میکائیل ریبن ویک Mikael Ribbenvik مسئول بخش حقوقی اداره مهاجرت در مصاحبه ای که با رادیوی سراسری سوئد داشته، گفته است:مقررات اداره مهاجرت در مورد پناهجویان ایرانی که در خارج کشور فعالیت می کنند به دنبال سخت ترشدن شرایط در ایران و نگاهی که بخش حقوقی این اداره  به اوضاع جدید در ایران دارد، تغییر کرده است.

ریبن ویک  دراین گفتگو عنوان کرد که اداره مهاجرت شرایط ایران را از سال ۲۰۰۷ به این سو و همچنین تاثیر منفی نسبی حوادث موسوم به بهارعربی درطول سال ۲۰۱۱بر ایران را دنبال کرده است. او در این مورد می گوید برخی از کشورها این تمایل را دارند که هموطنان مهاجر خود را در سوئد تحت نظر داشته باشند، ایران یکی از این کشورهاست.  ولی در همینجا تاکید می کند که از این به بعد هم پرونده پناهجویان بطور فردی بررسی می شود. تغییر در تصمیم اداره مهاجرت سوئد در مورد پناهجویان ایرانی که در خارج کشور فعالیت سیاسی می کنند قطعا برای فدراسیون و پناهجویان ایرانی در سوئد اگر چه تغییرات اندکی به نظر می رسد ولی خوشحال کننده است چرا که این هم بعنوان یکی دیگر از دستاوردهای  مبارزاتی و فعالیتهای ما در سال جاری در کشور سوئد بحساب میاید.

قبلا هم اعلام کرده بودیم که فشار فعالیت ما در مقابل سیاست سخت و غیر انسانی پناهنده پذیری دولت سوئد بخوبی احساس میشود و نتیجه می دهد. توقف حکم اخراج و اخذ اقامت یکی پس از دیگری پناهجویان بازداشتی در سوئد، تأثیرات این مبارزه را بخوبی اثبات می کند.علاوه بر پناهجویان بازداشتی که از بازداشت آزاد شده  و اجازه اقامت دریافت کرده اند، پرونده پناهجویانی که درماههای مارس و آوریل و مه در شهر گوتنبرگ تحصن کرده بودند در دست بررسی مجدد قرار گرفته است. اگرچه گفته می شود که تصمیم فعلی اداره  مهاجرت به این معنی نیست که به طور کلی شرایط پناهنده پذیری برای ایرانیان آسانتر شود ولی درصد پذیرش پناهجویان ایرانی بعنوان پناهنده افزایش یافته است. برای مثال میکائیل وک می گوید: سال گذشته ۲۴ در صد از ایرانیان متقاضی پناهندگی اجازه  اقامت دریافت کردند، ولی در سال جاری تا کنون با اجازه اقامت ۳۵ درصد از متقاضیان ایرانی، موافقت شده است.

 توقف حکم اخراج پناهجویان و بررسی مجدد بسیاری از پرونده ها و افزایش پذیرش پناهجویان ایرانی  در حالی انجام میگیرد که ما هنوز بسیار پراکنده کار میکنیم. تا همینجا باید به همه پناهجویان و همه فعالین مدافع حقوق پناهندگی خسته نباشید گفت. برای فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی مثل روز روشن است که اداره مهاجرت سوئد در نتیجه تحقیقات خود که عوامل جمهوری اسلامی فعالیت سیاسی پناهجویان را در خارج کشور زیر نظر دارند، مقررات خود را تغییر نداده است. تغییر مقررات به نفع پناهجویان ایرانی درسوئد در نتیجه فعالیت و  مبارزه ای بسیار سخت در طول سال جاری برعلیه سیاست سخت پناهنده پذیری دولت و اداره مهاجرت این کشور صورت گرفته است.

برای مثال در طول تحصن پناهجویان در شهر گوتنبرگ سوئد که سه ماه به طول انجامید، فدراسیون علاوه بر شرکت در گردهمایی های آنها و انجام مصاحبه های رادیویی با پناهجویان و فراخوان به مردم برای حمایت و شرکت در فعالیت های آنها، طی سه نامه مفصل به اداره مهاجرت و دولت سوئد به تاریخ ۱۵ مارس- ۱۱ماه مه و ۱۸ ماه مه با جزئیات، شرایط ایران و دلایل تحصن پناهجویان و اراجیف روزنامه کیهان علیه پناهجویان را توضیح داده و از اداره مهاجرت خواسته بود این دسته از پناهجویان را بنابر شرایط جدیدی که برای آنها پیش آمده است به عنوان پناهنده پذیرفته شوند.

علاوه بر این فدراسیون در اول ژانویه در دفاع از حق پناهندگی کیوان سوفسطائی و پیشتر حق پناهندگی کیومرث کاوسی فر این بحث ها را با اداره مهاجرت در میان گذاشه بود. تمام بحث فدراسیون در طول کمپین ماههای سپتامبر و اکتبر و تظاهرات ۲۸ اکتبر همین بود. در نامه های دیگر فدراسیون و سازماندهی اعتراضات متعدد برای جلوگیری از اخراج پناهجویان از جمله سیروان فروتن- محمد مهدی ملکی- مرضیه کمانگر- صنعان اشرفی- محمد میشا توسلی- پیمان نجفی- میترا کهروم- نوید میرپورزاده- فواد ولزی- نامه فدراسیون و نهاد کودکان مقدمند در ۲۸ سپتامبر در دفاع از حق پناهندگی پناهجویان متحصن کرد در استکهلم و بسیاری دیگر همه و همه میدان مبارزه و جدال ما در سال جاری با اداره مهاجرت این کشور برسر حقوق پناهجویان بوده است. هنگام تلاش برای جلوگیری  ازحکم اخراج پیمان نجفی بود که سایت جام نیوز وابسته به جمهوری اسلامی موضع گیری کرد و از پیمان و دیگر پناهجویان ایرانی به عنوان مشتی دروغ گو و فرصت طلب نام برد. و ما آن را به عنوان مدارگ  مستند جمهوری اسلامی علیه پناهندگان روی میز اداره مهاجرت سوئد گذاشتیم. اداره مهاجرت سوئد مجبور شده بود در پی مبارزاتی که در سال جاری صورت گرفت تعدادی از پرونده  پناهجویان ایرانی را مورد بررسی مجدد قرار دهد و به برخی از آنها اقامت بدهد ولی می بایست یک توجیه عاقلانه برای آن پیدا می کرد اگرنه یک تلاش همیشگی جمهوری اسلامی تعقیب و کنترل فعالیت سیاسی پناهجویان ایرانی در خارج از کشور بوده است.

اگر به فعالیت سازمان یافته و تأثیرات کوبنده آن بر سیاست سخت دولتها در برخورد به پناهندگان واقف باشیم، اگر این نیروی جمعیمان را متمرکز کنیم و به نحو احسن سازمان بدهیم؛ آن وقت دولتها و احزاب دست راستی در اروپا نمیتوانند برای بیرون کردن پناهندگان و تحویل آنها به دولتهای مرتجع و آدمکش مثل جمهوری اسلامی براحتی تصمیم بگیرند. پناهجویان لازم است برای تثبیت موقعیت خود و گرفتن حق پناهندگی به صف مبارزه متشکل در فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی بپیوندند. فدراسیون مناسبترین ظرف مبارزه پناهجویان است. سازمان مبارزه پناهجویان برای ایجاد صفی واحد علیه جمهوری اسلامی و مقابله با اخراج پناهجویان به ایران است. دوری جستن  از تحزب و تشکل و ایجاد سازمان نه تنها کمکی به مبارزه ما برای رسیدن به یک زندگی بهتر نمی کند بلکه لبه تیز قدرت جنبش دفاع از حق پناهندگی را ضعیفتر می نماید. پناهجویانی  که در دوره اخیر در معرض دیپورت به ایران قرار گرفتند و در اثر مبارزه ای بسیار سخت یکی پس از دیگیری حکم اخراجشان متوقف گردید، اهمیت این موضوع را با پوست و گوشت خود لمس کرده اند. زنده باد مبارزه متشکل.

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – سوئد

۱۰ نوامبر ۲۰۱۱

امروز ۳۱ اکتبر سه روز پس از مارش بزرگ پناهندگی در استکهلم، LEO PIERINI سخنگوی سیاست خارجی سازمان جوانان حزب مرکز و JONATAN MACZNIK سخنگوی سیاست خارجی سارمان جونان لیبرال با انتشار مطلب مشترکی در سایت “سونسکا داگ بلادت ” وزیر مهاجرت سوئد را زیر انتقاد گرفتند و سیاستهای اعمال شده  از سوی این وزراتخانه در زمینه سیاست پناهندگی سوئد را غیر انسانی ارزیابی کردند.

حزب لیبرال مردم و حزب مرکز دو حزبی هستند که در دولت ائتلافی حاکم بر سوئد شرکت دارند و طبعا انتقاد نسبتا شدید آنها از وزیر مهاجرت سوئد و سیاستهای این وزارتخانه حائز اهمیت است. بویژه آنکه سازمان جوانان سبز و لیبرال مردم اتخاذ یک سیاست پناهنده پذیری انسانی تر را یکی از ملزومات و شرایط مهم برای ادامه همکاری با حزب مدرات سوئد قلمداد کرده اند. لازم به یادآوری است که در تظاهرات روز ۲۸ اکتبر نیز نمایندگانی از احزاب پارلمانی سبز، چپ و دمکرات مسیحی سخنرانی کردند و به سیاست اداره مهاجرت سوئد انتقاد کردند. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی از اعلام چنین مواضعی برای تغییر سیاستهای غیر انسانی دولت سوئد در قبال پناهجویان استقبال می کند.

در ماههای گذشته دولت سوئد شدت عمل بیشتری علیه پناهجویان ایرانی و همچنین پناهجویان از کشورهای دیگر بخرج داد و تصمیم به دیپورت تعداد قابل توجهی از آنها گرفت. این سیاست غیر انسانی از سوی مردم و سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی و نیروهای مترقی به چالش کشیده شد. از جمله فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی و تعداد دیگری از سازمانهای مدافح حقوق پناهندگی با سازماندهی اعتراضات مکرر، به مقابله با این سیاست برخاستند و موفق شدند ۱۴ پناهجوی ایرانی را از خطر دیپورت نجات دهند و در ادامه این اعتراضات روز ۲۸ اکتبر راهپیمائی باشکوهی به ابتکار فدراسیون و همراهی تعدادی از نهادها و سازمانهای دیگر ایرانی، عراقی و افغانی و سوریه در استکهلم برگزار شد. از سوی دیگر اخراج اجباری پناهجویان با اعتراض سازمانهائی نظیر عفو بین الملل و حتی کمیسیاری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) مواجه شده است و بازتاب نتایج ناگوار سیاست اخراج پناهجویان که در مواردی مانند اخراج یک پناهجوی عراقی بنام خالد که منجر به مرگ وی شد، خشم و انزجار زیادی را به همراه آورده است. کار به جایی رسیده است که اداره مهاجرت تصمیم داشت یک زن سالخورده و بیمار ۹۱ ساله را اخراج کند که با دخالت و اعتراض مردم شریف سوئد این اقدام غیر انسانی متوقف شد.

از نظر ما لازم است وزیر مهاجرت سوئد، توبیاس بیلستروم، بعنوان کسی که در شکل دادن به سیاست “مشت آهنین” علیه پناهندگان نقش مهمی داشته است از سمت خود استعفا دهد و قوانین پناهنده پذیری  این کشور نیز مورد تجدید نظر قرار گیرد. لازم است دولت و مجلس سوئد در شور و مشوررت با همه سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی سنگ بنای قوانین تازه ای را بنیان نهند تا از قوانین ناظر بر سیاست پناهندگی به نحوی انسانیتر پاسداری شود. حق پناهندگی حق همه کسانی است که از خطر مرگ و نابودی گریخته اند. این حق بی برو برگرد باید برسمیت شناخته شود. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی مردم انسان دوست و شریف سوئد، اتحادیه های کارگری و همه سازمانها و مدافعین حقوق انسان را به دفاع فعال از حقوق پناهجویان و تجدید نظر در سیاست دولت سوئد علیه پناهجویان فرامیخواند.

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – سوئد

۳۱ اکتبر ۲۰۱۱

برای خواندن مطلب سازمان جوانان احزاب مرکز و لیبرال سوئد به این لینک مراجعه کنید:

http://www.svd.se/opinion/brannpunkt/billstrom-for-en-ovardig-politik_6594950.svd

روز جمعه  ۲۸ اکتبر خیابانهای شهر استکهلم شاهد یک راهپیمایی بزرگ در دفاع از حق پناهندگی و علیه سیاست غیرانسانی  پناهنده پذیری  دولت سوئد بود.این راهپیمایی که از جانب بسیاری از سازمانها و نهادها و رادیوهای محلی مورد حمایت قرار گرفته بود توجه زیادی را به شرایط سخت پناهنده پذیری در سوئد جلب کرده بود. این تظاهرات که در ساعت ۵ بعدازظهربا تجمع در میدان سرگل استکهلم شروع شده بود با برافراشتن باندرولها و پلاکاردهای زیاد و با شعار حق پناهندگی حق مسلم ماست و حق پناهندگی همین امروز شروع شد. گروه موزیک پژواک که از چند نفر جوان تشکیل شده بود با شروع ترانه های شاد، شور و حال خوبی به تظاهرات داده بود.

 تعداد زیادی از پناهجویان تظاهرکننده از شهرهای مالمو، گوتنبرگ، ویکشو، بروس، یونشوپینگ، اولریسه هامن، لینشوپینگ،سوندسوال و یلی واری به استکهلم آمده بودند. هر لحظه تعدادی از راه می رسید و به تظاهرات می پیوستند. تظاهرکنندگان از میدان سرگل با دردست گرفتن پلاکاردهای زیاد و کوبیدن طبل و سردادن شعار بطرف پارلمان سوئد حرکت کردند.دوروبر میدان سرگل بسیار شلوغ  شده بود انگار همه به تماشای تظاهرات آمده بودند. علاوه بر  پناهجویان ایرانی پناهجویان زیادی از سوریه، لبنان، عراق، افغانستان و فلسطین نیز در این تظاهرات شرکت کرده بودند.

تظاهرکنندگان بعداز راهپیمائی در مقابل پارلمان سوئد تجمع و تعداد زیادی از سازمان دهندگان تظاهرات و احزاب و سازمانهایی که برای سخنرانی دعوت شده بودند صحبت کردند. آمین کاکه باوا از حزب چپ، آنیتا دوراتزیو از اسیل کمیته، هلینا الاندر از حزب محیط زیست، از سازمان سراسری پناهندگان (بیمرز) رسول بناوند، از سازمان سوسیالیست های عدالتخواه ماتیاس برنهادسون، از انجمن افغانها در سوئد نسیم سحر، از انجمن هزاره انجمن دیگر افغانها عباس حسین، از جبهه آزادیبخش مهرداد، از پناهجویان فعال عزت دولت آبادی، رضا فتحی و خانم عواطف و اندیشه علی شاهی از فعالین فدراسیون از سخنرانان دیگر این تظاهرات بودند. هر کدام از سخنرانان از سیاست سخت و غیر انسانی پناهنده پذیری دولت سوئد صحبت کردند و خواهان اتخاذ  یک سیاست پناهنده پذیری انسانی شدند. درعین حال بسیاری از سخنرانان اعلام کردند نظربه شرایطی که در کشورهای ایران، سوریه، فلسطین،عراق و افغانستان برزندگی مردم حاکم است، اخراج پناهجویان به این کشورها باید متوقف گردد.

بسیاری از مردم که شاهد مارش پرشور پناهجویان بودند، همبستگی و حمایت خود را از خواست پناهندگان اعلام میکردند.درضمن در همان روز برطبق برنامه از قبل تعیین شده سیامک بهاری به نمایندگی فدراسیون، مرجان واعظ از نهاد کودکان مقدمند و عباس حسین از انجمن هزاره ها با یکی از مقامات دولت سوئد خانم آنا لوپن در مورد وضعیت فلاکت بار پناهجویان در سوئد با وی ملاقات داشتند. در این ملاقات نکات بسیار مهمی مطرح شده که بزودی  در اطلاعیه دیگری به زبان فارسی و سوئدی منتشر می کنیم.

تظاهرات ۲۸ اکتبریک روزه صورت نگرفت نتیجه دو ماه فعالیت تبلیغی و سازماندهی بود. نتیجه دو ماه فعالیت و برقراری تماس و ارتباط با پناهجویان در کمپ ها و شهرهای مختلف سوئد بود. نتیجه حمایت بسیاری از رادیوها و انجمن های فعال در شهرهای گوتنبرگ و مالمو و استکهلم بود. هنگام برنامه ریزی این تظاهرات و صدور اولین اطلاعیه هنوز فواد ولزی، پیمان نجفی، میترا کهروم و آقای نامجو و علی منصوری در بازداشت بودند. ولی بجزء علی منصوری همگی به همت این اعتراضات آزادشدند و شرکت فعالی در این تظاهرات داشتند.

۷-۸ ماه گذشته برای فعالین فدراسیون و بسیاری دیگر از مدافعین حقوق پناهندگی و پناهجویان بازداشتی پر از مبارزه و جوش و خروش بود، پراز ترس و اضطراب بود. بعضی اوقات لحظه ها برای ما تعیین کننده بود. می بایست نامه ای را چند ساعته می نوشتیم  وترجمه می کردیم اگر نه کار بجای نمی رسید. بسیاری از اوقات حتی اگربا ۱۰ نفر هم بوده می بایست در مقابل اداره مهاجرت و یا در فرودگاه تجمعی را سازمان می دادیم. در این مورد اندیشه علی شاهی، سارا نخعی، عزت دولت آبادی، رحیم یزدانپرست، و ابی و سیامک بهاری در استکهلم و خانم عواطف در شهر بروس زحمات زیادی کشیدند. فدراسیون به همه این عزیزان خسته نباشید می گوید و برایشان آرزوی مفقیت می کند. دوره بسیار شورانگیزی بود هم از اخراج پناهجویان بازداشتی جلوگیری کردیم و هم تظاهرات ۲۸ اکتبر را با موفقیت برگزار کردیم. دست همه کسانی که در برگزاری این تظاهرات سهمی داشتند درد نکند. 

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان سوئد

۱ نوامبر ۲۰۱۱

http://www.youtube.com/watch?v=_HtbRH9CxWM

روز ۲۸ اکتبر خیابانهای شهر استکهلم شاهد تظاهرات با شکوهی در دفاع از حق پناهندگی و در اعتراض به سیاستهای راست و غیر انسانی دولت سوئد در زمینه پناهندگی بود. در این تظاهرات که با ابتکار و سازماندهی فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی و همراهی و مشارکت گروهای و سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی و حمایت برخی گروهها و احزاب سوئدی و ایرانی برگزار گردید، چند صد نفر شرکت داشتند. پناهندگان از کشورهای ایران، افغانستان، عراق، فلسطین، سوریه، سومالی، لبنان در این تظاهرات مشارکت داشتند. گروههایی از پناهندگان با سازماندهی قبلی از سوی مسئولین فدراسیون از شهرهای مختلف و منجمله مالمو، گوتنبرگ و بورس در این اعتراض بزرگ حضور بهم رساندند. واحد سوئد حزب کمونیست کارگری ایران به سهم خود در سازماندهی و بسیج نیرو برای این تظاهرات شرکت فعال داشت و از پیش نیر مردم را به شرکت در این راهپیمایی فراخوان داده بود.

 از سوی تظاهرات کنندگان باندرول ها و پلاکادرهایی حمل می شد که بر روی آنها شعارهایی نظیر “حق پناهجویان را برسمیت بشناسید”، “پناهندگی حق کسانی است که از خفقان، اذیت و آزار پلیسی، آپارتاید جنسی و جنگ گریخته اند”، “مردم را به کام مرگ نفرستید” و “ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی ناامن است” نوشته بود.  همچنین گروههای ایرانی شرکت کننده در این تظاهرات عکسها و شعارهای زیادی در ارتباط با جنایات جمهوری اسلامی و محکومیت اعدام، شکنجه و زندان در ایران در دست داشتند.

در راهپیمایی دفاع از حقوق پناهندگی در استکهلم تعداد زیادی از شخصیتها سیاسی و اجتماعی و نمایندگان احزاب سیاسی و سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی  به سخنرانی پرداختند. سخنرانان در صحبتهای خود سیاستهای دولت سوئد در زمینه پناهندگی را مورد انتقاد شدید قرا دادند و خواهان برقرا یک سیاست پناهنده پذیری انسانی در سوئد شدند.  

در دیداری قبل از برگزای تظاهرات هئیتی مرکب از نمایندگان فدراسیون، سازمان کودکان مقدمند و همچنین انجمن هزاره جات افغانستانی- پاکستانی با یکی از مسئولین کمیسیون امور اجتماعی مجلس که بر موازین مربوط بر پناهندگی نیز نظارت دارد، دیدار کردند. امیدواریم که گزارش دقیقتر این دیدار از جانب فدارسیون سراسری پناهندگان ایرانی هر چه زودتر منتشر گردد.

حزب کمونیست کارگری ایران مارش بزرگ ۲۸ اکتبر استکهلم در دفاع از حق پناهندگی را یک آغاز خوب برای شروع دوره نوینی از مبارزات بمنظور عقب راندن سیاستهای ضد پناهندگی دولت سوئد می داند. لازم است همه نیروهای مترقی و آزادیخواه، سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی و اتحادیه های کارگری دست در دست هم بگذارند و یکصدا از حقوق پناهندگان در مقابل سیاستهای راست دولت سوئد به دفاع برخیزند. ما یکبار دیگر اعلام می کنیم که ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی یک کشور ناامن است  و دیپورت پناهجویان به قتلگاه جمهوری اسلامی باید فورامتوقف گردد. همچنین همه کسانی که از دست سرکوب و خفقان، آپارتاید جنسی، اذیت و آزار پلیسی و خطر اعدام و شکنجه از ایران گریخته اند باید بعنوان پناهنده سیاسی پذیرفته شوند.

تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست کارگری ایران – سوئد

۲۹ اکتبر ۲۰۱۱

The powerful earthquake that hit Turkey‘s eastern province of Van on Sunday, October, 23, demolished Van and nearby cities, has collapsed many buildings and left lots of injured. Around one thousands persons have been killed and many victims trapped in the rubble. After the first quake, numbers of heavy ones made the disaster worse. The central office of police of refugee affairs has been destroyed among many others.

Van as a city located near Iran border, hosts hundreds of Iranian refugees who announce themselves to United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR). According to the reports, houses where Iranian refugees were placed in were totally collapsed. Accommodation of other refugees has insecure condition. Many of Iranian refugees are homeless and they are left shelter less in streets while the weather is cold and many got cold. There are not enough tents available and the shelters are not enough. Refugees’ situation is complicated and miserable.

Refugees haven’t been offered leaving the city legally. However, some have left the city to save their life but they would be in big trouble if the police catch them and they will be immediately prisoned. Refugees’ police office where refugees used to announce their presence weekly was collapsed entirely. United Nations’ staff and their families have left the city as well. As Iranian refugees say, they haven’t received any response or help from police or United Nations High Commissioner for Refugees to leave the city. Iranian refugees gathered in front of United Nations’ office many times to request appropriate consideration of their situation. Central office of United Nation in Van city is closed. One of the refugee’s lawyers has announced that the refugees are not permitted to use temporary camps for survivors right now and police forbids them.

Refuges’ request to leave the city was rejected by Turkey’s government as well as the central office of United Nations in Ankara. Some of the refugees, who succeed in reaching Ankara after many troubles, are very afraid of visiting the central      office of United Nations due to their fear of being return to Van city. There are not any other possibilities for hem as there is a chance of being arrested by police.

Van city was destroyed and life with no access to basic life requirements. Police has forbidden selling tickets to refugees when they wanted to leave the city like other citizens. Tickets are sold only by showing kimlik –Turkish ID card- or passport. Police intensely controls the city’s paths and people’s identifications. Police treats the refugees the same way they treat prisoners who escaped jails. Turkish police seems to consider Iranian refugees as criminal prisoners who need to be control strongly and approach them with that perspective.    

Not knowing the local language have made the survived refugees more confused. Transferring the victims to hospitals within Iran is a serious threat for injured refugees. The chance of getting deported by Turkish police is very probable.

The refugees in need of shelters and food are referred to campus – a camp out of the city- by police where there is no food, drinking water and security. There are only some tents with just one blanket without providing the basics. Refuges of Van city have a long history of being approached in unhumanistic behaviors.  United Nations High Commissioner for Refugees has been blamed by the international communities many times due to their misconduct and imprudence. 

Saving life of hundred refugees who have been left homeless and shelter less is responsibility of United Nation and Turkish government. They are responsible for anything happens to them. All refugees should be moved to a safe place and their medical conditions should be treated urgently. Misbehaviors of Turkish police are not bearable at all and should be ended immediately.

Being in touch with refugees and finding a way to facilitate their conditions have been considered high priority by Iranian federation of Iranian refugees. We urge all Iranian refugees in Van to keep their contact with Iranian federation of Iranian refugees and protest against violating their rights. We try to help them leaving Van to a safe and appropriate place through contacting legal and international authorities.

Iranian federation of Iranian refugees empathies with all Iranian refugees victimized in Van earthquake. V has assigned Siamak Bahari as coordinator of emergency actions. His contact details come below.

 Email: siabahari@yahoo.com

Tel: +46739868051

Iranian federation of Iranian refugees

October, 25, 2011