|
|
حقوق زنان در جمهوری اسلامی شهمیرا قرایی جمهوری اسلامی از بدو قدرت یابی اش سرکوب همه جانبه زنان را آغاز کرد. از تحمیل نوع پوشش به آنها گرفته تا محدود کردن آنها در انتخاب شغل و رشته دانشگاهی، جامعه را به زنانه و مردانه تقسیم کردند. در این تقسیم بندی نیمه فروتر البته زنان بودند. رژیم بر پایه ایدیولوژی ارتجاعی خود سیاست هایی در پیش گرفت که هدف آنها نهایتا جز تحقیر و به انزوا کشاندن زنان نبود. قوانین حکومتی رژیم در حالت کلی ضد بشری، و به خصوص ضد زن هستند: قضاوت، شهادت، ارث، حقوق ازدواج و طلاق و پس از آن حضانت فرزندان، داشتن رابطه خارج از ازدواج، احکام جزایی مانند سنگسار و... غریب نیست که در عرصه اجتماعی نیز تنها زنانی امکان رسیدن به مناصب، هر چند مادونی و تشریفاتی، قدرت را می یابند که ملبس به همین قماش پوسیده فکری اند. اینان نه تنها هیچ گاه بر ضد این قوانین ضدبشری اعتراض نمی کنند، که خود مروج افکار مردسالارانه سنت پیغمبرشان درباب "نسوان" اند. طرفه اینکه این زنان در مخالفت با هر گونه بهبود شرایط زنان گوی سبقت را از مردان هم مشربشان ربوده اند. جالب است بدانیم که حتی یکی از همین خانم های نماینده در دفاع از حقوق زنان می فرمایند بهتر است ایران به کنوانسیون منع تبعیض علیه زنان بپیوندد (البته فقط به خاطر وجه جهانی، چون بند بند این کنوانسیون مهم نیست!) چنین زنانی که مصدر تشکل های گروه ها و تشکل های دولتی قرار می گیرند با طرح این شعار که اسلام می تواند مغایرتی با حقوق بشر نداشته باشد، همه همٌ خود را معطوف به جلب زنان ناآگاه و شکستن انسجام و اتحاد زنان برای احقاق حقوق شان می کنند. آیا اینکه دختر از سن 9 سالگی می تواند ازدواج کند موافق حقوق بشر است؟ آیا سنگسار کردن زنان ، یا نیاز زن به کسب اجازه از شوهر برای رفتن به سفر، و یا حتی انجام کوچک ترین امور شخصی اش با برابری جنسی همخوان است؟ زن وظیفه تمکین از شوهرش را دارد، ولی نمی تواند مگر در شرایط بسیار خاص درخواست طلاق کند، در حالی که دست مرد برای طلاق همسرش کاملا باز است. فقط کافی است عدم تمکین زن را نشان دهد."تمکین" همان معادل محترمانه بردگی جنسی است. آیا این برابری حقوق است؟ آیا تصور برده وار زن در اسلام، به لطایف الحیلی قابل تغییر یا اصلاح است؟ هر زمان که رژیم اسلامی احساس خطر می کند، سرکوب زنان را شدت می دهد. زمانی هم به دنبال کسب سود بیشتر به تجارت زن و دختر ایرانی می پردازد. زنان زندانی را به مثابه اسیران جنگی صدر اسلام جزو املاک و اموال خود می دانند و هر گونه تحقیر و بی حرمتی را به آنان روا می دارند. آیا اینها تطابقی با حقوق بشر دارند؟ زن ایرانی در تمام حیطه های زندگی فردی و اجتماعی خود، بنا بر قانون شرع اسلام، معروض انواع و اقسام تبعیض ها و بی حرمتی هاست و زنان حکومتی همچنان در شیپور این نظام ظلم می دمند. سوال این است که آیا در اسلام قانونی به عنوان حمایت از زن آمده که آن را مردان منظور نکرده باشند؟ تا جمهوری اسلامی هست و تا قوانین حاکم بر جامعه بر پایه شرع اسلام است، حاشا که هیچ زنی بتواند به حقوق حقه انسانی خود دست یابد. به امید پایان حکومت برده داری جمهوری اسلامی
|
|
Contact Address:Postbus 1312 - 5602 BH Eindhoven - Netherlands Tel: (+ 31) 613940534 Fax: (+1) 7345386165 E-mail: ifir@ukonline.co.uk website: www.hambastegi.org |