نوشتۀ لیدا پرچمی

انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه با صدور بیانیه ای، به عملکرد ضعیف وکلای کمیساریای عالی پناهندگان اعتراض کرد. بیانیه، با اشاره به اقدام به خودکشی در بین چند پناهجو، سازمان های حقوق بشری را به ضرورت رسیدگی عاجل به وضعیت پناهجویان فرا می خواند

انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه با صدور بیانیه چهارم خود به عملکرد ضعیف وکلای کمیساریای عالی پناهندگان اعتراض کرده و درخواست نموده تا کمیسیون مستقلی برای رسیدگی به این امور تشکیل شود.
بیانیه انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی علاوه بر کمیساریای عالی پناهندگان برای ریاست کانون وکلای دادگستری بین الملل، کمیساریای عالی حقوق بشر اتحادیه اروپا، سازمان عفو بین الملل نیز فرستاده شده و از آنها برای رفع معضل پناهندگان درخواست کمک شده است.
انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در نامه خود، با آوردن چند نمونه متنوع از بین پناهجویانی که کار آنها با مشکل روبرو شده است، نواقص هر پرونده را توضیح داده و دلایل آن را به عدم کفایت وکلا و عدم آشنائی آن ها به قوانین و شرایط اجتماعی ایران مربوط می داند.

آرش شریفی، مسئول روابط عمومی شورای نمایندگان انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی در ترکیه، برخورد مقامات مسئول پناهندگی در ترکیه را غیر انسانی و تحقیر کننده می داند و توضیح می دهد که این برخورد ناراحت کننده، چه در سازماندهی ملاقات اولیه، مکانی که برای مصاحبه ها در نظر گرفته شده است و چه در نحوه مصاحبه و رسیدگی به پرونده پناهجو دیده می شود. وی تأکید می کند که وکیل در این مصاحبه نقش بازجو را بازی می کند و پناهجویان را به یاد تجربه بازجویی در ایران می اندازد.
آرش شریفی، شرح می دهد که چگونه پناهنده ای که از شوک خروج اجباری و تجربیات گذشته اش رنج می برد، با قرار گرفتن در شرایط بد عصبی تمرکز خود را در پاسخگوئی به جزئیات پرونده از دست می دهد، دچار تناقض می شود و در اثر همین اشتباهات به مشکل بر می خورد.
سرنوشت مرگ و زندگی پناهجویان در لحظات حساسی رقم می خورد که با درهم شکسته شدن اعصاب و روانشان همراه است.
چنانچه در بخش پایانی این بیانیه می خوانیم، “درحال حاضر شرایط روحی و جسمی نامناسبی قرار دارندو از بی عدالتی که در حقشان شده، درمانده و گرفتار زندگی خود را دست خوش حوادثی نموده اند که اگر چنین روندی بطول بیانجامد، عواقب و فجایع ناگواری را در پیش خواهند داشت …” بیانیه با اشاره به  اقدام به خودکشی در بین چند پناهجو ، سازمان های حقوق بشری را به ضرورت رسیدگی عاجل به وضعیت پناهجویان فرا می خواند

من مظفر پروری  پناهنده ایرانی که در کشور ترکیه به سر می برم بدینوسیله مراتب تشکر و قدردانی  خود را ازمسئولین محترم و اعضاء فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به خاطرتلاش انسان  دوستانه و حمایت همه جانبه از حقوق پناهندگان  و به ویژه تلاشهایی که این چند سال  برای جلوگیری از دیپورت من به ایران انجام دادند و هم چنین پیگیر پرونده من در یوان  شدند اعلام می دارم.

 خوشبختانه این تلاشها بالاخره به موفقیت انجامید و من بعد از ۹ سال سختی و حکم به دیپورت و شرایط  دشوار که همراه با بیماری بود توانستم به حق قانونی خود برسم و به عنوان پناهنده رسمی پذیرفته شوم.

به همین دلیل وظیفه خود می دانم که ازفدراسیون تشکر و قدردانی نمایم و برای تمامی اعضاء آن موفقیت آرزو نمایم. امیدوار هستم با کمک شما و تمام سازمانهای مدافع حقوق بشر پناهجویان به حق خود برسند و از مشکلات پناهندگی نجات پیدا کنند و بتوانند در رفاه و امنیت اجتماعی که لازمه زندگی هر انسانی است با احترام به حقوق یکدیگر زندگی نمایند. با امید پیروزی و موفقیتتان ( در صورت امکان آن را در سایت خود قرار دهید)      

امروز ۲۸/۶/۲۰۱۱ پلیس ترکیه(نوشهیر)  اعضاء هفت نفره شورای نمایندگان انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی

تلفنی  به دفتر پلیس این شهر احضار کرد و در یک اقدام ناباورانه برگه دیپورت سید خدر میرسیدی و ساناز غلامحسینی ایزدی را امضاء و مابقی اعضاء انجمن را به شهرهای مرزی تبعید کرد.

سیدخدر میرسیدی، ساناز غلامحسینی ایزدی از اعضاء اصلی شورای نمایندگان انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی از طرف پلیس شهر نوشهیر تهدید به دیپورت شده و تنها ۱۵ روز دیگر وقت دارند که خاک ترکیه را ترک نمایند.

سیدخدر میرسیدی(خبرنگار و نویسنده)، سیروان عنایتی(خبرنگار)، صلاح الدین عزیزیان(سخنگو)، آرش شریفی(روابط عمومی)،حمیدرضا ذوالقدر(مسوول امور مالی)، ساناز غلامحسینی ایزدی و ساسان مهری پس از مراجعه به دفتر پلیس شهر نوشهیر، با تهدید پلیس مواجه و به شهرهای مرزی کشور ترکیه تبعید شدند.

سیدخدر میرسیدی از فعالان سیاسی حزب دمکرات می باشد که درخواست پناهندگی خود را تقدیم کمیسایاری عالی پناهندگان کرده و بی هیچ پاسخی از طرف این سازمان پرونده وی بسته و تهدید به دیپورت شده است. ساناز غلامحسینی ایزدی از فعالان مذهبی، اجتماعی و مسیحی پس از سه سال انتظار پرونده وی از طرف کمیساریای عالی بسته و امروز توسط پلیس شهر نوشهیر تهدید به دیپورت شد و تنها پانزده روز اجازه اقامت در خاک ترکیه را دارند.  جای بسی شگفتی است که پلیس ترکیه به چه اجازه و حقی پناهجویی که به کمیساریای عالی پناهندگان پناه آورده را بایست دیپورت کند وقتی هنوز از طرف کمیساریای عالی هیچ گونه پاسخی نه دال بر قبولی و نه ردی آنها صادر نشده است. چنین اقدامی از طرف پلیس شهر نوشهیر حاکی از آن دارد که فعالان سیاسی حزب دمکرات و فعالان سیاسی پناهجو در ترکیه در خطر جدی قرار گرفته اند و نیاز به حمایت همه سازمان های حقوق بشری و رسانه های خبری برای اطلاع رسانی و جلوگیری از دیپورت آنها می باشد.

انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی_ترکیه(نوشهیر) در فضای نابسامانی قدم به میدان نهاد و هدف اصلی این انجمن رسانه ای کردن مشکلات پناهجویان ایرانی، افغانی بوده است، همین امر سبب شده که امروز دو تن از اعضاِی شورای نمایندگان که از فعالان سیاسی بوده  بی هیچ پاسخی از طرف پلیس ترکیه و کمیساریای عالی پناهندگان، تهدید به دیپورت شده اند و تنها ۱۵ روز اجازه دارند که خاک ترکیه را ترک نمایند و باقی اعضاء انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی_ترکیه(نوشهیر)  به شهرهای مرزی ترکیه تبعید شدند.

انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی از تک تک سازمان های حقوق بشری و سازمان های مرتبط به امور پناهندگان می خواهد که از اقدام به دیپورت سیدخدر میرسیدی، ساناز غلامحسینی ایزدی  جلوگیری و چنین اقدامی را محکوم کنند…

روابط عمومی انجمن حمایت از پناهجویان ایرانی_ترکیه(نوشهیر)

تلفن تماس:۰۰۹۰۵۰۷۶۵۸۶۹۰۱

اینجا مالزی است. کشوری زیبا وگرم با مردمی خوب وخوش رو این چیزی است که همه می بینند ولی این بهشت استوایی تبدیل به جهنمی برای پناهندگان شده است.

مالزی جزو ۵ کشوری است که مفاد کنوانسیون حقوق پناهندگان را امضا نکرده وتنها یک دفتر کوچک از کمیساریای عالی پناهندگان سازمان  برای رسیدگی به امور پناهندگان دارد.

در قانون مالزی پناهنده یعنی مهاجر غیر قانونی وآن به این معنی است که به راحتی پلیس پناهندگان را دستگیر وبه جرم نداشتن ویزا بدون هیچ دادگاهی به ۱۴ روز زندان محکوم کند. آن هم به زندانی در حد کهریزک میفرستد.اگر خوش شانس باشی ومامورین یوان از خواب بیدار شوند و حوصله کنند می آیند و آزاد می شوی و در غیر این صورت یا میمانی در زندان ویا دیپورت به ایران می شوید.

چیزی بنام کمک مالی یعنی خواب وخیال،اجازه کار وجود ندارد،خرج هر نفر حداقل ماهی ۵۰۰ دلاراست. از زمان تشکیل پرونده تا زمان قبولی حداقل ۱۴ ماه به طول می انجامد. پروسه اعزام به کشور سوم معمولا ۱ تا ۲ سال زمان می برد و چه بسا کسانی هستند که مدت ۶ سال است در  انتظار بسر می برند.

 ونکته بدترازهرچیزاین است که چه قبولی داشته باشید چه نداشته باشید تمام مدت باید در ترس و اصطراب از بازداشت و دیپورت بسرببری. هر نوع اعتراضی منجر بستن پرونده پناهچویان می شود.

امیدوارم فدراسیون بتواند صدای مارا به گوش مسئولین برساند.

مهدی از مالزی

اطلاعیه شماره ۱

جمعی‌ از پناهجویان ایرانی  در کشور نروژ، مشخصا در شهرهای اسلو و تروندهایم با زدن چادر در مراکز این شهرها دست به تحصن زده اند. تحصن در شهر اسلو از دوم ژوئن ۲۰۱۱ و در تروندهایم از ۲۱ ژوئن همین ماه آغاز شده است. قرار است گروههای دیگری از پناهجویان در شهرهای دیگری از جمله در شهر برگن نیز دست به تحصن بزنند.

پناهجویان ایرانی در نروژ در پی سختتر شدن معیارهای پذیرش پناهندگان دست به تحصن زده اند. از بی پاسخی خسته شده اند. هیچکس از مقامات اداره خارجیان و دولت نروژ نمی پرسند چرا نباید با توجه به شریط حقوق بشر در ایران یک سیاست سخاوتمندانه و انسانیتر در قبال پذیرش آنها اتخاذ نمایند ؟ دولت نروژ خود بارها مقامات جمهوری اسلامی را بدلیل زیر پاگذاشتن تعهدات حقوق بشری محکوم کرده است. ولی انگار پناهجویان ایرانی همان انسانهایی نبوده اند که بخاطر زیر پا گذاشتن حقوقشان به نروژ گریخته اند. سئوال فدراسیون از اداره خارجیان نروژ این است که درکجای مفاد کنوانسیون ژنو که دولت نروژ هم به آن پایبند است، آمده که انسانهایی که از رژیمهایی مثل جمهوری اسلامی گریخته اند باید تا این اندازه به رعایت حقوق انسانیشان بی توجه بود؟ تحصن پناهجویان در گرما و سرما و زیر باران از سر دیوانگی آنها نیست نشان نقض حقوق آنها از سوی اداره خارجیان نروژ است. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به عنوان ظرف مبارزه پناهجویان با تمام توان تلاش خواهد کرد تا صدای بی حقوقی پناهجویان را در نروژ به گوش افکار عمومی برساند.

در طول چند سال گذشته دولت نروژ برمبنای یک سیاست‌ غیر انسانی به پرونده  پناهجویان ایرانی رسیدگی کرده است. بطوری که بسیاری از پناهجویان یا پرونده هایشان بطور کلی بسته شده است و یا بی جواب و بلاتکلیف بحال خود رها شده اند. علاوه بر این شمار زیادی ازآنها به طور مرتب به کشورهای خود از جمله ایران دیپورت شده اند. رحیم رستمی یکی از اخراج شدگان به ایران بود که سر از زندان اوین درآورده است.

دولت و اداره خارجیان نروژ با اعمال سیاست غیر انسانی در برخورد به پذیرش  پناهندگان در ده‌‌‌ سال گذشته تنها تعداد معدودی از پناهجویان ایرانی را پذیرفته و بقیه یا دیپورت شده اند و یا جواب منفی‌ گرفته و چندین سال است که در شرایط غیر انسانی در کمپهای پناهندگی و یا به شکل غیر قانونی به زندگی خود ادامه میدهند. از نظر پناهجویان و فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی این وضعیت برای پناهجویان در نروژ، غیر قابل تحمل شده است و اعتراض پناهجویان نیز دقیقا به وضع موجود دراین کشور شکل گرفته است.

در میان پناهجویان متحصن ایرانی از فعالین احزاب اپوزسیون تا اقلیت های مذهبی و کسانی که دین جهل و جنایت اسلام را ترک کرده اند، تا افرادی که به هر دلیل نخواسته اند تحت قوانین قرون وسطایی جمهوری‌ اسلامی زندگی کنند، تا  فعالین کارگری و زنان و کودکان به چشم می خورند.

پناهجویان متحصن در نروژ خواستار برسمیت شناختن خواسته ها و پذیرش شرایط زیر برای همه پناهجویان ایرانی هستند:

– قطع فوری هر گونه دیپورت پناهجویان به ایران. – فراهم  کردن شرایط  عادی که در آن پرونده های  بسته را از نو باز کنند و در یک پروسه کوتاه برای همه آنها برمبنای نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران اجازه اقامت صادر کنند. – برخورداری همه پناهجویان از همه امکانات و تسهیلات لازم اعم از وکیل و امکانات زندگی در این پروسه  – رسیدگی به وضعیت غیر انسانی پناهجویان در کمپ ها از نظر رفاهی و بهداشتی. – کوتاه کردن پروسه پاسخ به پناهجویان و رسیدگی به پرونده آنهای که دو سال ازدرخواست پناهندگیشان می گذرد.

فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی ضمن دفاع قاطع از خواسته های بر حق پناهجویان، از اداره خارجیان و دولت  نروژ می خواهد که در اسرع وقت به خواسته های پناهجویان رسیدگی کند مضاف بر این فدراسیون از همه سازمانها و نهادهای مدافع حقوق پناهندگی در داخل و خارج از نروژ می خواهد که از خواسته های پناهجویان متحصن در نروژ حمایت کنند و آنها را تنها نگذارند.

همبستگی‌- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

۲۸ ژون ۲۰۱۱