کيوان جاويد

دنيا زندان ما شده است. همه لذتهاى زندگى را از ما گرفته اند. خنده و شادى و رفاه و آسايش و امنيت انگار نمى تواند سهم ما نيز از زندگى باشد. همه چيز را براى ما تيره و تار کرده اند. ما که تا چشم باز کرده ايم حکومت سياه اسلام را ديده ايم، شکنجه و کشتار شده و اعتراضاتمان به خون کشيده شده است. ما که تا چشم بر هم مى گذاريم چهره عزيزانى را بياد مى آوريم که هزار هزار در زندانهاى اسلامى اعدام شده اند. زنانى را مى بينيم که حجاب اسلامى بر سرشان کشيده، دهها هزار نفرشان را مجبور کرده اند به تن فروشى رو بياورند. جوانانى که از سر ياس تن به اعتياد داده اند. ما از ايران مى آييم. از جايى که فقط بيش از ١٠ ميليون جوان بيکار دارد.

بى شک حقايق ايران را بسيارى از مردم در اروپا نمى دانند چون امکانات تبليغى عظيم را تبديل به مدرنترين ابزارهاى درغ پراکنى عليه مردم کرده اند. دولت انگليس در اروپا پيشتاز اين بى شرمى و وقاحت عليه پناهجوان شده است. هر روز کوهى از وارونه کردن واقعيت را بخورد مردم مى دهند تا نشان دهند زندگى انسانى حق ما نيست. ما را دزد و قاچاقچى و تروريست به تصورير مى کشند تا وجدان جامعه انسانى به دفاع از ما برنخيزد. اما همه ميدانند تروريستهاى دولتى و دزدان افسانه اى در همين پارلمانها اروپاى و از جمله در دولت انگليس لانه کرده اند. همه ميدانند دزد و قاچاقچى و تروريست کسى جز سران و کاربدستان جمهورى اسلامى و ديگر رژيم هاى سرکوبگر نيستند و ميليون ميليون انسان را آوره کرده اند تا راحتر بتوانند از قبل کار مردم زحمتکش زندگى کنند.

دولت انگليس با افتخار اعلام کرده است طى دو سال گذشته با کنترل مرزها ميزان ورود پناهجو به اين کشور را به يک سوم کاهش داده است. آنجا هم که ما پناهجويان با تن دادن به دهها خطر و بعضا با بجا گذاشتن همه خانواده و عزيزان خود توانسته ايم وارد اين کشور شويم در چشم بر هم زدنى کيس هاى پناهندگى ما بسته مى شود و مجبورمان مى کنند به زندگى مخفى رو بياوريم و دشوار ترين کارها را براى ادامه زندگى بپذريم. اما ما با صدايى رسا اعلام مى کنيم تن به اين سيه روزى نمى سپاريم. ما بلند مى شويم و انسانيت را به پشتيبانى از خود فرا مى خوانيم. ما اعلام مى کنيم انسانيت زنده است و اگر صداى ما شنيده شود دست يارى به سوى ما دراز مى شود. ما نيز در مقابل تعرض ضد انسانى دولت انگليس به اين دولت اعلام جنگ مى دهيم. همانطور که در طول حيات ٢٦ ساله حکومت اسلامى حتى يک روز دست از مبارزه نکشيده و با چنگ و دندان از حق حيات و يک زندگى بهتر دفاع کرده ايم. ما مى گويم در يک گوشه اى از اين جهان پهناور جايى براى زيستن ما، آنطور که شايسته انسان است بايد وجود داشته باشد. پناهندگى را حق خود و همه کسانى مى دانيم که از مرگ و نيستى و بدبختى جان بدر برده اند. ما اعلام مى کنيم که پناهندگى حق ما است و براى تحقق اين خواست عميقا انسانى مبارزه مان را سازمان ميدهيم. به فراخوان همبستگى - فدراسيون سراسرى پناهندگان ايرانى در هفته پناهنده از تاريخ ١٩ تا ٢٦ جون در لندن دست به تحصن مى زنيم تا صداى اعتراض متشکل خود را به گوش همه مردم شريف در اين کشور برسانيم و دولت را وادار کنيم دست از اين همه حق کشى آشکار و ضد انسانى بردارد و ما را بعنوان پناهنده بپذيرد. به اعتراض ما بپيونديد تا با همه نشان دهيم انسانيت مرز نمى شناسد و ما نيز حق زندگى داريم.