نگاهى به وضعيت پناهندگى در يونان

 احمد شفقت

مسئولین محترم همبستگی فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در جهان با سلام

احتراما با عرض تبریکات صمیمانه خود به مناسبت سال جدید آرزومند سال نو بهار بیداری امت ایران و بر چیده شدن نظام ظلم و ستم و اختناق آخوند های تروریست و خونخوار از سر مردم ایران باشد . 

مبارزان راه آزادی و نجات ایران و ای مدافعین به حق دفاع از حقوق پناهندگان؛

آرزومندم که همواره و همچون سالیان قبل در این راه خطیر موفق بوده باشید این جناب لازم دانستم قدری از وضعیت تاسف بار پناهندگان در کشور یونان را به آگاهی برسانم تا شاید بتوان به یاری شما عزیزان، مسئولان و مدافعان در خواب منشور جهانی بشر سازمان ملل متحد و دیگر نهاد هاهای دفاع از حقوق بشر را متوجه شرح وظایفشان در قبال پناهندگان در این کشور نمود.

دراینجا ما شاهد دردها و رنجهای فراوان زنان و مردان و کودکان پناهندگان میباشیم. بد بختانه عملکرد نهادهای مسئول در قبال پناهندگان بسیار بی رنگ است. هیچ نهادی مسئولیت مستقیم این افراد را به گردن نمیگیرد که به یکدیگر پاس میدهند. سازمان جی سی ار که ظاهرا مسئول سامان دادن به سیل پناهندگان میباشد به دلیل فقر مالی طبق اظهارات خودشان عملکرد بسیار کندی دارد و تنها بخش فعال این سازمان، وکلای دلسوز آن است و بس. ولی این امر به تنهایی دردی را از پناهنده دوا نمیکند. تعدادی برگه های آدرس و کروکی چند کلیسا روی میز مسیولین وجود دارد که هر پناهنده در وقت مراجعه از مسئولین میپرسد چه کار باید بکنیم چه باید بخوریم یا کجا باید بخوابیم !!!مسئول در به دری های ما در این کشور کیست !!! هیچ جواب مثبتی نمیشنوند . و تنها یکی ازا آن برگه های آدرس کلیسا به او داده میشود که بروید و در این کلیسا ها غذایی بخورید.

  به راستی در این سرزمین مدعی دفاع از حقوق بشر و عضو پارلمان اروپا و امضا کننده پیمان ژنو و مسئول دفاع از سامان دادن به سیل پناهندگان چه کسی است !!! صفهای طولانی مردم و خانواده پناهندگان در بعضی از کلیساها و موسسات خیریه آمریکایی و کانادایی برای خوردن وعده های غذا ، گویا بی توجهی به پناهندگان سرگردان در این کشور است . ما با چشمان خود تقسیم کیسه های خواب توسط بعضی ازسازمان های خیریه را شاهد هستیم و این امر تنها به دلیل بی سرپناهی سیل عظیمی از پناهندگان است.  خوابیدن در کنار خیابان ها متداول است . پناه به خانه های فرسوده و مخرب بدون آب و برق امری عادی شده. در این کشور پناهنده وقتی خودش را معرفی میکند، کارتی برایش صادر میکنند و میگویند برو و برای خود زندگی کن.  این که کجا برود و کجا بخوابد و شکم خود را چگونه سیر کند برای هیچ کس اهمیت ندارد.

 سیل پناهندگان در سراسر این کشور در گوشه خیابان ها دست فروشی میکنند. شاید از این طرق بتوانند شکم های خود و خانواده را سیر کنند. یا خانه ای اجاره کنند. در آن چند کمپ کوچک که مملو از پناهنده است بعضی از مواقع از طرف جی سی آر خانواده ای که سرگردانی شان زیاد مشهود است با گریه و زاری و خواهش و تمنا برای چند روزی به مسافر خانه فرستاده میشوند. ولی همچنان برای سیر کردن خود باید منتظر باز شدن درهای کلیسا یا موسسات خیریه باشند. آن هم در هفته فقط چند نوبت. این بی توجهی به پناهندگان نقش کامل کنوانسیون جهانی سازمان یو ان و بر خلاف عهد نامه ژنو میباشد. به عقيده من وجود چنین مشکلات فزاینده ای را باید اول در تعطیل و غیر فعال بودن دفتر یو ان در این کشور دانست. وقتی این نهاد اعلام میکند ما تعطیل هستیم و هیچ خدماتی نمیتوانیم به پناهندگان بدهیم، از دیگر نهادها چه انتظاری میتوان داشت . دوم اینکه ما علنا مشاهده میکنیم کشور خوب یونان با مردم بسیار خوبش و رهبران سیاسی دموکرات آن به شدت با بحران مالی روبرو هستند . در ایجا یک سوال مطرح است این کشور بابت نگهداری پناهندگان مطابق منشور جهانی حقوق بشر بودجه ای دریافت میکند. چرا این مصیبت بزرگ و بی توجهی برای پناهندگان وجود دارد؟ این بودجه چه میشود؟  چرا هیچ نهاد جهانی براین مخارج نظارت ندارد؟ اگر در این خصوص بودجه ای دریافت نمیدارد چرا در این خصوص به نهاد های جهانی اعتراض نمیکند؟ از طرفی چرا اجازه نمیدهد پناهندگان گرسنه و بی جا و مکان این کشور را به قصد دیگر مملکت های مترقی ترک کنند؟

 در پایان میطلبد سازمان جهانی همبستگی ، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی فریاد پناهندگان را به گوش نهاد های مدعی دفاع از حقوق پناهندگان برساند .