به یاد زندانیان جان باخته!

در گرامی داشت یاد زندانيان  جانباتگان در سالهای 60 و 67

اسماعیل مولودی                                                                                    

همه بیاد دارند سالهای 1360 و 1367 را . سالهای سیاهی که دژخیمان اسلامی در تاریخ ایران و در مقابل  مبارزات آزادیخواهانه مردم بوجود آوردند. اکنون شانزدهمین سال  اعدام زندنیان سیاسی  سال 67 در زندانهای جمهوری اسلامی و نیز بیست و سومین سال قتل عام زندانیان سیاسی در سال 60 است. البته ماجرای دهشتناک مرداد 67 بر بستر تعرضاتی بود که در بین سالهای از 60 به بعد بر سر زندنیان سیاسی آوردند. در تابستان 62 و 63 هم بیمقدمه تعدادی از زندانیان را به جوخه اعدام روانه کردند و این در نتیجه اعتراضاتی بود که در زندانها به بهانه بهداشت و غذا داشت شکل میگرفت و رژیم اسلامی این حرکت را در نطفه خفه کرد.

بنابراین ماجرای سال 60 در جواب مبارزات مردم بود که حاضر نمیشدند تن به وجود یک حکومت سیاه مذهبی بدهند. رژیم با کشتار زندانیان اساسا در مقابل مردم قداره کشید و گروگانهای مبارزات مردم را از دم تیغ گذراند تا مردم را به سکوت و تمکین وادارد. در بین سالهای 60 تا 64 رژیم اسلامی که تحت فشار مسئله اعتراضات داخلی علیه جنگ ایران و عراق بود و نیز داشت اعتراضات گسترده ای بین آوارگان جنگ ایران و عراق شکل میگرفت. رژیم جنایتکار بار دیگر از زندانیان سیاسی بعنوان بسکوت و سرکوب کشاندن مبارزات مردم استفاده کرد. طبق اخباری موثق از خانواده های آوارگان جنگ ایران و عراق که در فولاد شهر اصفهان و اطراف اصفهان اسکان داده شده بودند صد ها جوان که دراین سالها بعنوان اخلاگر دستگیر شدند همگی و یا اکثریت قریب به اتفاقشان به جوخه اعدام سپرده شدند و خانواده هایشان را مجبور کردند که پول فشنگها را هم بپردازند. دوستی که خود از اهواز بود شاهد خانه گردی شبانه سپاه در بین آوارگان جنگ بود و شاهد است که دو نفر از نزدیکانش بعد از دستگیری  هنوز هم از شان خبری نیست .

آری عزیزان زندانی سیاسی که طعمه حملات خفاشان اسلامی شدند تاوانی بود که مبارزات بر حق مردم در آن سالهای سیاه پرداخت. اعتراضات مردم در ایران و جهان به کشتار زندانیان سیاسی باعث شد که مدتی کوتاه تحت فشار افکار عمومی این جنایتها فروکش کند.  ولی اعدام زندانیان هیچوقت قطع نشده. اما مرداد 67 این جنایت بار دیگر به اوج قساوت و شدادی خودرسید و طبق خبر ها از مرداد تا پایان آذر ماه بیش از پنج هزار زندانی سیاسی به جوخه اعدام سپرده شدند. کمیسوین مرگ که به امر مستقیم جلاد جماران خمینی هدایت و رهبری میشد صفحه دیگری از جنایت را بتاریخ مدرن جامعه بشری اضافه کرد و خمینی همردیف دیگر جنایتکار تاریخ نهایت قساوت را بکار گرفت تا مردم را به سکوت وادارد. بدینوسیله هم زمینه را برای نوشیدن زهر شکست در  جنگ ایران و عراق آماده کند. زیرا با بوجود آوردن فضای وحشت و ترور هیچکس جرئت نکند بپرسد چرا و نتیجه جنگ خانمانسوز چی شد؟

آری زندانیا سیاسی که مظهر مبارزات و اعتراضات مردم در جوامع دیکتاتوری هستند اولین قربانیان حمله جنایتکاران حاکم نیز هستند. 

 امروز بارقه های مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران در راه است. رشد مبارزات و جنبش اعتراضی در سراسر ایران باید جواب مناسب برای این همه جنایتها باشد. جا دارد که در گرامیداشت عزیران جانباخته. جا دارد که در گرامی داشت جانباختن عزیزان زندانی در سالهای 60 و 67 با عزمی راسخ برای سرنگونی و به محاکمه کشیدن سران رژیم اسلامی به جرم جنایت علیه مردم ایران تلاش کنیم.

مرکز پیگرد محاکمه سران رژیم اسلامی بجرم جنایت علیه مردم خواستار است که کلیه کسانی که بهر نحو میتوانند این مرکز را در به ثمر رساند ایجاد یک دادگاه بین المللی برای محاکمه سران رژیم ایران اقدام کند و این مرکز را یاری دهد تا ملزومات این محاکمه را فراهم آوریم و درسی باشد در تاریخ بشر.

باید همگی زندانیان سیاسی بدون قید و شرط آزاد گردند.

زنده باد آزادی  برابری

اخبار، مقالات، نظرات و پيشنهادات خود را برای همبستگی ارسال کنيد