نهادهاى مدافع پناهندگى از دولت کانادا شکايت کردند!
يدى محمودى
در اعتراض به دولت کانادا مبنى بر رعايت نکردن حقوق پناهندگى و قراردادى که سال
گذشته با امريکا بستند نهادهاى مدافع حقوق پناهندگى ازجمله امنستى انترناشنال،
شوراى پناهندگان کانادا و شورائي کليساهاى کانادا در دادگاه دولت فدرال از کانادا
شکايت کردند و خواهان پايان دادن به قرارداد "سومين کشور امن " شدند ـ
سال گذشته در ٢٩ دسامبر کانادا و امريکا قراردادى را امضا کردند که بر اساس ان گفته
شد " چون کانادا و امريکا هر دو کشور سوم و امن محسوب مي شوند متقاضيان پناهندگى به
هر کدام از اين کشورها اول رسيدند بايد هما نجا تقاضاى پناهندگى کنند"ـ
پس از يکسال از گذشت اين قرارداد و بر اساس گزارشى که شورائى پناهندگان کانادا که
دفتر ان در مونترال مى باشد صادر کرده ، از کل تعداد پناهندگانى که سالانه بطور
متوسط وارد کانادا مى شدند بطور جدى کاسته شده و از سالى ٢٩٦٨٩ نفر به ١٩۵٦٢نفر در
سال ٢٠٠۵ ريسده و اين مسله باعث نگرانى شديد سازمانهاى دفاع از حقوق پناهندگى شده و
معتقدند که دولت امريکا کمترين حقوقى را براى متقاضيان پناهندگى برسميت نمى شناسد و
نبايد امريکا را جزو کشورهاى امن براى متقاضيان پناهندگى به حساب اوردـ
مدافعين حقوق پناهندگى معتقدند که پائين امدن امار متقاضيان پناهندگى از
کانادا،بخاطر اين نيست که تعداد متقاضى پناهندگى کمتر شده، بلکه نتيجه اين قرار داد
مى باشد و خطر اين وجود دارد که هزاران متقاضى پناهندگى بخاطر شرايط سخت ورود به
کانادا در معرض شکنجه،زندان و حتى اعدام قرار گيرند و از طرف ديگر پناهندگان
مجبورند با خطرات جانى بسيار بيشترى براى رساندن خود به کانادا مواجه شوندـ
سياست دولت امريکا نسبت به متقاضيان پناهندگى بسيار سختر از دولت کاناداست، بطورى
که از کلمبيائيهاى متقاضى پناهندگى در سال ٢٠٠٤ در امريکا تنها ٤۵ درصد انها موفق
به دريافت حق پناهندگى شدند در حالى که از همين تعداد ٨۵ درصد انها در کانادا
قبوليشان را گرفتند، در امريکا متقاضيان پناهندگى گاهى وقتها سالها بدونه محاکمه در
زندان مى مانند و يا به کشورهايشان ديپورت مى شوند بدونه در نظر گرفتن خطر زندان و
شکنجه هاى که در انتظارشان است ـ
سازمانهاى ياد شده معتقدند که دولت امريکا خود به بسيارى از قوانين بين المللى از
جمله منع شکنجه و دفاع از حقوق پناهندگى متعهد نيست و به همين خاطر نمى توان امريکا
را بعنوان کشور امن سوم نام برد، و کانادا هم با ديپورت کسانى که از خاک امريکا
وارد کانادا مى شوند قوانين بين المملى را زير پا گذاشته و زير تعهد بين المللى خود
در قبال پناهجويان شده ـ
نتيجه اين شکايت و اعتراض سازمانهاى مدافع حقوق پناهندگى به دولت کانادا به کجا مى
رسد هنوز مشخص نيست، اما در کنار فشارهاى رسمى اينچنينى به دولت کانادا مسله مهم و
حياتى اين است که خود پناهجويان چقدر متشکل براى احقاق حقوق خود به ميدان مى ايند و
نظر و حمايت کل جامعه و همه نهادهاى انسان دوست را به اين ملسه و کل مشکلاتى که
پناهجويان با ان ربرو هستند را جلب مى کنند و دولت کانادا را به عقب نشينى وادار
کند ـ
شما در اين باره چه نطرى داريد؟
اخبار، مقالات،
نظرات و پيشنهادات خود را برای همبستگی ارسال کنيد
