جاى من در اين دنيا کجاست؟

جرم من در ايران، سازمان دادن جشنهاى عروسى و تئاتر بود.

يکسال و نيم زندگى مخفى در نروژ، يکسال و نيم دلهره و اضطراب و سالهاى سال سرگردانى و نا امنى ، اين نتيجه علاقه من به شادى و رقصِ و نتيجه شغلم در ايران است.

من بهرام خياط هستم. يک انسان معمولى که اگر در جامعه اى نرمال زندگى ميکرد، مشغول کار و شغل خودش بود و نه فقط به کسى آسيبى نمى رساند، بلکه در جشن و عروسى و شادى مردم دخيل بود و کارى ميکرد که اين مراسمها به نحو احسن انجام گيرد. اما از بد شانسى من متولد ايران هستم و در اين مملکت با حضور جمهورى اسلامى همه چيز قدغن است بويژه رقص و شادى و تئاتر و کمدى و غيره همه پايه هاى اسلام آنها را خراب ميکند. اسلام و حکومت اسلامى مخالف شادى و مخالف آزادى و امنيت روحى افراد اند. من بدليل مشغول بودن به اين کار، دستگير و روانه زندان شدم. يکسال تمام در سلول زندان پوسيدم، فقط به اين جرم که شادى را در دنياى غمگين و وحشتناکى که حاکمين در ايران باعث شده بود، به خانه هاى مردم مى بردم. آنها مرا به دادگاه " انقلاب " فرستاده و مشغول انجام مراسم زدن مهر ضد انقلاب و مرتد به من بودند. يعنى ميخواستند مقدمات اعدام مرا فراهم آورند.

من در فاميل خودم فکر ميکنم مثل همه مردم در ايران تعداد زيادى اعدامى دارم. يعنى از افراد فاميل من تعدادى اعدام شده و تعدادى که از ايران خارج شده اند، کماکان مشغول فعاليت سياسى هستند. آنها پرونده مرا به اين فعاليتها ربط داده و پرونده کت و کلفتى براى من ترتيب دادند. اکنون من در نروژ هستم و و وقتى از اين سرنوشت حرف ميزنم برايشان عجيب است. برايشان عجيب است من بدليل سازمان دادن مراسم عروسى و ترتيب دادن تئاتر کمدى به اعدام محکوم شوم، برايشان عجيب است که کيس من به دادگاه انقلاب برسد و برايشان عجيب است من زندانى شده باشم. آيا کسى است به اينها بگويد که زنانى را فقط بجرم زدن لاک ناخن گرفته و حتى به پاى جوخه اعدام بردند. آيا کسى هست به اينها بگويد که جوانانى را بجرم فحش دادن به يک مقام رژيم کشته اند. آيا کسى است بکويد زندانهاى حکومت اسلامى مملو از کسانى است که بجرم " واهى توهين به مقدسات" روانه زندان کرده اند. آيا کسى است بکويد در ايران يک حکومت فاشيست اسلامى بر سر کار است.

از فدراسيون ميخواهم به من کمک کنند در اينجا اقامت قانونى گرفته و زندگى کنم. جاى من در اين دنيا کجاست؟