چرا متشكل شدم؟

گفتگوی شمه صلواتی  با منوچهر حسين زاده يکی ازپناهجویان در اطراف شهر کلوه )آ (المان

 

شمه: لطفا خود را معرفی کنید و بگین که ساکین چه شهری هستی ؟

من منوجهر حسین زاده  ساکن شهر کا لکار در اطراف کلوه می باشم

شمه:چطور شد که در جلسه امروز فدراسیون  سراسری  پناهندگان  در آلمان  شرکت کردی ؟

منوچهر: من مدت هشت ماه است که با حزب کمونیست کارگری  آشنا شده و از  زمان کنگره پنچ  حزب کمونیست  کارگری با خط مشی و افکار و اندیشه های  این   حزب و دیدش  نسبت به یک دنیای  بهتر با مطالعاتی كه کردم، آشنا شدم  و به همین  سبب  در جلسات   این حزب و فدارسیون سراسری  پناهندگان شرکت کرده و می کنم و امروز نیز در جلسه فدراسیون که رسیدگی  به     مشکلات  پناهندگان   در آلمان  است حاصر شده ام

شمه: فکر می کنی معنا و مفهوم این  جلسه چه می باشد که شما در آن شرکت کرد ه اید  و نتيجه آن چيست؟

منوچهر: نیتجه آن این می تواند باشد که همه انسانها باید به یکدیگر کمک کنند و برای ساختن یک دنیا بهتر.  از حق و حقوق  خویش دفاع کنند. به معنای درک درست  و روشنی از حقوق پناهندگی خویش در کشور آلمان داشته و از آن دفاع کنند.

شمه: همانطور که شاهد هستیم دولت آلمان روز به روز فشار به پناهند گان را  افزايش ميدهد و با دلایل واهی اقدام به انكار حق پناهندگى پناهجويان و حتی دست به دیپورت آنان می زند.  شما فکر می کنید پناهندگان  برای دفاع از حقوق خود و ایستادگی در برابر اینگونه تعرضات خویش چه باید بکنند تا از حداقل  حقوق انسانی که پناهندگی نیز شامل  آن می شود بر خوردار شوند؟

منوچهر: در وهله اول  پناهندگان باید با هم متحد و در فدارسيون متشکل شوند و آن را مانند  ديواری محکم ببينند که می شود به آن تکيه کرد  تا از همه بلاهاى ناگهانی  محفوظ  بماند.  اين هم طبِيعی است فرد پناهنده  به تنهايی  نمی تواند در اينگونه موارد   کاری از پيَش ببرد. ولی در صورت  اتحاد و تشکل  و دست زدن به اعتراضات عليه  اینگونه قوانین ضد انسانی، می توان اوضاع و شرايط را  به نفع پناهنده  تغییر داد.

شمه: شما در صورتی که به ایران دیپورت شوید چه خطری تهدیدتان می کند؟

منوچهر: در صورت برگشت من به ایران، خطرات زيادى در انتظارم است. جمهوری اسلامی  یک حکومت خشن، اهل خشونت  و فاجعه آفرین است. به جمهوری اسلامی ذره اى نمی توان اعتماد کرد. چون  یک حكومت مذهبی است و در یک چهار چوبی بسته است و فوق العاده    متحجر است.

شمه: چطور می شود پناهندگان را متشکل کرد و در فدارسیون و با این مشکلات مبارزه کرد؟

منوچهر: من در همین شهر کلوه ایرانیانى را می شناسم که سالهاست در اینجا زندگی می کنند و مشکلات زیادی دارند و هیچگاه  تشکلی نداشته اند ولی از زمانی که با حزب کمونیست کارگری آشنا شدم  توانستم در همین شهر کلوه  ایرانیان را جمع کرده و دفتر فدارسیون را برپا كنيم. ما فدارسیون را در اینجا بنا نهادیم چون به آن نياز داريم، چون مناسب ترين ابزار ما در دفاع از حقوق انسانى ماست. دور خواسته های خودمان متشکل شدیم.  من یک کمونیست هستم و اعتقادی به تقسیم بندى نژادي و مذهبى و ملى انسانها ندارم. با این آروز که روزی فرا رسد که انسانها هر جا دلشان می خواهد بتوانند زندگی کنند.

شمه: آیا حرف یا پیامی برای آنها که هنوز به اهمیت فدارسیون واقف نشده و به تنهایی با مشکلات دست و پنجه نرم میکنند داريد؟

منوچهر: این یک واقعیت است که یک دست به تنهایي کاری را از پیش نمی برد.  به قول معروف یک دست صدا ندارد. این  انسانهای تنها که تنهائی برای رسیدن به حق انسانی خود مبارزه می کنند، باید جذب فدارسیون شوند. در تشکل است، که انسانها به آگاهی می رسند. حق و حقوق خود را می شناسند. با تشکل و آگاهی به حقوق،  ساده تر می شود به یک زندگی انسانی دست یافت.

 

اخبار، مقالات، نظرات و پيشنهادات خود را برای همبستگی ارسال کنيد