سخنی کوتاه با پناهجویانی که در سوئد، مشمول قانون موقت پناهندگی شده اند

عبداله اسدى

دوستان عزیز! توجه شما را به نکاتی در این رابطه جلب می کنم.

- هر کدام از شما بین ٣ تا ٧ سال و شاید هم بیشتراست که در سوئد با مشکل پناهندگی دست و پنجه نرم می کنید و هر کدام نیز برای یک دوره طولانی به زندگی مخفی وادار شده اید. سالهای زیادی از عمر مفید خود را با ترس و اضطراب  در این کشور گذرانده اید. در این چند سال ازرفتن به مدرسه و از داشتن یک زندگی نرمال و انسانی محروم بوده اید و فرزندان بسیاری از شما دچار صدمات شدید روحی و روانی گردیده اند.

بالاخره بر اثر یک مبارزه سخت و طولانی از ١۵ نوامبر ٢٠٠۵ هزاران پناهجوی مخفی و غیرقانونی، امکان یافتند که

 یکبار دیگر به اداره مهاجرت بازگردند تا مجددا پروندههایشان مورد بررسی قرار گیرد. خوشبختانه تا به امروز تعداد زیادی از این پناهجویان بویژه خانوادههای دارای فرزند اقامت، گرفته و مشکل پناهندگیشان حل شده است. این خود یک دستاورد مهم برای جنبش دفاع از حقوق پناهندگی درسوئد می باشد.

- بر طبق آمار اداره مهاجرت فقط یک سوم از این پناهجویان اقامت گرفته اند. در عین حال همین اداره اعلام کرده است که روند بررسی پروندهها به شدت کاهش یافته و پیش بینی میشود که دوباره تعداد زیادی از همین افراد پاسخ منفی بگیرند. 

پناهجویان مجرد، خانواده های دارای فرزند زیرسن ٣  سال و کسانیکه مدارک هویتی معتبر ندارند همگی با خطر پاسخ منفی روبرو هستند. خطر جدی است و نباید تحت تأثیر فضای اوایل ١۵ نوامبر و وعده های پوچ  احزاب دولتی و اداره مهاجرت غافل ماند.

- خطر بسیار جدی است. تشکلهای قبلی که حول امنستی ٢٠٠۵ فعالیت میکردند آن انسجام قبلی را ندارند، از   طرف دیگر حزب محیط زیست و حزب چپ سوئد نیز که قبلا حول این موضوع گاه  حرفی میزدند امروز دیگر بخاطر فضای انتخابات که در پاییز امسال صورت میگرد آن را به فراموشی سپرده و در این رابطه، آن اهرم فشاری که قبلا روی حزب سوسیال دمکرات بعنوان حزب حاکم داشتند، دیده نمی شود. در مجموع به دنبال اتفاقات ١۵ نوامبر این جنبش بعد از یک دوره مبارزه سخت و طولانی در دفاع از حق پناهندگی، آن تب و تاب اولیه خود را از دست داده است.

در ضمن طبق آخرین آمار اداره مهاجرت از ١۵ نوامبر تا به امروز، بالغ بر ١٠ هزار نفر اقامت گرفته اند و این خود جای خوشحالی است. اما به نسبت این آمار، اخذ اقامت در میان پناهجویان ایرانی و افغانی زیاد چشمگیر نیست و دریافت اقامت در میان پناهجویان مجرد مربوط به این کشورها، در طول این سه ماه به ۵ نفر هم نرسیده است. آمار بسیار بالایی از خانواده های دارای فرزند که از اولویتهای اصلی این قانون محسوب می شدند بدون هیچ پاسخی در اضطراب و نگرانی بسیار شدیدی به سر می برند.

- درست است که تعداد زیادی از پناهجویان که شامل قانون موقت پناهندگی شده اند و برای  بار دوم در اداره مهاجرت ثبت نام کرده اند تاکنون جواب منفی دریافت نکرده اند اما این به این معنی نیست که این دسته از پناهجویان همگی پاسخ مثبت دریافت خواهند کرد.

- سؤال اینجاست که، چه کار باید کرد؟ باید اعتراض کرد و قبل از هر چیز لازم است که با تمام احزاب پارلمانی سوئد تماس گرفت و یکبار دیگر اهمیت این موضوع را با آنها درمیان گذاشت، بویژه حزب چپ و محیط زیست که خود یک دوره تلاش کردند که به همه پناهجویان اقامت عمومی بدهند. باید با تمام تشکلهایی که حول امنستی ٢٠٠۵ فعالیت میکردند تماس گرفت و در صورت امکان با هر تعداد از آنها تا آنجایی که امکان دارد به صورت ائتلاف در این زمینه کار کرد.

 بعلاوه باید این موضوع را به رسانه های عمومی سوئد کشانده و اعلام کنیم که این دسته از پناهجویان در اثر شرایط سخت پناهندگی، انتظار طولانی و پشت سر گذاشتن یک دوره زندگی مخفی از نظر روحی و روانی آسیب فراوانی دیده اند به همین خاطر، دلایل انسانی برای ماندن آنها و ادامه زندگی در سوئد نه تنها در مورد فرزندان این پناهجویان صدق میکند که در مورد بزرگسالان نیز کاملا صادق است. باید همه کسانیکه از ١۵ نوامبر بر اساس این قانون در اداره مهاجرت ثبت نام نموده اند اقامت بگیرند.

زنان و مردان جوان مجردی که ٣ تا ٧ سال از زندگی خود را در این شرایط سخت پناهندگی گذرانده اند چرا نباید دلایل انسانی در موردشان صدق کند؟! مگرنه اینکه در کشورهای ایران و افغانستان زندگی مردم بوسیله اسلام سیاسی به سیاهی و تباهی کشیده شده است؟! مگرنه اینکه همگی از اختناق و سرکوب سیاسی فرار می کنند؟!

مگرنه اینکه حکومت اسلامی در ایران، طالبان و کرزای در افغانستان و علاوی و سیستانی و دارو دسته هایی چون مقتدا صدر در عراق، همه و همه از به کار گماردگان غرب هستند و امکان هر نوع آزادی را از مردم سلب کرده و ترور و آدمکشی را بر زندگی مردم حاکم نموده اند؟!

زنان و دختران جوانی که اجازه  ندارند ٨ مارس روز جهانی زن را برگزار نمایند و در صورت برگزاری آن، مورد ضرب و شتم و حتک حرمت قرار می گیرند، چیزی که در ٨ مارس امسال در پارک لاله تهران و پارک دانشجو اتفاق افتاد، این حق طبیعی و انسانی آنها است که افشاگری نمایند، حق طبیعی آنهاست که فرارکنند، حق دارند که پناهنده شوند، فریاد بزنند و صدای اعتراض خود را در بیرون از مرزها علیه سرکوب و اختناق سیاسی در کشور خود را به گوش همه مردم دنیا برسانند.

بیایید دستانمان را در دست هم گره بزنیم و متحد و منسجم از حق انسانی خود دفاع نماییم. دفاع از حقوق انسانی این پناهجویان تنها وظیفه خود آنها نیست، وظیفه همه سازمانهایی است که خود را پرچمدار دفاع از حقوق پناهندگی میدانند، وظیفه مردمی است که خود روزی به همین درد گرفتار بوده اند، وظیفه همه احزاب و سازمانهای ایرانی است که خود را در دفاع از حقوق انسانی و پناهندگی تداعی می نمایند. دفاع از حق پناهنده امر همه ماست. امر هر انسانی است که خود را در مقابل تبعیض و نابرابری تعریف میکند. ما پناهجویان ایرانی باید اساسی ترین کارمان این باشد که جمهوری اسلامی را به عنوان مسبب جنایت علیه بشریت هر روز به افکار عمومی دنیا معرفی نمائیم و اعلام کنیم که تا زمانی که احکام اعدام وجود دارد، تا زمانی که انسانها بخاطر جرمی  که مرتکب شده اند شکنجه میشوند، تا زمانی که حجاب و پوشش برای زنان اجباری است، تا زمانی که دستگاه مذهب در امر آموزش بویژه در مدارس دخالت دارد، تا زمانی که در اماکن عمومی با توصل به زور، صف زنان و مردان را جدا میکنند و هر نوع تخطی از آن با بازداشت و سرکوب جواب میگیرد، تا زمانی که برای جوانان به جرم عشق ورزیدن حکم شلاق صادر می شود و در یک کلام تا زمانی که جمهوری اسلامی سر کار است پناهنده و پناهنده شدن ایرانیان نیز موضوعیت دارد. اما پناهجویانی که در شرایط نامعلوم و بلاتکلیفی قرار گرفته اند لازم است در ردیف اول این مبارزه باشند و افکار عمومی مردم سوئد را به کمک به طلبند. با فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در سوئد تماس بگیرید و از کمپینی که از بیستم فوریه شروع شده است حمایت نموده، بویژه در تظاهراتهای ٢٨ و ٢٩مارس در شهرهای مالمو، گوتنبرگ و استکهلم بطور گسترده شرکت نمایید.

 

   شما در اين باره چه نطرى داريد؟

 

اخبار، مقالات، نظرات و پيشنهادات خود را برای همبستگی ارسال کنيد