بایگانی دسته: اطلاعیه ها

سازمان ملل: قحطی در سومالی را «بدترین فاجعه انسانی» خواند

رئیس کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، روز یکشنبه خشکسالی و قحطی در سومالی را «بدترین فاجعه انسانی» جهان خواند و خواستار کمک فوری جامعه جهانی به ساکنان مناطق بحران زده شد.

آنتونیو گوترس ، رئیس کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، خواهان «حمایت گسترده» جهانی  از  قحطی زدگانی شد که در ماه‌های اخیر از سومالی راهی کشور کنیا و اتیوپی شده‌اند.

به گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، روزانه ۲۰۰۰ سومالیایی  با عبور از مرز خود را به اتیوپی می‌رسانند.

بر پایه ارزیابی به عمل آمده توسط برنامه جهانی غذای سازمان ملل ، نزدیک به ۱۰ میلیون نفر در شاخ آفریقا نیاز به کمک فوری دارند.

این خبر از رادیو فردا است.

To Migration Office,Goteburg,Sweden

Case #
Temporary ID Number:

This letter is regarding an emergency case of an Iranian asylum-seeker
who has been detained and is to be deported to Iran on Monday, 11 July 2011.

Behrouz Arasteh was arrested on the way home last week by the police and
was immediately moved to the detention facility of the Migration Office
in Goteborg. Behrouz’ spouse, Mrs. Masoumeh Hajipour Khoshkebijari, and
their 15-year-old daughter and 15-year-old son also live in Sweden.
Behrouz says that after he was detained, police visited his home and
searched through and confiscated his belongings, among them his USB
drive. Behrouz, in his contact with the Federation, said that the police
apparently did not care about his wife and children, but he is to be
deported to Iran today.

In this regard, we would like to draw the Migration Office’s attention
to a few important issues regarding Behrouz Arasteh’s deportation:

۱) Behrouz Arasteh asked the Migration Office for asylum for himself and
his family a few years ago, but after a while, he returned with his
family back to Iran. It didn’t take long until he returned to Sweden and
applied for asylum a second time. The Federation has no information
about the reasons for applying for asylum in those instances. Therefore,
this letter does not deal with the reasons for his need for asylum.

۲) Behrouz, on Saturday, 9th of July, in a telephone call, asked the
International Federation of Iranian Refugees for help. He said, “I want
to give new reasons to the Migration Office, things that I have not
mentioned before.” He specifically said, “I had been collaborating with
IRGC and the Defense Ministry of the Islamic Republic of Iran, and I
have fled them. If I am returned to Iran, it is possible that I would be
sentenced to death by the judiciary system of the Islamic Republic of Iran.”

In the opinion of the International Federation of Iranian Refugees,
although we don’t know the reasons for the arrest and the deportation
order of Behrouz, we ask the Migration Office to give Behrouz enough
time to defend his asylum case and, as he says, to have a chance to tell
what he has not told yet.  The Federation believes that even if Behrouz
has committed a crime in Sweden, it is better to be indicted and
prosecuted here in Sweden than to be sent back to the Islamic Republic
of Iran. The Migration Office should consider not only the judicial
aspect of this issue, but also think about the humanitarian aspects,
which are much more important. If he has committed a crime, it is better
not to leave prosecution to the Islamic Republic.

Hambastegi, the International Federation of Iranian Refugees
Sweden
۱۱ July 2011

 

 

 

 

 

 

 

 

به اداره مهاجرت سوئد-گوتنبرگ

 

شماره  موقت شناسائی

 

یک موضوع خیلی اضطراری در مورد بازداشت یک پناهجوی ایرانی که قرار است روز دوشنبه ۱۱ ژوئیه به ایران بازگردانده  شود. بهروز آراسته هفته گذشته در مسیر منزل خود از سوی پلیس دستگیر و بلا فاصله به بازداشتگاه اداره مهاجرت در گوتنبرگ انتقال یافته است. همسر بهروز بنام خانم معصومه حاجی پور خوشکه بیجاری و یک دختر ۱۵ و یک پسر ۱۳ ساله نیز در سوئد زندگی می کنند. به گفته بهروز پس از بازداشت وی پلیس به منزل بهروز مراجعه کرده و منزل وی را تفتیش کرده و مقداری و سایل و از جمله USB وی را با خود برده اند. بهروز در تماس تلفنی خود  با فدراسیون  گفت: پلیس ها  ظاهرا کاری به زن و بچه وی نداشته اند ولی قرار است امروز وی را به ایران برگردانند.

 

در این مورد توجه اداره مهاجرت را به چند نکته مهم در مورد اخراج بهروز آراسته جلب می کنیم.

۱- با اینکه بهروز آراسته چند سال پیش نیز به همراه خانواده اش از اداره مهاجرت سوئد درخواست پناهندگی کرده بود ولی بعد از مدتی به همراه خانواده اش دوباره به  ایران برگشت. مدت زیادی طول نکشید باز از ایران به سوئد برگشت و برای بار دوم نیز از این کشور درخواست پناهندگی کرد. فدراسیون در هر دو مورد اطلاعی از دلایل پناهندگی وی ندارد به همین دلیل در این نامه مطلقا وارد دلایل پناهندگی وی نمی شویم.

 

۲- بهروز روز شنبه ۹ ژوئیه در تماس تلفنی خود از فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی درخواست کمک کرد.وی گفت: من می خواهم  حرفهای جدیدی را با اداره مهاجرت در میان بگذارم. حرفهایی که تا بحال نزده ام. مشخصا گفت: من در ایران با سپاه پاسداران و وزارت دفاع جمهوری اسلامی همکاریهای داشته ام و از دست آنها فرار کرده ام و در صورت بازگشت به ایران ممکن است از سوی دستگاه قضائی جمهوری اسلامی به  مجازات مرگ محکوم شوم.

 

از این نظر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی با اینکه نمی داند دلیل بازداشت و صدور حکم اخراج بهروز در چه رابطه ای  صورت گرفته است از اداره مهاجرت می خواهد که به بهروز  فرصت کافی  داده شود تا از دلایل پناهندگی خود دفاع کند و به قول خودش ناگفته های خود را بگوید. فدراسیون بر این باور است که حتی اگر بهروز در سوئد جرمی مرتکب شده باشد راه مناسبتر آن است که در همینجا مورد محاکمه قرار بگیرد نه اینکه تحویل جمهوری اسلامی داده شود. اداره مهاجرت نباید فقط بار حقوقی قضیه را در نظر داشته باشد بلکه بار انسانی این موضوع به مراتب بسیار مهمتر است و اگر وی هر جرمی هم مرتکب شده باشد نباید به سادگی سرنوشتش را به جمهوری اسلامی واگذار کرد.

 

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – سوئد

۱۱ ژوئیه ۲۰۱۱

 

شکایت پناهجویان ایرانی در ترکیه از عدم کفایت وکلای کمیساریای عالی پناهندگی

نوشتۀ لیدا پرچمی

انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه با صدور بیانیه ای، به عملکرد ضعیف وکلای کمیساریای عالی پناهندگان اعتراض کرد. بیانیه، با اشاره به اقدام به خودکشی در بین چند پناهجو، سازمان های حقوق بشری را به ضرورت رسیدگی عاجل به وضعیت پناهجویان فرا می خواند

انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه با صدور بیانیه چهارم خود به عملکرد ضعیف وکلای کمیساریای عالی پناهندگان اعتراض کرده و درخواست نموده تا کمیسیون مستقلی برای رسیدگی به این امور تشکیل شود.
بیانیه انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی علاوه بر کمیساریای عالی پناهندگان برای ریاست کانون وکلای دادگستری بین الملل، کمیساریای عالی حقوق بشر اتحادیه اروپا، سازمان عفو بین الملل نیز فرستاده شده و از آنها برای رفع معضل پناهندگان درخواست کمک شده است.
انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در نامه خود، با آوردن چند نمونه متنوع از بین پناهجویانی که کار آنها با مشکل روبرو شده است، نواقص هر پرونده را توضیح داده و دلایل آن را به عدم کفایت وکلا و عدم آشنائی آن ها به قوانین و شرایط اجتماعی ایران مربوط می داند.

آرش شریفی، مسئول روابط عمومی شورای نمایندگان انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه، برخورد مقامات مسئول پناهندگی در ترکیه را غیر انسانی و تحقیر کننده می داند و توضیح می دهد که این برخورد ناراحت کننده، چه در سازماندهی ملاقات اولیه، مکانی که برای مصاحبه ها در نظر گرفته شده است و چه در نحوه مصاحبه و رسیدگی به پرونده پناهجو دیده می شود. وی تأکید می کند که وکیل در این مصاحبه نقش بازجو را بازی می کند و پناهجویان را به یاد تجربه بازجویی در ایران می اندازد.
آرش شریفی، شرح می دهد که چگونه پناهنده ای که از شوک خروج اجباری و تجربیات گذشته اش رنج می برد، با قرار گرفتن در شرایط بد عصبی تمرکز خود را در پاسخگوئی به جزئیات پرونده از دست می دهد، دچار تناقض می شود و در اثر همین اشتباهات به مشکل بر می خورد.
سرنوشت مرگ و زندگی پناهجویان در لحظات حساسی رقم می خورد که با درهم شکسته شدن اعصاب و روانشان همراه است.
چنانچه در بخش پایانی این بیانیه می خوانیم، “درحال حاضر شرایط روحی و جسمی نامناسبی قرار دارندو از بی عدالتی که در حقشان شده، درمانده و گرفتار زندگی خود را دست خوش حوادثی نموده اند که اگر چنین روندی بطول بیانجامد، عواقب و فجایع ناگواری را در پیش خواهند داشت …” بیانیه با اشاره به  اقدام به خودکشی در بین چند پناهجو ، سازمان های حقوق بشری را به ضرورت رسیدگی عاجل به وضعیت پناهجویان فرا می خواند

 

به مناسبت ۱۸ تیر

18Tir-Oghazyan-01_290_x_218

به مناسبت دوازدهمین سالگرد هجدهم تیرماه ۱۳۸۷ چند تن از جوانان ایرانی مقیم شهر “اوربرو کشو سوئد به صورت خودجوش به مرکز این شهر آمدند و با در دست گرفتن پلاکاردها و تصاویری از دانشجویان زندانی و شعارهائی بر علیه جمهوری اسلامی ایران به سهم خود به نظام حاکم بر ایران و عملکرد او در قبال دانشجویان اعتراض کرده و یاد و خاطره حوادث موسوم به “کوی دانشگاه” را زنده کردند.

در پی تحصن اعتراض‌آمیز دانشجویان کوی دانشگاه تهران در اعتراض به توقیف روزنامه سلام در تاریخ ۱۸ تیرماه ۱۳۸۷، نیروی نظامی حاکمیت ایران به کوی دانشگاه حمله کرد و این تحصن را به خشونت کشید و عده زیادی کشته و زخمی و دستگیر شدند.

 

هنگامیکه از “نوید میرپورزاده” و “محسن ولزی” انگیزه شان را از حضور در خیابان با این پلاکاردها آن هم با این تعداد اندک جویا شدم, آنها همراهی با حرکت های اعتراضی داخل ایران را جزئی از وظیفه و انگیزه خود عنوان کرده و متذکر شدند که اگر حتی هیچ شخصی هم با آنها همراه نشود, به تنهائی و با در دست گرفتن یک پلاکارد اعتراض خود را نسبت به اعمال و رفتار رژیم جمهوری اسلامی حاکم بر ایران به گوش هر کسی که بتوانند, خواهند رساند. نوید و محسن بر این عقیده بودند که در یک تجمع اعتراضی همیشه تعداد نفرات حاضر اهمیت ندارد و در واقع مهم این است که هر ایرانی ساکن در هر گوشه ایی از این کره خاکی, خود را نسبت به حوادث کشورش متعهد بداند و در حد توانش با اعتراضات مردم داخل کشور همراه شود و آنها را تنها نگذارد.

 

نوید میرپورزاده که مدتهاست در شهر”اوربرو“کشور سوئد چه به صورت گروهی و چه به صورتی انفرادی با برپائی تحصن, تظاهرات و نظرسنجی های مختلف با مردم داخل کشور همراه بوده با گذشت زمان تبدیل به یکی از چهره های شناخته شده نزد ایرانیان ساکن این شهر شده است.

 

او در ادامه صحبت هایش از آن دسته از ایرانیانی که خودش از آنها به “خارج نشینان خوش نشین” یاد می کند, گلایه دارد و می گوید که بارها از آنهائی که می شناخته خواسته است تا در روزهای اعتراض با مردم داخل کشور همراه شوند اما در اکثر مواقع او را تنها گذاشته و نیامده اند.

 

 البته نوید با اعتقاد بر اینکه تعداد نفرات در کلیت مساله هیچ اهمیتی ندارد بلکه مهم حضور و اعتراض مدنی است, در روزهای اعتراض با نیت اینکه بتواند حرف مردم کشورش را به گوش دیگران هم برساند با ساختن پلاکارد و پوسترهای دست ساز به مرکز شهر می آید و حرکتی اعتراضی را در حد توان خودش برپا می کند. او معتقد است که در این حرکت های اعتراضی حتی اگر یکنفر را بتواند متوجه اختناق و نقض حقوق بشر گسترده حاکم در داخل ایران نماید, همه زحماتش نتیجه داده است.

در ادامه گزارش تصویری کوتاهی را از این تجمع چند نفره و کوچک اما تاثیر گذار می توانید مشاهده نمائید.

 18Tir-Oghazyan-03_290_x_218

پناهجویان ایرانی‌ متحصن در نروژ به مبارزه خود ادامه میدهند.

Panahjoian-oslo1_300_x_199

با وجود یورش پلیس به محل تحصن پناهجویان در شهر اسلو در تاریخ۳۰ ژوئن و اقدام  به جمع آوری و ضبط چادر و وسایل آنها در مرکز شهر اسلو،  پناهجویان همچنان به اشکال مختلف به مبارزه خود برای رسیدن به خواستهایشان ادامه میدهند.

یورش گسترده پلیس به آنها باعث شد که سمپاتی زیادی در میان سازمانها و نهادها و احزاب و جریانات مختلف به خواسته ها و اعتراض پناهجویان جلب شود و دررسانه های داخلی نروژ نیز انعکاس خبری وسیعی پیدا کند. با اینکه پلیس و کمون و کلیسا در شهر اسلو اجازه ندادند تحصن پناهجویان در جایی که از قبل تعیین کرده بودند ادامه پیدا کند، ولی پناهجویان به اشکال مختلف به مبارز خود ادامه می دهند.

 

اولین اقدام پناهجویان بعداز جمع کردن چادرها و امکاناتشان از سوی پلیس، این بود که توانستند برای جلوگیری از پراکندگی خود محلی را برای زندگی جمعی عمدتا در طول شب به طور موقت پیدا کنند.

 خوشبختانه پناهجویان در این کار موفق شدند و هرروز با پوشیدن تیشرت هایی که روی آنها نوشته شده اند ایران کشور ناامنی است و با حمل پلاکارد‌ها و پوستر‌های که در جهت افشای جنایات جمهوری اسلامی و سیاست سخت پناهنده پذیری دولت نروژ در قبال پذیرش پناهندگان ایرانی درست کرده اند در سطح شهر اسلو می چرخند و در مقابل سفارت جمهوری اسلامی و ادارات دولتی و دفاتر احزاب پارلمانی و دفتر روزنامه ها تجمع می کنند و توجه ها را به خود جلب می نمایند.این پناهجویان برروی یکی از پلاکاردهای خود نوشته اند ما را به کشور شکنجه دیپورت نکنید.

شهر ترو ندهایم

اما تحصن گروه دیگری از پناهجویان ایرانی در شهر تروند هایم همچنان با برپایی چادر و نسب شعار و پوستر و به نمایش گذاشتن آثار جنایت جمهوری اسلامی به تلاش خود برای جلب توجه افکار عمومی ادامه می دهند. خواسته های اصلی پناهجویان در نروژ این است که  دیپورت آنها به ایران فورا متوقف شود و به همه پناهجویان برمبنای شرایط وحشتناک حقوق بشر در ایران اجازه اقامت داده شود. فدراسیون با تمام توان از خواسته ها و اعتراض پناهجویان حمایت می‌کند و از همه مردم آزادیخواه در سراسر جهان از جمله ایرانیان و مخالفین جمهوری اسلامی در کشور نروژ میخواهد که به هر طریق ممکن با ارسال نامه‌های اعتراضی به مقامات دولت نروژ و شرکت در مبارزه پناهجویان، آنها را مورد حمایت قرار دهند. وهمچنین فدراسیون از کلیه پناهجویان ایرانی‌ در نروژ می‌خواهد که به تحصن و مبارزه پناهجویان در تروندهایم  و اسلو بپیوندند و یا در شهرها و کمپهای محل زندگی خود به همین شکل دست به مبارزه بزنند.

 

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

۶ ژوئیه ۲۰۱۱

 panahjoian-oslo2_290_x_193

panahjoian-oslo3_290_x_193

panahjoian-oslo4_290_x_193

panahjoian-oslo7_290_x_193

panahjoian-oslo6_290_x_193

 

از مظفر پروری به فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

من مظفر پروری  پناهنده ایرانی که در کشور ترکیه به سر می برم بدینوسیله مراتب تشکر و قدردانی  خود را ازمسئولین محترم و اعضاء فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به خاطرتلاش انسان  دوستانه و حمایت همه جانبه از حقوق پناهندگان  و به ویژه تلاشهایی که این چند سال  برای جلوگیری از دیپورت من به ایران انجام دادند و هم چنین پیگیر پرونده من در یوان  شدند اعلام می دارم.

 خوشبختانه این تلاشها بالاخره به موفقیت انجامید و من بعد از ۹ سال سختی و حکم به دیپورت و شرایط  دشوار که همراه با بیماری بود توانستم به حق قانونی خود برسم و به عنوان پناهنده رسمی پذیرفته شوم.

به همین دلیل وظیفه خود می دانم که ازفدراسیون تشکر و قدردانی نمایم و برای تمامی اعضاء آن موفقیت آرزو نمایم. امیدوار هستم با کمک شما و تمام سازمانهای مدافع حقوق بشر پناهجویان به حق خود برسند و از مشکلات پناهندگی نجات پیدا کنند و بتوانند در رفاه و امنیت اجتماعی که لازمه زندگی هر انسانی است با احترام به حقوق یکدیگر زندگی نمایند. با امید پیروزی و موفقیتتان ( در صورت امکان آن را در سایت خود قرار دهید)      

 

خطر دیپورت دو تن از اعضاء شورای نمایندگان انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی به ایران

 

امروز ۲۸/۶/۲۰۱۱ پلیس ترکیه(نوشهیر)  اعضاء هفت نفره شورای نمایندگان انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی

تلفنی  به دفتر پلیس این شهر احضار کرد و در یک اقدام ناباورانه برگه دیپورت سید خدر میرسیدی و ساناز غلامحسینی ایزدی را امضاء و مابقی اعضاء انجمن را به شهرهای مرزی تبعید کرد.

سیدخدر میرسیدی، ساناز غلامحسینی ایزدی از اعضاء اصلی شورای نمایندگان انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی از طرف پلیس شهر نوشهیر تهدید به دیپورت شده و تنها ۱۵ روز دیگر وقت دارند که خاک ترکیه را ترک نمایند.

سیدخدر میرسیدی(خبرنگار و نویسنده)، سیروان عنایتی(خبرنگار)، صلاح الدین عزیزیان(سخنگو)، آرش شریفی(روابط عمومی)،حمیدرضا ذوالقدر(مسوول امور مالی)، ساناز غلامحسینی ایزدی و ساسان مهری پس از مراجعه به دفتر پلیس شهر نوشهیر، با تهدید پلیس مواجه و به شهرهای مرزی کشور ترکیه تبعید شدند.

سیدخدر میرسیدی از فعالان سیاسی حزب دمکرات می باشد که درخواست پناهندگی خود را تقدیم کمیسایاری عالی پناهندگان کرده و بی هیچ پاسخی از طرف این سازمان پرونده وی بسته و تهدید به دیپورت شده است. ساناز غلامحسینی ایزدی از فعالان مذهبی، اجتماعی و مسیحی پس از سه سال انتظار پرونده وی از طرف کمیساریای عالی بسته و امروز توسط پلیس شهر نوشهیر تهدید به دیپورت شد و تنها پانزده روز اجازه اقامت در خاک ترکیه را دارند.  جای بسی شگفتی است که پلیس ترکیه به چه اجازه و حقی پناهجویی که به کمیساریای عالی پناهندگان پناه آورده را بایست دیپورت کند وقتی هنوز از طرف کمیساریای عالی هیچ گونه پاسخی نه دال بر قبولی و نه ردی آنها صادر نشده است. چنین اقدامی از طرف پلیس شهر نوشهیر حاکی از آن دارد که فعالان سیاسی حزب دمکرات و فعالان سیاسی پناهجو در ترکیه در خطر جدی قرار گرفته اند و نیاز به حمایت همه سازمان های حقوق بشری و رسانه های خبری برای اطلاع رسانی و جلوگیری از دیپورت آنها می باشد.

انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی_ترکیه(نوشهیر) در فضای نابسامانی قدم به میدان نهاد و هدف اصلی این انجمن رسانه ای کردن مشکلات پناهجویان ایرانی، افغانی بوده است، همین امر سبب شده که امروز دو تن از اعضاِی شورای نمایندگان که از فعالان سیاسی بوده  بی هیچ پاسخی از طرف پلیس ترکیه و کمیساریای عالی پناهندگان، تهدید به دیپورت شده اند و تنها ۱۵ روز اجازه دارند که خاک ترکیه را ترک نمایند و باقی اعضاء انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی_ترکیه(نوشهیر)  به شهرهای مرزی ترکیه تبعید شدند.

انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی از تک تک سازمان های حقوق بشری و سازمان های مرتبط به امور پناهندگان می خواهد که از اقدام به دیپورت سیدخدر میرسیدی، ساناز غلامحسینی ایزدی  جلوگیری و چنین اقدامی را محکوم کنند…

روابط عمومی انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی_ترکیه(نوشهیر)

تلفن تماس:۰۰۹۰۵۰۷۶۵۸۶۹۰۱

 

یورش پلیس به محل تحصن پناهجویان ایرانی در نروژ را محکوم کنید!

11111111360_x_270

روز پنج شنبه ۳۰ ژوئن ساعت ۸ صبح پلیس نروژ با همکاری مقامات کمون اسلو و بنا به درخواست کلیسائی که پناهجویان در مقابل آن دست به تحصن زده بودند یورش  برد و چادرو وسیل و شعارها و عکس ها و پلاکاردهای آنها  را جامع آوری کرد و با خود بردند. ظاهراً بهانه کلیسا خطر آتش سوزی در محل بوده است. پناهجویان متحصن بعد ازظهر همان روز و این بار با چادرهای نسوز برای بار دوم به محل بازگشتند وادامه تحصن را ازسر گرفتند.

 

 اما ساعت ۸ شب همان روز ۱۲ ماشین پلیس برای بار دوم و این بار با تریلی به محل تحصن یورش بردند و این بار نیز کلیه وسایل آنها را بار کردند و باخود بردند. لازم به ذکر است که در کنار تحصن پناهجویان ایرانی شماری از پناهجویان اهل اتیوپی هم دست به تحصن زده بودند که پلیس وسایل آنهارا نیزجمع آوری کرد با خود بردند.

 

 این اولین باری نیست که پلیس نروژ ازاعتراض دسته جمعی پناهجویان جلوگیری می کند. چند سال پیش هم با سگ و اسب به محل اعتراض پناهجویان افغان یورش بردند، تچهیزات آنها را جمع  کردند  و بسیاری از آنها را زیر اسب گرفتند و سگ های خود را به جان آنها انداختند و شماری از آنهارا زخمی و دستگیر کردند و از ادامه اعتراض پناجویان جلوگیری کردند و این بار نیز از ادامه اعتراض پناهجویان ایرانی و اتیوپیایی جلوگیری به عمل آوردند.

 

 فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی این اقدام پلیس نروژ را بشدت محکوم می کند و از همه سازمانها و نهادهای انسان دوست و مدافعان حقوق پناهندگی و افکار عمومی جامعه نروژ می خواهد که به یاری پناهجویان ایرانی بشتابند و به اقدام پلیس اعتراض نمایند. باید تلاش کنیم چادر و تچهیزات تحصن پناهجویان را از پلیس پس بگیریم و امکان ادامه اعتراض و مبارزه پناهجویان را  فراهم نمایم. پناهجویان ایرانی بدلیل شرایط سخت پناهندگی در نروژ دست به اعتراض زده اند. به دلیل بی توجهی اداره خارجیان و مقامات دولت نروژ نسبت به حقوق پناهندگی آنها، و در اعتراض به بستن پرونده هایشان و در اعتراض به حکم اخراج خود به جهنم جمهوری اسلامی.

 پناهجویان حق دارند اعتراض کنند تا افکار عمومی جامعه نروژ را از شرایط سخت زندگی خود آگاه کنند. این پناهجویان کسانی هستند که برای حفظ جان و زندگی خود از ایران گریخته اند. از رژیمی بنام جمهوری اسلامی، رژیمی که فقط با شکنجه های وحشیانه و با تجاوز به متهمین سیاسی و با ایجاد اختناق سیاسی و بجود آوردن فضای رعب و وحشت به حاکیت خود ادامه می دهد. به همین دلیل باید برمبنای شرایط موجود در ایران همه پناهجویان ایرانی به عنوان پناهنده پذیرفته شوند. در ضمن فدراسیون از همه کسانی که تحصن پناهجویان  ایرانی درنروژ را تعقیب می کنند می خواهد که متن انگلیسی ضمیمه این اطلاعیه را از طریق ایمیل خود با آدرسهای زیر وسیعا برای مقامات و اداره خارجیان نروژ بفرستید.

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

یکم ژوئیه ۲۰۱۱

22222222222222222

3333333333333333

.

 

Postmottak@jd.dep.no                                                                                         

postmottak@une.no                                                                                                   

udi@udi.no                                                                                                                 

Faks:
۰۰۴۷ ۲۱ ۰۸ ۵۰ ۰۱

۰۰۴۷ ۲۳ ۳۵ ۱۵ ۰۱

 

To The Norwegian Directorate of Immigration UDI and UNE

I have been informed that a group of Iranian refugees in the cities of Oslo and Trondheim in Norway, from 2. June 2011 is on strike to achieve their legitimate demands. Their demands from the Norwegian government are to halt any deportation of Iranian asylum seekers to Iran and to grant asylum to refugees fleeing from the Islamic republic’s hell.

In support of the demands of Iranian asylum seekers on strike, I ask the Norwegian government and the responsible for Refugee policies to consider the grave human rights situation in Iran, where arrest and detention, torture and executions of political opponents and anyone who does not follow reactionary Islamic law is normal. Therefore I ask to stop the deportation of Iranian asylum seekers, and give them asylum. The Norwegian government and officials responsible for refugee affairs are directly responsible for any consequences of the deportation of asylum seekers to Iran under the Islamic regime.

 

Best Regard

Name:

Country:

Email:

Organisation:

 4444444444444