همه‌ی نوشته‌های gholam@A

محمدامین کمانگر: تظاهراتی بزرگ بنفع پناهندگان به وسعت پنج شهرِ بزرگِ آلمان.

m.Kamangar

امروز جمعه ۳۰ مارس ۲۰۱۲ به دعوت چندین سازمان و تشکل مدافع پناهندگی در آلمان به اعتراض اخراجهای که تا کنون شده، و هم چنان ادامه دارد ، همزمان در این روز شهر های برلین، فرانکفورت، دوسلدرف، هامبورگ، منشن، صحنه تجمع و اعتراض انسانهای شریفی بود که پرچم انسان و انسانیت را بر افراشته اند و نگران آینده همنوعانشان هستند، و مدعی اند که دوران سیاهی بشریت باید به پایان رسد و چهره جهان بنفع انسانیت عوض شود، این اثبات کنندۀ این است که جنب و جوش دیگری به وسعت جهان به نفع انسانیت شروع شده است و پرچمش امروز در ۵ شهر بزرگ آلمان به پا شد. امروز شعارها بنفع پناهجویان و علیه اخراج داده می شد. اعلام می کردند که حقوق بشر شامل همۀ انسانها است. در این جهان کسی غیر قانونی نیست. همه حق دارند زندگی کنند. در آلمان باید هر چه زود تر جلوی اخراج پناهجویان گرفته شود و بسیاری ازشعارهای دیگر.

 

شهر فرانکفورت هم مانند این چهار شهر دیگر آلمان از ساعت ۵ بعد از ظهر تا ساعت ۷ بعد از ظهر شاهد اعتراض صدها انسان معترض به اخراج پناهندگان بود. قبل از هر چیز مجری برنامه برای صدها مسافری که این تجمع را مشاهده می کردند به زبانهای انگلیسی و آلمانی توضیح می داد و اعلام کرد که این تجمع و اعتراض بخاطر چه مسئله ای است. بعد میسر راهپیمایی را اعلام نمود. مسئله ای که برای من بسیار جالب بود، این بود که جدا از” لوفتانزا” معترضین، یا تظاهرکنندگان به جلوی باجۀ کشورهای می رفتند که بیشتر پناهجویانِ آن کشورها در آلمان و اروپا اخراج می شوند.

 

در ضمن بیشتر سخنرانان امروز فرودگاه فرانکفورت جوانانی بودند از کشورهای مختلف قاره آفریقا به آلمان آمده بودند. فیلم این تظاهرات را می توانید در سایت روزنه ببینید.

زنده باد انسانیت. محمدامین کمانگر جمعه ۳۰ مارس ۲۰۱۲

 

 

 

محمدامین کمانگر:تحصنی در قلبِ بزرگِ مردمِ یک شهر که رشد انسانیت را دو باره معنا کرد!

m.Kamangar

علیرغم سم  پاشی  بورژوازی  در ذهن انسانها و سمت و سو دادنِ همه جانبه این نظام  به بهای  نام  و نان  برای از بین بردن رحم و مروّت  و عواطفِ انسانی، و بخصوص کشتنِ فهم در انسانها، امّا ما می بینیم  علیرغم هر تلاشی از جانبِ این نظام، انسانها هنوز به میثاق اول انسانیت وفا دارند.

بشریت هنوز در چنگال عوارضی چون بی احساسی، بی هویتی، بی هوشی و مستی، خواب آلودگی و تنفر، قرار نگرفته است و کل تاریخ صحنۀ این تغیر و تحول در بینِ آدمها است. انسان دوستی، نوع دوستی، کمک به همنوعان در هر شرایطی در طول تاریخ بشر همیشه دغدغۀ انسانها بوده و هست و خواهد ماند.

 شهرِ ورتسبورگ آلمان با متحصنینی که به گرمی  در قلبِ بزرگِ  خود جای داده  است نوع دوستی در بین انسانها را اثبات کرد. بار دیگر انسانیت را زنده نشان داد و انسانها را با عشق و عواطفِ انسانی دو باره در کنار هم چید و فرهنگِ اختلاف، فرهنگِ ضدیت و فرهنگِ خصومتِ بشر علیه همدیگر را به تابوت سپرد.

 وهم اکنون  مردمِ این شهر هویتِ انسانی را بدون رنگ و پوست و زبان و ملیت در مقابل آفت ها  و آسیبها پاس می دارند و فهم، احساسِ انسانی، انصاف، آزادگی و آزادمنشی، انسانیت، و باز انسانیت را به سوی رشد هدایت می کنند.

پناهجویانی که چشم به افقِ انسانیت دوخته بودند همراه مردمِ شریفِ  این شهرِ  وحدت را ساختند و باهم تکرار کردند.   و واژهایی چون انسان دوستی،مدافعین انسان، انسانیّت،  پریشانی  و ترسِ شبِ اولِ تحصن که به درازای عمر تا کنونی  این پناهجویان بود به نور آفتابِ عاطفه های فروان این مردم شریف وصل گردید و فصلِ بازگشتِ طبیعی انسان را نوید داد. باز گشت به سوی راه و رسمِ دوستی  و همدلیِ ، باز گشت به سوی مهربانی در بین انسانها، باز گشت به سوی  ادراک و احساس انسانی در وجودِ انسانها. مردمی که در روزِ یکشنبه در تظاهراتِ صدها نفرۀ خود در دفاع از این پناهجویان صدا بر آوردند که ما با هر زبان و رنگی  که داریم  همه با هم در کنار هم می مانیم، همه انسانیم و انسان خواهیم ماند. در بستر جامعه بشری سیاهی و منکوب کردنِ انسانها از شاه کارهای نظام سرمایه داری است. امّا امانیسم جامعه در هیئت دیگری از خود دفاع می کند و انسانیت را فریاد می زند، این اتفاقی است که  در این شهر افتاده است.  تحصنِ پناهجویان ایرانی در قلبِ بزرگ مردم این شهر حرکتی بود برای شناخت دقیق  انسان از خود و از همنوعش.

 

   متحصنین”آنچه که ما می شنیدیم کاملاٌ مغایرت دارد بر آنچه که در طول این ۹  شبانه و روز از این مردم  دیدیم” !

در این نوشته من سعی بر گزارش این تحصن یا اعتصاب غذای این پناهجویان عزیز را ندارم،  چون هر روزه به اندازه کافی  چه توسط  جراید آلمانی، چه از طریق فدراسیون سراسری پناهندگان واحد آلمان و چه از طریق سایتها و فیس بوک خود این عزیزان  بدان اشاره شده و خواهد شد. آنچه مرا به این نوشته کوتاه وا داشت اتفاقاتی است که روی می دهد و ار دیدگاها پنهان می ماند. دیدنِ مردم این شهر، کمکهای بی دریغ  و همه جانبۀ آنها  از کوچک و بزرگ، پیرو جوان، از دانشجو تا کارگر و  بی کار، از بسیاری از کارمند انِ ادارات محتلف تا واحدهای که از شهر های دیگر به اینجا می آیند است یا بهتر بگویم  منعکس کردن قطره آبی از دریای بی کران  این مردم.

 

 

   یکی از این عزیان پناهنده چنین گفت “شبِ اولِ این تحصن هر صدای نا هنجاری را حمله به خود تلقی می کردیم.  طبق شنیده های که از این استان شنیده بودیم  هر دم می گفتیم  که همین الآن  بما حمله می شود. امشب ما را می برند و معلوم نیست چه بلایی  به سرمان می آید، حتی چند جوان آلمانی که به ما کمک می کردند روز اول گفتند که برای پیش بردن این حرکت  ما در این شهر تنهای تنها هستیم  و همه مخالفِ این حرکت هستند. امّا امروز من می فهمم که ما در میان چه مردمِ شریفی قرار داریم”

من از صدها مثال و حرکتها و کمکهای مردم این شهر به متحصنین چند نمونه را ذکر خواهم کرد تا عمق انسانیت و کمکهای مردمِ این شهر به این پناهجویان را نشان دهم. روز اول مردم احساس می کردند که این چادرها با این همه عکس از جنایات رژیم اسلامی حتما می خواهند جنایات حکومت اسلامی را بما نشان دهند. روزهای  دوم و سوم  بود با نوشته های که به زبان آلمانی  به دور و بر چادر زده شد  و با مردم صحبت گردید، مردم فهمیدند که اینها پناهندگان سیاسی هستند که از دست فاشیسم  اسلامی ایران به آلمان پناهنده شده اند. مخصوصا پس از اینکه ۹۹ در صدیهای این شهر با پناه جویان اعلام پشتیبان کردند و چادرهای خود را در کنار چادرهای این دوستان زدند. دیگر پناهجویان با مردم این شهر قاطی شدند، یکی شدند، و شب و روز با هم هستند. هر روزه  صدها نفر به دیدن این دوستان می آیند پتیشن را امضا می کنند کمک مالی می کنند.  همه می پرسند که چه نوع کمکی لازم دارید، ما می  توانیم برای شما چه کاری انجام دهیم.

این حرکت چنان توده ای شده است که مردم این شهر متحصنین را مثل بچه های خود می دانند. این دوستان می گفتند که آقایی آمد و گفت این کارت من است آدرس و شماره تلفن من را داشته باشید از ساعت فلان تا ساعت فلان می توانید به خانه ما بروید دوش بگیرید. مرد جوانی آمد و گفت این آدرسِ منزل من است، این هم کلید منزل در طول روز به  آنجا بروید و  دوش بگیرید. جوانی دانشجو آمد همین را گفت و … این چه حرکتی است. چه انسانیتی است که حکم می کند،  کسی که نمی شناسید، فقط می دانید که بعنوان یک پناهندۀ سیاسی در چادری متحصن شده است آدرس و کلید خانه ات را به او بسپارید و بگویید به خانه من برو خودت را بشوی.  یا ببری خانه ات  بعد از استحمام  بسیار زیبا او را دو باره به چادربر گردانید.  آیا چون فقط می دانند که این انسانها  در مدت این چند شبانه  و روز به دوش گرفتن نیاز دارند؟ آیا فقط این مسئله دیگر است؟   درود بر این انسانیت. بنظر من فوق العاده جالب و زیباست. این یعنی عمقِ نوع دوستی و حرکت طبیعی انسان و عمل اجتماعی آدمها  در مقابل هم.                                           

 ادامه دارد. زنده باد انسانیت.

 چهار شنبه ۲۸ . ۳. ۲۰۱۲

 

 

دومین تظاهرات بزرگ مردم ورتسبورگ در حمایت از پناهجویان ایرانی

alman_1

روز پنجشنبه ۲۹ مارس به فراخوان فعالین جنبش ۹۹ درصدیهای ورتسبورگ تظاهراتی با شرکت صدها نفر از مردم این شهر در حمات از تحصن و مبارزات پناهجویان ایرانی برگزار شد. قبل از شروع تظاهرات، مردم در برابر چادر محل برگزاری تحصن تجمع کرده و با پناهجویان متحصن به بحث و گفتگو پرداختند و در ساعت ۶ بعد از ظهر با در دست داشتن پلاکاردهایی که بری روی آنها خواستهای پناهجویان نوشته شده بود، به طرف مرکز شهر به راه افتادند. شعارهای تظاهرات به این شرح بود: حق پناهندگی حق انسانی است، سیاست دولت محلی بایرن مبنی بر عدم قبولی پناهجویان ایرانی عین راسیسم است، زنده باد همبستگی جهانی. در مسیر راهپیمایی صد ها نفر از مردمی که شاهد این تظاهرات بودند می ایستادند و با این تظاهرات ابراز همبستگی میکردند.

 

تظاهرات کنندگان سپس در محل چادر متحصنین جمع شدند و به صحبتهای سخنرانان گوش دادند. تعدادی از فعالین ۹۹ درصدیها در سخنرانی های کوتاه خود ضمن حمایت قاطع ازخواستهای پناهجویان، ازدولت بایرن خواستند که فورا به خواستهای پناهجویان ایرانی، بویژه خواست پذیرفته شدن به عنوان پناهنده سیاسی رسیدگی کند. در ادامه حسن حسین زاده سخنگوی متخصنین ضمن قدردانی از حمایت مردم اعلام کرد که اعتراض پناهجویان بدون حمایت گرم مردم آزاده ورتسبورگ نمیتوانست ادامه یابد. سپس شهنار مرتب دبیر فدراسیون واحد آلمان ضمن قدردانی از حمایت بی دریغ مردم ورتسبورگ از پناهجویان ایرانی تاکید کرد که مبارزه پناهجویان تا رسیدن به مطالباتشان ادامه خواهد داشت. شهناز مرتب همچنین از پناهجویان خواست به اعتصاب غذای خود پایان دهند.بدنبال این تظاهرات از طرف صلیب سرخ چادر بزرگی با امکانات بیشترتخت،بخاری های برقی وسائل و تجهیزات خواب نصب شد

 

لازم به یادآوری است که روز ۲۵ مارس نیز تظاهراتی با شرکت بیش از ۵۰۰ نفر از مردم این شهر به فراخوان فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در این شهر برگزار شد. حمایت مردم ورتسبورگ از پناهجویان صحنه هائی از یک همبستگی عمیق انسانی را علیه دولت آلمان به نمایش گذاشته است. هرروز ابعاد این حمایت ها گسترده تر میشود و مردم بیشتری با مراجعه به چادر متحصنین، کمک مالی، امضای پتیشن و شرکت در تظاهرات و به اشکال دیگر، پناهجویان را مورد حمایت قرار میدهند.

 

همبستگی- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – واحد آلمان

۲۹ مارس ۲۰۱۲

—————————————————————————————————————-

آدرس های تماس:

شهناز مرتب، دبیر فدراسیون پناهندگان ایرانی در آلمان:

Tel: 015774650186

حسن حسین زاده، سخنگوی اعتراض پناهجویان ورتسبورگ

Tel: 17677009092

 

 

خوب است که همه از چگونگی دیپورت هوشمند به ایران مطلع شوند!

hooshmand

علیرغم تلاش زیاد فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی و صلیب سرخ سوئد و سازمان سراسری پناهندگان ایرانی – بیمرز و خانواده و دوستانش، متاسفانه هوشمند به ایران دیپورت شد. پلیس سوئد به او گفته بود روز جمعه ساعت ۱۲ آماده باشد تا به فرودگاه انتقال یابد. از آنجائیکه ما با تاکتیک پلیس آشنا بودیم و میدانستیم که ممکن است زودتر از وقتی که به وی اعلام کرده اند او را به فرودگاه انتقال دهند؛ برای همان روز ساعت ۹ صبح یعنی ۳ ساعت قبل از ساعتی که پلیس اعلام کرده بود اعلام تظاهرات کردیم.

بازداشتگاهی که هوشمند در آن بازداشت بود خارج از شهر گوتنبرگ قرار دارد. همه کسانی که برای ممانعت از دیپورت وی میامدند در راه بودند؛ هوشمند تماس گرفت و گفت آمده اند دنبالم و دارند من را به فرودگاه میبرند. ساعت ۸ صبح او را از بازداشتگاه خارج کردند. همه به طرف فرودگاه حرکت کردیم. ساعت ۹ در فرودگاه در طبقه بالا مقابل در پاس کنترول، باندرولها و عکسهای هوشمند را در دست گرفتیم و دست به اعتراض زدیم.

مدام با دادگاه مهاجرت در ارتباط بودیم و از آنها میخواستیم حکم اخراج وی را متوقف کنند. لحن دادگاه مثبت به نظر میرسید حتی مسئول پرونده هوشمند گفت که تا لحظاتی دیگر حکم اخراج وی را متوقف میکنیم. هر کاری که به عقلمان میرسید انجام میدادیم و هر تجربه ای داشتیم به کار میگرفتیم. دادگاه به ما اعلام کرد که پرواز هوشمند ساعت ۲:۳۰ دقیقه صورت میگیرد. تنها پروازی که در این ساعت صورت میگرفت ترکیش ایر بود چرا که پلیس مسیر و ساعت حرکت هوشمند را اعلام نکرده بود و هیچ وقت هم حاضر شد اعلام کند. با اینکه صد درصد هم مطمئن نبودیم در پرواز ترکیش ایر باشد تمرکز کار خود را روی همین پرواز متمرکز کردیم، با بسیاری از مسافرین این هواپیما صحبت کردیم. تعدادی از آنها آشنا بودند، به آنها گفتیم که اگر هوشمند در این هواپیما بود اعتراض کنید و اجازه ندهید وی را به ایران  ببرند. با بسیاری از آنها هماهنگی لازم را ایجاد کردیم.

 

دو نفر از معترضین هم بلیط گرفتند و وارد هواپیما شدند. به نظر میرسید پلیس نیز از طرح ما  برای داخل هواپیما مطلع شده باشد. چون جلو چشم آنها با مسافرین حرف میزدیم و آنها را به همکاری دعوت میکردیم بدون اینکه پلیس عکس العملی از خود نشان دهد. اینکار بسیار گسترده تر از اینکه ما فکر میکردیم پیش رفت. به همین خاطر به نظر میرسید پلیس مسیر او را تغییر داده و میخواهد او را از طریق دیگری دیپورت کند. درست زمانی که هر دو درب هواپیما بسته شد معترضینی که در داخل هواپیما بودند از جای خود برخاستند و شروع به اعتراض کردند و هواپیما را متوقف نمودند. پلیس ۱۰ نفر از مسافرین را از هواپیما خارج کرد. هواپیمایی که ساعت ۱۴:۳۰ پرواز داشت ساعت ۱۶ حرکت کرد. چون مجبور شدند بار دیگر کلیه مسافرین را از هواپیما خارج کنند و یکی یکی آنها را بازدید نمایند. همزمان با متوقف کردن هواپیما، تعدادی از معترضین به قصد رساندن خود به داخل هواپیما وارد درب پاس کنترل شدند و با مقاومت پلیس مواجه گردیدند و یکی از نرده های پاس کنترل در درگیری میان پلیس و معترضین کنده شد. روزنامه یتوبوری پستن لحظه به لحظه گزارش تهیه میکرد. رادیو پژواک و رادیوهای محلی نیز در حال تهیه گزارش بودند. اعتراض چنان محکم و بود که فضای داخل فرودگاه را تحت تاثیر قرار داده بود. برطبق اطلاعاتی که بعدا در اختیار ما قرار گرفت، پلیس در طول ساعت ۸ تا ۱۳ از ترس معترضین، هوشمند را به مقر پلیس مرزی در گوتنبرگ برده بود و تلفن هوشمند را گرفته بودند. نکته دیگر این بود که پلیس مجبور شده بود همان ساعت هوشمند را با یک هواپیما خصوصی به آمستردام انتقال دهد. در این اعتراض علاوه برفعالین و اعضای فدراسیون و خانواده هوشمند، سازمان بیمرز و شماری نیزاز طرف تشکیلات کومله و کانون پناهجویان در گوتنبرگ نیز شرکت داشتند. در هفته های قبل نیزعلاوه  بر سازمانهای که در بالا به آنها اشاره شد تعداد زیادی از دوستان قدیمی هوشمند و مدافعین حقوق پناهندگی در ظرفیت شخصی به اداره مهاجرت نامه نوشته بودند و به حکم اخراج هوشمند اعتراض کردند.

 

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – سوئد

۲۶ مارس ۲۰۱۲

 hooshmand2
hooshmand3
hooshmand4
hooshmannd1

عبدالله اسدی:پیام به شهناز مرتب مسئول فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در آلمان و مسعود حسین زاده و پناهجوین متحصن در ورتسبرگ

دوستان عزیز: حرکت شما در دفاع از حقوق پناهجویان در آلمان بسیار مهم و تعیین کننده است. شما در کشوری و در منطقه ای از آلمان این مبارزه را شروع کرده اید که پناهجویان را همیشه در بدترین و طولانی ترین شرایط زندگی بدون اقامت نگاه داشته اند. شرایط سختی که محمد رهسپار را درادامه زندگی به بنبست رساند و در اثر آن جان خود را از دست داد. محمد رهسپار به سادگی قربانی سیاست غیر انسانی  پناهندگی آلمان شد و همه ما را متاثر کرد. با این وجود دولت محلی ایالت بایرن از تحصن و اقدام مبارزاتی شما عصبانیند و حاضر نیستند بپذیرند که پناهجویان هم انسان هستند و باید مثل انسان از حق زندگی و امنیت و رفاه و آسایش برخوردار باشند. واقعه دردناک خودکشی محمد رهسپار حتی باعث نشد دولت آلمان واکنشی نسبت به سیاست سخت پناهنده پذیری  خود نشان دهد تا ببیند چرا باید یک پناهنده سیاسی دریکی از کشورهای مهم و متعهد به کنوانسیون ژنو به این شکل به زندگی خود پایان میدهد؟  

 

دوستان عزیز: دولت محلی ایالت بایرن نمی خواست کسی  در اعتراض به خودکشی محمد رهسپار حساسیت نشان دهد و سر وصدایی در آلمان بلند شود. اما شما ساکت نماندید  و دلیل مرگ دلخراش او را به جامعه آلمان رساندید. اقدام شما باعث شد بار دیگر توجه جامعه را به فلاکت و بی حقوقی پناهندگان در هایم ورتسبرگ و همه جای آلمان جلب کنید. به همین دلیل حرکت شما و خواسته هایی که شما مطرح کرده اید  شایسته گرمترین حمایت و پشتیبانی سیاسی و اجتماعی است. دولتهای غربی سالهاست عملا از تعلق و پایبندی خود به مفاد کنوانسیون حقوق پناهندگی فاصله گرفته اند. اما با وجود تمام این محدودیتها هنوز کیس متقاضیان پناهندگی برمبنای سند کنوانسیون ژنو مصوب ۱۹۵۱ و پروتکل ۱۹۶۷ بطور شخصی بررسی  میشود. تا آنجایی که به دلایل متقاضیان پناهندگی از ایران بر میگردد اگر کیس های آنها بطور عادلانه و برمبنای سند مبنا بررسی شود مفاد همین سند شامل پذیرش هشتاد درصد از متقاضیان پناهندگی از ایران می شود. هدف من از اشاره به سند مرجع سازمان ملل این است که بگویم دولتهای غربی عملا این سند را بعنوان سند مبنای پذیرش پناهندگان و دفاع از حقوق اولیه آنها زیر پا گذاشته اند و ما در این دوران باید بسیار سفت و سخت از آن دفاع کنیم.

 

 مبنای عملی دفاع از آن سند برای متقاضیان پناهندگی تنها با فعالیت سیاسی و سازمان یافته تکمیل می شود. پناهجویان باید برای دفاع از حقوق پناهندگیشان در هر کمپ و شهر و کشوری که اسکان پیدا می کنند با صدای بلند علیه جنایت و سرکوب درجمهوری اسلامی فعالیت کنند و از حقوق پناهندگی خود دفاع کنند. به این معنی متقاضیان پناهندگی باید پاسخ جنبه های حقوقی را با فعالیت سیاسی و مبارزه علیه نظام و قوانینی که از آن گریخته اند بدهند. مبارزه ای که شما از ۱۹ ماه مارس در ورتسبرگ آلمان شروع کرده اید تکمیل کننده آن جنبه های حقوقی است که مقامات امور پناهندگان  در دفاتر سازمان ملل و دولتهای غربی در مقابل متقاضیان پناهندگی قرار می دهند.

  

حرکت شما نشان داد زمینه های زیادی برای اعتراض به سیاست دولت محلی بایرن در میان مردم و در میان سازمانها و نهادهای مدافع حقوق پناهندگی و حتی برخی از احزاب و نهاد های دولتی و غیر دولتی  وجود داشت و فقط کافی بود کسی از جایی آن را شروع کند. حرکتی که بارها در فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در مورد آن صحبت شده بود. انعکاس حرکت شما در این وسعت قابل پیش بینی بود. قابل پیش بینی بود برای اینکه آلمان همیشه مرکزتحولات پناهندگی در سطح اروپا بوده  به همین دلیل خیلی زود مورد توجه رسانه های داخلی آن کشور قرار می گیرد. در جلسه ای که  قبل از شروع تحصن برگزار کردیم پیش بینی کرده بودیم که اگر این حرکت شروع شود مردم حمایت می کنند و با در اختیار گذاشتن امکانات زیاد به پناهجویان متحصن کمک خواهند کرد.

 

 

باید جهت ما این باشد که این مبارزه را در همه جای آلمان گسترش دهیم. منظور من از گسترش این  مبارزه الزاما این نیست که درهمه جای آلمان دست به اعتصاب غذا بزنند. به نظر من روش اعتصاب غذا نباید به روش معمول مبارزه برای گرفتن حق پناهندگی تبدیل شود و هرجا هم صورت بگیرد باید به صورت کوتاه مدت و سمبلیک از آن استفاده شود. پیام من به دیگر پناهجویان در آلمان این است که به هرشکلی که می توانند درهایمها و شهرهای دیگر که وضعیت پناهجویان بهتر از وضعیت  زندگی غیر انسانی پناهجویان در هایم های استان بایرن نیست این مبارزه را شروع کنند. برای شروع این مبارزه با مسئولین فدراسیون در آلمان از جمله شهناز مرتب و مسعود حسین زاده تماس بگیرید و از تجربه پناهجویان متحصن درورتسبرگ آلمان استفاده کنید. درسوئد هرهفته یک پناهجوی ایرانی به قصد دیپورت به ایران از سوی پلیس این کشور بازداشت می شود. در همه کشورهای اروپایی سیاست و تصمیم به دیپورت پناهجویان وجود دارد و این تصمیمات می رود تا به تصمیمات و سیاست واحد در اتحادیه اروپا تبدیل شود. راه مقابله با این وضعیت تنها از طریق مبارزه صورت می گیرد. برای تقویت این مبارزه کار بیشتری لازم است. بار دیگر برای شهناز مرتب و مسعود حسین زاده و پناهجویان متحصن در ورستربرگ در پیشبرد این مبارزه  آرزوی موفقیت می کنم.

۲۴ مارس ۲۰۱۲

******

  

 

تحصن و اعتراض پناهجویان ایرانی در ورتسبورگ وارد پنجمین روز خود شد!

tahaha_280_x_210

در پنجمین روز از اعتصاب و تحصن پناهجویان ایرانی در ورتسبورگ صدها نفر از مردم امروز تا ساعت ۵ عصر از چادر اطلاعاتی متحصنین دیدن کردند.مردم برای امضا کردن پتیشن در صف ایستاده بودند.مردم شهر ورتسبورگ از پیر و جوان به پای چادر آمده با دست اندرکاران صحبت می کنند.فعالین جنبش ۹۹ درصدیها مدام در حال چاپ و پخش کردن اطلاعیه ها می باشند.

مردم نمایشگاه عکس را نگاه می کنند. سوال پشت سر سوال. جالب است و شورانگیز!این همه حمایت و ابراز همدردی با این حرکت اعتراضی.در مورد ایران و نقض حقوق بشر،اعدامها بحث ها داغ است. همه فعالانه در بحثها شرکت می کنند.

یک گروه بچه های مدرسه ای امروز بعد از ظهر به محل تحصن آمده بودند. می خواستند با متحصنین صحبت بکنند. با دفتر و کتابشان دور حسن حسین زاده جمع شده و با او در باره تحصن برای کلاسشان مصاحبه کردند.امروز دوپزشک آلمانی و ایرانی در محل تحصن حاضر شده من اعلام همبستگی و حمایت از اعتراض پناهجویان، اقدام به معاینه متحصنین کردند.

عصر امروز سارا بن هارد ژورنالیست و وبلاگ نویس از شهر بامبرگ در محل تحصن حاضر شده ضمن اعلام همبستگی با متحصنین،گفت به احتمال زیاد یک شب درکنارشان خواهد ماند.

الان ساعت ۶ عصر است. هنوز مردم دسته دسته به محل می آیند.

سخنگوی حزب سبزهای استان بایرن عصر امروز زنگ زد وضمن اعلام حمایت از اعتراض پناهجویان، اعلام کرد که روز دوشنبه به همراه نماینده ای از این حزب به محل تحصن خواهند آمد.

حمایت و همبستگی مردم ورتسبورگ از تحصن پناهجویان بی نظیر است. در کنار این حمایت احزاب هم مجبور شده اند واکنش نشان بدهند. لازم به توضیح است برای روز یکشنبه ۲۵ مارس فراخون تظاهرات داده شده.تا به امروز صدها نفر برای شرکت در تظاهرات اعلام آماده گی کرده اند.

همبستگی- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – واحد آلمان

۴ فروردین ۱۳۹۱برابر با ۲۳ مارس ۲۰۱۲

آدرس های تماس:

شهناز مرتب دبیر فدراسیون پناهندگان ایرانی در آلمان:

Tel: 015774650186

حسن حسین زاده سخنگوی اعتراض پناهجویان ورتسبورگ

Tel: 17677009092

E-mail: Gustreik@web.de

 tahhhaa_280_x_210

ttahha_280_x_210

tahha_280_x_210