در یک حکومت دموکراتیک و مردم نهاد، وجود قوه‌ی قضاییه‌ی مستقل و کارآمد از الزامات آن حکومت شمرده می‌شود و تصور عموم از قوه‌ی قضاییه احقاق حقوق و گسترش عدالت در کشور است. اما این تصور در کشورهای دیکتاتوری سرابی بیش نیست. دستگاه‌های مسئول مبارزه با فساد، خودشان به درجاتی از فساد آلوده می‌شوند که هیچ کاری نمی‌توانند انجام دهند. متاسفانه می بایست این حقیقت را پذیرفت که این نوع ناهنجاری به طرز شگفت آوری در ایران گسترش یافته است.

در حکومتی که مبنای قضاوت بر اساس الهیات و دین اسلام و قرآن است، باور عموم بر این است که قضاتی که در راس امور قرار گرفته‌اند که حتی با استفاده از قلم خویش توانایی سیطره بر جان، مال و ناموس افراد جامعه را دارند، بر اساس عدالت و به دور از منفعت طلبی فرایند تصمیم‌ سازی را انجام دهند. و انتظار نمی‌رود که قضات بر خلاف باورهای مردم با گرفتن رشوه رای مطلوب خود را ثبت کرده و عدالت را نادیده بگیرند. این در حالی است که حتی بنا به گفته‌ی منابع رسمی رقم درآمد کارچاق کنی در یک سال دقیقاً دو برابر بودجه سالیانه‌ی قوه‌ی قضایه است.

بدیهی است که یکی از عوامل ظهور این پدیده، تکرار رویه‌ی شوم دیکتاتوری در لایه‌ی‌های مختلف جامعه و به خصوص قوه‌ی قضاییه است. هر چند در ظاهر امر از کلمه‌ دیکتاتوری این برداشت می‌شود که تمام قدرت یک حکومت و سرنوشت مردم در دست یک فرد باشد. اما بدیهی است که زمانی که دیکتاتوری حکومتی در جامعه‌ای به وجود آید، به مرور زمان این رویه در تمام مناسب و زیر مجموعه‌های جامعه به یک رفتار معمول تبدیل می‌شود. همان‌گونه که رفتار مرد سالاری در یک خانه که از پدیده‌های غیر قابل انکار در جامعه‌ی ایرانی از مظاهر دیکتاتوری است، بالا رفتن قدرت قضات در برابر وکلای مدافع که امروزه شاهد آن هستیم نیز از میوه‌های دیکتاتوری حکومت است. در این راستا می‌بایست اذعان کرد که در سال‌های اخیر اختیارات و قدرت قضات در جلسه‌ی دادگاه به مراتب از وکلای مدافع محکوم بالاتر رفته است که این اتفاق دلیل اصلی تغییر رویه در قوه قضاییه و رشد نرخ رشوه گیری و رای سازی در در نتیجه زیر پا گذاشتن عدالت به دلیل منافع شخصی توسط قضات می‌باشد.

این در حالی است که بنا به گفته‌ی بسیاری از گروه‌های مدافع حقوق بشری در سراسر جهان، حکومت جمهوری اسلامی ایران در دادگاه‌هایی که در آن بر اساس اصول اسلامی قضاوت می‌شود، نافی حقوق بشر است. و به خوبی می‌توان تصور نمود که در کشوری که قوانین نوشته‌ی شده‌ی آن حقوق بشر را زیر پا می گذارد، زمانی که قضات به سمت جاه‌طلبی کشیده شوند و همان قوانین (که از لحاظ تمدن بشری در سطح بسیار بسیار ابتدایی هستند) را نیز زیر پا بگذارند، چه بر سر افراد جامعه می‌آید و جامعه به چه سمتی رهسپار است.

اگر چه با نگاهی عمیق تر این واقعیت آشکار می‌شود که پدیده‌ی اخیر (ایجاد دیکتاتوری در دادگاه) نیز متاثر از پدیده‌ی اولیه و نگاه سنتی اسلام‌گرایانان در جامعه‌ی ایران است. از این رو به نظر می‌رسد که می‌توان با اطمینان خاطر بیان کرد که منشا اصلی تمام فسادها و عقب ماندگی‌های موجود در ایران اسلام است که بیان‌گر این حقیقت است که پیروی از قرآن و تعالیم مربوطه باعث نابودی عدالت واقعی، ضایع شدن حق مردم به نفع افراد دارای نفوذ و زیر پا گذاشته شدن اصول حقوق بشر است.

الیاس عدل‌پور

ژن خوب، ژن بد

مدتی است که در دنیای مجازی پست‌هایی دست‌به‌دست می‌شود به اسم ژن خوب یا مرغوب. البته خیلی از این پست‌ها به‌صورت تمسخرآمیزی هستند که حالت جواب دارند، ولی چیزی که هست وجود این صحبت‌ها و بحث‌ها است که از بازماندگان یکسری از آدم‌های جنایتکار، خون‌خوار و دزد به دنیای مجازی و روزنامه‌ها راه پیداکرده که با بیان دیدگاه‌های مثبت خود نسبت به پدران جنایت‌کارشان صحبت می‌کنند. البته این امر طبیعی است که هر فرزندی از پدر خود تعریف می‌کند اما باهوش بودن و مردم‌دوست نشان دادن این افراد، دقیقاً توهین به شعور کل ملت است.

مثلاً خمینی را مردم‌دوست و طرف‌دار دموکراسی نشان می‌دهند و از او به‌عنوان یک آدم باهوش و بااستعداد یاد می‌کنند. کسی که تا پایان عمر نمی‌دانست جای فاعل و مفعول یک جمله کجاست. یا جنایتکار دیگری مانند صادق خلخالی که اوایل انقلاب هرکسی را که می‌خواست بدون هیچ دلیلی به جوخه اعدام می‌فرستاد و خون هزاران جوان بی‌گناه را بدون هیچ محاکمه قانونی به زمین ریخت و داغ دختران و پسران را که امید و آینده خانواده بودند بر دل پدر و مادرانشان گذاشت و یا همان پدر و مادرها را اعدام کرد و خانواده‌های بسیاری را از هم متلاشی کرد بدون هیچ توجیه و دلیل محکمه‌پسندی.

خمینی و دار و دسته جنایت‌کارش تمام ملت ایران را دشمن خود می‌دانستند و ایران را غنیمت جنگی که بعد از سال‌ها توانسته بودند به آن تسلط پیدا کنند، که همین دلیل باعث جنایات زیادی از طرف این آدم‌های عاری از هرگونه عطوفت و انسان‌دوستی در ایران شد که هنوز هم ادامه دارد و هرگونه اعتراضی را با شدیدترین حالت ممکن سرکوب می‌کنند، چون می‌دانند هیچ جایگاهی بر روی زمین ندارند و بعد از نابودی حکومت ننگینشان در ایران کاملاً از بین خواهند رفت. به همین دلیل این‌گونه برخورد می‌کنند. ولی چیزی که هست این فرزندان حکومت هستند که می‌خواهند وارد عرصه قدرت سیاسی شوند و به این دلیل باید رفتار گذشته پدران خود را توجیه کنند و خون‌خواری‌های آن‌ها را کاملاً درست و قانونی جلوه دهند تا بتوانند جایی برای خود باز کنند و دید مثبت خویش را نسبت به پدرانشان به جامعه تلقین کنند. آیا واقعاً این امکان‌پذیر است که مثلاً خلخالی را دموکرات و مردم‌دوست جلوه داد؟ یا خمینی را ناجی مردم ایران از ظلم و ستم شاهان نشان داد و در موردش مطلب نوشت؟ یا هاشمی رفسنجانی را مردی روشن‌فکر و طالب پیش‌رفت ایران و بالا بردن نام ایرانی دانست؟ البته که ما مردم فراموش‌کاری هستیم و خیلی زود به همه‌چیز عادت می‌کنیم و می‌گوییم مصلحت این است، خدا سزای آدم‌های جنایت‌کار را می‌دهد و همیشه منتظر ناجی‌ای از دنیای دیگر یا از آسمان‌ها هستیم.

عکس‌های لو رفته از خانواده‌های افرادی مانند حسین الله کرم که فرمانده چماق‌داران و لباس‌شخصی‌های  رژیم است، نشان می‌دهد که دخترش در جشن‌های خارج از کشور با لباس‌های به‌اصطلاح خودشان مبتذل ظاهر می‌شود، کسی که بابت بیرون بودن یک تار موی دختران با بدترین حالت با آن‌ها برخورد فیزیکی می‌کند، انجام هر کاری را برای خانواده خودش بلامانع می‌داند.

نوه خمینی از ژن خوب پدربزرگش یاد می‌کند، کسی که دستور تمام قتل‌های اول انقلاب تا سال 67 را داد و تصمیم به جنگ ایران و عراق گرفت تا هر روز شاهد کشته شدن هزاران جوان بی‌گناه که هدفی جز دفاع از خاک کشورشان را نداشتند باشیم و یا  بقیه سرکرده‌های این حکومت دزد و جنایتکار و خون‌خوار که در کارهای خلاف ضد بشری از هم پیشی می‌گیرند، کشوری که در حال حاضر شاهد آن هستیم را به وجود آورده‌اند که باکمال تأسف در فقر، فحشا، اعتیاد، فساد مالی و پایین‌ترین حد از امکانات زندگی با تمام ثروتی که دارد در رتبه‌های آخر کشورها قرارگرفته است.

به امید هوشیاری و برخاستن تمام اقشار جامعه و ساختن ایران

مسعود صالحی