ما در یک مبارزه شدید و رو در رو با دولت سوئد قرار داریم!
امنستی برای همگی پناهجویان در سوئد بدون هیچ قید و شرطی!
اسماعیل مولودی
شرایط حساس و در عین حال خوب و مناسبی است. یعنی برای رسیدن به یک پیروزی قطعی و
گرفتن حق اقامت برای کلیه پناهجویان در سوئد شاید گفت که در یک قدیمیش قرار داریم.
سه سال پیش وقتی فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در سوئد این خواست را مطرح کرد
خیلی ها مارا به خوش خیال بودن و یا در بهترین حالت بما میگفتند این آرزو خوب است
اما تحقق پدیر نیست. ما سالها براین باور و اعتقاد به قدرت خود پلاتفرم خودرا تقدیم
کمیسیون امور اجتماعی مجلس سوئد کردیم درست در
٢١ آوریل
٢٠٠٢ در هیئتی٩ نفره ای که
از طرف ما بود خیلی از پناهجویان حضور داشتند که نمایند پارلمان گفت اصلا در عمرش
فکر نمیکرد که باکسی در یک جا بنشنید که مخفی زندگی میکند و هیچ حق قانونی در کشور
ندارد. وقتی یکی از پناهجویان توضیح داد که یک سال است مخفی زندگی میکند جناب
نماینده چشمانش گرد شد و پرسید پس چه جور زندگی میکنید؟ پناهجو جواب داد کار سیاه
میکنم. نماینده پارلمان بیشتر چشمانش گرد شد و پرسید کجا؟ یعنی در سوئد؟
پناهجو جواب داد آره در شهر مالمو و یکی دیگر گفت در شهر استکهلم و سومی گفت در
نورشوپینگ. آری نماینده پارلمان حقیقتا تا کنون پناهجو ندیده بود و حتی خبر نداشت
که انسانها در کشورش مخفی زندگی میکنند و با کار سیاه روزگار را میگذارنند و طعمه
خوبی برای رشد سرمایه اند.
آری عجب دنیایوارونه
اى است که همه دور یک میز ولی با موقعیتهای کاملا متفاوت . پس
سابقه خواست اقامت برای همه پناهندگان که زمانی مارا بخاطرش متهم به خوش خیالی
میکردند طولانیست. اما امروز هزاران نفر بخاطرش در خیابانها رژه میروند و خواستارش
هستند. پیروزی یک تشکیلات و یک شعار را در این باید دید که چقدر شعارها و نظراتش
تشکیلات بین مردم میرود و به پلاتفرم مردم تبدیل میشود. اینجا حقیقتا باید به همه
فعالین و مسئولین و اعضا فدراسیون در سوئد تبریک گفت. رفقا دست همگی ما درد نکند و
به امید پیروزی های بیشتر. غرض از نوشتن این تاریخ و یادآوری این است که بگویم
فدراسیون به نقشه و پلاتفرم خود که یادگار منصور حکمت است هیچ افتخار میکند بلکه
امروز در صف مقدم مبارزه برای دفاع از حرمت انسانها قرار دارد و دارد پلاتفرمش را
به کرسی مینشاند.
اما مسئله ای که امروز در پشروی ما قرار دارد فراتر از این است زیر ما نباید اجازه
دهیم موفقیتها و پیشرفتهایمان مارا از هدف اصلی جدا کند. خواست ما در پیشگرفتن یک
سیاست انسانی در مورد مسئله پناهندگی در سوئد و بالطبع در کل دنیاست. اگر حتی امروز
حق اقامت به همه داده شود هنوز کسانی که در آینده مجبورند پناهنده شوند روشن نیست.
همه میدانیم دولتها و کشورهای اروپایی زمانی پناهنده پذیر بودند و یک سیاست انسانی
را تا حدی داشتند. اما امروز خود این کشور ها پناهنده خیز هستند و عامل آوارگی
انسانها هستند. به آفریقا نگاه کنید به عراق افغانستان ایران و دیگر کشورها نگاه
کنید عامل اساسی بدبختی انسانها حضور و وجود کشورهای تروریست و دیکتاتور و عقب
مانده مثل ایران است. در ایرانی که یک تروریست رییس جمهورش است چه کسی میتواند ادعا
کند آسایش دارد و از یک زندگی آرام و انسانی برخوردار است. پس حتما ایرانی ها مجبور
میشوند از ایران جمهوری اسلامی فرار کنند و به کشورهای دیگر پناهنده شوند. این اصل
ماجراست. وقتی یک سیاست انسانی وجود نداشته باشد این انسانها هستند که در این
گیرودار نفله میشوند. حرف یک جمع و یک کشور نیست حرف زندگی میلیونها انسانی است که
سالانه مجبور به مهاجرت میشوند که خود خانواده و کودکانشان طعمه هزاران گرگ در
جوامع مدرن میگردند. این هدف دراز مدت و جدی ماست که سیاست انسانی را به کشورها
تحمیل کنیم. چون اگر حتی این تعداد
٣٥٠٠٠ نفر هم اقامت بگیرند دو سال دیگر باز شاهد
وجود موج پناهجوی مخفی در جامعه خواهیم بود.
اما به مسئله امنستی در سوئد برگردم. همچنانکه در بالا گفتم فدراسیون سراسری
پناهندگان ایرانی پرچمدار این حرکت است و برایش شب و روز تلاش کرده و میکند. امروز
که این حرکت اولیه ما به پلاتفرم جامعه تبدیل شد جای افتخار برای فدراسیون است.
اکنون تنها ما نیستیم که این خواست را داریم اکنون شاهد تظاهراتهای هزاران نفره در
سوئد و در بیش از دهها شهر و محله مردم و سازمانها و نهادهای انساندوست این را
میخواهند.
روز ١٤ سپتامبر پارلمان با اکثریت آرا رای به رد مسئله امنستی برای پناهجویان داد.
اما درست یک هفته بعد نخست وزیر سوئد اعلام کرد که پرونده
١٦ هزار پناهجوی مخفی
باید باز شود و از اخراجشان جلوگیری شود. باید کسانی که کشورهایشان آنهارا قبول
نمیکند را اقامت داد و خانوادهای بچه دار که سالهاست در سوئد هستند باید اقامت
بگیرند و نیز پرونده ها باید درست و حقوقی بررسی شود.
اینها حرف روز نخست وزیر سوئد است و احزابی هم با آن موافق هستند. اما در همین
بحبوحه دوخانواده اخراج میگردند که هر کدام بچه دارند و بچه هایشان هم مریض است و
بیش از سه سال است در سوئد بسر میبرند. پلیس سوئد این دوتا خانواده را از سوئد
اخراج کرد. یعنی هنوز حرف نخست وزیر از صفحه اول روزنامه ها کنار نرفته بود این
اتفاق افتاد. در این اوضاع وزیر امور مهاجرین میگوید هیچیز تغییر نکرده و پلیس هم
میگوید هیچ ابلاغی دال بر متوقف کردن اخراج پناهجویان را دریافت نکرده است. این
دیگه خیلی کمیک و خیلی مسخره است. اما در دنیای سیاست اینها همه معنی دارد. پز
دادن/ مردم را سردواندن و در هر حال همه چیز سرجای خود بودن. نخست وزیر آقای یوران
پرسون حرف زده و لی ارزش مصرفش برای پز سیاسی است نه برای اقامت دادن به پناهجوی
مخفی و یا در فکر کودک پناهجوی مخفی بودن.!
قضیه روشن است. ما مبارزه ای را شروع کردیم. ما داریم به دولت فشار میآوریم و همین
سخنان نخست وزیر اذعان به این مسئله است. دولت سوئد مجبور شده عقب بنشیند. اما دارد
خیلی موذیانه کلاه هم سرمان میگذارد. البته اگر مواظب نباشیم. قضیه این است دولت
زیر فشار تظاهراتها و اعتراضات ما و هزاران انسان آزادیخواه عقب مینشیند. در عین
حال میخواهد با وعد و وعید های پوچ و بی پایه وقت تلف کند و مارا سرکار بگذارد.
ما خواستمان این است دولت برای اینکه به قول خود متعهد شود و نشان دهد حسن نیت دارد
و مثل میلیونها انسان در این کشور آرزو دارد که کودکان پناهجویان زندگی راحتی داشته
باشند. باید فورا و بدون فوت وقت اعلام کند اخراج پناهجویان بکلی موقوف و فورا و
بالدرنگ جلو اخراج هارا بگیرد. این را باید رسما به وزارت امور مهاجرین و نیز به
پلیس سوئد کتبا اعلام و ابلاغ نماید. این یعنی حسن نیت و تلاش برای حل انسانی
مسئله. والا فقط وقت تلف کردن و سر مردم شیره مالیدن است.
مسئله امنستی این نیست و این نبود که ما و دولت بخواهیم خودرا دلخوش کنیم. بلکه این
است که انسانهایی که در این جامعه حقشان برسمیت شناخته نمیشود حق خودرا بگیرند و
مثل هر شهروند دیگری آزادانه زندگی کنند. تا بتوانند نیرو و انرژیشان آزاد شود و در
پیشرفت و تحولات جامعه دخیل شوند. زندگی خود و بچه هایشان را سازمان دهند نخست وزیر
و یا هر دست اندرکاری باید بداند که جنبش امنستی برای پناهجویان به یک حرکت عظیم و
انسانی در جامعه تبدیل شده و نمیتوانند دست کمش بگیرند. بنظرم خود دولتمردان این را
بهتر از همه کس میدانند. و اگر حالی نیستند باید بطور جدی باهاش برخورد کرد. ابزار
ما تجمع مردم در خیابانهاست. اگر آنها پارلمان وپلیس را در اختیار دارند ما هم خیل
عظیم انسانهای آزادیخواه را باخود داریم و باید آنرا بکار بگیریم تا به نتیجه
برسیم.
از نظر ما بعنوان فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی و بعنوان تشکلی که در جمع
تشکلهای دیگر حرکت امنستی
٢٠٠٥ شریک و دخیل هستیم میخواهیم که بدون فوت وقت و بدون
هرگونه مصامحه پناهجویان در سوئد باید اقامت بگیرند.
اینکار از نظر اداری کار یک روز و دو روز نیست اما قابل حل و قابل اجراست. همچنانکه
گفتم اول باید هر گونه اخراج پناهجویان را متوقف کرد و دوم بدون فوت وقت شروع به
پروسه ادادری اینکار نمود. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی آنقدر انسان متخصص و
وارد بکار را دارد که در این پروسه و پیشبرد آن به دولت کمک کند . ما اعلام میکینیم
حاضر هستیم در پیشبرد امر اداری قضیه امنستی به پناهجویان در سوئد کمک کنیم. اما
همزمان مصرانه خواستار متوقف کردن بدون قید و شرط اخراج پناهجویان از سوئد هستیم.
در پایان لازم میدانم خطاب به همگی انسانهای آزاده بگویم. ما موفقیتهایی بدست آورده
ایم. دولت مجبور شده عقب نشینی کند. اما برای حفظ این دستاورد ها باید هوشیار باشیم
و متشکل بخواهیم که حق اقانت برای کلیه پناهجویان درسوئد اجرا شود. و این تنها در
گرو اتحا و همبستگی و هوشیاری سیاسی ماست. فدراسیون ظرف به سرانجام رساندن این
پیروز تا به آخر است. بدور فدراسیون جمع شوید تقویتش کنید تا همدوش و همکوش به هدف
خود انسانی خود برسیم
زنده باد اتحاد و همبستگی ما
اخبار، مقالات،
نظرات و پيشنهادات خود را برای همبستگی ارسال کنيد
