|
فرید
یوسفی
سلام و
درود بر شما
جناب آقای اسدی
گروه شما رو در فیسبوک پیدا کردم و مدتی هم هست که عضو هستم اما چون با
گروه دیگری در تماس بودم که بعد از مدتی تماس و قول به کمک نتیجه
نگرفتم.حالا
هم باز امید دارم که شاید از طریقه شما خداوند دری رو به روی من باز کنه.من
یک پناهنده هستم که اکتبر میشه
۲
سال که در اینجا یعنی نروژ منتظر جوابم.
تا حالا هم یک جواب منفی گرفتم و دفتر کمپ بهم گفت که چون به همه
ایرانیهای دیگه هم منفی دادند احتمال منفی گرفتن دوم من هم هست. در نتیجه
اگر این اتفاق بیفتد و تا اون موقع دولت ایران پناهندهها رو که تا حالا
نمیپذیرد بپذیره،به اجبار منو به ایران بر میگردونند که به همون سرنوشت
شومی که از اون گریختم دچار میشم یعنی مرگ.
اگر هم به ایران بر نگردونند،آوره کشورهای دیگه میشم که با توجه به اینکه
توی این مدت سر کار نبودام و فقط پول قضایی که بهمون میدادم رو با گرسنگی
دادن به خودم جمع کردم،عاقبت دچار خطرت بی شماری خواهم شد.دنیای نیست که
به یه دختر رحم و مروت داشته باشه.و حالا از ترس گرگهای در کمین آدمهایی با
شرایط من و یا بد تر از اونها رژیم ایرانو بازگشت،کاملا در موندئو از نفس
افتاده ام. توی این مدت خیلی تلاش کردم و به هر دری زدم،اما سودی نداشت.
ایرونیهایی که اینجا هستند اکثرا خانواده هستند و یا مرد مجرد که هر کدوم
به گونهٔ میتوانند گلیم خودشونو از آب بکشند،اما یه دختر تنها باید چه کنه،
کجا بره.
موندنم یه همش اتلاف عمر وقت بود،و این2
سال ایرونیهای دیگه فش 8 سال هم شنیدم که اینجا هستند بجه بدونیا آوردند و
کار ثابت دارند اما باز هم
جواب منفی گرفتند،پس یکی مثل من چی،چی به سر من میاد.
کارم شده که به خودم گرسنگی بدم بلکه پول غذأ پناهندگی رو جمع کنم یا شبانه
روز گریه و اشک اه.
از من نتوانستند اثر انگشت بگیرند،خطوط اضافه طبیعی داشت اما نمیدونم آیا
جای دیگه برم میتوانند کیس منو در کامپیوترهشون ببینند یا نه،آیا
اسکاندیناوی جدأ داتاش یا اینکه همهٔ اورپا میتوانند اطلاعات رو چک کنند.
و به فرض هم که جای دیگه نگاهم دارند دوباره میرم توی پروسه چند ساله مثل
اینجا که آیا آخرش بهم جواب مثبت بدند یا نه.
نمیدونم چکار باید کنم که هم از این وضع انتظار رها بشم یعنی از حالا
بتونم کاری کنم یا اینکه اگه جواب منفی دوم رو گرفتم بدونم چه باید کنم و
اورئو دربدر نشوم که اگر آوره بشوم و توی کوچه و خیابون باشم،هستند کسانی
توی همون خیبونها که بهم جا بدند اما در مقابلش کاری از من انتظار دارند که
دامن منو لک دار خواهد کرد و برای جلو گیری از این ننگ،ترجیح میدم که همون
مرگ رو انتخاب کنم. نیومدم اینجا که خلاف عرف و فرهنگ و خوانواده و شخصایت
ذاتی خودم عمل کنم،اومدم که هم به امنیت و آزادگی برسم هم بتونم بعد از
اقامت خودم در خدمت خانواده باشم. خواهش میکنم منو راهنمایی کنید.آیا
راهی هست که کس منو بپذیرند،یا اینکه از اورپا خارج بشم و به کانادا
برم.آیا وکیلهایی رو میشناسید که با یون کار کنند و کیس منو به یون بعدند و
از طریقه یون بتونم برم کانادا؟
اورپا با دولت ایران بیزینس داره مخصوصا اینجا،نروژ که تنها کشور نفتیٔ
اورپایی هست و به جانبداری از ایران به همه ایرونیها جواب منفی
میده.اونهایی هم که قبلان جواب مثبت گرفتند به قوانین خاصی خوردند،مثلا
پارسال به کسانی که ۳
سال بچهاشون مدرسه رفتند جواب مثبت دادند،هم ایرونی هم خارجی.اما همین
یکی دو هفته پیش به خانمی که بچه هاش اینجا به دنیا آماده
۷
ساله اینجاست و ۲
سال هم هست کار میکنه،بد از
۲ منفی باز هم جواب دادند
که ایران هیچ مشکلی نداره،و آوردن بچه هم برای اقامت و داشتن کار هم
تاثیری نداره!
آیا چیزی به ذهن شما میرسه که کمک حال من باشه؟
ممنون میشم پاسخ بدید،
در پناه حق
فرانک
---------------------------------------------------------------------------------------------
پاسخ به فرانک از نروژ
فرانک عزیز، نامه شما را دریافت کردم و از وضعیت شما بسیار
متأسف شدم. در این مورد توجه شما را به چند نکته جلب میکنم.
1- معمولا پاسخ اول برای 95 درصد از پناهجویان منفی است.
جواب دوم و نحوه تنظیم شکایت و پاسخ قانع کننده به دلایل اداره امور
پناهندگان بسیار مهم و تعیین کننده است. امیدوارم توانسته باشید با کمک
وکیلتان شکایتنامه محکمی تنظیم کرده باشید.
متأسفانه کار از کار گذشته است خیلی دیر با ما تماس
گرفتید؛ چاره ای نیست باید به انتظار پاسخ دوم نشست تا ببینیم چه میشود.
2- در مورد ترس از اخراج باید بگویم که فعلا غیر ممکن شده
است و جای نگرانی نیست. خود این موضوع دست پناهجویان را برای بسیاری از
اقدامات قانونی باز میگذارد باید سعی کنید از اتفاقات اخیر استفاده کنید و
در این رابطه مواردی را از طریق وکیلتان به پرونده خود اضافه کنید.
3- رفتن شما به کانادا کار آسانی نیست. در این رابطه نکته
ای ندارم به شما بگویم توصیه من به شما این است که نیروی خود را در همان
نروژ صرف کنید و فکرتان را بکار بگیرید تا در تغییر زندگی خود موئثر واقع
شوید. متاسفانه از آنجاییکه من پرونده شما را ندیده ام و نمیدانم دلایل
پناهندگی شما و پاسخ منفی اداره خارجیان نروژ به شما چه بوده است؛ نمیتوانم
در جزئیات بیشتری شما را راهنمایی کنم.
ولی نباید روحیه خود را از دست بدهید. سعی کنید با
فدارسیون سراسری پناهندگان ایرانی در تماس باشید. تا خود را تنها احساس
نکنید. طبق اطلاعاتی که من دارم در همین نروژ و سوئد هزاران پناهجو در
موقعیتی به مراتب بسیار دشوارتر زندگی میکند.
ای کاش میتوانستید در همان کمپ و دیگر کمپهای پناهندگی
پناهجویان را به اعتراض به وضع موجود در نروژ دعوت میکردید و مبارزه ای
متشکل را آغاز می کردید. سعی کنید ما را از وضعیت خود با خبر کنید.
برایت اینده خوبی آرزو میکنم
عبدالله اسدی
25 سپتامبر 2009 |
