در مورد خشونت علیه زنان سخن بسیار رفته است وسالهاست که تبدیل به موضوعی چالش برانگیز شده است وکارشناسان مختلف در این زمینه مطالعه وتحقیق فراوان کرده و کتابها ومقالات بسیاری را به چاپ رسانیده اند. واقعیت اینست که با این همه مطالعه وتحقیق عملا قدمی در جهت حل این معذل برداشته نشده است.

اما خشونت علیه زنان که مکان  مشخصی ندارد ودر هر موقعیتی مانند > خانه،  خیابان،  محل کار وغیره  ممکنست اتفاق بیافتد یک عامل اصلی دارد که آن تبعیض جنسیتی است که مانع برابری حقوق زن ومرد میشود واین نابرابری در تمامی سطوح زندگی مشاهده میشود. بصورت کلی شاید بتوان خشونت علیه زنان را به دو دسته مهم خشونتهای خانگی وخشونتهای اجتماعی  تقسیم کرد.

در خشونتهای خانگی که عمدتا از طرف پدر، همسر ویا برادر و گاهی درمواردی زنان از طرف فرزندان پسر مورد خشونت قرارمیگیرند اعمال میشود تا آنجا که با فرهنگ خانواده ها عجین شده است و زنان به ندرت در چنین مواردی موضوع را با پلیس در میان میگذارند چون هم از طرف خانواده ترس دارند وهم از حمایت قانون اطمینان ندارند و چه بسا از طرف حکومت مورد نکوهش قرار بگیرند.چرا که در  دولت جمهوری اسلامی سیاست مشخصی برای حمایت از زنان در اینگونه موارد وجود ندارد.

در کشورهای سنتی به زنان به چشم دارایی نگاه میشود و تجاوز به حقوق آنان مجازاتی را در برندارد. افزایش فرهنگ چند همسری توسط مردان نیز به نوبه خود جایگاه زنان را در خانواده کم اهمیت تر و امنیت آنها را به مخاطره بیشتری می اندازد واین خود یکی از عوامل افزایش دغدغه فکری ونا امنی برای زنان شده است.

زنان که باید خشونت در خانواده را تحمل کرده وبا این زمینه وارد جامعه ای خشونت آمیز تر بشوند دائما در هراس ونگرانی به سر میبرند چرا که افزایش خشونتها ناامنی را در ذهن زنان مرتبا تداعی میکند و در نتیجه زنان احساس پوچی کردده وخواهان گریز از محیطهای اجتماعی خواهند شد که این خود عامل گسترش افسردگی در بین زنان میباشد.خشونت علیه زنان واستفاده ابزاری از آنان در کشورهای مختلف و به اشکال گوناگون در حال اجراست.

در کشورهای سنتی با آزار وشکنجه و زدو خرد در کشورهای مدرن برای نمونه با رونق فیلمهای غیر اخلاقی که عمدتا زنان را به بهره کشی وا میدارد نمونه ای از خشونت مدرن علیه زنان میباشد .

در این راستا نیاز است در تمامی ابعاد به این مهم پرداخته و رسیدگی شود چرا که دختران نا امن تبدیل به مادرانی بیمار میشوند که فرزندانی بیمار در دامان خود پرورش خواهند داد.لذا زنان که مسئولیت تربیت نسلهای آینده را دارند میبایست خود در سلامت روانی کامل باشند چرا که سلامت نسل آینده در گرو سلامت مادران امروز است واین جزء با حمایت دولتها و آموزش به ملتها میسر نخواهد بود. *****

سایت باشگاه خبرنگاران در گزارش خود در مورد اتفاقی که در روز شنبه ۲۴ نوامبر در گوتنبرگ سوئد میان دسته عزاداران و تظاهر کنندگانی که بر عیله اعدام و برای آزادی زندانیان سیاسی جمع شده بودند، نوشته است گروهی از سلطنت طلبان در روز عاشورای حسینی ضمن اهانت به مقدسات اسلامی، با مشت و لگد به عزاداران امام حسین حمله کردند.

در این مورد توجه خوانندگان این مطلب را به نکات زیر جلب می کنم. اولا: در این رویارویی هیچ نوع درگیری فیزیکی میان تظاهرکنندگان برای آزادی زندانیان سیاسی و دسته عزاداران عاشورای حسینی پیش نیامد. دوما: فراخوان دهنده تظاهرات برای آزادی زندانیان سیاسی، کمیته بین المللی علیه اعدام و کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی بودند نه سلطنت طلبان. بطور مشخص در گوتنبرگ سوئد فراخوان دهنده تظاهرات سوسن صابری و نازنین صدیقی از فعالین حزب کمونیست کارگری ایران بودند.

برای اثبات حقانیت این موضوع  و تکذیب چرندیات و دروغ پردازیهای سایت باشگاه خبرنگاران جمهوری اسلامی، عین اطلاعیه فراخوان تظاهرات به اسم این دو نفر و لینک وبگردی باشگاه خبرنگاران را ضمیمه میکنم. این تظاهرات روز شنبه ۲۴ نوامبر همزمان در ۱۵ شهر جهان برعلیه مجازات اعدام و برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران برگزار گردید. تظاهرات در شهر گوتنبرگ سوئد نیز در همان تاریخ یکی از آنها بود.

سوما: گذارشگر جمهوری اسلامی نوشته است این اتفاق در شهر استکهلم افتاده است درحالیکه در شهر گوتنبرگ صورت گرفته بود. به این “عالیجنابان” جمهوری اسلامی نگاه کنید جزء دروغ و دزدی و جنایت علیه مردم ایران ذره ای حقیقت در وجودشان نیست. می گوید عزاداران حسینی را زیر مشت و لگد گرفتد ولی نه در تصاویری که خودشان گذاشته اند و نه در هیچ کدام از تصاویری که هر کس به ابتکار خود گرفته و گذاشته است کوچکترین درگیری فیزیکی دیده نمی شود و هیچکس شاهد چنین صحنه ای نبوده است.

گزارشگر جمهوری اسلامی در هیچ جا تصاویری نشان نمی دهد که کسی از عزاداران حسینی با مشت و لگد مورد حمله قرار گرفته باشد. برعکس این دسته عزاداران حسینی بودند وقتی که عکسهای ستار بهشتی و نسرین ستوده و کارگران زندانی را در دست تظاهرکنندگان دیدند و همگی شعار مرگ بر جمهوری اسلامی می دادند به طرف تظاهرکنندگان حمله ور شدند.

این اولین بار نیست که جمهوری اسلامی و طرفداران جنایتکارش آنطور که خود می خواهند به خورد مردم می دهند. اینها جزو عادتشان است و اساسا با دروغ و سفسطه و دامن زدن به ترس و ارعاب در میان مردم سرپا مانده اند.اتفاقا در تمام کلیپ هایی که در یوتیوب و در سطح رسانه ها پخش شده است نشان می دهد که این دسته عزاداران حسین و در میان آنها طرفداران جمهوری اسلامی هستند بدلیل طنین شعار مرگ بر جمهوری اسلامی قصد حمله به تظاهرکنندگان برای آزادی زندانیان سیاسی دارند. بطوری که گروه انتظامات دسته عزاداران و پلیس از حمله آنها جلوگیری آوردند. ولی ناگفته نماند هرچه آنها خود را برای حمله به تظاهرکنندگان تکان می دادند طنین شعار مرگ بر جمهوری اسلامی بلندتر و کوبنده تر می شد و حامیان زندانیان سیاسی این آمادگی را داشتند که جواب حمله آنها را با ضد حمله بدهند و اسلامیون مرتجع و کف بردهان را سرجایشان بنشانند.لازم است هم اینجا به اطلاع برسانم که تعدادی از تظاهرکنندگان روز ۲۴ نوامبر درحال درست کردن کلیپی در همین مورد هستند. در این کلیپ با شاهدان عینی گفتگو شده و دروغ های وبگردی باشگاه خبرنگاران جمهوری اسلامی را با فاکت و مدرک نشان می دهند. ******

۲۴ نوامبر روز اعتراض جهانی به اعدامها در ایران

مردم آزادیخواه ! مخالفین جمهوری اسلامی !

تنها در طول چهار هفته گذشته ۱۰۴ نفر در ایران اعدام شده اند. دستکم ۳۰۰۰ محکومین به اعدام در زندانهای جمهری اسلامی بسر می برند. تنها در زندان رجایی شهر واقع در کرج ۱۱۱۷ نفر محکوم به اعدام هستند. ستار بهشتی وبلاگ نویس ۳۵ ساله چهار روز پس از بازداشت در اثر شکنجه های قرون وسطایی در زندان جمهوری اسلامی جان باخت. نسرین ستوده و فعالین کارگری همچون شاهرخ زمانی و رضا شهابی در زندان بسر می برند. در زندان قزل حصار ۱۰ نفر از زندانیان سیاسی در معرض خطر اعدام قرار دارند و این لیست بلند است…

برای مقابله با این جنایات و اعدامها ،برای مقابله با حکومت اسلامی و برای نزدیک کردن روز سرنگونی حکومت اسلامی باید علیه اعدامها و برای آزادی زندانیان سیاسی به میدان آمد.

ما نیز در شهر گوتنبرگ در روز شنبه ۲۴ نوامبر به این اعتراض جهانی می پیوندیم و از همه شما دعوت می کنیم که در مخالفت به اعدامها و برای آزادی زندانیان سیاسی در این حرکت اعتراضی شرکت کنید.

زمان: شنبه ۲۴ نوامبر ساعت ۱۴

مکان: Kungsportsplatsen روبروی سالوهالن

سوسن صابری ۰۷۰۸۵۴۴۵۲۹

نازنین صدیقی ۰۷۰۴۹۱۴۰۷۲
حمله پادوهای ربع پهلوی و سینه‌چاکان ستوده به عزاداران حسینی

پس از سوت و کف و هلهله فتنه‌گران در روز عاشورای سال ۸۸ و حمله آشوبگران سبز پوش به عزاداران امام حسین (ع) بار دیگر پادوهای بی‌دین ربع پهلوی که در فتنه ۸۸ نیز نقش ایفا کرده بودند در روز عاشورای امسال به عزاداران امام حسین (ع) در استکهلم حمله کردند.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران ، در روز عاشورای حسینی (ع) که تمام زمین و زمان در عزای حضرت امام حسین (ع) نشسته‌اند، مسلمانان و شیعیان ساکن در استکهلم سوئد نیز با راه‌اندازی دسته عزاداری عمق ارادت خود را به خامس آل عبا (ع) به نمایش گذاشتند.

جلوگیری پلیس از حمله سلطنت‌طلب‌ها به عزاداران امام حسین (ع)

گروهی از سلطنت‌طلبان ورشکسته و لائیک که تعدادشان از انگشتان دو دست تجاوز نمی‌کرد به سرعت دست به کار شده و طی یک تلاش مذبوحانه با حمله به عزاداران امام حسین (ع) قصد برهم زدن مراسم عزاداری را داشتند. این افراد که پلاکاردهایی در حمایت از نسرین ستوده (وکیل مدافع تروریست‌ها) و یک کارگری که پیش از مرگش بیشترین اهانت‌ها از سوی همین سلطنت‌طلبان به وی شده بود را سردست گرفته بودند، اقدام به سر دادن شعارهایی علیه جمهوری اسلامی کردند و ضمن اهانت به مقدسات اسلامی با مشت و لگد به عزاداران امام حسین (ع) حمله می‌کردند و پلیس سوئد تلاش می‌کرد تا از این اقدام بی‌شرمانه آنان جلوگیری کند.

حمله پادوهای ربع پهلوی و سینه‌چاکان ستوده به عزاداران حسینی

پس از سوت و کف و هلهله فتنه‌گران در روز عاشورای سال ۸۸ و حمله آشوبگران سبز پوش به عزاداران امام حسین (ع) بار دیگر پادوهای بی‌دین ربع پهلوی که در فتنه ۸۸ نیز نقش ایفا کرده بودند در روز عاشورای امسال به عزاداران امام حسین (ع) در استکهلم حمله کردند.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران ، در روز عاشورای حسینی (ع) که تمام زمین و زمان در عزای حضرت امام حسین (ع) نشسته‌اند، مسلمانان و شیعیان ساکن در استکهلم سوئد نیز با راه‌اندازی دسته عزاداری عمق ارادت خود را به خامس آل عبا (ع) به نمایش گذاشتند.

جلوگیری پلیس از حمله سلطنت‌طلب‌ها به عزاداران امام حسین (ع)

گروهی از سلطنت‌طلبان ورشکسته و لائیک که تعدادشان از انگشتان دو دست تجاوز نمی‌کرد به سرعت دست به کار شده و طی یک تلاش مذبوحانه با حمله به عزاداران امام حسین (ع) قصد برهم زدن مراسم عزاداری را داشتند. این افراد که پلاکاردهایی در حمایت از نسرین ستوده (وکیل مدافع تروریست‌ها) و یک کارگری که پیش از مرگش بیشترین اهانت‌ها از سوی همین سلطنت‌طلبان به وی شده بود را سردست گرفته بودند، اقدام به سر دادن شعارهایی علیه جمهوری اسلامی کردند و ضمن اهانت به مقدسات اسلامی با مشت و لگد به عزاداران امام حسین (ع) حمله می‌کردند و پلیس سوئد تلاش می‌کرد تا از این اقدام بی‌شرمانه آنان جلوگیری کند.

اهانت پادوهای ربع پهلوی و سینه‌چاکان نسرین ستوده به عزاداران امام حسین (ع)

گفتنی است که در روز عاشورای سال ۸۸ نیز سلطنت‌طلبان لائیک و بی‌دین با همدستی بهائیان و منافقین اقدام به شادمانی، سوت و کف کشیدن و اغتشاش و آشوب‌گری در خیابان‌های تهران کردند، که این تلاش مذبوحانه ضد انقلاب، قلب ملت ایران اسلامی را جریحه‌دار کرد و امت اسلامی با خروش عاشورایی خود در روز ۹ دی طومار فتنه‌گران را برای همیشه درهم پیچید.

اگر خوانندگان نشریه همبستگی دقت کرده باشند مدتی است برای هر شماره نشریه همبستگی سئوالاتی را با عبدالله اسدی مطرح می کنیم. تجربه تاکنونی برای طرح این سئوالات برای متقاضیان پناهندگی بسیار سودمند و با ارزش بوده و مورد استقبال آنها قرار گرفته  است. در این شماره نیز سئوالی را به شرح زیر با وی در میان میگذاریم.

همبستگی: یکی از سوالاتی در اداره مهاجرت پرسیده میشود این است که آیا سابقه دستگیرى و زندان دارید؟؟ می توانید در این مورد بیشتر توضیح دهید که چگونه و در چه سطحی باید به این سوال پاسخ داد؟

عبدالله اسدی: می پرسند اگر سابقه زندان دارید چند مورد و در چه تاریخهایى بوده؟ چند روز، چند ماه و یا چند سال زندانی بودید؟ زندان و یا بازداشتگاهی که شما در آن قرار داشتید در کجا قرار دارد؟ آیا در زندان مورد اذیت و آزار و شکنجه قرار گرفته بودید؟ آیا مدارکی را که نشان دهد شما در زندان بوده اید به همراه خود دارید؟ آیا می توانید کروکی زندان و یا بازداشتگاهی که در آن بسر می بردید را بکشید؟ می دانید چند تا زندانی در زندان شما بودند؟ آیا شاهد شکنجه یا اعدام  دیگران بوده اید اگر بوده اید شاهد شکنجه و یا اعدام کدام یک از زندانیان بوده اید؟ آیا در طول پروسه زندان هیچ وقت تقاضای مرخصی کرده اید؟ چند روز مرخصی گرفته بودید؟ بعد از چند وقت از زندان آزاد شدید؟ با قید ضمانت بوده یا کلا حکم زندانت تمام شده بود؟  شکل داخل و بیرون زندان چگونه است؟ در زندان اجازه ملاقات داشتید؟ در چه بندی بودید؟ به چه جرمی زندانی شده بودید؟ نحوه دستگیرى، آیا براى شما نامه فرستاده بودند، در محل کار دستگیر شدید و یا در منزل؟ در چه هنگامی شب یا روز؟ مامورینى که شما را دستگیر و یا جلب کردند چند نفر بودند؟

چگونگی پاسخ به این سئوالات برای متقاضیان پناهندگی بسیار مهم و سرنوشت ساز است. در ادامه همین سئوالات می پرسند: به وسیله چه نیرویى دستگیر شدید؟ نیروى انتظامى، امر به معروف ویا نهى از منکر، مفاسد اجتماعى و یا لباس شخصى ها و یا وزارت اطلاعات؟ توجه داشته باشید که هر کدام از آن نیروها برای وظایف و ماموریت های مشخصی ساخته شده اند، وکلای سازمان ملل و مسئولین و مقامات اداری این را می دانند. برای نمونه شما نمی توانید بگوئید ماموران امر به معروف من را به جرم فعالیت سیاسی دستگیر کرده اند. معمولا کسانی که بجرم فعالیت سیاسی دستگیر و یا بازداشت می شوند بیشتر از سوی وزارت اطلاعات، لباس شخصی ها، مامورین آگاهی و اگر در خیابان و در حال تظاهرات و اعتراض خیابانی باشد از طریق بسیج و نیروی انتظامی صورت می گیرد. آیا اشخاص دیگرى نیز در ارتباط با شما دستگیر شده اند، اگر ممکن است نام ببرید؟ آیا هنگام تفتیش منزل شما، مأمورین اسناد و یا مدارکی که جرم شما را اثبات کند پیدا نموده اند؟ از قبیل کتاب، نشریه، CD،هاردیسک کامپیوتر، دفتر صورت جلسه و نوار سخنرانی و غیره.

همبستگی: اخیرا تحصنی در اعتراض به شرایط سخت پناهندگان در آلمان در شهر فرانکفورت صورت گرفته بود برای خوانندگان نشریه همبستگی توضیح دهید آیا در سیاست پناهنده پذیری دولت آلمان تغییراتی ایجاده شده که در ۷-۸ ماه گذشته این همه اعتراضات را در پی داشته است؟ اگر ممکن است در جواب به همین سئوال خیلی مختصر به ریشه و تاریخچه اوجگیری اعتراضات پناهندگی در سال جاری هم برگردید؟

شهناز مرتب:اگر بخواهم به تاریخچه اوجگیری این اعتراضات بپردازم باید به چندین ماه قبل و در واقع به روزی که در شهر ورتسبورگ اولین چادر اعتصاب پناهجویان را برپا کردیم در شهری که بعلت شرایط ضد انسانی و ضد پناهنده پذیری باعث شد که محمد رهسپار پناهجوی ایرانی در روز ۲۹ ژانویه دست به خودکشی بزند و تصمیم ما با پناهجویان برای یک حرکت اعتراضی که با تحصن و اعتصاب در روز ۱۹ ماه مارس شروع شد و در واقع ما دست به مبارزه ای برای تغییر شرایط و قوانین پناهندگی زدیم.

همبستگی: شما به همراه مسعود حسن زاده از دیگر مسئولین فدراسیون در آلمان همزمان با آغاز شروع راهپیمائی پناهجویان از ورتسبورگ به شهر برلین با پارلمان محلی آلمان در استان بایرن بر سر خواسته های پناهجویان به مذاکره نشستید. مهمترین خواسته هایی که در آن نشست مطرح کردید، شامل چه مسایلی بود و آنها در پاسخ به خواسته های شما چه پاسخی دادند؟ چه شد که بعد از این نشست در شهر فرانکفورت باز هم برای یک مدت طولانی پناهجویان را به تحصن فراخواندید؟

شهناز مرتب: دعوت پارلمان استان بایرن  در واقع بعد از تحویل بیش از   ۳۰۰۰ امضا برای تغییر شرایط برای پناهجویان در استان بایرن که در طول اعتصاب توسط مردم و تحویل آن به پارلمان و همینظور درخواست یکی از نمایندگان مجلس از حزب سبز آلمان که در طول اعتصاب ما این حرکت را حمایت کرده بود و در کنار ما بود برای تشکیل یک کمیته بررسی  در مجلس استان بایرن که این کمیته که شامل ۴۰ نماینده بود در ماه آگوست تشکیل شد که مسعود حسن زاده و من از طرف پناهجویان دعوت شدیم و در آنجا تمام خواستهای پناهجویان مورد بررسی قرار گرفت و سپس برای بررسی مجدد به مجلس آلمان در برلین فرستاده شد.

همبستگی: آیا در طول تحصن پناهجویان در فرانکفورت احزاب و مقامات دولتی در آلمان عکس العملی در قبال اعتراض پناهجویان نشان دادند؟

شهناز مرتب:

از روزهای اول شروع این حرکت در فرانکفورت، ما با استقبال و حمایتهای بسیار زیادی روبرو شدیم؛ چه از طرف مردم و همینطور از طرف احزاب مختلف،سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی،دانشجویان دانشگاههای استان هسن و در واقع ما با حمایتهای بسیار زیادی روبرو شدیم  این مسئله قرار است به زودی مورد بررسی قرار بگیرد ولی هنوز ملاقاتی رسمی صورت نگرفته است.

همبستگی: آیا شرکت متقاضیان پناهندگی در تحصن فرانکفورت چشمگیر بود اگر نه چه دلایلی باعث می شد به طور وسیعتری در این تحصن شرکت نکنند؟

شهناز:شروع این تحصن با ۱۳ نفر شروع شد ولی در جریان تحصن تعداد زیادی پناهجو از شهرهای مختلف به ما پیوستند و در واقع استقبال زیادی از طرف پناهجویان صورت گرفت. علیرغم هوای نا مناسب و طوفانی، بارانهای مداوم و سرمای زیاد ولی با قلبی پر امید برای تغییر شرایط غیر انسانی مقاومت ما برای ادامه مبارزه بیشتر میشد.

همبستگی: قرار بود روز یکشنبه ۱۱ نوامبر به این تحصن پایان بدهید آیا از  انعکاس آن در مدیای آلمانی و فارسی زبان و در مجموع از انعکاس آن راضی هستید؟

شهناز مرتب:از انعکاس آن واقعیتش زیاد راضی نیستم و در اصل من شخصا زیاد موافق پایان این تحصن نیستم و نبودم و در واقع پایان تحصن، پایان این اعتراضات نیست و نخواهد بود. این مبارزه برا ی گرفتن  حق پناهندگی تا رسیدن به خواستها ادامه خواهد داشت و در واقع فرم این مبارزه تغییر خواهد کرد ولی مبازه ادامه دارد.

همبستگی: از نظر تامین امکانات و ادامه چادر  تحصن چطور پیشرفت؟

شهناز مرتب: همانطوریکه بیشترین حمایتها را ما در خیابانها دیدیم از مردمیکه انسانیت را نمایندگی میکنند اتفاقا تامین این مخارج وتامین امکانات هم از طرف همان انسانها بوجود آمد و خوشبختانه این حمایتها بیدریغ و کاملا چشمگیر بود و از این نظر برای ادامه این حرکتها فضا و امکانات کاملا مهیاست.

همبستگی: نقش سازمانها و نهادهای آلمانی  مدافع حقوق پناهندگی و حمایت آنها از خواسته های پناهجویان را چگونه ارزیابی می کنید.

شهناز مرتب:خوب بظر من کاملا مثبت است و تاثیرگذار و در واقع خیلی از وظایف به عهده آنهاست و در تقسیم کارهای این مبارزه آنها بیشترین وظایف را بعهده گرفته اند و در واقع ما سازماندهی میکنیم.

همبستگی: چشم اندازتان از این حرکت چیست؟ فکر می کنید این اعتراضات در روزها و ماههای آتی بازهم گسترش پیدا کند؟ آیا فدراسیون برنامه ای برای گسترش این اعتراضات دارد اگر دارد خیلی مختصر و کوتاه توضیح دهید در چه اشکالی میخواهید به این اعتراضات دامن بزنید؟

شهناز مرتب:این مبارزات بی شک گسترش پیدا خواهد کرد و ادامه خواهد داشت. این مبارزه از ورتسبورگ شروع شد و ما آن را آغاز کردیم و دامنه این اعتراضات تا قلب برلین ادامه پیدا کرد و تصویر روشنی را در مقابل پناهجویان قرار داد و امید به تغییر برای یک شرایط انسانی امیدی که برای تمامی پناهجویان قابل لمس بود که با یک حرکت متشکل و سازمان یافته و متحد میشود این سیاستهای ضد انسانی و دشوار را عوض کرد و به این وضعیت پایان بخشید.

جمهوری اسلامی به عنوان یک رژیم دیکتاتوری وسرکوبگربرای همگان شناخته شده است. موافقان ومخالفان این حکومت هم این حقیقت رابه خوبی میدانند که رژیم اسلامی وسردمداران آن در ادوارگذشته برای خاموش کردن صدای مخالف دست به چه اقدامات و جنایاتی زده اند.

با توجه به این مهم، عمال جمهوری اسلامی نشان داده اند که وحشت بسیاری از رسانه ای شدن جنایاتشان دارند وهمواره سعی کرده اند به نوعی درسکوت رسانه ای قرار بگیرند ویا بر آن درپوش بگذارند، ولی نه تنها دراین امر موفق نشده اند بلکه بیش از پیش در پیشگاه مردم وقضاوت عمومی شناخته شده تر ومنفورتر شده اند.

دستگیری و شکنجه وسپس قتل ستار بهشتی جوان وبلاگ نویسی که تنها جرمش، نوشتن و انعکاس مشکلات مردم واعتراض به فرورفتن نظام به منجلاب فساد واختلاس بود ،به صورت گسترده ای درمیان توده مردم ورسانه های مختلف بازتاب داشت ومظلومیت این جوان درچنگال جمهوری مستبد اسلامی باعث اعتراضات گسترده ای درمیان شبکه های اجتماعی وهمینطور سازمانهای حقوق بشری داخلی وخارجی واقشارمختلف مردم شد.

همچنانکه مشاهده شد رسانه ها وعناصر وابسته به رژیم در ابتدا هیچگونه واکنشی نسبت به این جنایت در داخل شکنجه گاههای مخوف خود نشان ندادند و تقریبا در یک سکوت خفت بار فرورفتند. ولی فشار رسانه ای و جو جامعه، آنها را ناگزیر به پاسخگویی کرد البته از نوع خودشان و بازهم همانند دفعات قبل ابتدا تلاش در انکار و حاشا و سپس سعی در طبیعی جلوه دادن مرگ یا ربط دادن این قتل با عوامل مختلف داشتند که درتماسهای آنها با خانواده ستار بهشتی و سعی در القای جملاتی از قبیل (او دارای بیماری قبلی بوده و…) یاموضع گیری نمایندگان وعناصر این رژیم درجهات مختلف کاملا نشان از بازی کثیف و تکراری رژیم می داد.

همانند گذشته این بارهم رژیم درباتلاقی که خود درست کرد،گیرافتاد.

آری؛ازگذشته خوب به یاد داریم که در اعتراضات سال ۸۸  یا دفعات قبل و بعد از آن، این ظالمان چگونه جریانات مختلف یا معترض را مسئول یا مرتبط با قتل و کشتار جوانان مردم میدانستند؛ در مواقعی هم وانمود نمودند مرگ کاملا طبیعی بوده وهیچ دلیل یاعوامل غیر عادی در مرگ زندانی یا فرد مورد نظرمشاهده نشده است همانند جریان قتل زهرا کاظمی و…

واکنش و اظهارات مسئولان قوه قضاییه و در راس آنها صادق لاریجانی در مشاهده کبودی درنقاطی از بدن همانند کمر و پا و برخورد باعوامل احتمالی در صورت اثبات قتل، پرواضح بو دکه رژیم در حال فرار به جلو میباشد در همان حال اظهار نظرات مختلف ازداخل نظام مبنی بر احتمال کم مرگ زیر شکنجه و احتمال دلایل دیگرنشان از هماهنگی مسئولان داشت برای سرپوش گذاشتن برجنایتی دیگر؛ درپایان هم بیانیه پزشکی قانونی(که عدم استقلال آن و فشاراز بالا از قبل مشخص بود) دربیان عدم اثبات مرگ به صورت شکنجه و پیدانشدن شواهدی از خفگی و مسمومیت یا غیر عادی بودن مرگ، این سناریوی تکراری نظام را کاملا به پایان خود نزدیک کرد.

در اینجا لازم به یادآوری میباشد که علیرغم تمام مشاهدات و مستدلات و اظهارات خانواده آن مرحوم و اشارات خود مرحوم ستار بهشتی مبنی بر تهدید و ارعاب قبل از دستگیری و شکنجه و آزار بعد از دستگیری، همراه با شهادت زندانیان بند ۳۰۵ از مشاهداتشان از آثار شکنجه شدید بر روی مرحوم ستاربهشتی، جمهوری اسلامی بازهم تلاش کرد خود را کاملا بیگناه وعاری از هرگونه خطا و ظلم و جنایتی جلوه دهد ولی حقیقتی که رژیم نمیتواند از آن بگریزد این است که عوامل و نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی و در راس آنها شخص علی خامنه ای مسئول قتل ستار بهشتی و تمامی جانباختگانی هستند که اسیر دست جلادان سرکوبگر رژیم ظالم اسلامی شدند وبا این اقدامات نخ نما شده رسانه ای نمیتوانند خود را تبرئه یا افکارعمومی را متقاعد با اقدامات خود کنند وناگزیرند به خاطراینگونه جنایات که از بدو تشکیل این حکومت نامیمون شروع شده و تاکنون ادامه داشته پاسخگو باشند و مسلما روزی خواهد رسید که در برابرقانون و مردم و خانواده های مظلوم و داغ دیده قرارگیرند و ما هیچگاه فراموش نخواهیم کرد جنایات این رژیم خونخوار را و مطمئنا این جنایت اخیر هم همچون دفعات قبل لکه ننگی بود برپیکره نظام اسلامی وتنفر بیش از پیش همگان را در برداشت.

در یک عصر تابستان با دوستم تصمیم گرفتیم به خیابان برویم. بعد از آماده شدن طولانی که میکاپ وست کردن لباس (آرایش) با هم از خانه بیرون رفتیم.هدف ما رفتن به خیابان ستارخان بود.ستار خان خیابانی است برای خط زدن و پیاده روی و اذیت کردن؛ خیابانی که دخترو پسرهای جوان برای گذراندن وقت خود به آنجا میروند مشابه خیابان جردن در تهران. خیابان به خانه ما بسیار نزدیک بود بطوری که بعد از طی دقیقه پیاده روی در هوای خوش و دلچسب شیراز به آنجا رسیدیم.

قبل از خروج از خانه داشتیم حسابی با خود کلنجار می رفتیم که چه نوع لباسی بپوشیم مانتوی بلند یا کوتاه؟ دوستم گفت بیا مانتوی بلند بپوشیم حوصله گیردادن و اعصاب خوردی گشت ارشاد را نداریم. به توافق رسیدیم مانتوی بلند و شال و روسری بلند و ضخیم بپوشیم. به حساب خودمان مانتوهایمان بلند، شالهای ضخیم و شلوارهایمان گشاد است و جای هیچ بهانه ای برای خواهران ارشادی جا نگذاشته ایم. داشتیم همین طوری راه می رفتیم هنوز پنج دقیقه  نگذشته بود سروکله گشت ارشاد با کشیدن آجیر و روشن کردن چراغهای قرمز و ترسناکش پیدا شد و درکنار ما توقف کردند. و ما هم با اعتماد به نفس گفتیم:بله بفرمایید.خیالمان راحت بود، فکر میکردیم دیگر جای برای بهانه آنها باقی نگذاشته ایم و آنها نمی توانند مثل همیشه به ما گیر بدهند.

در این فکر بودیم که یکهو یکی از خواهران ارشادی ما رو صدا زد. کمی جلوتر رفتیم. گفت:خانم این چه مانتوی است که پوشیدین خجالت نمی کشی؟ ماهم که بی خبر از همه چیز پیش خودمان گفتیم: ایندفعه دیگه به چی گیر میدید مانتوی من که بلنده و گشاد.گفت:این چه رنگیه که پوشیدی ؟ گفتم:رنگ سبزه فسفری مگه چشه؟

گفت: خجالت داره دختر مسلمان در شهادت مولای متقیان علی(ع) باید این رنگ و بپوشه خلاصه کلی ما رو سرزنش و تحقیر کردند درحالیکه فقط با اسم مسلمون تداعی می شدیم و هیچ اعتقادی هم به خدا و پیغمبرشان هم نداشتیم ولی حواسمون نبود که این شب شب شهادته چون اهمیتی برامون نداشت. خلاصه ۴۰ دقیقه روی اعصابمون راه رفتند تا مارو سوار کنند و به بازداشتگاه خلیلی ببرند اما مگه زورشون به ما رسید؟

خیر، ما بسیار آبدیده تر از آن بودیم که آنها فکرشو می کردند. از ۱۵ سالگی با آنها و سگهای پاچه گیرشون آشنا بودیم و چهره نحص فاطی کماندوهارو می شناختیم. چهره کریهشان زیر نقاب پوشیده  بود، فقط از سیبیل های بلندشان و پر پوشتی سیبلهاشون که نشان از مجرد بودنشان بود می شناختیم. از اینکه نتوانستند ما را سوار ماشین کنند و ببرند، تیرشون به سنگ خورده بود و بسیار عصبانی و خودباخته بودند.آنها در این جور مواقع باج گیری میکنند و می خواهند پولی بجیب بزنند یا……

خلاصه یکی از ماموران مرد گوشی ام را از دستم کشید و یک درگیری ایجاد شد یکهو تلفنش به صدا درآمد. گوشی را جواب داد و گفت با شما کار داره گفتم من؟ گفت: آری به شما کار داره. با شک و تردید گوشی را گرفتم. از صدایش پسر جوانی به نظر می رسید. به من گفت: فقط این شماره را یاداشت کن و بگو از بستگان من هستی گفتم: باشه.

خلاصه شماره شو روی دستم نوشتم و مامور به مامور دیگه زنگ زد و بعد از چند دقیقه مارو رها کردند و رفتند. خلاصه از اینکه نتوانستند مارو ببرن ناراحت و سراسیمه و عصبی شده بودند. داشتیم با ناراحتی و پر از بغض و کینه نسبت به  برخورد و رفتار فاشیستی و جنایت کارانه شان بر می گشتم به خونه، یک ماشین در کنار ما توقف کرد. گفت: خانم من همون هستم که ضامنتون شدم و سوار بشید که برسونمتون چون یکی دیگه از ماشین ها شون هم داره از این طرف میاد ما هم با ترس و لرز سوار شدیم.ولی بالاخره مارو رسوندن به خونه. یکی از آنها گفت: من این مامورین رو میشاختم دوستم بودن هر وقت ببینم به دختری جوان گیر می دن زنگ می زنم و مانعشون میشم. این بود سر گذاشت روزی که تلاش کردیم درست بپوشیم. اونا عقده دارند، چه لباست خوب باشد چه نباشد.

این است رفتار جمهوری اسلامی.روزی هزاران نمونه از این نوع رفتارهای فاشیستی و ضد انسانی اتفاق می افتد. این ها ماموران خود را این طور تربیت کرده اند.به آنها آموزش می دهند تا در امر خصوصی مردم دخالت کنند و رعب و وحشت ایجاد کنند.کارشان همین است و علنا از مردم به بهانه های گوناگون باج گیری می کنند و هرنوع لباس پوشیدن ساده را سیاسی می کنند.مردم تحمیل رعایت شئونات اسلامی را نمی خواهند.دخالت در زندگی خصوصی مردم به هیچ مقام و منصب و مذهبی مربوط نیست. دستگیری و ضرب و شتم و بی حرمتی به مردم به فرهنگ و سنت جاافتاده ای درجمهوری اسللامی تبدیل شده است بطوری که برای سرکوب مردم چاقوکش و لمپن اسلامی تربیت کرده اند و به آسانی دست به هر جنایتی می زنند.در واقع قانون عصرحجر پیاده کرده اند کار را بجای رسانده اند که در اثر آن به موجی از تنفر و بیزاری علیه خود دامن زده اند. این را فهمیده اند روزی کاسه صبر مردم لبریز می شود و نابودشان می کنند.آن روز نزدیک است.