لازم به یادآوری است که از روز سه شنبه ۲۷ مارس ۲۰۱۲ سه متقاضی پناهندگی ایرانی مقیم سوئد به نامهای اکبر پوراحمدی، امین پور احمدی و رضا حاجی شیخی تا زمان صدور این نامه در بازداشت پلیس دانمارک بسر می برند.از آنجایی که بعد از گذشت ۵۰ روز از بازداشت آنها، اداره مهاجرت و پلیس سوئد کوچکترین اقدامی برای آزادی این پناهجویان به عمل نیاورده اند، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در سوئد بشدت نگران سرنوشت این پناجویان میباشد.
جرم این سه متقاضی پناهندگی این بوده که در تاریخ ۲۷ مارس در مقابل سفارت جمهوری اسلامی در کپنهاک در دفاع از زندانیان سیاسی دست به اعتراض زده و با در دست گرفتن باندرول و پلاکارد و سردادن شعار خواستار آزادی زندانیان سیاسی شده بودند، که پلیس دانمارک آنها را بازداشت می کند. خبر حرکت این سه پناهجو در یوتوب و بسیاری از سایتهای مختلف اینترنتی ایرانی به طور گسترده ای منعکس شد. آمار نشان می دهد که فقط در سایت پناهجو دریوتوب بیش ۱۵ هزار نفر از این ویدئو کلیپ دیدن کرده اند.
برطبق گزارش رسیده به فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی این سه پناهجو درتاریخ ۹ ماه مه در کپنهاک دادگاهی شده و به پرداخت جریمه نقدی محکوم شده اند. وکیل این پناهجویان در سوئد گفته است این احتمال وجود دارد که پلیس دانمارک و سوئد در همکاری با هم آنها را به ایران دیپورت کنند. این پناهجویان مجرم نیستند تا به محاکمه کشیده شوند؛ به دانمارک رفته بودند تا علیه جنایتکاران و قاتلین زندانیان سیاسی در ایران شعار بدهند و خواهان آزادی زندانیان سیاسی و متوقف کردن مجازات مرگ در آن کشور شوند. تاکنون پلیس و دستگاه قضائی دانمارک مانع دسترسی پناهجویان بازداشتی به رسانه های عمومی شده اند. از این بابت فدراسیون نگران این است که مبادا پلیس سوئد و دانمارک پناهجویان بازداشتی را به ایران دیپورت کنند.
برطبق مفاد کنوانسیون ژنو مصوب۱۹۵۱ نه تنها نباید خطر دیپورت به ایران این پناهجویان را تهدید نماید بلکه باید مورد حمایت بین المللی قرار گیرند و به عنوان پناهنده در سوئد پذیرفته شوند.این دیپلوماتهای ایرانی در سفارت سوئد و دانمارک و سران جمهوری اسلامی است که باید به جرم جنایت علیه مردم ایران به محکاکمه کشانده شوند نه پناهجویان ایرانی. هیچ دلیل قانونی برای ادامه بازداشت این پناهجویان وجود ندارد و قانونا اداره مهاجرت و پلیس سوئد باید این پناهجویان را به سوئد بازگرداند. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی از همه سازمان ها و نهادهای مدافع حقوق پناهندگی می خواهد به ادامه بازداشت این پناهجویان اعتراض کنند تا آنها از خطر دیپورت به ایران نجات یابند.
عزت دولت آبادی از فعالین کارگری در ایران بوده و در رشته گاز و نفت کار کرده است.او به اتفاق شمار دیگری از فعالین کارگری اقدام به تشکیل اتحادیه کارگران فلز کرده بود.اما دستگاههای قضائی و امنیتی جمهوری اسلامی فعالیت این اتحادیه را ممنوع می کنند و عزت و چند تن دیگر از مسئولین این اتحادیه را دستگیر و زندانی می کنند. در همین ارتباط تعدادی از همکاران وی دستگیر و مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار می گیرند. عزت بعد از آزادیش از زندان به سوئد فرار می کند تا با سرنوشت بقیه فعالین کارگری در ایران دچار نشود.
عزت از زمانی که از کشور سوئد تقاضای پناهندگی کرده است، فعالانه و به اشکال مختلف در تلاش بوده تا در مورد نقض حقوق فعالین کارگری و ضرب و شتم آنها در ایران افشاگری کند و صدای بی حقوقی کارگران را به افکارعمومی در سوئد برساند. اخیرا در همین رابطه واحد منطقه ای (ال.او) در استان استکهلم طی نامه ای به اداره مهاجرت سوئد از این اداره خواسته است اجازه دهد عزت در سوئد بماند تا از گزند رژیم ایران دور بماند.
گمان نمی شود اداره مهاجرت سوئد اطلاع کافی نداشته باشد که در دادگاههای ایران به متهمین حق دفاع از خود داده نمی شود و در بسیاری از موارد به وکلای مدافع نیز حق دفاع از موکلین داده نمی شود و در صورت پافشاری بیشتر، آنها نیز تحت پیگرد قانونی قرار می گیرند. در واقع در دستگاههای قضایی ایران اصل بر احکام الهی است. حق تشکل و اعتصاب و اعتراض کارگری مطلقا ممنوع است و هرنوع اعتراض کارگری با سرکوب و بازداشت و اخراج فعالین آنها از کار مواجه می شود. اعتراض کارگران در ایران در حالی صورت می گیرد که ۶ ماه به ۶ ماه حقوق ماهیانه آنها پرداخت نمی شود و حتی اجازه برگزاری مراسم روز اول ماه مه به آنها داده نمی شود و در بسیاری از موارد فعالین کارگری را به آشوب طلبی و برهم زدن نظم عمومی متهم و برای آنها احکام شلاق و زندان صادر می کنند.
واحد منطقه ای اتحادیه کارگران سوئد (ال.او) در استان استکهلم به درست گفته است در جایی که شوراهای اسلامی هستند به هیچ اتحادیه ای کارگری اجازه فعالیت داده نمیشود و در همین ارتباط صدها فعال اتحادیه ای بدون هیچ محاکمه ای در زندان بسر می برند. عزت هم در صورت بازگشت به ایران سرنوشتی به مراتب بدتر آز آنها پیدا خواهد کرد. همانطور که در بالا به آن اشاره شد، عزت در سوئد به عنوان فعال سیاسی عرصه دفاع از حقوق کارگری شناخته می شود. او در سازماندهی اعتراضات متعدد علیه رژیم ایران نقش فعال و چشم گیری داشته است و در رادیوهای محلی در سوئد که به زبان فارسی برنامه پخش می کنند مدام صحبت کرده است و مدتهاست به طور ثابت با رادیو همبستگی در شهر استکهلم فعالیت وبا کارکنان این رادیو همکاری می کند.این فعالیت ها باعث شد تا عزت در میان ایرانیان خارج از کشور بویژه در شهراستکهلم به عنوان یک فعال کارگری بیش از پیش شناخته شود.برطبق قانون پذیرش پناهندگان در سوئد حتی اگر کلیه دلایل پناهندگی گذشته عزت نادیده گرفته شود، تنها بدلیل فعالیتهای سیاسی وی درسوئد علیه جمهوری اسلامی باید تحت حمایت بین المللی قرار بگیرد. به همین دلیل فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی از اداره مهاجرت می خواهد که پرونده عزت را مجددا مورد بررسی قرار دهد و به او اجازه اقامت بدهد تا در سوئد بماند.
روز دوشنبه، ۷ ماه مه ۲۰۱۲ یک پناهجوی ایرانی به نام حجت افسرده در یک کمپ پناهندگی در شهر موس کشور نروژ خود را به طناب دار آویخت و اقدام به خود کشی کرد. خوشبختانه جان این پناهجو با کمک دوستانش که خود را به محل واقعهٔ رسانده بودند نجات یافت. حجت افسرده هم اکنون در بیمارستانی در شهر فردریکستات نروژ بستری و تحت مداوا قرار دارد.این پناهجو بیش از ۳ سال است در یک کمپ پناهندگی در نروژ، که از کمترین استانداردهای زندگی برخوردار است به سر میبرد.
حجت افسرده میگوید هدف او از اقدام به خود کشی اعتراض به سیاستهای غیرانسانی اداره مهاجرت و دولت نروژ در برخورد به پناهندگان بوده است. حجت گفته است: دولت و اداره خارجیان نروژ در برخورد به او و دیگر پناهجویان بسیار بی توجه بوده. حجت می گوید قصد داشتم با خود کشی صدای پناهجویان فراری از جهنم جمهوری اسلامی را به گوش مردم نروژ و همه جهان برسانم.
فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی برای حجت افسرده آرزوی بهبودی دارد و ضمن محکوم کردن سیاستهای غیرانسانی و پناهنده پذیری دولت نروژ و همه کشورهای به اصطلاح پناهنده پذیر اعلام میدارد که راه مبارزه برای حق پناهندگی خود کشی نیست، و اقدام به خود کشی نه تنها دردی را دوا نمی کند درد بیشتری را به همه درد ها اضافه خواهد کرد. پذیرفته شدن به عنوان پناهنده حق بلا منازع همه کسانی است که از جهنم رژیم اسلامی فراّر کرده اند.این حق را باید با متشکل شدن و مبارزه متحدانه بگیریم.
فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی سالهاست به پناهجویان راه و چاره نشان می دهد و همه پناهجویان را به مبارزه متحدانه فرا می خواند. در این چند سال با مبارزه متخدانه موفقیت های زیادی را به دست آورده ا یم. نمونه آخر آن مبارزه متحدانه پناهجویان در شهر ورتسبورگ آلمان است.
.
فدراسیون بار دیگر برای حجت افسرده آرزو ی سلامتی می کند و از همه پناهجویان ایرانی در نروژ میخواهد که برای مبارزه ای متحد و متشکل به فدراسیون پناهندگان ایرانی بپیوندید. واحدهای فدراسیون را تشکیل دهید و با قدرت مبارزه برای حق انسانی خود را به پیش ببرید. ما با شما همراه خواهیم بود.
بنا به گزارش پیمان امیری نماینده فدراسیون از کمپ کارا در شهر باری ایتالیا٬ امروز دهم ماه مه صدها پناهجوی این کمپ که در حومه شهر باری قرار دارد٬ در مقابل اداره امور پناهندگی این شهر دست به تجمع اعتراضی زدند و خواهان بررسی مجدد پرونده هائی که جواب منفی گرفته اند شدند.
بنا به این گزارش٬ کمپ کارا که نزدیک به ۱۵۰۰ نفر پناهنده را در خود جای داده حداکثر ظرفیت ۵۰۰ نفر دارد. شرایط بهداشتی اسفناک٬ وضعیت غذائی بشدت نامناسب٬ رفتار غیر انسانی مسئولین کمپ با پناهجویان و عدم رسیدگی به تقاضای پناهندگی به مدت طولانی و جواب های عمدتا منفی به متقاضیان از جمله مشکلات روزمره ساکنین این کمپ است که از ایران٬ افغانستان٬ ترکیه٬ عراق و پاکستان خود را به ایتالیا رسانده اند.
در تظاهرات امروز٬ مسئولین اداره امور پناهندگی با نمایندگان پناهجویان در ساختمان این اداره مذاکره کردند و قول دادند به پرونده حدود ۱۵ نفر از پناهنجویانی که پاسخ منفی گرفته اند در اسرع وقت رسیدگی کنند. خبرنگاران روزنامه ها و کانال های تلویزیونی محلی و سراسری ایتالیا در جریان این تظاهرات٬ مصاحبه هائی با پیمان امیری درمورد شرایط زیستی در این کمپ و مسائل مربوط به اجازه اقامت ترتیب دادند و عصر روز پنجشنبه نیز کنفرانسی مطبوعاتی در یکی از دانشگاه های این شهر برگزار خواهد شد که پیمان امیری و یکی دیگر از نمایندگان پناهجویان از افغانستان به سوالات خبرنگاران پاسخ خواهند داد. روز سه شنبه ۸ مه نیز پناهجویان در داخل کمپ علیه شرایط اسفبار زندگی در این کمپ دست به اعتراض زدند. جزئیات بیشتر از وضعیت کمپ باری و اعتراضات پناهجویان این کمپ را در اطلاعیه های بعدی به اطلاع خواهیم رساند.
فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی٬ حمایت قاطع خود را از خواست ها و مبارزات پناهجویان کمپ باری اعلام میکند و از هیڄ کمکی به این مبارزه دریغ نخواهد کرد.
روز جمعه ۴ مه به فراخوان اتحادیه فلز شهر ورتسبورگ آلمان (I.G.Metal) تظاهراتی برای افزایش دستمزدها و دفاع از حقوق و مزایای اجتماعی برگزار شد که میتینگ مرکزی آن در محل برپایی چادر متحصنین واقع در مرکز شهر بود.
سخنران اصلی این مراسم ضمن اعلام خبر تحصن پناهجویان ایرانی، حمایت خود را از خواستهای پناهجویان اعلام کرد و سپس از حسن حسین زاده سخنگوی پناهجویان دعوت کرد که از تریبون برای شرکت کنندگان سخنرانی کند.
حسن حسین زاده اعلام کرد که از طرف فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی و به عنوان سخنگوی پناهجویان با مردم صحبت می کند. وی قبل از هرچیز حمایت متحصنین از خواست کارگران تظاهر کننده را اعلام کرد که با کف زدن کارگران پاسخ گرفت. سپس در باره وضعیت کارگران در ایران و اینکه برپایی هر نوع تجمع و اعتراض در ایران غیرقانونی است و با سرکوب مواجه میشود، صحبت کرد و در ادامه آخرین وضعیت پناهجویان متحصن و خواستهای آنان را برای جمعیت توضیح داد و از اتحادیه متال و کارگران شرکت کننده در تظاهرات خواست که از مبارزه پناهجویان حمایت کنند. حسن حسین زاده در خاتمه تاکید کرد که اعتراض و تحصن پناهجویان تا رسیدن به خواستهاشان و با اتکا به حمایت گرم و صمیمانه مردم ادامه خواهد داشت.
پس از سخنرانی حسن حسین زاده، سخنران بعدی از اتحادیه متال ضمن اعلام حمایت خود از خواستهای پناهجویان اعلام کرد که همبستگی جهانی است و این امر حکم می کند که از مبارزه پناهجویان در این شهر حمایت شود که با کف زدنهای شرکت کنند گان از آن استقبال شد.
لازم به توضیح است که خبرگزاری رسمی دولت آلمان، دی پی آ، رادیوی سراسری استان بایرن، رادیو بایرن، روزنامه ماین پست و روزنامه ای پی دی مصاحبه هایی با حسن حسین زاده در باره آخرین وضعیت تحصن انجام دادند.
همبستگی- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – واحد آلمان
در اطلاعیه های قبلی اعلام کرده بودیم که در جریان مذاکرات روز ۴ آوریل دولت آلمان و دولت بایرن قول رسیدگی به پرونده پناهجویان را داده بودند. روز پنجشنبه ۳ مه بعد از گذشت یک ماه از این موعد، اداره مرکزی خارجیان اعلام کرد که سه نفر از پناهجویان متحصن بنامهایداوود صفری نیا،سمندر لشکری وحسین بهرامی نژاد به عنوان پناهنده سیاسی پذیرفته شده و جواب مثبت گرفته اند. این سه نفر و همچنین عبدالباسط سلیمانی که در روز مذاکرات جواب مثبت گرفته بود همچنان همراه با سایر پناهجویان و دوش به دوش آنها در تحصن شرکت دارند.
با اعلام این خبر در محل چادر تحصن پناهجویان، شور و شوقی بعنوان یک گام موفقیت به پا شد و تعدادی از مردمی که در طول این مدت با حمایتهای خود این مبارزه را همراهی کرده بودند، به محل چادر آمده و به پناهجویان تبریک گفتند.
بلافاصله عصر روز پنجشنبه اطلاعیه خبری به زبان آلمانی در این مورد صادر گردید که ضمن اعلام اسامی قبول شدگان، از دادگاه مرکزی دولت آلمان و دادگاه استان بایرن درخواست شده است که فورا به تقاضای سایر پناهجویان رسیدگی نماید.
همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی واحد آلمان ضمن تبریک به پناهجویان متحصن، یک بار دیگر اعلام می کند که دولت مرکزی آلمان و دولت محلی بر اساس قول هایی که در جریان مذاکرات ۴ آوریل داده اند، باید فورا به بقیه پرونده ها رسیدگی کرده و همه پناهجویان متحصن را به عنوان پناهنده سیاسی به رسمیت بشناسند. اعتراض و تحصن پناهجویان برای رسیدن به همه خواستهایشان ادامه خواهد داشت.
همبستگی- فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – واحد آلمان
اول مه، روز اعتراض و اتحاد جهانی کارگران، همواره روزی برای اعتراض پناهندگان و مهاجرین نیز، که خود معمولا محروم ترین بخش طبقه کارگر و منبع نیروی کار ارزان در همه کشورها هستند، بوده است. اما امسال روز جهانی کارگر تحت تاثیر انقلابات خاورمیانه و شمال آفریقا و جنبش ضد کاپیتالیستی در غرب بیش از هر وقتی مهاجرین و پناهندگان را به زیر پرچم رهایی بخش خود فرامیخواند. امسال جنبش ۹۹ درصدی ها در آمریکا فراخوان “اعتصاب جهانی” داده است و از همه بخش های معترض جامعه و از جمله پناهندگان خواسته است که با خواسته های خود علیه یک درصدی ها و دولت و قوانین ضد بشری شان به میدان بیایند.
در پاسخ به این فراخوان جهانی، “فدراسیون” همه شما پناهندگان و پناهجویان را فرامیخواند که در هر کجا هستید فعالانه و وسیعا در تظاهرات و اجتماعات اول مه محل اقامت خود شرکت کنید. در روز جهانی کارگر و همراه با دیگر بخش های طبقه کارگر و مردم معترض به خیابان بیایید. در صف متحد و منظم با خواستها و مطالبات خودتان، چه مربوط به پناهندگی و علیه قوانین ارتجاعی و ضد پناهندگی دولت ها، و چه در همراهی با فراخوان جهانی کارگران در اول مه برای رهایی از شر حاکمیت یک درصدی ها و برپایی قدرت ۹۹ درصدی ها، صف اول مه را پرشکوهتر کنید.
حمایت پرشکوه و بسیار موثر جنبش ۹۹ درصدی ها در آلمان از تحصن پناهجویان ایرانی و کمک به آنها برای رسیدن به خواستهای برحق شان نمونه روشنی است که چگونه جنبش پناهندگی برای تحقق مطالباتش باید پیش از پیش دست همبستگی و حمایت بسوی دیگر بخش های طبقه کارگر و مردم معترض دراز کند. واحد های فدراسیون در کشورهای مختلف جهان با پرچم خود و شعارهایی در همبستگی جهانی کارگری و دفاع از حقوق پناهندگی در تظاهرات های اول مه شرکت میکنند و از شما تک تک عزیزان پناهجو و پناهنده دعوت میکنیم که همراه ما شوید.
جمهوری اسلامی حکومتی است که با هر نوع معیارها ومبانی و ارزشهای انسانی در تضاد است. حکومتی است که در ضدیتش با انسان وآزادی انسان و برابری و مساوات در دنیا شهرت پیدا کرده است و من از ترس اجرای قوانین ظالمانه این جنایتکاران درخواست پناهندگی کرده ام. حکومتی که همانند کودکی ناخواسته به مردم تحمیل شد و تاکنون همچو غده ای سرطانی گریبان گیر مردم ایران شده است. حکومتی که برای بقای خود از کشتن گروه گروه و دسته دسته مردم هیچ ابایی ندارد. حکومتی که با جاری ساختن سیلابی از خون جوانان ایران زمین و خفه کردن فریادهای نهفته در گلوی هزاران هزار ایرانی و خانواده های داغداری که در فراغ از دست دادن جگر گوشه هایشان به سوگ نشسته اند، می خواهد به حکومت ننگین خود ادامه دهد.
خانواده هایی که حتی بدنبال از دست دادن عزیزانشان، هنوز هم ازظلم و ستم این وحشیان آدم کش در امان نیستند و گویی تمام باقیمانده آنها همه به مرگ محکوم شده اند و باید بقیه عمر خود را در سیاهچالهای جمهوری اسلامی بسر ببرند. من هم یکی دیگر از آن قربانیان بودم که اگر دست به فرار نمی زدم معلوم نبود این جنایتکاران تابحال چه بلایی برسر من آورده بودند.
من به عنوان یک زن ایرانی، زنی که نیمه عمرم را در حکومتی ضد مردمی و ضد انسانی جمهوری اسلامی سپری کرده ام و الان که درخارج از مرزهای ایران بسر می برم، میخواهم صدای همه آنهایی باشم که در زندانهای جمهوری اسلامی صدایشان بجایی نمی رسد.می خواهم صدای زنانی باشم که بطور روزانه از سوی سرکوبگران جمهوری اسلامی بجرم عشق ورزیدن، بجرم شادی و بجرم طرز لباس پوشیدن مورد تحقیر و حتک حرمت قرار می گیرند. می خواهم صدای زنانی باشم که بدست مردان خانواده کشته می شوند و قوانینی برای دفاع از حرمت انسانی آنها جود ندارد. می خواهم صدایی برای دفاع از حرمت و شأن و منزلت خودم باشم که سالهاست درد دلم را در سینه خفه کرده ام و امروز می خواهم به گوش همه جهان برسانم. می خواهم به همه عالم و آدم بگویم نگاه کنیدهم میهننان من در چه جهنمی بسر می برند و چگونه حرمت و حقوق انسانی آنان را پایمال می کنند؟
میخواهم اعلام کنم که در دستگاه های قضائی و امنیتی جمهوری اسلامی نه تنها کوچکترین عدالتی وجود ندارد بلکه کلیه قوانین جمهوری اسلامی بویژه نسبت به زنان برمبنای تحمیل بی عدالتی بنا شده است. این جانیان فقط از طریق شکنجه واعدام مخالفان خود و سرکوب های وحشیانه توانسته اند خود خودرا سرپا نگاه دارند. از طریق عده ای کفتار جیره خوار،از طریق سرکوب حرکتهای آزادی خواهانه. پایه های حکومت ننگین اسلامی تابحال برجنایت و شلاق و شکنجه استوار بوده است. باید از همه مردم جهان و از همه نهادهای مدافع حقوق انسان بخواهیم که به کمک انقلاب مردم ایران بپیوندند و مردم ایران را از این منجلاب نجات دهند تا یکبار برای همیشه ریشه های اسلام سیاسی و قوانین اسلامی و حکومت اسلامی را بخشکانیم و بر ویرانه های جمهوری اسلامی یک حکومت انسانی بنا کنیم.
