سنگرهايى كه فتح شدند

عبداله اسدى

روز پنجشنبه ٢٩ سپتامبر در آخرین جلسه دولت تصمیم گرفته شد که پرونده خانواده هایی که به صورت مخفی زندگی میکنند و دارای فرزند هستند از اول نوامبر ٢٠٠٥ به جریان انداخته شود. این درحالی است که در تصمیمات قبلی دولت سوئد مقرر شده بود که این پرونده ها در ٣١ مارس ٢٠٠٦ به جریان خواهد افتاد. با این تصمیم، پروسه اجرایی و زمان بررسی این پرونده ها پنج ماه به جلو کشیده شد.

به گفته وزیر مهاجرت سوئد از این تاریخ هر کدام از این خانواده ها می توانند به طور فردی در خواست خود را تسلیم اداره مهاجرت نمایند و همزمان با این تاریخ، حکم اخراج قبلی آنها لغو خواهد شد. باربرو هولمبری وزیر مهاجرت سوئد در یک مصاحبه تلویزیونی اعلام کرد "خانواده هایی که دارای فرزند هستند و مدت زیادی را در سوئد سپری کرده اند، پس از تسلیم تقاضای مجدد انتظار میرود که همه آنها  دارای اقامت دائم گردند".

لازم به ذکر است که در همین مدت کوتاه و پس از اعلام این تصمیم در ١٩ سپتامبر، مسئولین دولتی در سوئد هر کدام به نوعی و با درک بسیار متفاوتی این تصمیمات را اعلام میکردند. توضیح ناکافی آنها و درک ناروشن نمایندگان اداره مهاجرت و احزاب مختلف سوئد در طول دو هفته گذشته، بار دیگر این دسته از پناهجویان را دچار سردرگمی و ناامیدی کرده بود. در این مدت فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی به مرکز رجوع بخش زيادى از این خانواده ها برای درک و توضیح دقیق این تصمیمات تبدیل شده بود و ما نیز با درایت کامل و برپایه یک ارزیابی درست و با ظرافت تمام و احساس مسئولیت، روند پیشرفت این تصمیمات را توضیح دادیم. در همین زمینه مسئولین فدراسیون در سوئد برای توضیح این موضوع  در دهها مصاحبه رادیویی و جلسات مختلف شرکت کردند، اطلاعیه صادر نمودند، مطلب نوشتند و با سازمانها و احزاب دولتی تماس گرفته و حتی به منظور درک دقیقتر آن در میان خود پناهجویان، لایحه پیشنهادی و  تصمیمات  ٣ حزب دولتی چپ، محیط زیست و سوسیال دمکرات را از سوئدی به فارسی ترجمه کرده  و در سایتها و نشریات مختلف آن را انتشار دادند. علاوه بر آن در این مدت  با تمام  نیرو پناهجویان را به استقامت و ادامه مبارزه هرچه بیشتر در دفاع از حقوق خود دعوت نموده و این مبارزه  را در سطوح مختلف هدایت و رهبری کردیم.

در ادامه این تلاشها نیز روز جمعه ٣٠ سپتامبر برای ممانعت از اخراج و آزادی ٨ پناهجوی بازداشتی از ایران،  واحد فدراسیون در شهر استکهلم دست به  تظاهرات زد و طی نامه ای رفتار دولت سوئد را با پناهجویان به شدت محکوم نمود. در همین گیرودار، هفته گدشته وزیر مهاجرت سوئد اعلام کرد که به زودی قانونی را به مرحله اجرا خواهند گذاشت که به موجب آن و در صورت تصویب در پارلمان سوئد، افرادی که بدلیل جنسیت و یا تعلقات جنسی خود مورد پیگرد قرار میگیرند، میتوانند بر اساس قوانین کنوانسیون ژنو از کسب حق پناهندگی سیاسی برخوردار شوند. این قانون در صورت تصویب، از اول آوریل ٢٠٠٦ حکم اجرایی خواهد یافت. این قانون پرونده  اکثر زنانی که مورد آزار جنسی، تهدید و خشونت ناموسی قرار گرفته اند را در بر خواهد گرفت.

بسیاری از زنان فراری از کشورهایی که  اسلام سیاسی و فرهنگ مردسالار در آنها حاکم است، هنگام فرار و رسیدنشان به کشورهای غربی، بر اساس معیارهای دفاع از حقوق پناهندگی در این کشورها کمترین توجهی به آنها نمی شود. نه تنها توجهی به آنها نمی شود بلکه بر اساس تز ارتجاعی نسبیت فرهنگی و بدلیل زیر پا گذاشتن فرهنگ بومی خود، به کشورشان بازگردانده میشوند. تصویب این قانون را نیز باید به حساب یکی دیگر از دستاوردهای  جنبش دفاع از حقوق پناهندگی و مبارزه ما بر علیه تز ارتجاعی نسبیت فرهنگی گذاشت.

باربرو هولمبری وزیر مهاجرت سوئد بالاخره و برای اولین بار  به نکته قابل توجهی اشاره کرد. وی گفت: در دوران جنگ سرد، پناهندگی فقط به مردانی اطلاق میشد که با قیافه های عجیب و غریبی پشت حصار مرزها انتظار میکشیدند اما این تصویر امروز کاملا عوض شده  و شمار زنانی که بخاطر جنسیت شان مورد تهدید و خشونت قرار میگیرند و درخواست پناهندگی میکنند روزافزون میشود و تصویر آن دوران از پناهنده را به کلی عوض کرده است.

فدراسیون ما سالهاست در مقیاسی سراسری و در سطح کشورهای اروپایی، کانادا و کشورهای هم مرز با ایران که دفاتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در آنها مستقر است، از حق پناهندگی این دسته از زنان پناهجو  دفاع کرده و پذیرفتن آنها را بعنوان پناهنده به این دولتها و دفاتر این سازمان تحمیل کرده است. اینها همه دستاورد مبارزه  جنبش ماست.

دوستان عزیز پناهجو!

 شما برای دستیابی به یک زندگی بهتر، شب ها و روزها نقشه کشیده اید تا اینکه راهی را برای خروج از کشور پیدا کنید. بسیاری از شماها حتی ماهها و سالها برای تکمیل نقشه راه تان فکر کرده اید، هست و نیست تان را برای این سفر به فروش رسانده اید، بارها جان و زندگی تان را به قصد فرار از کشور به خطر انداخته و بر روی دریاها و در قایق ها و کانتنیرها فقط به خاطر اینکه از دست جنایتکارترین رژیمهای تاریخ در ایران فرار کنید تا به امنیت و آسایش دست پیدا نمایید، با سخت یها و ناملایمات دست و پنجه نرم کرده اید. بنابراین لازم است هنگام رسیدنتان  به کشورهای به اصطلاح پناهنده پذیر زحمت بیشتری بکشید.

قبلا کافی بود شما به عنوان پناهنده  خود را به یکی از کشورهای پناهنده پذیر رسانده  باشید، در این صورت  درصد بالایی از مشکل پناهندگی شما حل میشد. امروز این دوران کاملا برعکس شده است در نتیجه صرف  رسیدن شما به کشورهای  به اصطلاح  پناهنده پذیر، در درجه اول اهمیت قرار نمی گیرد و با توسل جستن به هیچ نوع تلاش فردی و دست روی کلاه خود گذاشتن و دوری جستن از مبارزه متشکل، به کسی حق پناهندگی نمی دهند.

برای گرفتن حق پناهندگی باید مبارزه کنید. منظور من از مبارزه، مقاومت فردی و ارائه مدارک اضافی برای تکمیل پرونده و غیره نیست. در همه جای دنیا و در کشورهای پناهنده پذیر مبارزه ای متشکل، کم یا زیاد در دفاع از حقوق پناهندگی وجود دارد باید با تمام توان به این مبارزه بپیوندید. حتی این مبارزه در شکل کنونیش جواب این نیازها را نمیدهد. باید کار بجایی برسد که در قوانین سختگیرانه این کشورها تغییر ایجاد کرد. برای آشنایی و سازماندهی با این مبارزه با فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی تماس گرفته و به آن بپیوندید.

بالاخره و پس از این دوره از مبارزات، در اوایل ماه نوامبر هزاران پناهجوی مخفی به همراه کودکانشان به اداره مهاجرت سوئد برای بازگشایی مجدد پرونده هایشان و در نتیجه اخذ حق پناهندگی مراجعه خواهند کرد.

برای من که در این راه مبارزه کرده ام و شخصا صدها نفر از این پناهجویان را از نزدیک میشناسم. لحظاتی بسیار  شیرین و لذت بخش است و پیشاپیش خود را در جشن و شادی این عزیزان شریک میدانم و این پیروزی را به همه آنها تبریک میگویم.

   شما در اين باره چه نطرى داريد؟

اخبار، مقالات، نظرات و پيشنهادات خود را برای همبستگی ارسال کنيد