ايران در 35 سال گذشته تا به امروز به يک کشور منزوي و ديکتاتور در سطح دنيا تبديل شده است و آنچه که بنام حقوق بشرشهرت دارد در ايران تحت حاکميت جمهوري اسلامي زير پا گذاشته مي شود.در اين مورد چشم هاي زيادي به سيماي جامعه ايران دوخته شده است و اين وضعيت مورد توجه بساري از نهادها و سازمانهاي مدافع حقوق بشر و افکار عمومي دنيا قرار گرفته است. از اين نظر بديهي‌ست که شرايط کنوني در ايران باعث ازرده خاطر بسياري از سازمانها و نيروهاي سياسي و مدافع حقوق بشر و مردم ايران شود.

حال در شرايط جاري، جمهوري اسلامي در ضعيف ترين وضعيت ممکن از نظر مشروعيت داخلي و بين المللي به سر مي برد. از همين روست که جمهوري اسلامي براي سرپوش گذاشتن بر  بحران مشروعيتي که بدان گرفتار آمده است سعي در سرکوب هر گونه جنبش ازادي خواهي و حرکت مردمي دارد که مي توان به نمونه هاي از آن اشاره نمود.

 دستگيري وبلاگ نويسان، دستگيري نوع کيشان مسيحي، دستگيري اقليت هاي مذهبي، تهديد و ارعاب خانواده هاي زندانيان سياسي، راه اندازي شبکه هاي سايبري براي مقابله با جنبش هاي اينترنتي،ممنوع الخروج نمودن فعالين سياسي و تهديد به حبس مجدد، عدم اجازه مرخصي به زندانيان سياسي، پرونده سازي براي جمعي از فعاليت حقوق بشري و تهديد انان، اعدام هاي بي رويه به بهانه هاي حمل مواد مخدر و همکاري با شبکه هاي برون مرزي (براي امنيتي نمودن فضاي جامعه) و موارد بسيار زيادي ديگر،در حقيقت جمهوري اسلامي براي سرپوش گذاشتن بر جنايت هاي خود و بحران مشروعيتي که بدان گرفتار است  تنها راه مقابله را سرکوب مي داند و بس. در عين حال به اين موضوع واقف هستيم که راهبرد دايمي جمهوري اسلامي در مواجهه با اعتراضات اقليت هاي قومي و مذهبي اين بوده است که با بهانه هاي واهي اصل مطالبات اقليت ها را مخدوش جلوه داده و با ايجاد فضاي پليسي و امنيتي، فعاليت هاي مدني اقليت هاي قومي براي کسب برابري حقوقي را سرکوب مي نمايد.

ديگر بايد جمهوري اسلامي متوجه شده باشد که روش هاي سرکوبگرانه هرگز راه حل مشکلات سياسي، اقليت هاي قومي، فساد حاکم بر جامعه و مناطق مرزي نيست و تنها به ابعاد نارضايتي ها افزوده است به گونه اي که ناآرامي هاي قومي يکي از اصلي ترين چالش هاي آينده کشور شده است. متاسفانه سياست مشت آهنين حکومت ايران در برخورد با مطالبات اقليت هاي قومي و مذهبي، کشور را بصورت جدي در معرض چندپارگي قرار داده است. اعدام هاي چند ماهه گذشته به بهانه هاي همکاري با گروهک هاي تروريستي و اعدام تعدادي از زندانيان به خاطر جرم مواد مخدر نمونه هاي بسيار بارزي از نقض حقوق بشر در ايران است که جمهوري اسلامي براي امنيتي نگه داشتن فضاي جامعه و ايجاد رعب و وحشت در بين اقشار مختلف جامعه با توسل به دين دست به چنين جناياتي مي زند و با نام دين بر همه اين جنايت از ديدگاه خود مشروعيت مي بخشد، اما به هر جهت بايد بداند که نه مي تواند صداي برخواسته از مردم را خفه کند و نه مي تواند براي هميشه فضاي جامعه را امنيتي نگه دارد.

انچه که مسلم است در جمهوري اسلامي  کشاکش بين جمهوريت و اسلاميت  است، همان چيزي که خميني در ذيل مفهوم «ولايت فقيه»، به عنوان قالب‌بندي «حکومت اسلامي» انديشيد و در مجلس درس حوزوي به زبان آورده بود و به همت شاگردان او، در دهه‌ي چهل، تدوين و منتشر شد .

اما در طي چند سال اخير بار ديگر غريزه‌ي سياسي مردم شکاف جمهوريت و اسلاميت رژيم را نشانه گرفت و با يک سونامي مردمي وبا رأي ‌باران به سود نامزدي که خواست ملت و مردم بود به ميدان آمدند. اما اين بار حکومت فاشيستي آخوندي و جناح خواهان برچيدن جمهوريت نظام به سود  برقراري «حکومت اسلامي»، يعني ولايت مطلقه، با کودتاي انتخاباتي و سرکوب خونبار ازادي خواهان در پي آن، به اشتباه بزرگ سياسي‌اي دست زدند که بنيان رژيم را به لرزه انداخت. با تقلب بي‌حساب در صندوق‌ها و اعلام شتابزده‌ي نتيجه‌ي رأي‌گيري، که بيش‌تر به يک دهن‌کجي جاهلانه زير حمايت عباي رهبري نظام خامنه اي به سونامي انتخاباتي مردمي مي‌مانست تا «مهندسي» آن، آخرين ميدان نمايش مشروعيت مردمي رژيم، يعني انتخابات، از آن گرفته شد.

مشکلِ رژيم جمهوري اسلامي اين است که با ساختار پيچيده‌اش نمي‌تواند به يک رژيم يکپارچه پليسي و نظامي تبديل شود، زيرا در اصل بنا بوده است يک «جمهوري اسلامي» در زير سروري روحانيت باشد، نه يک رژيم کودتايي. باري، به نظر نمي‌رسد که رژيمي را که در اين قمار خطرناک جمهوريت و اسلاميت خود را با هم باخته، چيزي جز ظهور حضرت ولي عصر که تمامي جنايت حکومت با بهانه و توسل به اين امام است بتواند آن را نجات دهد. بنا براين، بايد خامنه اي به اين فکر باشد که در کنار چاه جمکران بست بنشيند و دست به دعا بردارد!

ديگر همه ما بايد متوجه اين موضوع شده باشيم که تنها راه برون رفت از شرايط موجود، همکاري و همدلي فعالين مدني اقوام و فعالين سياسي بر اساس حقوق بشر و در راستاي نهادينه کردن حقوق شهروندي برابر مي باشد. لذا لازم است تا تک تک ايرانيان، با حقوق شهروندي خويش آشنا شوند، و با تکيه بر اين آگاهي و همدلي، متحدانه براي رسيدن به ايران براي همه ايرانيان، کوشش نمايند.

پيروز باشيد

از بدو تاريخ بشر، از آن زمان که قابيل، هابيل را کشت، انسانيت کشته شد! انسان و برادري جاي خود را به نفرت و انتقام داد.از زمان زنده به گور کردن دختران در قبايل وحشي اعراب بدوي، تنها به جرم دختر بودن نيز انسان و انسانيت مرد. از آن تاريخ که دين و جهالت در قبايل اعراب، قانون بي‌ هويتي را بر دختران و زنان اعمال داشت و اندک حقي‌ را براي آنان قائل نبودند و تا کنون که روز به روز در بي‌ فرهنگي‌ اين جوامع ارزش‌ها رو به انحطاط ميرود تا ناکجا آباد!

جاي بسي‌ تأسف که در ايران آريايي ما نيز دوباره پس از چند دهه با سر کار آمدن حکومت ديني و مذهبي‌ قرون وسطايي اين قوانين بدوي و عقب افتاده و استثمار گر‌ و ظالمانه حکم فرماست.اکنون ميگويم و فرياد ميزنم: از شما توقعي ندارم. زيرا که حق دادني نيست،بلکه گرفتنيست. زيرا از آنچه که هستم مرا منع ميکنند تا از بودن‌هايم بهراسم، و به نبودن‌هايم اکتفا کنم. زندگي‌ام مانند يک کودکي است عاصي‌ و سرکش که هيچ مبادايي ندارد.

هرچه برايش ممنوع ميکنند بي‌مهابا به آن سرک مي‌کشد. سخت ميگيرند، سخت ميشوم. اصرار ميکنند،انکار مي‌کنم  پا فشاري ميکنند، پاهايم را قفل مي‌کنم! آخر ..! من يک زنم!  زاده شده و زاينده،زن يعني‌ زاينده، يعني‌ آفريننده)  اگر نظم و قانون جهان در دست زنان بود،هيچ گاه جنگي در کار نبود!) پس تو اي دوست براي آن همه بي ‌رحمي و خشونتي که از سر جهل و ناداني بر من روا داشتند براي چه؟

بگذار تا بگويم:

اگر به خانه من آمدي برايم مداد بياور مداد سياه.مي خواهم روي چهره ام خط بکشم تا به جرم زيبائي در قفس نيفتم،يک ضربدر هم روي قلبم تا به هوس هم نيافتم يک مداد پاک کن بده براي محو لبهايم,نمي خواهم کسي به هواي سرخيشان، سياهم کند، يک بيلچه، تا تمام غرايز زنانه را از ريشه درآورم شخم بزنم وجودم را بدون اينها راحت تر به بهشت مي روم گويا يک تيغ بده،موهايم را ازته بتراشم، سرم هوائي بخورد و بدون واسطه روسري کمي بيانديشم,نخ و سوزن هم بده، براي زبانم. مي خواهم بدوزمش به سق. اينگونه فريادم بي صداتر است،قيچي يادت نرود ميخواهم هر روز انديشه هايم را سانسور کنم پودر رختشوئي هم لازم دارم براي شستشوي مغزي مغزم را که شستم،پهن کنم روي بند تا آرمانهايم را باد با خود ببرد به آنجائي که عرب ني انداخت. مي داني که؟ بايد واقع بين بود صدا خفه کن هم اگر گير آوردي بگير مي خواهم وقتي به جرم عشق و انتخاب.برچسب فاحشه مي زنندم بغضم را در گلو خفه کنم يک کپي از هويتم را هم مي خواهم براي وقتي که خواهران و برادران ديني به قصد ارشاد.فحش و تحقير تقديمم مي کنند، به ياد بياورم که کيستم ترا به خدا اگر جائي ديدي حقي مي فروختند برايم بخر تا در غذا بريزم،ترجيح ميدهم خودم قبل ازديگران حقم را بخورم سر آخر اگر پولي برايت ماند برايم يک پلاکارد بخر به شکل گردنبند بياويزم به گردنم و رويش با حروف درشت بنويسم : من يک انسانم … من هنوز يک انسانم … من هر روز يک انسانم !

 مطمئنم کسي‌ نيست که از موضوع يا اتفاق چند هفته پيش اتوبان بابأيي تهران بي‌ خبر باشد. با علني شدن اين خبر يکي‌ ديگر از تعرّض‌ها و جنايت اين رژيم رو شد و اين بار توسط روضه خوان ولايت، مداح اهل بيت صورت گرفت.

شاهد ظهور سازمان يافته و جدي مداحان سياسي در عرصه‌هاي مختلف حکومت هستيم،که با هدف جنجال برانگيز سياسي و اجتماعي براي تخريب و جهت دادن‌ غلط به افکار عمومي تشکيل شده اند، مداحان به شکل سياسي از آغاز دوران جنگ ايران و عراق در وجهه اسلامي به منظور بسيج نيروها شروع به کار کردند و از دهه هفتاد در دوران خاتمي اين تشکل‌هاي موازي با بروز سياسي بيشتر قدرت گرفتند، نيروي مهيج سازماندهي شده با مقبوليت سياسي و دادن انگيزههاي معنوي به منظور تحريک پا منبري‌ها و شستشوي مغزي به بهانه تقدس به عنوان ابزاري به دست حاکميت قدرت يافتند که در تمام زمينها دخالت ميکنند و حتي پا را فراتر از حدشان ميگذارند، و در موارد بسياري که صدمه اصلي‌ متوجه حاکميت نشه و آسيب اصلي‌ به مردم برسد جمهوري اسلامي دليلي‌ نمي‌بيند که مقابل آنها ايستادگي کند. 

بپردازيم به قضيه ي مداح معروف اهل بيت، محمود کريمي‌، يعني‌ کسي‌ که در اتوبان بابايي تهران به خودرو در حال حرکت يک زوج جوان شليک کرده و با لات بازي و فحشهاي رکيک به آن دو جوان حمله ور شده،و بعد آنها را اوباش خطاب کرده، و در جاي ديگر گفتند که محمود کريمي‌ در حال رانندگي‌ بود و سرنشين بغل دستي‌ به ماشين شليک کرده،در حالي‌ که خود شخص مضروب اسلحه را در دست محمود کريمي‌ ديده بود.

و سوال اينجاست که چون يک مداح مورد عنايت آقاست و مورد قبول بيت رهبري، هر غلطي دلش مي‌خواهد بکند. اين مداح يعني کريمي‌ براي عزاداري امام حسين و اتفاقي‌ که ۱۴۰۰ سال پيش افتاده،پسر خودش را ميزند و کلي‌ اراجيف به اسم اسلام و نوحه از خودش ميبافه و اينگونه دکان حيله و حقّه بازي راه انداختهٔ، اين رفتار غير عادي طبيعتاً از عقل سليمي برخوردار نيست،و اين اخلاق و رفتار وحشيانه در کريمي‌‌ها و هلالي‌ها به راحتي‌ قابل رويت هست.

در مورد تيراندازي مداح کريمي‌، هرکس که اندکي‌ از قانون جرايي اسلام آگاهي‌ داشته باشد،بدون هيچ شک و شبهه‌اي مداح مسلّح و تيرانداز طبق قانون همان اسلامي که اين مداح روضه خوان و مدافع آن است،محارب و مفسد في‌ الارض به حساب ميايد ( طبق قانون در مورد هفت تير کشي‌ و هر نوع سلاح که باعث رعب و وحشت و سلب آزادي شود و هرکس در هر کجا به روي مسلمان اسلحه بکشد محارب است و جرمش اعدام) ولي‌ آيا قوّه قضائيه او را به اين جرم محاکمه و مجازات خواهد کرد؟ مسلما خير، و اينگونه قوّه قضائيه فاسد جمهوري اسلامي در مورد مجازات مجرمين تبعيض اعمال مي‌کند. فردي که مورد حمله قرار گرفته در چه فضايي و تحت چه فشاري شکايت خود را پس گرفته دليل آن هم ارادت به امام حسين بيان کرده، البته بجز اين راهي‌ نداشت، چون مي‌دانست با چه اراذل و اوباشي طرف است و از شرّ نوچه و چاقو کشان درگاه ولايت رهبري يا سگان ولايت وقيح به اسم هواداران مداح در امان نخواهد بود،و چه کسي‌ و چه قانوني از جان و مال و ناموس او دفاع خواهد کرد؟

 آنطور که سردار رادان گفت،اين يک مساله غير عادي نبوده، چونکه مداح مجوز سلاح داشته،ولي‌ نگفته آيا اين مردک مجاز است به هرکجا و هر کسي‌ شليک کند؟ و يا اگر خودرو مضروب به علت شليک منفجر ميشد و مداح محل را ترک ميکرد،صداي به جايي‌ مي‌رسيد؟آيا اتهام‌هاي اعضاي سرکوب جمهوري اسلامي، مثل قتل و ضرب و جرح و محاربه که در مورد اسلحه کشي‌ مداح بيت خامنه‌اي به خوبي‌ قابل اطلاق است با رضايت دادن يا بهتر بگويم رضايت گرفتن شاکي‌ رفع ميشود؟

سازمان سرکوب جمهوري اسلامي بخش‌ها و وظايف مختلفي‌ دارند که هرکدام وظايف خود را به خوبي‌ مي‌دانند و در اين ۳۵ سال با همين روش بر روي تمام جنايت مال کشي‌ کرده‌اند، از نيروهاي عملياتي‌ که ميزنند و ميکشند و شکنجه ميکنند و … و از اينجا مابقي ارگانها به طور هماهنگ کار خود را شروع ميکنند و عمليات ما بعد سرکوب را اجرا ميکنند تا صداي قرباني و خانوادشان به جايي‌ نرسد، به عنوان مثال کلانتري با پيدا کردن راه حل قانوني موضوع را عادي نشان دهد،همچنين از نظر رسانه‌اي که با داستان سرايي ,جاي متجاوز و قرباي تغيير خواهد کرد،و اگر در نهايت عقب نشيني نکرد به وسيله تهديد و آزار و اذيت فرد قرباني را مجبور به رضايت کرده و در نهيات موضوع را خاتمه دهند. تا زماني‌ که جمهوري اسلامي از پايه و اساس ريشه کن نشود، اين ظلم و فساد  همچنان ادامه خواهد داشت