شماره پرونده: ۶۱۲۳۸۲- ۱۰ 

متولد ۰۱ – ۰۷- ۱۹۷۵        فواد قرار است روز جمعه ۷ اکتبربه ایران دیپورت شود.

 

فواد در سال ۲۰۰۶ از اداره مهاجرت سوئد در خواست پناهندگی سیاسی کرده بود. وی در مصاحبه  خود با اداره مهاجرت دلایل پناهندگی خود را سیاسی و عضویت در حزب دمکرات کردستان ایران عنوان کرده بود. فواد ولزی در طول پنج سال گذشته در سوئد بر علیه رژیم جمهوری اسلامی مبارزه کرده و در بسیاری از فعایتها و گردهماییهای ایرانیان شرکت فعال داشته است. وی می گوید من از سال ۲۰۰۳ در ایران عضو حزب دمکرات کردستان ایران بوده  و در پنج سال گذشته نیز در خارج از کشور بویژه در سوئد با این حزب فعالیت سیاسی – تشکیلاتی داشته ام. ولی با این حال دادگاه مهاجرت سوئد به درخواست پناهندگی فواد پاسخ رد داده و تصمیم به اخراج وی به ایران گرفته است.  

 

دلایل پناهندگی فواد روشن است. هم اکنون تصاویر بسیار زیادی که از فعالیت های سیاسی فواد در سایت ها و شبکه های اینترنتی دیده می شود صحت گفته ها و دلایل پناهندگی فواد و ترس موجه وی از بازگشت به ایران را به خوبی اثبات می کند. دادگاه مهاجرت سوئد باید بداند که اگر همه ما چشم از فعالیت های سیاسی تا به امروز فواد هم ببندیم  دستگاههای قضائی و امنیتی جمهوری اسلامی فقط بجرم فعالیت های مطبوعاتی فواد  که در روز چهارشنبه پنجم اکتبر ۲۰۱۱ صورت گرفته است وی را تا پای مجازات مرگ خواهند برد.

 

 برای مثال فواد در روز چهارشنبه با رادیو بخش فارسی صدای اسرائیل که برای ایران برنامه پخش می کند به مدت ۷ دقیقه گفت و گو کرد. فواد  در گفت گو با رادیوی صدای اسرائیل ابتدا نام و شهرت خود را معرفی کرد و گفت: من متولد شهر ارومیه هستم و در سال ۲۰۰۳ از حزب دمکرات کردستان ایران درخواست عضویت کردم و بعد از مدتی درهمین رابطه موقعیت امنیتیم به خطر افتاد و مجبور به خروج از ایران شدم و از کشور سوئد تقاضای پناهندگی سیاسی نمودم. فواد در ادامه صحبتهای خود با رادیو صدای اسرائیل ضمن توضیح  تاریخچه فعالیت سیاسی – تشکیلاتی  خود با  این حزب، گفت: دولت سوئد در شرایطی می خواهد من را به ایران دیپورت کند که جمهوری اسلامی زندانیان سیاسی را سخت مورد شکنجه ها قرار می دهد و آنها را به جوخه اعدام می سپارد.  

 

فواد به دنبال مصاحبه با رادیو صدی اسرائیل در همان روز با دو رادیوی دیگر فارسی زبان در شهر استکهلم به نامهای  رادیو امید و  رادیو شهروند مصاحبه کرد. فواد در مصاحبه با این دو رادیو نیز همان حرفهای که در دفاع از دلایل پناهندگی خود در رادیو  اسرائیل کرد در این دو رادیو نیز به گونه دیگری تکرار کرد.

 

 اگر دادگاه مهاجرت سوئد فعالیت های سیاسی فواد را نمی بیند و یا نمی خواهد ببیند مامورین امنیتی جمهوری اسلامی و روزنامه کیهان و سایت جام نیوز جمهوری اسلامی که هر از چند گاهی از پناهجویان ایرانی به عنوان یک مشت فرصت طلب و ضد انقلاب و خیانتکار به کشور نام می برند از مصاحبه های فواد ولزی و پناهجویان اعتصابی در میدان سرگل استکهلم به خوبی با خبر هستند و همه آنها را در زندان به فواد نشان می دهند. علاوه بر همه نکاتی که در این نامه به آن اشاره شد، حزب دمکرات هم در حدود ۲۰ روز پیش طی نامه ای به اداره مهاجرت سوئد عضویت فواد و تاریخچه فعالیت وی را با این حزب تائید کرده است. با توجه به توضیح نکات فوق فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی از دادگاه مهاجرت سوئد می خواهد که در اسرع وقت حکم اخراج فواد را متوقف کند. در غیر این صورت هر اتفاقی که جان و زندگی فواد را بخطر بیاندازد مسئولیتش را به پای دادگاه مهاجرت سوئد می نویسیم. فدراسیون از همه سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی، و شخصیتها و احزاب مترقی می خواهد که به حکم اخراج فواد ولزی که قرار است روز جمعه ۷ اکتبر به ایران دیپورت شود اعتراض کنند.

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – سوئد

۶ اکتبر ۲۰۱۱

 

 

 

http://svtdebatt.se/2011/09/sverige-skickar-politiska-flyktingar-till-doden-i-iran/

ساعت حدود ۹  صبح بود تلفنم زنگ زد فکر می کردم از طرف اداره مهاجرت باشد چونکه از ساعت هشت و نیم صبح که اداره باز شده بود در تماس بودم و میخواستم با یوهان رام یا ورونیکا لیندستراند  از مسئولین اداره مهاجرت صحبت کنم ولی فقط پیغام گیر بود و من هم چندین بار پیغام گذاشتم به هر حال جواب تلفن را دادم ،کریم شاه محمدی هستم بفرمائید. گفت من جعفر قادری هستم خواستم به شما بگویم وضعیت فریدون حسن آذری خوب نیست همانطور که خبر دارید از سه شنبه تا حالا نه چیزی خورده و نه چیزی نوشیده است و همچنین محمد امین احمدیان که ناراحتی فشار خون دارد وضعیت او هم بد است و دو نفر دیگر از بچه ها دچاره سرگیجه شده اند. گوشی  را گذاشتم و  به  ۱۱۲ زنگ زدم. به آنها زنگ زدم و گفتم: حال چند نفر از پناهجویانی که اعتصاب غذا کرده اند به شدت خراب شده است و یکی از آنها بنام  فریدون چیزی نخورده است و بی حال شده است.

 

گفتند: خوب پلیس را بفرستیم یا پرستار؟ گفتم: هر دو را بفرستید. گفتند: خوب حالا آمبلانس را می فرستیم ولی آیا آنها زبان سوئدی بلدند؟ گفتم: نه به اندازه کافی. گفتند: خوب حالا شماره تلفن  آنها را به ما بده که سه نفری صحبت کنیم و صحبتهای ما را برای آنها ترجمه کن. در مورد وضعیت جسمی آنهای که حالشان خراب شده بود سوال و جواب شد و من هم ترجمه کردم. آمبلانس آمد و می خواستند بچه های که حالشان خراب است را به بیمارستان منتقل کنند. پناهجویان یک صدا گفتند ما از اینجا تکان نمی خوریم  یا اینجا می میریم یا اینکه به ایران بر نمی گردیم.

 

پرستاری که با آمبلانس آمده بود به من گفت: آنها به حرف ما گوش نمی کنند که به بیمارستان بیایند گفتم خوب در چادر کاری بکنید. گفتند: خوب آنهارا معاینه می کنیم و با دکتر تماس می گریم که ببینیم چه کار دیگری می توانیم بکنیم. دکتر آمد و چند نفری را معاینه کرد. سروم غذایی را به محمد احمدیان وصل کردند. چند دقیقه ای که گذشت و هنگامی که با خالد امینی  یکی از پناهجویان صحبت می کردم یک دفعه گفت: چرا این سروم را کندند چیزی را که شنیدم باور نکردنی بود شوک بزرگی به وارد شد.

 

بله به این خاطر سروم را قطع کردند که چهار شماره نداشتند و گفتند: دیگر ما نمی توانیم اینجا بمانیم. ازاین  حرکت بسیار ناراحت شدم چون حرکت آنها غیره انسانی بود. به خودم گفتم چه دنیای وارونه ای است. گوشی را قطع کردند ورفتند و نتوانستم حرف دلم را به آنها بزنم. معیار نجات جان یک انسان برای پزشکان اعظامی در یکی از بیمارستان های سوئد داشتن  چهار شماره بود ولی اعتراض و اعتصاب پناهجویان هم به نداشتن همان چهار شماره بود که مشخصات هرکسی را با آن شناسای می کنند.

 

 همین حرف را پناهجویان به پزشکان اعظامی زده بودند. گفته بودند: اگر چهار شماره داشتیم اینجا چه کار می کردیم؟ به هر حال به فکر فرو رفته بودم در این هیرویر یوهان رام از اداره مهاجرت  زنگ زد و از اینکه نرسیده است جواب تلفن های من را بدهد معذرت خواهی کرد. صدایش گرفته شده بود معلوم بود به پیامهای ما و احتمالا صحبت دکتر یا پرستارها گوش داده بود. گفتم جواب شما به این پناهجویان چیست؟ گفت کیس پیچیده و سختی است من باید با همکارانم  دو باره بنشینیم و چاره ای بیندیشیم. ولی حتما بعد از ظهر با شما تماس می گیرم. در انتهای صحبت هایم با یوهان دو باره تاکید مجدد کردم و گفتم:  شما باید اینرا متوجه شده باشید که این پناهجویان راه برگشتی به ایران  ندارند و به ایران  برنخواهند گشت. این پناهجویان پیشمرگ بوده اند و بر علیه جمهوری اسلامی مبارزه کرده اند و حکم هر کدام از اینها قطعا زندان، شکنجه و اعدام خواهد بود. ولی اداره مهاجرت به درخواست پناهندگی  آنها جواب رد داده و گفته است شماها از افراد رهبری درجه اول  حزب دمکرات نبوده اید به همین خاطر گفتم: حتی اگر این افراد خودشان را به طور داوطلبانه تسلیم جمهوری اسلامی کنند مورد بخشش قرار نمی گیرند. باز هم سهمشان برای مدتی شکنجه و زندان است ولی این پناهجویان تصمیم نگرفته اند که تسلیم بشوند آنها می خواهند مبارزه سیاسی بکنند و گفتم حرف شما و اداره مهاجرت و علیه غیرمنصفانه است، علیه تحزب است و علیه فعالیت سیاسی آنهاست.

 

قبل از ظهر با چند تا از مطبوعات سوئد تماس گرفتم، آفتون بلادت، مترو، ت ت ، تلویزیون سوئد  و رادیو پژواک بعضی ها شماره تلفن من را گرفتند و بعضیها نه، ولی امیدواریم کسانی بیایند و خواستهای به حق پناهجویان را منعکس کنند.

  

بعد از ظهر به چادر پناهجویان رفتم: اکثرا آنها بی حال دراز کشیده بودند. اول تلاش کردم که آنهارا قانع کنم که اعتصاب غذا سلامتی شما را به خطر می اندازد حد اقل باید چیزی بنوشید ولی تصمیمشان بر ادامه اعتصاب غذا جدی بود وظاهرا هیچ تردیدی درآنها برای شکستن اعتصابشان دیده نمی شود.

 

از صحبتهای من با اداره مهاجرت پرسیدند؟ من هم به طور مفصل  توضح دادم و در انتظار این بودیم  که اداره مهاجرت بعد از جلسه ای که در این رابطه داشتند با من تماس بگیرند معلوم بود جلسه اشان به درازا کشیده بود. بعد از ساعت چهار تلفنم زنگ زد و دیدم که یوهان رام ازاداره مهاجرت بود. گفتم خوش خبر باشید. گفت آره، هر کدام از پناهجویان می توانند دو باره به طور فردی در خواست جدید بفرستند. درخواست دسته جمعی به لحاظ حقوقی اشکال دارد و برای اداره مهاجرت غیر ممکن است.

 

گفتم خوب من اینرا به اطلاع پناهجویان می رسانم ولی این خبر خوبی است اما اصلا قانع کننده نیست و فکر نکنم با این خبر پناهجویان اعتصابی دست از اعتصاب غذایشان بکشند چونکه آنها همگی چندین سال پیشمرگ بوده اند و فعالیت سیاسی داشته اند و برگرداندن هر کدام از آنها به ایران با خطر جانی مواجه خواهند شد. پرسیدم حالا چه کار دیگری باید بکنند روی پرونده فردی آنها تاثیر مثبت داشته باشد؟ چون تا آنجای که من در جریان هستم آنها روی دورو بر محل اعتصابشان  شعار نوشته اند، عکسهای زیادی را از آثار جنایت جمهوری اسلامی به نمایش گذاشته اند و محیط دورو برور خود را به یک آکسیون بزرگ علیه جمهوری اسلامی تبدیل کرده اند و با مطبوعات و رسانه های مختلف گفت و گو می کنند و …. نماینده اداره مهاجرت هم منظورش از ارائه مدارک جدید همین فعالیت ها بود.

 

لازم به ذکر است که در این رابطه به طور مرتب با عبدالله اسدی دبیر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در تماس و تبادل نظر بوده ام و این دومین گزارشی است که در این مورد منتشر می کنینم. علاوه بر این در روز پنجشنبه ۲۹ سپتامبر از طرف نهاد کودکان مقدمند و فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی دریک  نامه سرگشاده از اداره مهاجرت خواسته ایم در اسرع وقت به پرونده پناهجویان اعتصابی رسیدگی نماید.

 

پناهجویان اعتصابی موافقت کردند که بطور فردی درخواست جدید بفرستند ولی در عین حال اعلام کردند تا گرفتن جواب به اعتصاب خود ادامه می دهند.

نکته مهمتر این بود نماینده اداره مهاجرت گفت:همه آنها لازم است به طور فردی دارای وکیل باشند.

 

ساعت نه و نیم شب بود که جعفرحسن قادری زنگ زد و گفت خواستم شما را در جریان بگذارم  که فریدون حالش خیلی بد شده است و به بیمارستان زنگ زدیم آمبولانس آمد و او را به بیمارستان منتقل کردند. گفتم که فردا در اولین تماس با ادار مهاجرت وضعیت شما را باز گو خواهیم کرد.

 

کریم شاه محمدی از طرف

نهاد کودکان مقدمند – استکهلم

و همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی- سوئد

۲۰۱۱-۰۹-۲۹

http://panahjooyeirani.wordpress.com/2011/09/27/22/

روزنامه “آفتون بِلادت” یکی ازپرتیراژترین روزنامه های کشورسوئد درمورد اخراج کردن یک پناهجوی سیاسی ایرانی توسط اداره مهاجرت دولت سوئد درتاریخ ۲۴سپتامبر ۲۰۱۱ ، چنین مینویسد.

 

ترجمه از فاضل نادری

از فعالین فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در سوئد در سوئد

 

مسافرین هواپیما اجازه ندادند پناهجو اخراج شود

 

علی منصوری دزدکی توسط پلیس اخراج شد

 

علی منصوری ۲۸ ساله، مخفیانه به تهران اخراج میشد ولی بخاطرترس از رژیم ایران فریاد میکشید و بخاطر نجات جانش تقاضای کمک میکرد. مسافرین به حرفهای اوگوش کردند و ازپروازهواپیمای چارترجلوگیری کردند.

علی میگوید آنها ازمن دفاع کردند.

صبح زود روزجمعه ۲۳ سپتامبر، منصوری که دربازداشتگاه اداره مهاجرت درمَشتا، بازداشت بود را ازخواب بیدار کردند. پلیس بدیدن اوآمد واو رادستبند بدست بداخل هواپیما که قصد پرواز بایران را داشت، نشاندند.

هواپیما توقف بین راهی درآمستردام داشت. وقتیکه میخواستند هواپیمارا تعویض کنند، پلیس همراه علی،اورا وادارکرد که سوارهواپیمای دیگر شود. علی بشدت مقاومت کرد وحاضر نشد در صندلی هواپیما بنشیند. سه نفرپلیس همراه ویک نفرپلیس امنیتی ازفرودگاه آمستردام، با فشاروبزور، اورا روی صندلی نشانده وکمربند صندلی اش را بستند وعلی را روی صندلی نگهداشتند. 

 

چند نفرحمایت کردند

 

درکنارعلی چند مسافرکه عازم تهران بودند نشسته بودند. درحالیکه اوگریه کنان فریاد میزد، توجه مسافرین را بخود جلب کرد. مسافرین ضمن اعتراض به چنین وضعیتی، از اوحمایت کردند. علی توضیح میدهد، پلیس تلاش کرد آرامم کند ولی درواقع موفق نشد. من ازخودم دفاع کردم، زیرا نمیخواستم به جهنم فرستاده شوم. علی فریاد میزد که من در ایران مشکلات داشتم، رژیم ایران مرا شناسائی وزندانی کرده ومرا همچون دیگران براحتی بقتل خواهد رساند.

 

خلبان تصمیم گرفت  

 

مسافرین ازنشستن روی صندلیهایشان امتناع کرده وبخاطرحمایت ازهموطنشان اعتراض کردند ودرخواست کردند که او راازهواپیما رهایش کنید. علی میگوید، مسافرین نگران بودند ومیگفتند “اونباید درداخل هواپیما باشد”. بعد از حدود یکساعت علی به بیرون ازهواپیما برده شد درحالیکه بتوسط نگهبانان مرزی اسکورت میشد و درساعت ۲۲ همانشب علی بخاک سوئد برگردانده شد.   

علی اضافه میکند آنهائیکه درداخل هواپیما بمن کمک کردند را نمیشناسم، آنها ازمن دفاع کردندوازآنهاعمیقأ سپاسگزارم.

 

وکیل ازاین واقعه اطلاع نداشت

 

علی مجددأ به بازداشتگاه درمَشتا برگردانده شد. بدن اوبویژه سینه اش هم اکنون درد میکند وصدایش گرفته است. او توانست باوکیلش صحبت کند وامیدواراست که بتواند یک پزشکی را ملاقات کند. انتظاراینست که اواجازه اقامت گرفته و بتواند درسوئد ماندگار شود.

هنگامیکه علی منصوری رابرای اخراج درداخل هواپیما مینشانند به وکیل او ماریا ایویک خبرمیدهند که علی را اخراج میکنند. وکیل میگوید، من بعنوان وکیل رسمی اوباید ازقضیه مطلع میشدم. من بلافاصله باداره مهاجرت زنگ زده و خواهان لغو تصمیم اخراج شدم. بمن پاسخ دادند که علی هم اکنون درهواپیما نشسته ودرحال پرواز است. وکیل اضافه میکند که علی ازیک اقلیت مذهبی است وبعنوان یک فعال سیاسی برای رژیم شناخته شده است.

 

“لازم باطلاع دادن نیست”

ازکارل بکسلیوس یکی از مسئولین حقوقدان اداره مهاجرت سؤال میشود: نبایست وکیل علی منصوری درجریان اخراج وی قرارمیگرفت؟

ایشان پاسخ میدهد: دراینمورد، تقاضای توقف اخراج بعدازاجرای دستوراخراج دریافت شده است. بنابراین درچنین مواقعی، اداره مهاجرت عطف توجهی بدرخواست نمیکند.

بنابگفته وی اداره مهاجرت دراینگونه موارد، متعهد نیست که وکیل اخراجی را درجریان امر قرار بدهد.

روزنامه آفتون بِلادت تلاش کرده است بامسئول پلیس مرزی دراینمورد گفتگوکند لیکن موفق بدریافت پاسخ نشده است.

نویسنده مطلب: لیسا رُستلوند

و یوسفین کارلسون

 

درانتهای مقاله مزبور آمده است:

 

دومین تلاش برای اخراج

 

اولین با نیست که اداره مهاجرت تلاش میکند علی منصوری رااخراج کند. انساندوستانی بکمک وی شتافتند. دربیست و ششم اوت ۲۰۱۱ اداره مهاجرت دولت سوئد، قصد اخراج علی منصوری پناهجوی ۲۸ ساله ایرانی راداشت که یک گروه ۲۰ نفره ازفعالین مدافع حقوق انسانی مانع ازاخراج کردن اوشدند. تظاهر کنندگان درصحنه، خلبان هواپیما را مطلع کردند، درصورتیکه منصوری بدولت ایران تحویل داده شود، خطر اعدام درکمین اوست، خلبان ازپروازکردن خودداری کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در اینمورد به سایت  www.hambastegi.org/fa  مراجعه کنید.

 

 

اطلاعیه
گروهی از فعالان سیاسی کرد ایرانی کە نزدیک بە ۱۵ نفر هستیم، برای اعتراض به تصمیمات ادارە مهاجرت سوئد و دیپورت پناهندگان سیاسی‌ به ایران، دست به اعتصاب زده و از تمامی سازمانها و نهادهای حقوق بشر تقاضای همکاری داریم .
ما از اداره مهاجران سوید خواهان نگهداشتن دیپورت وگرفتن اجازه اقامت در سوئد هستیم و از شما حامیان حقوق بشر و نهادها صمیمانه تقاضا داریم که برای پیشبرد اهدافمان ما را یاری کنید.

لاذم به ذکر است ما از ۲۰.۹.۲۰۱۱ دست به اعتصاب زده ایم و به علت نبود امکانات در شرایط بحرانی و بدی قرار داریم و نیاز مبرم بە چادر و وسایل اولیە برای زندگی (  البتە اگە بە این زندگی میگن ) در پیادە رە را داریم.
…
مکان: sergetsberg استکهڵم

سنخنگو : ریبوار ابراهیم زادیان

تلفن: ۰۷۶۰۸۶۵۰۵۰

با سپاس فراوان جمع اعتصاب کنندگان سوید در استکهلم