چهارشنبه بود که یکی زنگ زد و گفت ایرانیها قرار است فردا در شهرداری لیماسول گرد هم بیایند و اعتراضی ترتیب دهند . پنج شنبه ساعت 7 غروب به آنجا رفتم که فهمیدم مسئله چیز دیگری است و آن یک جلسه ایرانیها به اضافه شخصی از سازمان کیسا که برای کمک به پناهجویان کار میکند می باشد . در اول جلسه حدود نیم ساعت یا بیشتر حرف از منبع در آمد کیسا و از این جمله مسایل که تقریبا ربطی به ما نداشت گذشت .پس از آن دیگر سوالی از آن شخص نشد و خود ایرانیها وارد بحث شدند که نتیجه این بحث دو برگه ای است که برایتان میفرستم که البته از قبل توسط جمعی نوشته شده بود و ما اطلاعی از آن نداشتیم اما با اینکه این برگه ها را امضا کردیم همه مشکلات ما آنجا درج نشده بود از جمله افرادی همچون من که حدود یکی دو سال است به اینجا آمده ایم و از ابتدا با امیگریشن روبرو بوده ایم و در یو ان پرونده ای نداریم و یا هیچ یک از امکانات پناهندگان گذشته مانند کارت بیمارستان و ...  را از اول نداشته ایم که اکنون از ما بگیرند و.... ولی باز هم همین غنیمت است و قرار شد آنها را به دولت قبرس ارایه دادیم و نتیجه اینکه بنا به جوي که شما سراغ دارید نتوانستیم بهره ای از نماینده کیسا ببریم البته در آخر او مطلبی عنوان کرد که اگر عملی باشد چیز خوبی است و آن اینکه اگر ایرانی ها جلسه ای ترتیب دهند او تلاش میکند وزیر کشور قبرس یا وزیر دادگستری را متقاعد به حضور در این جلسه کند. مطلب دیگری که باید یاد آور شوم نام دو نفر از پناهجويان ايرانى است که حدود دو ماه در زندان لارناکا و قبل از آن ٧ ماه دار بازداشتگاه لیماسول بودند. طبق قوانين مهاجرت قبرس هر بازداشتى بايد ظرف ٢٤ ساعت بعد از بازداشت دادگاهى شوند. دادگاه ميتواند حكم بازداشت ٨ روزه صادر كند. اين حكم ميتواند سه بار (در كل ٣ روز) تمديد شود. به اين دليل كه مطمئن باشند دادگاهى خواهند شد. درهير اينصورت بازداشت پناهجويان غيرقانونى بوده و پناهجويان ميتوانند عليه بازداشت غيرقانونى خود دولت را به دادگاه برده و درخواست آزادي و غرامت نمايند.

اما متاسفانه آقایان اصغر دهقان نیری و مهدی دلیریان، که هنوز در بلاتکلیفی براى مدت طولانى در بازداشت غيرقانونى در زندان لارناکا میباشند.  علت انتقال آنها به زندان لارناکا را نيز بازدید از بازداشتگاه زندان لیماسول توسط بازرسان سازمان ملل اعلام كرده اند. من با خود آنها نتوانستم ارتباط بر قرار کنم و اطلاعات را از افراد دیگری کسب نمودم. آنها به مصاحبه هم نرفته اند یک روز به بهانه مصاحبه به سفارت ایران برده شدند و چون سفارت ایران با برگرداندن آنها به ایران (چون خودشان موافق نبودند)، موافقت نکرد دوباره به زندان باز گردانده شدند. دولت قبرس دو راه حل پیش پای آنها گذاشته است (زندان یا ایران). یاد آور میشوم که آنها هنگام مراجعه به اداره کار دستگیر شده بودند .

امیدوارم که شما بتوانید با انعکاس اخباری از این دست به مراجع بالا کمکی به ایرانیان داخل قبرس بکنید و ما را از این وضعیت نجات دهید .

 نامه جمعى از پناهندگان ايرانى در قبرس به سازمانهاى بين المللى

ما عده ای از پناهجویان ایرانی که مدت ٥ سال بیشتر یا کمتر در کشور قبرس بطور بلاتکلیف زندگی میکنیم که به دفعات متعدد برای مصاحبه به یو ان احضار شده و با سوال و جوابهایی به شكل بازجویی روبرو شده و سپس دریک انتظار طولانی برای دریافت جواب مانده ایم که همراه با ناراحتی های شدید روحی و فکری برای خود و خانواده هایمان بوده است . این زندگی ناگوار و به دور از هر نوع آسایش و رفع نیازهای اولیه مادی و معنوی و فرهنگی در غربت با تمامی مصایب و فراز و نشیب هایش رها شده و تنها مانده در یک جامعه بیگانه از هر لحاظ چه فرهنگی و چه اجتماعی و چه اقتصادی و فکری آن است و در کنار این مصایب با نوعی کنترل شدید و زیر ذره بین بودن از طرف مامورین پلیس و امیگریشن میزبان نیز روبرو بوده ایم . در نهایت نیز یو ان با یک جواب رد بدون توجه به دلایل یا مدارک و یا نوع حکومت در کشور ایران حکمی برای همگان صادر کرده که ناامیدی و یاس را به همراه دلنگرانی ها و ترس از بازگشت به کشور خود و خطرات آن را برایمان به ارمغان آورده است .

١. در یکسال اخیر نیز با احضار بازي و مصاحبه جدید از طرف امیگریشن دولت قبرس با شخص یا اشخاص دیگری روبرو شدیم که بدون داشتن هیچ گونه اطلاعات و آگاهی از شرایط داخلی ایران و وضعیت جهانی ایران در شرایط فعلی و یا شناختی از نیروهای اپوزسیون ایرانی در داخل یا خارج که خود نشان از بیگانگی مصاحبه گر از هر نوع اخبار و اطلاعات جهانی میباشد با یک رفتار خشن و تند روبرو شدیم که اجازه هیچ گونه پاسخ گویی و توضیحات را نمیداد و فقط به جواب بله یا نه اکتفا میکرد ، که به همراه یک فرد نا معقول و مورد سو ضن از طرف ما مصاحبه شوندگان به عنوان مترجم با تمسخر و یا استهزا جلسه مصاحبه را برگزار میکردند .

٢. در طی چند ماه اخیر نیز با سیل جواب های ردی و یا نامه های ٧٥ روزه که از تاریخ ثبت مدت طولانی گذشته تا به دست گیرنده برسد حکم نهایی را صادر کرده اند و بدون توجه به زمان تعیین شده ٧٥ روز امیگریشن اقدام به دستگیری های گسترده کرده است.

٣. افرادی هم که برای انجام کارهای اداری مثل اطلاع دادن تغییر آدرس و یا دریافت مدارک و یا تاییدیه هایی به امیگریشن به خصوص لیماسول مراجعه کرده اند با تهدید و توهین و یا عدم هیچ گونه همکاری مامورین و رفع مشکلات و یا گرفتن مدارک اشخاص مثل آیلین ها (دفترچه اتباع بیگانه ) و یا برگه پینک (برگه اجازه کار و یا اقامت موقت ) از آنها و یا زدن مهر عدم تایید بر این مدارک و یا مواردی با زندانی شدن و اخراج از قبرس روبرو شده اند .

٤. تمامی افراد دستگیر شده در طی دو یا سه ماه گذشته بدون رسیدگی به سرنوشت آنها و یا دادگاه رفتن بلاتکلیف در زندان ها حتی بازداشتگاه ها باقی مانده اند .

٥. وکلایی هم که پناهجویان برای نوشتن نامه اعتراضی و یا فرجام خواهی یا برای زندانیان در بند به آنها مراجعه کرده اند و با پرداخت مبالغ گزاف به عنوان وکیل برای خود انتخاب کرده اند نیز همگی با همین برخورد های تند از طرف ادارات یا امیگریشن روبرو شده اند و هیچ کدام امیدی برای کمک رسانی هو همیاری با پناهجویان را ندارند .

٦ . بیمه درمانی ، کمک رسانی اداره کاریابی ، حق تحصیل برای کودکان ، کلاس زبان کشور میزبان ، حمایت های قانونی و یا دیگر کمکها و قهوانین مندرج در دفترچه حقوق پناهجویان درج شده ، هیچ کدام شامل حال ما پناهجویان نیست .

٧. مدارک بیمه و کارت بیمارستان پناهجویان را لغو کرده اند و یا با حرکت های توهین آمیزی از دست مراجعه کننده به بیمارستان گرفته و پاره کرده اند .

٨. در اداره کاریابی در زمان مراجعه با مامور پلیس یا امیگریشن مواجه شده و دستگیر شده و یا کاری برایشان موجود نمیباشد .

٩ . در هفته های اخیر نیز عده زیادی از پناهجویان را که قرار داد کار با کارفرما داشته اند را از کار اخراج کرده اند و در پاسخ گفته اند اجازه کار ندارید در حالی که حق بیمه درمانی و بازنشستگی و ... در تمام دوره کار از حقوق افراد کم شده و به حساب دولت واریز شده است و حالا چه کسی پاسخگوست !!!

١٠ . موسسات کلیسا و یو ان نیز که برای کمک و حمایت پناهجویان فعالیت میکنند نیز هیچ گونه قدرت اجرایی و یا نیروی حمایتی یا کمک رسانی و یا پاسخ گویی به ما پناهجویان را ندارند .

در نهایت ما دست به قلم برده تا مشکلات خودمان را با مسیولین در میان بگزاریم

ایا در شرایط کنونی و جو حاکم بر ایران و حکومت دیکتاتور و بی قانون ایران و تهدیدات خارجی بر کشور ایران باز پس فرستادان ایرانیان به کشور خود و یا رد تقاضای پناهندگی آنان با مفاد قطع نامه حقوق بشر سازمان ملل یا اتحادیه اروپا همخوانی دارد !!!.....

ما تقاضای احقاق حقوق بشری و انسانی از دست رفته خود را داریم وبرای رسیدن به این حق قانونی خود در تلاش هستیم و از دولت قبرس ، پارلمان اروپا و دیگر نهاد ها و ارگان های جهانی حقوق بشر تقاضای رسهیدگی و پاسخگویی آن را داریم .

با تشکر‌