سلام

ابتدا از شما به خاطر این که من را راهنمایی میکنید بسیار متشکرم
.  
ابتدا خودم رو معرفی کنم بنده  دانشجوی رشته معماری هستم ) مقطع لیسانس ) و از سال 1380 میتوان گفت که فعالیت سیاسی دارم و.چند روزی است که بعد از تحمل تقریبا 1 ماه بازداشت موقت( انفرادی در زندان اطلاعات ) به جرم این که این جانب می خواستم در دانشگاه تحصن کرده و دانشجویان را به این کار ترغیب می کردم 1 روز بعد از انتخابات به صورت وحشیانه شبانه به خانه مان ریختند و تمام وسایلم از جمله کامپیوتر تمام CD هایم و کتابهایم ( حتی کتابهای درسیم و هنوز هم موفق به باز پس گیری آنها نشده ام (
دستگیر شدم و در آخر با وثیقه  ده میلیون تومانی آزاد شدم من نمی دونم این چطور کشوری است که من که متهم هستم قاضی و دادگاهی ندیدم فقط از خانواده ام که پیگیر پرونده من بودند وسیغه خواستند و به خانواده ام گفته اند که تبرئه هستم و هنوز هیچ حکمی مبنی بر این که بنده تبرئه هستم دریافت نکرده ام البته این رو هم خاطر نشان کنم که باز پرس بنده که از خدا می خواهم خودش جوابش را بدهد خیلی آدم حیوانی بود . به جرم این که من نماز نمی خواندم اذیتم میکرد . و چند روز اول که بیشتر از شوک الکتریکی استفاده میکرد و به زور اعتراف می گرفت . و مجبورم کرد که بطور ناخواسته توبه نامه مبنی بر این که تحت هیچ شرایطی دیگر فعالیت سیاسی نداشته باشم ازمن گرفتند...به خدا یادم که می افتد که چه برخوردهای قرون وسطایی با بازداشت شدگان می کنند اعصابم خراب می شود .
چی بگم آخه
.
فقط برای این مملکت تاسف می خورم که دست این گونه آدمهای افتاده . میگفتم آخه بازپرسم به من گفت که به تو آزادی مشروط 2 ساله می دهیم اگر در این دو سال فعالیت سیاسی داشته باشی تمام مفاد آن اجرا خواهد شد . از جمله مفاد آن فعالیت علیه نظام جمهوری اسلامی که این به تنهای 6 ماه الی 2 سال زندان انفرادی دارد . و 160 ضربه شلاق به بدن لخت . البته این رو بگم بازپرسم اینها را به من گفت که بنده هنوز هیچ حکمی مبنی بر این که تبرئه هستم یا حکمی دیگر که در نظر گرفته اند دریافت نکرده ام .
 

 تو این 1ماه آنقدر بی روحیه شدم که حوصله صحبت با کسی رو ندارم یعنی در واقع کسی دوست نداره با من به خاطر حفظ امنیت خودش رابطه داشته باشه به خدا دیگه بقال سر کوچه هم از ترس این که موقعیت وی به خطر بیفتد رابطه اش را با من قطع کرده در واقع بین انبوه جمعیت تنها ماندم .....و این خیلی سخته
جمهوری اسلامی چون می داند که هر حکم سیاسی که می دهد در مجامع بین المللی به نفعش نیست دیگر این حکمها رو نمی دهد فقط شفاهن اعلام مکند البته من این طور فکر میکنم یا لاقل در مورد من تا به امروز این طوری رفتار کرده اند
بگذریم در کل این رو بگم به خاطر این که دیگر هیچ گونه آژادی آجتماعی و مدنی ندارم دیگر قادر به زندگی در این کشور نیستم ) حتی قادر نیسم به دوست دخترم زنگ بزنم یا به دیدنش بروم چون میترسم باز به جرم فساد و امثال اینها بگیرند .  . (همیشه یک نفر من رو تعغیب می کند . تلفنم را کنترل می کنند . حتی نمی توانم مسائل خصوصی خود را پشت تلفن صحبت کنم . اینها که چیزی نیست مهمترین مسله این است که هر روز تحدید میکنند . و یک روز در میان باید بروم به ستاد خبری و به سوالات چرت و پرت آنها جواب دهم .
 

خدا شاهده که دیگر نمی توانم دوام بیاورم . حتی خانواده ام هم از ترس آنها به من مجال رفتن به جایی را نمی دهند .
در کل دیگر از زندگی در اینجا خسته شده ام و به خاطر این که بنده هم پدر و مادرم را از دست دادم
( فوت ) و هیچ پشتیبان مالی ندارم که از طریق قاچاق که هزینه اش واقعا زیاد است ندارم می خواهم از طریق ویزای شینگن که ارزانتر است اقدام به خروج از ایران بکنم می خواستم بدونم آیا می توانم از این طریق درخواست پناهندگی کرده و موفق به دریاقت اقامت شوم . ؟ و یا اگر شما راهکار بهتری سراغ دارید لطفا کمک کنید و در آخر این را هم اضافه کنم که به خاطر فعالیت سیاسی کارم را هم ازم گرفتند و از کار اخراجم کردنند ( در صدا سیما کار می کردم ) . تقاضا دارم از ایمیل من دولت ایران با خبر نشود. واز شما خواهش می کنم که به من کمک کنید .
لطفا کمک کنید . کمــــــــــــــــک ..... دیگر از حمه چیز خسته شدم . از دست این حکومت ستم و وحشت کجا باید رفت .
ای خدا از تو می خواهم هرچه زودتر من رو از این زندان بزرگ به نام ایران آزاد کن 
.
به امید آزادی تمام زندانیان سیاسی

.................................................................................................................................

پاسخ به نامه مرتضی از ایران

سلام

مرتضی عزیز، وضعیتی که شما توضیح داده اید مو را بر بدن هر انسان با وجدانی راست مینماید. شرایط شما ادامه همان وضعیتی است که در کهریزک و اوین و گوهردشت جریان دارد. مشتی جانی، 30 سال است که در آن کشور بر اریکه قدرت نشسته اند و هر آنچه ارزش انسانی نامیده میشود بی ارزش کرده اند و به حرمت انسانها بی حرمتی میکنند.

توصیه من به شما این است که از همین راهی که پیشنهاد کرده اید اقدام کنید و به هر کشوری رسیدید قبل از معرفی خود با فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی تماس بگیرید. در ضمن توجه داشته باشید که تا آنجاییکه برایتان مقدور است خود را در همان کشور صادر کننده ویزا معرفی نکنید.

تا آنجاییکه به پذیرش شما بعنوان پناهنده بر میگردد همان نکاتی که برای من توضیح داده اید باید مورد توجه مقامات امور پناهندگی و وزارتخانه های کشورهای غربی نیز قرار گیرد. بستگی دارد داستان زندگی خود را چگونه توضیح بیان کنید

برایت آینده ای بهتر آرزوی میکنم

12 اوت 2009

عبدالله اسدی