تحولی مهم در زندگی پناهجوان مخفی در سوئد

مصاحبه همبستگى هفتگى با  عبدالله اسدی عضو دبيرخانه فدراسيون در سوئد

همبستگی هفتگى: اعلام شده كه  از 15 نوامبر 2005 همه پناهجویان مخفی به موجب قانون موقت از شرایط زندگی مخفی رها شده اند. معنی عملی این قانون چیست؟

عبدالله اسدی: این قانون در حال حاضر معنی عملی پیدا کرده است و به موجب آن همگی از شرایط مخفی خلاصی یافته و بصورت قانونی زندگی می ميكنند. اما این یک قانون موقت است و طول عمر آن فقط 4 ماه و نیم میباشد. در واقع از 15 نوامبر تا 31 مارس 2006؛ در همین مدت کوتاه باید به همه این پرونده ها رسیدگی و به آنها پاسخ داده شود. گفته میشود که در صورت کمبود وقت، زمان بررسی پرونده ها را تمدید خواهند کرد.

همبستگی هفتگى: آیا همه پرونده ها بطور یکسان بررسی خواهند شد یا اینکه برای آنها اولویت تعیین کرده اند؟ اگر ممکن است در این مورد نیز توضیح دهید.

عبدالله اسدی: گفته میشود که پرونده  چند دسته از پناهجویان که مدتهاست پاسخ منفی گرفته اما کشور مبدأ از پذیرش آنان سر باززده است، در اولویت کار قانون موقت پناهندگی قرار میگیرد. برای این دسته از پناهجویان قرار نیست که تک تک پرونده ها را مورد بررسی قرار دهند، برای هر کدام از این کشورها فقط چند کیس مورد بررسی و مبنا قرار میگیرد.

همبستگی هفتگى: پناهجویان ایرانی نیز شامل این مورد میشوند؟

عبدالله اسدی: در میان این دسته از پناهجویان، فقط تعداد انگشت شماری از ایرانیان را در برمی گیرد که بدلیل نداشتن پاسپورت و مدارک معتبر از این قبیل، دولت سوئد نتوانسته  است آنان را اخراج نماید.  منظورم  این نیست چون نتوانسته اند متقاضیان ایرانی را اخراج نمایند به آنها اقامت خواهند داد. سرنوشت اینها هنوز ناروشن است. منظور  دولت سوئد در درجه اول متقاضیان پناهندگی از کشورهای کوبا، سومالی، عراق و افغانستان؛ و همینطور به ترتیب خانوادههای مخفی دارای فرزند نیز در صدر این اولویتها قرار گرفته است.

همبستگی هفتگى: چه معیارهایی برای پذیرش این پناهجویان وجود دارد؟

عبدالله اسدی: گفته میشود تصمیمات دولت سوئد برای بررسی این پروندهها بر اساس کیسهای قبلی نیست بلکه بر اساس دلایل انسانی از قبیل:

١- دلایل پزشکی و اینکه فرد پناهجو در صورت بازگشت به کشور خود با خطر جدی امکانات پزشکی برای معالجه خود روبرو گردد.

٢- دارای فرزند باشد و آنها نیز از نظر زبان و غیره وابستگی زیادی به جامعه سوئد پیدا کرده باشند.

٣- زندگی طولانی در سوئد بویژه به طور مخفی و اینکه فرد پناهجو اثبات نماید که تمام مدت زندگی مخفی اش در سوئد بوده است.

٤- پناهجویانی که مشمول قانون دابلین بوده اند یا به عبارت دیگر کسانی که بار اول در کشور دیگری خود را معرفی کرده اند. شرط پذیرش این دسته از پناهجویان نیز وابستگی عمیق آنها به سوئد و زندگی طولانی در این کشور عنوان شده  است. به علاوه  همه پناهجویان باید کارتهای قبلی شناسایی  این اداره و یک آدرس مکاتباطی را  به همراه داشته باشند.

همبستگی هفتگى:  شما گفتید: در این قانون آمده است هر کس باید بتواند اقامت خود را در طول زندگی مخفی اش در سوئد اثبات نماید. چگونه باید اثبات کند که مثلا شخص پناهجو به مدت 3 سال در سوئد به طور مخفی زندگی کرده است؟

عبدالله اسدی: اثبات این موضوع به طور عملی برای بسیاری از پناهجویانی که در طول مدت زندگی مخفی شان به پزشک مراجعه کرده باشند یا در انجمنی به کلاس زبان رفته اند و فرزندانشان در مدرسه ای ثبت نام کرده و یا در بیمارستانی  زایمان کرده  و یا در تاریخهای متفاوتی  در تظاهرات و گردهمایهای مختلف عکس و یا فیلمی داشته باشند و یا هر نوع مدارک دیگری که نشان دهد در طول زندگی مخفی شان در سوئد بوده  اند، تاثیرات مثبتی روی پرونده  آنها خواهد گذاشت.

همبستگی هفتگى: تابحال چه تعدادی از پناهجویان مخفی با استفاده از این قانون خود را دوباره معرفی کرده اند؟

عبدالله اسدی: تابحال 1200 تن خود را معرفی کرده اند که در میان آنها پناهجویان از ایران و کشورهای بلوک شرق بیشتر از همه به چشم می خورد. اما اداره مهاجرت سوئد همزمان و با اجرای این قانون 14 هزار پرونده را در دستور کار خود گذاشته است. لازم به ذکر است که این 14000 پرونده، همه پناهجوی مخفی نبوده اند. همانطور که قبلا اشاره  کردم اینها پناهجویانی هستند از کشورهای کوبا؛ سومالی؛ عراق و افغانستان که مدتها بود حکم اخراج گرفته اما به دو دلیل معین از اخراج آنها خوداری کرده بودند. دلیل اول، بخاطر جنگ و نا امنی در آن کشورها و دومین دلیل،  خوداری  کشورهای نامبرده از پذیرش این دسته از پناهجویان میباشد. بنابراین این پناهجویان اگرچه حکم اخراج دریافت کرده بودند اما تا همین امروز به طور قانونی زندگی میکردند.

همبستگی هفتگى: گفته میشود دولت سوئد اعللام کرده  که هرکس از تسلیم مدارک هویتی خود به  مقامات اداره مهاجرت خود داری نماید شانس استفاده از این  قانون را از دست خواهد داد. در این مورد قدری بیشتر توضیح دهید جریان چیست؟

عبدالله اسدی: متاسفانه همینطور است. با اینکه از قبل اعلام کرده بودند به پناهجویانی که دارای مدارک معتبر هویتی نیستند و هنگام  اخراج آنها کشورهای مبدا از پذیرفتن این دسته از پناهجویان خود داری خواهند کرد شانس بیشتری  داده خواهد شد. این گفته روز دوشنبه 21 نوامبر با کنفرانس مطبوعاتی یانا والیک، مدیر کل اداره مهاجرت کاملا برعکس گردید. یانا والیک  در کنفرانس مطبوعاتی خود ضمن  بررسی و معرفی 3 پرونده  خانوادگی، اعلام کرد که پناهجویانی که مدارک جعلی ارائه می دهند و یا اینکه مدارک هویتی خود را مخفی میکنند شانس استفاده از این قانون و همچنین دریافت اقامت خود را از دست خواهند داد.

او در بررسی  پروندههای  مذکور و معرفی آنها در  کنفرانس مطبوعاتی، مبنا و سیاست  اداره مهاجرت برای اعطای اقامت  بر طبق قانون موقت را بر اساس این 3 پرونده تعیین کرد. این 3 پرونده به ترتیب یکی از آنها که مدارکشان تکمیل بود اقامت دائم گرفت، دومی مدارکش تکمیل نبود به وی اقامت موقت یک ساله داده شد و بایستی در طول این یک سال مدارک تکمیلی خود را به اداره  مهاجرت تسلیم نماید و سومی که مدارک جعلی ارائه داده  بود پاسخ منفی گرفت.

همبستگی هفتگى: فکر میکنید شمار پناهجویانی که مدارک شناسایی  کافی نداشته  و یا اصلا  ندارند زیاد باشند؟

عبدالله اسدی: هنوز ابعاد آن معلوم نیست. اما از روز دوشنبه  و به دنبال کنفرانس مطبوعاتی مدیر کل اداره  مهاجرت، سیل تلفنها به دفاتر فدراسیون و تماسهای حضوری جهت توضیح و راهنمائی برای رفع و رجوع  این مشکل ابعاد گسترده ای یافته است. فعالین فدراسیون در سرتا سر سوئد در تمام شبانه روز مشغول راهنمائی  و ارائه  راه حلهای  درست  در این زمینه برای پناهجویان هستند. از آنجاییکه با اجرای این قانون همه پناهجویان مخفی امکان یافته اند یک بار دیگر خود را معرفی نمایند و  برای اینکه  بتوانند به  نحو احسن از مفاد این قانون به نفع خود استفاده نمایند همه در حال تلاش و گرفتن راهنمائی به اشکال مختلف میباشند.

 

همبستگی هفتگى: فکر می کنید هنوز هستند پناهجویانی که بطور مخفی زندگی کرده و خود را معرفی نکرده اند؟

عبدالله اسدی: بله، متأسفانه با تمام سر و صدایی که در سوئد و در مورد این قانون موقت ایجاد شده است، هنوز تعدادی از پناهجویان از چند و چون اجرای این قانون اطلاعات کافی ندارند و به همین دلیل شماری از آنها از معرفی خود به اداره مهاجرت خودداری کرده اند. به همین منظور به تاریخ 18 نوامبر 2005 از سوی فدراسیون سوئد اطلاعیه ای را صادر کرده و در آن از همه پناهجویان مخفی خواستیم که بدون هیچ واهمه ای خود را به اداره مهاجرت معرفی نمایند.  برای معرفی خود کافی است که کارت شناسایی قبلی خود، یک آدرس برای مکاتبه و مدارکی که اثبات نماید شخص پناهجو در طول زندگی مخفی خود در سوئد اقامت داشته است را بهمراه داشته باشد.

همبستگی هفتگى: در مورد عدم داشتن مدارک کافی برای این دسته از پناهجویان توصیه شما چیست؟

عبدالله اسدی: ما باید به این مسئله توجه کافی داشته باشیم که تا آنجاییکه به موضوع کار فدراسیون برمی گردد، بسیار روشن است که ما زندگی کسی را به داشتن یا نداشتن پاسپورت و شناسنامه گره نمی زنیم و سرنوشت انسانها را براساس ملیت، نژاد، مذهب و تعلق سیاسی آنها تعیین نمی نماییم. اساسا فلسفه وجودی مبارزه  ما برای همین است، اما متأسفانه هنوز سرنوشت این انسانها در دست دولتها و قدرتهای دیگری است که از موضوع اصل اصالت انسان حرکت نمی کنند و حرف حساب سرشان نمی شود. از این رو توصیه من به همه پناهجویان این است که در درجه اول مدارک جعلی ارائه ندهند. دوما، توصیه همیشگی ما به پناهجویان این بوده که مدارک هویتی از جمله شناسنامه را لازم است که همزمان با تقاضای پناهندگی خود در اختیار ادارات مربوطه قرار دهند، در غیر اینصورت این مسئله همیشه بعنوان یک مشکل مهم بین دولت و متقاضیان پناهندگی از آن صحبت شده و بسیاری از آنان بدلیل همین مشکل جواب منفی گرفته اند. با تشکر از شما

 

   شما در اين باره چه نطرى داريد؟

 

اخبار، مقالات، نظرات و پيشنهادات خود را برای همبستگی ارسال کنيد