ تا تحقق کامل مطالباتمان در اشکال دیگری به‌ مبارزه‌ بر حق خود ادامه‌ میدهیم.

بدینوسیله‌ صمیمانه‌ تشکر میکنیم از حمایتهای بی دریع مردم شهر وان ، پلیس بخش خارجیها (یابانجی شعبه) تمامی پناهندگان در شهر وان ،‌ نهادها، سازمانها، رسانه‌ها و شخصیتها و افراد متعدد که‌ در این مدت یار و همدم و حامی نستوه‌ ما بودند. تردیدی در این نیست که‌ بدون فشار و حمایتهای بی دریع همه‌ شما این درجه‌ از پیروزی و عطف توجه‌ یوان به‌ حرکت اعتراضی ما و این درجه‌ از تعهد یو ان که‌ ما در انتظار عملی کردنش هستیم غیر ممکن میبود. 

در همینجا به‌ اعتصاب غذای خود پایان میدهیم و مبارزه‌ خود را تا تحقق کامل تعهدات یو ان در اشکال مختلف ادامه‌ خواهیم داد. بدون تردید شما حامیان جدی و دلسوز را در جریان اتفاقات قرار خواهیم داد.

مبارزه‌ و اتحاد ما و همبستگی بی دریع ضامن پیرویست

انسانیت هنوز زنده‌ است

 اعتصاب غذا کنندگان در مقابل دفتر یو ان در وان ترکیه‌

پنجم آوریل ۲۰۱۱ 

تحصن و اعتصاب عذای پناهجویان ایرانی درترکیه

روز سه شنبه  ۲۹ ماه مارس هشت تن از پناهجویان ایرانی دارای گواهی پناهندگی در شهر وان ترکیه در اعتراض به بلاتکلیفی خود برای انتقال به کشور ثالث٬ در مقابل درب اصلی مقر سازمان ملل متحد اقدام به برگزاری تحصن و اعلام اعتصاب غذای خشک کردند.

تعلل و بی مبالاتی مقامات اداره پناهندکی سازمان ملل در انتقال پناهجویانی که از سوی این سامان پذیرفته شده اند و انتقال آنان به کشور ثالث خشم عموم پناهندگان را برانگیخته است. درمیان پناهنجویان خانواده هایی بچشم میخورد که فرزندانی در سنین محختلف دارند٬ فرصت برای ادامه تحصیل برای این کودکان میگذرد و اداره پناهندگی سازمان ملل بدون توجه به زندگی و فشارهای روحی به این خانواده و خطرات تروریستی از جانب عوامل جمهوری اسلامی که مداوما جان این پناهندگان را تهدید میکند٬ آنها را به حال خود رها کرده است. بسیاری از این پتاهجویان بیش از دوسال است که تقاضای پناهندگیشان از سوی UNHCR پذیرفته شده است. اما همچنان همراه با کودکان خود بلاتکلیف درشهر وان ترکیه باقی مانده اند.

پناهجویان متحصن درنامه اعتراضی خطاب به کمیساریای عالی سازمان ملل متحد درامور پناهندگان با اعلام اعتصاب غذای خشک خواستار رسیدگی عاجل به وضعیت خود هستند.

بی مبالاتی مسئولین این سازمان تا بحال باعث ایجاد خطرات جدی در رابطه با و ضعیت پناهندگان ایرانی گردیده است.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی ضمن پشتیبانی قاطع از خواست بحق این پناهندگان برای انتقال فوری به مکانی امن و کشوری ثالث از این عزیزان می خواهد تا به اعتصاب غذای خود سریعا خاتمه دهند. ما اعتراض این پناهجویان را به همه مراجع ذیربط بین المللی منتقل خواهیم کرد و کمیساریای عالی سازمان ملل متحد درامور پناهندگان را شدیدا تحت فشار هواهیم گذاشت تا به تعهدات خود سریعا عمل کند. این سازمان مسئول تمامی عواقب این تحصن و فشارهای جسمی و روحی به پناهجویان٬ خانواده های آنان و از همه مهمتر کودکان آنان است.

کمیساریای عالی سازمان ملل متحد درامور پناهندگان در شهر وان حق ندارد در حالیکه خطرات شناخته  شده تروریستی و امنیتی جان پناهندگان ایرانی را تهدید می کند٬ پناهندگانی را که خود پذیرفته است چنین با بی مبالاتی٬ بلاتکلیف سالها به حال خود رها کند.

 فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

۳۰ ماه مارس ۲۰۱۱

 

نامه متحصنین درمقابل درب اصلی مقر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد درامور پناهندگان در شهر وان:

 

 

نامه‌ سرگشاده‌

به‌ کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان

 

 

با احترام

 

بدینوسیله‌ ما امضا کنندگان این نامه‌ به‌ اطلاع میرسانیم که سالهاست که‌ از جانب شما پناهندگی ما برسمیت شناخته شده است. اولین انتظار بعد از پاسخ درخواست پناهندگی اعزام سریع به‌ کشور ثالث است.

اما این انتظار در میان جمعی از پناهندگان به‌ انتظاری چندین ساله‌ بدل شده‌ است که‌ منجر به‌ تحمیل فشارهای روحی طاقت فرسای ناشی از مخاطرات امنیتی بالقوه‌ای است که‌ توسط جمهوری اسلامی ما را تهدید میکند. 

مضاف بر فشارهای نامبرده‌ وضعیت اقتصادی و سالها زندگی کردن در بلاتکلیفی ما را ناچار به‌ یک اقدام ناخواسته‌ کرده‌ است. 

ما عمیقا بر این باوریم که‌ سازمان شما قادر به‌ تسریع در اعزام ما پناهجویان میباشید، اما متاسفانه‌ به‌ بهانه‌ “عدم آمادگی کشورهای پناهند پذیر” ما را در انتظاری نامعلوم و بی انتها نگه‌ داشته‌اید.

با کمال تاسف باید به‌ اطلاع برسانیم که‌ این اقدامات سازمان شما بجز نشانه‌ لاقیدی و عدم حساسیت به‌ سرنوشت ما هیچ معنای دیگری نمیبخشد. لذا ما نیز از سر ناچاری و در اعتراض به‌ این نوع بلاتکلیفی کشنده‌ و عمیقا دردآور تصمیم به‌ اعتصاب غذای خشک بصورت جمعی شده‌ایم و تا تحقق مطالبه‌ اعزام به‌ کشوری امن، دست از اعتصاب غذا بر نمیداریم.

لذا از شما مسئولین سازمان ملل میخواهیم که‌ هر چه‌ سریعتر به‌ مطالبه‌ برحق ما که‌ تسریع در اعزام به‌ کشور امن میباشد، پاسخگو و انرا عملی کنید.

با احترام مجدد

وان‌- ترکیه

رونوشت به‌:  دفتر مرکزی ژنو کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان

انتشار این نامه‌ سرگشاده‌ در سایتهای مختلف بمنظور جلب حمایت افکار عمومی بویژه‌ نهادهای بین المللی و مدافع حقوق پناهندگی

 

 

نام

شماره پرونده

تاریخ قبولی

۱

منوچهر

۰۷c۰۲۰۸۳

۱/۲/۲۰۱۰

۲

صمد

۰۷c۰۱۰۷۴

۳/۲/۲۰۱۰

۳

رفعت

۰۷c۰۲۷۸۳

۲۰/۶/۲۰۰۸

۴

حمزه

۰۵c۰۰۸۳۴

۱۳/۶/۲۰۰۷

۵

پوریا

۰۶c۰۱۳۱۷

۸/۱/۲۰۰۹

۶

ثریا

۰۸c۰۴۷۴۵

۱۰/۳/۲۰۰۹

۷

سعدی

۰۶c۰۱۱۷۸

۱۷/۹/۲۰۰۸

۸

محمد امین

۰۵c۰۲۱۷۱

۲۰۰۷/۴/۱۶

 

جهت تماس با اعتصاب کنندگان با شماره تلفنهای زیر تماس بگیرید

۰۰۹۰۵۵۴۶۹۰۵۰۰۵

۰۰۹۰۵۴۱۶۳۷۲۱۱۸

تماس با کمپین حمایتی 

eshterak1@gmail.com

www.eshterak.info/refugee

مشخصات تماس با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل- ترکیه در زیر آمده است

 

Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği ANKARA

Adres:Tiflis Cad. 552

Sok. No:3 Sancak Mah. 06550Ankara

Tel: 00903124097000

Fax: 00903124412173

turan@unhcr.org

 

 Birleşimiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği VAN

رحیم رستمی پناهجوی کرد ایرانی که توسط مقامات نروژ به ایران تحویل داده شده بود در زندان اوین در معرض خطر جدی

rahim2-media-2

حقوق بشر ایران، ۳ فروردین ماه ۱۳۸۹: به گزارش منابع موثقی که بدست سازمان حقوق بشر ایران رسیده، یک پناهجوی کرد ایران که ۲۱ بهمن ماه ۱۳۸۹ توسط مقامات نروژی به ایران بازگردانده شده بود در زندان اوین بسر میبرد و میتواند درمعرض خطر جدی باشد.

رحیم رستمی ۱۹ ساله، که تقاضا ی پناهندگی اش توسط مقامات نروژی رد شده وحکم ترک خاک نیز گرفته بود ، ۲۰ بهمن ماه در حالیکه قصد باز کردن یک حساب بانکی داشت توسط پلیس امور مهاجرت نروژ دستگیر شده و روز بعد به همراه دو پلیس نروژی به ایران فرستاده شد. پس رسیدن به ایران و تحویل به مقامات ایرانی، رحیم مورد بازجویی قرار گرفته و به زندان اوین منتقل شد. بنا به گزارشات رسیده به سازمان حقوق بشر ایران رحیم چندین روز را در سلول انفرادی گذرانده است و احتمال میرود که مورد بد رفتاری و آزار قرار گرفته باشد. به گفته منابع موثق، مقامات حکومتی از آزادی رحیم به قید وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی خود داری کرده اند.

رحیم رستمی در سال ۲۰۰۸ میلادی در حالیکه کمتر از ۱۷ سال داشت از کشور نروژ درخواست پناهندگی کرده بود، اما مقامات مهاجرت نروژ دلایل رحیم برای درخواست پناهندگی را باور نکرده و تقاضای وی را رد کردند. در نامه ای مقامات نروژی نوشته اند: “ما باور نداریم که پناهجو، رحیم رستمی پس از بازگشت به ایران در معرض آزار و بدرفتاری، تعقیب و یا حبس خواهد بود”.

محمود امیری مقدم ، سخنگوی سازمان حقوق بشر ایران از مقامات نروژی خواست تا آنچه که در توان دارند به منظور نجات جان رحیم به کار گیرند. او گفت : “مقامات نروژی باید به نوبه خود سهم مسئولیت خود، اینکه رحیم در یکی از بدنام ترین زندان های جهان بسر میبرد را بپذیرند“. وی افزود : “اتهام رحیم هنوز روشن نیست، اما این که مقامات ایرانی از آزادی رحیم به قید وثیقه خودداری کرده اند نشان میدهد که پرونده او بسیار جدی است “.

امیری مقدم همچنین از همه سازمان های حقوق بشر ، جامعه مدنی و دوستان رحیم در نروژخواستار شروع کمپینی برای نجات جان وی شد“.

امیری مقدم در مورد بازگرداندن اجباری پناهجویان به ایران گفت: ” به تازگی یک خبرگزاری وابسته به یک ارگان امنیتی نوشت : “با توجه به ماده۷ قانون مجازات اسلامی هر یک از اتباع ایرانی که در خارج از کشور مرتکب جرم شده و به ایران بازگردانده شوند مجازات خواهند شد، چنانچه این فرد از طریق «کیس نویسی» برای پناهندگی اقدام کرده باشد به اتهام تبلیغ علیه نظام تحت تعقیب کیفری قرار خواهد گرفت ” . این بدان معناست که اقدام برای پناهندگی به خودی خود میتواند دلیل برای مجازات باشد. از این رو ما از دولت نروژ و تمامی دولتهایی که با پناهجویان ایرانی مواجه هستند می‌خواهیم که از باز فرستادن آنها به ایران اکیدا خودداری کنند.

نامه فدراسیون به دولت و اداره مهاجرت سوئد رونوشت به: سازمانهای مدافع حقوق پناهندگیدر مورد تحصن پناهجویان در شهر گوتنبرگ

 

حتما اطلاع دارید که گروه بزرگی از پناهجویان ایرانی که از ۶ تا ۱۰ سال است در سوئد زندگی می کنند در Smyrnakyrkan در شهر گوتنبرگ از اول مارس ۲۰۱۱ دست به تحصن زده اند و بسیاری از دیگر پناهجویان در همین شهر نیز به تحص آنها پیوسته اند. خواسته های پناهجویان متحصن این است که اداره مهاجرت اجازه دهد آنها در سوئد بمانند و تقاضای پناهندگیشان را برسمیت بشناسند. این پناهجویان کسانی هستند که از سوی رژیم ایران تحت تعقیب و پیگرد قانونی بوده اند. آنچه که  در طول ۳۲ سال گذشته رژیم اسلامی بر سر مردم  ایران آورده است از هیچ کس پوشیده نیست. مردم در ایران هر روزه به دلایل متعددی از سوی دستگاههای قضایی و امنیتی تحت تعقیب و پیگرد قانونی قرار می گیرند و در پی  آن بسیاری از مردم مجبور به ترک ایران می شوند ولی متاسفانه کمترین توجهی به حقوق انسانی آنها از سوی  دولت سوئد و اداره مهاجرت این کشور نمی شود وتقاضای پناهندگی پناهجویان یکی پس از دیگری رد می شود.

 

اداره مهاجرت سوئد باید متوجه این مسئله باشد که این پناهجویان بهترین دوران سنی خود را در بدترین شرایط در سوئد سپری می کنند و از هر نظر تحت فشارهای روحی و روانی قرار دارند. بیکاری و وضعیت بد اقتصادی و نداشتن اجازه کار از یک طرف و از طرف دیگر ترس همیشگی  از بازداشت و دیپورت به ایران، اکثر این پناهجویان را به مرز دیوانگی رسانده است. هر کدام از این پناهجویان تاکنون چندین بار از اداره مهاجرت درخواست رسیدگی مجدد به پرونده های خود کرده اند ولی هر بار عمدتا به دو دلیل به آنها پاسخ منفی داده شده است. پاسخهای منفی اداره مهاجرت به این دسته از متقاضیان پناهندگی عمدتا عبارتند از اینکه: “یک، شما نتوانسته اید دلایل جدیدی به اداره مهاجرت ارائه دهید و دوم اینکه، مدارک و دلایل شما نشان نمی دهد جان و زندگیتان در ایران در خطر بوده باشد. از این نظر ارزیابی اداره مهاجرت از پرونده شما این است که رژیم ایران هیچ علاقه ای به تحت فشار کذاشتن شما نخواهد داشت.” از گفته ها و دلایل اداره مهاجرت به متقاضیان پناهندگی از ایران اینطور بر میاید که گویا آن هزاران نفری که جمهوری اسلامی در طول این چند سال به جوخه اعدام سپرده و یا زیر شکنجه های وحشیانه به سکوت واداشته است همه از سران اپوزسیون سرنگونی طلب در ایران بوده اند! ولی  همین دولت سوئد بارها شاهد اخباراعدام کسانی بوده که  در هیچ تشکل و سازمانی سابقه عضویت و فعالیت سیاسی نداشته اند.

 

اداره مهاجرت سوئد اطلاع دارد که به دنبال انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در ایران، مردم برای سرنگونی رژیم اسلامی به خیابان آمدند ولی در مقابل، رژیم بارها تظاهرکنندگان را به گلوله بسته و در پی آن شمار زیادی کشته و زخمی شدند و بسیاری از دستگیر شدگان را نیز زیر شکنجه به قتل رساندند و به زندانیان سیاسی تجاوز جنسی کردند. اداره مهاجرت و دولت سوئد از وضعیت موجود در ایران بی خبرنیست. دولت سوئد به خوبی بر این واقعیت آگاه است که رژیم ایران همیشه درحق مخالفین خود با خشونت تمام رفتارکرده است به طوری که جان هیچ مخالفی در ایران در امان نیست. بازتاب جنایت و وحشیگری رژیم اسلامی علیه مردم ایران از سوی بسیاری ازنهادهای مدافع حقوق بشر به عنوان جنایت علیه بشریت شهرت یافته است. هم اکنون هزاران نفردر زندانهای جمهوری اسلامی زیر سختترین شکنجه ها و چه بسا بسیاری آز آنها حکم اعدام دریافت کرده اند. از این رو لازم است دولت سوئد برمبنای  شرایط حاضر در ایران سیاست پناهندگی خود را جهت پذیرش بیشتر متقاضیان پناهندگی از ایران تغییر دهد و در عین حال اعلام کند که هیچ  پناهجوی ایرانی در معرض خطر دیپورت به ایران قرار نخواهد گرفت.

 

مقامات سوئد باید این حق را برای پناهجویان ایرانی برسمیت بشناسد و به خواسته های آنها به عنوان خواسته های برحق و انسانی نگاه کند. پناهجویانی که سالهاست از ایران فرار کرده اند و در سوئد با هرشکلی و با هرشرایطی که بوده کنار آمده اند در صورت بازگشت به ایران نیز نه تنها امنیت جانیشان در خطر قرار می گیرد، از نظر معیشتی نیز در ورطه نابودی قرار خواهند گرفت؛ چراکه جدا از اختناق سیاسی که بر مردم آن کشور تحمیل کرده اند ۷۰ درصد از همان مردم در حال حاضر زیر خط فقر زندگی می کنند به همین دلیل پناهجویان جوانی که ۷-۸ سال پیش به سوئد آمده اند به هیچ وجه نمی تواند زندگی خود را با آن شرایط منطبق کند.

 

 سئوال اینجاست، آیا مسئولین  اداره مهاجرت و دولت سوئد هیچ به این  فکر کرده اند پناهجویانی که اکثرا جوان هستند و از ۵ تا ۱۰ سال است در سوئد زندگی می کنند در صورت بازگشت به ایران چگونه می توانند زندگی خود را با شرایط کنونی در آن کشورعادت بدهند؟ فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی شرایط کنونی در ایران را از روی حدس و گمان تصویر نمی کند بلکه از روی آنچه که مقامات جمهوری اسلامی و رسانه های وابسته به خود رژیم که حتی یک صدم آنچه که اتفاق می افتد منعکس نمی کند تصویر می کند. تا زمان انتشار این بیانیه ۱۳ روز از تحصن پناهجویان ایرانی در گوتنبرگ می  گذرد بی آنکه از سوی این اداره کوچکترین عکس العملی نشان داده شده باشد. از این رو فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی  از دولت سوئد می خواهد که با توجه به توضیح شرایط کنونی درایران و طولانی شدن پروسه زندگی این دسته از پناهجویان در سوئد به هر شکلی که دولت سوئد خود مناسب می بیند به این پناهجویان اجازه دهند در سوئد بمانند و حق پناهندگی آنها را برسمیت بشناسند. 

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی- سوئد

۱۵مارس ۲۰۱۱

 

جلسه گفت و شنود با احزاب پارلمانی در سوئد

به اطلاع عموم، بویژه پناهجویان میرسانیم که روزجمعه ۱۸ مارس

جلسه گفت و شنودی با نمایندگان احزاب پارلمانی سوئد برگزار می شود.

 

 انتظار و بلاتکلیفی بسیاری از پناهجویان بویژه پناهجویان قدیمی، پس گرفتن اجازه کار و  قطع هزینه اجتماعی از پناهجویان و سیاست دولت در قبال موج جدید پناهندگی از ایران پس از انتخابات ۸۸ از جمله مباحثی است که  در این جلسه با نمایندگان مجلس سوئد مطرح خواهند شد.

 

تا زمان صدور این اطلاعیه این تعداد ازنمایندگان مجلس که در کمیسون امور پناهندگی دولت هستند

برای شرکت در این گفت و شنود اعلام آمادگی کرده اند  Wiwe Anne Johansson ازحزب چپ، Maria Ferm   از حزب محیط زیست و  Ulf Nilsson ازحزب مردم (فولک پارتی).

 

تاریخ برگزاری  این جلسه  را بخاطر بسپارید و آن را به دوستان خود هم اطلاع دهید.

زمان: جمعه ۱۸ مارس ساعت ۱۷

مکان: سالن اجتماعات هاگا بیو طبقه دوم با اسپورهای ۱ و ۶ ایستگاه Prinsgatan

  

 

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – وا حد  گوتنبرگ

 

تلفنهای تماس: مجید حمیدیان  ۰۷۳۹۰۹۶۶۰۳

لیلا طاقت فرسا فرد            ۰۷۳۹۲۳۴۵۸۲

پناهندگان سیاسی مورد تهدید جمهوری اسلامی در کردستان عراق

امروز پنچشنبه ۳/۳/۲۰۱۱درشهر سلیمانیه  محمدغلام علی کاضم و همسرش مورد تهدید صفارت ایران قرار می گیرند همانطور که  محمدغلام علی کاظم به کمپین نه به دیپورت اطلاع داده است امروز یکی از عواملان جمهوری اسلامی به نام محمد نادری که در مرکز تجاری کاسو مول کار میکند و رابطه مستقیم با صفارت جمهوری اسلامی دارد در خیابان کاوه از او خواسته است که خود رابه کنسولگری جمهوری اسلامی معرفی کند در صورتی که اومقاومت میکند باهم دیگر درگیر میشوند و محمد نادری فرار می کند به گفته محمدغلام علی کاضم این چندین بار است که از طریق این شخص تهدید میشود این در حالی است که  محمدغلام علی کاضم به نیروهای امنیتی و آسایش شهر سلیمانیه اطلاع داده است ولی آنها هیچ عکس العملی نشان نداده اندو در جواب گفته اند که ما اینجا مشکلات خودمان را داریم و مشکل شما به ما ربطی ندارد و باید خودتان مشکل خود را با جمهوری اسلامی حل کنید.

 

با همکاری حاکمیت منطقه روز به روز جمهوری اسلامی تعداد مزدوران خود رابرای ایجاد فشار و رعب و حشت بر پناهندگان سیاسی ایرانی بیشتر میکندو آزادانه به فعالیت شوم خود  ادامه میدهد

کمپین نه به دیپورت صدای اعتراض خود رابه گوش UNHCRمیرساندکه در راستای انتقال تمامی پناهندگان سیاسی به کشور ثالث اقدام کند چون امنیت صدهانفر از پناهندگان سیاسی مقیم کردستان در خطر است و همچنین اعلام می کنیم اگر هیچ اقدامی صورت نگیرد مسئولیت هر نوع دستگیری و دیپورت پناهندگان سیاسی ایرانی بر عهدهUNHCR است.

 

اسامی چند نفر از پناهدگان ئیرانی که دستگیروبه ایران دیپورت شده اند

 تا این لحظه اطلاعاتی  که به دست کمپین نه به دیپورت رسیده است توانسته ایم اسامی چند نفر از پناهدگان ئیرانی را که به ایران دیپورت شده اند رابه دست بیاوریم. رضا خدایی اهل کرمانشاه و مهدی ازاعضای مجاهدین خلق در چند روز گذشته از مرز پشدر دیپورت و تحویل اطلاعات ایران داده شده اند. ناصر متین اهل پیراشهر که در چهار ماه قبل مشغول تحصیل بوده است. قباد کاکایی اهل کامیاران مقیم شهر سلیمانیه، اردشیرفاتحی  از اعضای جامعه حقوق بشر بوده در شهر رانیه با قید ضمانت آزاد شده و قراراست محاکمه شود. ادریس صادقی دستگیرشده و در زندان به سر می برد.
اشخاص نام برده به جرم تظاهرات و تجمع اعتراضی در مقابل صفارت ایران و شرکت در اعتراضات پس از ۱۷/۲/۲۰۱۱ ازطرف حکومت اقلیم کردستان دستگیر و به ایران دیپورت شده اند.
کمپین نه به دیپورت این جنایت آشکارحکومت اقلیم کردستان را به شدت محکوم میکند و خواهان توقف هرچه زودتر دستیگری و دیپورت و زندانی کردن پناهندگان ایرانی است.
“کمپین نه به دیپورت”

 

خطر دیپورت فعالان سیاسی به ایران

 

خطردیپورت اردشیر فاتحی فعال مدنی وعضو گروه هیوا درکردستان ایران را تهدید میکند.

اردشیر فاتحی عضو جامعه حقوق بشر کرد-اروپا وعضوسابق سازمان حقوق بشروعضوگروه هیوا درکردستان ایران بوده وبه خاطر فعالیت هایش در ایران دستگیر وزندانی شده است

گروه هیوایک ان جی او(NGO)مستقل بوده که قبلا در شهر های پیرانشهر-سردشت-اشنویه-ارومیه-ومناطق دیگر کردستان فداکارانه میدان های مین مناطق مرزی را پاک سازی می کردند. بعد از مدتی فعالیتشان از طرف جمهوری اسلامی متوقف میشودوچند نفر ازآنها دستگیر و بقیه به کردستان عراق و دیگر کشور های همسایه پناهنده میشوند

اردشیر فاتحی برای اولین بارازطرف آسایش اتحادیه میهنی کردستان عراق دستگیر شد و تلاش کردند که وی را به قرار گاه رمضان جمهوری اسلامی تحویل و دهند اما هنگام انتقال وی در میان راه فرار میکند .ولی دوباره دستگیر میشود واز این موقعیت استفاده میکندو با جامعه حقوق بشر کرد در اروپا ارتباط میگیرد و ازخطر دیپورت نجات پیدا میکند.

اردشیر فاتحی از کسانی بوده است که دراعتراض به اعدام حسین خضری در مقابل صفارت ایران حضور داشته است.

منبع:جامعه حقوق بشر کرد

کمپین نه به دیپورت

 

افزایش مهاجرت از آفریقا و تشدید کنترل در مدیترانه

اتحادیه اروپا در نظر دارد با گشت هوایی و دریایی مانع فرار پرمخاطره آوارگان شمال آفریقا به سوی کشورهای عضو شود. ایتالیا از فشار پناهجویان بر خود می‌گوید و دولت آلمان بر کمک‌های ساختاری و عمرانی در آفریقا تاکید دارد.

سیل آوارگان از شمال آفریقا به سوی جزیره لامپه‌دوسا در ایتالیا سرازیر است و کشورهای اروپایی هم‌چنان درگیر بحث پیرامون چگونگی پذیرش پناهجویان هستند. بسیاری از نهادهای کمک به پناهندگان، از همبستگی کم‌مایه کشورهای عضو اتحادیه اروپا با شرایط سخت این آوارگان انتقاد می‌کنند. آنها می‌گویند که پناهجویان تونسی یا لیبیایی با کمترین امکانات در کمپ‌های ایتالیا نگاهداری می‌شوند، در حالی‌که باید با آنها پس از ورود به اروپا، طبق هنجارهای حقوق بشری اروپایی رفتار شود.

 

روبرتو مارونی، وزیر کشور ایتالیا از مخالفت برخی کشورهای اتحادیه اروپا با تقسیم متقاضیان پناهندگی در خاک خویش انتقاد کرده‌است. وی با اشاره به احتمال فروپاشی حکومت لیبی، تاکید کرده که ایتالیا ممکن است در صورت تشدید خشونت‌ها در لیبی و هجوم هرچه بیشتر آوارگان به این کشور، به زانو درآید.

 

در حال حاضر دستکم ۶۰۰۰ متقاضی پناهندگی وارد جزیره لامپه‌‌دوسا در ایتالیا شده‌اند که بیشترشان تونسی هستند.

  مارونی در سخنان انتقادآمیز خود نامی از کشور خاصی نبرده است اما به‌نظر می‌رسد خطاب وی به آلمان، اتریش و کشورهای دیگری باشد که کمک به ایتالیا و تقسیم پناهجویان در خاک خود را رد می‌کنند.

 

موضوع مشاوره‌های وزیران کشور اتحادیه اروپا در نشست پنجشنبه شب (۲۴ فوریه) در بروکسل، شرایط پناهجویان و آوارگان لیبیایی بود. آنها با وجود تفاهم بر سر این‌که مشکل فراریان، موضوعی متعلق به همه اعضای اتحادیه است، به توافقی در زمینه پذیرش یا جابجایی آوارگان در کشورهای عضو دست نیافتند.

 

توماس دومزیر، وزیر کشور آلمان تاکید کرده که آلمان در سال گذشته پذیرای ۴۰ هزار متقاضی پناهندگی بوده، در حالی که ایتالیا در این سال، تنها با ۷۰۰۰ مورد تقاضای پناهندگی روبرو شده است. به نقل از دومزیر، سوئد در سال ۲۰۱۰ بالغ بر ۳۰ هزار نفر و بلژیک حدود ۲۰ هزار پناهجو را پذیرفته‌اند.

 

درک نیبل، وزیر توسعه و کمک‌های عمرانی آلمان اتحادیه اروپا نیز را فراخوانده که ویژگی ‌بحران کنونی را مورد توجه قرار دهند. به تاکید وی ما باید به‌جای سخن‌گفتن از موج فراریان لیبیایی، لازم است وابستگان رژیم قذافی را با ممنوعیت سفر به اروپا یا با مسدود کردن حساب‌هایشان در خارج، تحریم کرد. درک نیبل افزوده که تنها در صورت سقوط قذافی است که دیگر موجبی برای آوارگی شهروندان این کشور باقی نمی‌ماند. آنگاه هر لیبیایی وظیفه خود می‌بیند که در کشورش بماند و برای بازسازی آن بکوشد.

 

در این میان، سخنگوی آژانس حراست مرزی اتحادیه اروپا “فرونتکس” اعلام کرده که ماموریت شماری هواپیما، هلی‌کوپتر و کشتی در جزایر قناری و سواحل غربی آفریقا به منظور پیشگیری از هجوم پناهجویان آفریقایی تا نه هفته ادامه خواهند یافت. سخنگوی این مرکز افزوده که هدف این نظارت‌های ویژه، جلوگیری از مخاطرات سفر پناهجویان به اروپاست.

 

“فرونتکس” حدود ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار یورو از هزینه کل این حراست مرزی گسترده را تقبل کرده است. بخش دیگری از مخارج این پروژه را دولت اسپانیا پرداخت می‌کند. لجستیک کنترل‌ها شامل هواپیماهای فنلاندی و ایتالیایی، قایق‌های پرتغالی و ایتالیایی و هلی‌کوپترهای اسپانیایی می‌شوند.

 

حوزه حفاظتی و حراستی این نیروها، آب‌های موریتانی و سنگال خواهند بود. از این محدوده است که موجی از پناهجویان آفریقایی خود را به جزایر قناری در اسپانیا می‌رسانند.

 

روز پنجشنبه ۲۴ فوریه نیز پنج قایق با ۴۲۷ پناهجوی آفریقایی خود را به جزایر قناری رسانده‌اند. دولت اسپانیا می‌گوید که بیش از ۱۱ هزار آواره از آغاز سال جاری میلادی به این جزایر آمده‌اند که در مقایسه با سال گذشته دو برابر شده‌اند

بر گرفته از سایت  دوریچه وله

کیوان سوفسطائی از کشور سوئد اقامت گرفت! یک پیروزی دیگر برای جنبش دفاع از حق پناهندگی

کیوان سوفسطائی وبلاگ نویس٬ عضو سازمان اکس مسلم٬ کارگر شرکت آرد جرعه٬ بدلیل روی برگرداندن از دین اسلام  تحت پیگرد دستگاه قضائی و امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت٬ امنیت جانی او بطور جدی به خطر افتاد. به همین دلیل در ماه مارس ۲۰۰۸ از کشور سوئد درخواست پناهندگی کرد. اداره مهاجرت سوئد بدون توجه به وضعیت امنیتی و خطراتی که در صورت بازگشت به ایران٬ وی را  تهدید میکند٬ دلایل پناهندگی کیوان را رد کرد.

کیوان در تاریخ سیزدهم دسامبر سال ۲۰۱۰ در پی نامه پلیس شهر کارلسکرونا واقع در جنوب سوئد٬ به این اداره مراجعه کرد و همانجا بازداشت گردید٬ به او گفته شد روز هفتم ژانویه به ایران دیپورت خواهد شد.

کیوان با دفتر فدراسیون سراسری پناهندگان تماس گرفت و وضعیت اضطراری خود را اطلاع داد٬ مسئولین فدراسیون و ائتلاف جهانی‌ دفاع از حقوق پناهجویان ایرانی بلافاصله اقدامات اعتراضی فوری برای نجات کیوان از خطر دیپورت را شروع کردند.

روز چهارشنبه پنجم ژانویه به فراخوان دفتر فدراسیون در شهر استکهلم برای اعتراض به حکم اخراج کیوان سوفسطائی تعیین شد٬ تبلیغات وسیعی برای اطلاع رسانی به افکار عمومی آغاز گردید. روز پنجم ژانویه٬ همانطور که انتظار میرفت٬ شماری از مردم انساندوست٬ علیرغم بارش برف و سرمای بسیار شدید٬ مقابل اداره مهاجرت در استکهلم با برافراشتن پلاکاردها و بنرهای خود دست به اعتراض زدند و خواهان توقف حکم دیپورت کیوان گردیدند.

همزمان با شروع تجمع، اندیشه علیشاهی به نمایندگی از جانب فدراسیون سراسری پنناهندگان ایرانی  وکریم شامحمدی از طرف سازمان اکس مسلم با مقامات اداره مهاجرت در مورد حکم اخراج کیوان گفتگو کردند و با اعتراض به بی توجهی این اداره به مفاد غیر قابل انکار در پرنده کیوان٬ مراتب نگرانی خود را از تصمیم اداره مهاجرت اعلام کردند و تاکید نمودند که به هر ترتیب مانع اجرای این حکم خواهند شد٬ خطر جدی است و اداره مهاحرت بی مبالاتی میکند. هیات مذاکره کننده اسناد و مدارک قابل توجه در مورد پرونده کیوان را مجددا تسلیم اداره مهاجرت کرد. مدارک فوق نشان می داد که در صورت اخراج کیوان به ایران از سوی دستگاه قضائی جمهوری اسلامی با خطر جدی مواجه خواهد  شد.