گزارشى از چند ساعت تلاش و مبارزه در مقابل دفتر يوان در آنكارا

 

حميد نيك بين

 

 بدينوسيله گزارش تجمع پناهندگان موسوم به شمال عراقى كه امروز ١٣ دسامبر ٢٠٠۵ در مقابل دفتر كميسارياي پناهندگان سازمان ملل در آنكارا صورت گرفت را به اطلاع عموم ميرسانم:

 

از ساعت ٨.٣٠ صبح امروز حدود ٣٠٠ تن از پناهندگان موسوم به شمال عراقى طبق يك قرار از پيش تعيين شده و از شهرهاى مختلف تركيه به منظور اعتراض به سياست هاى سهل انگارانه و غير انسانى كميسارياي پناهندگان سازمان ملل و دولت تركيه در خصوص سرنوشت آنان در مقابل دفتر يوان آنكارا تجمع كردند. پناهندگان نامه اعتراضي و  ليست مطالبات خود را به زبان انگليسي كه شامل مطالبات زير بود را تحويل مسئولين يوان دادند:

 

١ ـ دولت تركيه بايد سريعا اين گروه ١٢٠٠ نفره پناهندگان شمال عراقى بعنوان پناهنده موقت برسميت شناخته و به آنها براى انتقال به كشور سوم اجازه خروج قانونى دهند.

 

٢ ـ يوان بايد سريعا اقدامات لازم براى انتقال اين افراد به كشور امن سوم و پناهنده پذير را انجام دهد.

 

٣ ـ كشورهاى پناهنده پذير موظفند كه اين گروه را مورد پذيرش قرار دهند.

 

پس از ارئه اين نامه، مسئولين يوان پيشنهاد دادند كه چند نفر به عنوان نماينده براى مذاكره وارد ساختمان شود. پيشنهاد مذاكره با چند تن از نمايندگان توسط پناهندگان معترض رد شد. پناهندگان ميگفتند كه تجربه چند ساله نشان داده كه مذاكره بي حاصل است. و ما براي مذاكره نيامده ايم براي اعتراض و رسيدگي فوري به خواسته ها و مطالباتمان آمده ايم. و اينكه شما اگر صحبت تازه اى داريد در جمع همه اين پناهندگان مطرح كنيد.  به دنبال اعتراض پناهندگان، يكي از مسئولين يوان در مقابل حاضرين صحبت كرد. وي نيز حرف تازه اى براي گفتن نداشت. فقط اعلام كرد كه تا ١٠ روز ديگر يوان با وزارت كشور و چند تن از نمايندگان پناهندگان مذاكره كرده و طرح پيشنهادى ما اين است اين افراد در گروهها و دسته جات مختلف مصاحبه آراراف ( مصاحبه براي انتقال به كشور سوم) شده و از تركيه خارج مينماييم. وي افزود اميداوريم كه دولت تركيه نيز با طرح ما موافقت كند و اين مشكل حل گردد. پناهندگان به صحبت اين نماينده يوان اعتراض كرده و آن را مثل وعده هاي دروغين قبلى نشانى از بازي كردن با سرنوشت و زندگى اين پناهندگان ميدانستند. در همان حاليكه پناهندگان به صحبت ها و وعده هاى دروغين مسئول يوان اعتراض ميكردند پليس ضد شورش اقدام به بستن كليه راههاي ورودي و خروجى به ساختمان يوان كرد. پليس حتي تلاش ميكرد كه  مانع ورود خبرنگارانى شود كه قصد داشتند از اين اعتراض گزارش تهيه كنند. با بالا گرفتن فضاي اعتراضي مردم با مسئول يوان، پليس شروع به تهديد پناهندگان كرد. پليس فرياد ميزد يا بايد اينجا را فورا ترك كرده و متفرق شويد يا شما را دستگير و از تركيه اخراج خواهيم كرد. پناهندگان به تهديدات پليس توجهي نكرده و به اعتراض خود ادامه دادند. پليس سپس اقدام به حمله به پناهندگان و ضرب و شتم آنان كرد. پناهندگان با ديدن صحنه هجوم وحشيانه پليس به تجمع اعتراض آميزشان تلاش ميكردند با هر وسيله اى از خود دفاع كرده و مانع پيشروى پليس شوند. در همين اثنى تعداي از پناهندگان با سنگ ساختمان دفتر يوان را مورد هدف قرار دادند كه چند شيشه اين ساختمان شكسته ميشود. پليس با خشونت بيشتر به پناهندگان حمله كرده و هر كسى را كه به دستشان ميرسيد با ضرب و شتم بازداشت كرده و به اتوبوس ويژه بازداشتيان انتقال ميدادند. زن پناهنده اى تلاش ميكرد تا جلوى دستگيري همسرش را بگيرد اما پليس ضد شورش با خشونت زن را از شوهرش جدا كرد. زن با يك چاقو تهديد به خودكشى كرد و اعلام كرد يا همه را آزاد كنيد يا من به زندگى مشقت بار خودم براي هميشه خاتمه ميدهم. وي فرياد ميزد ديگر نميخواهم تن به يك مرگ تدريجي دهم. ۵ پليس به زن حمله ور شده تا چاقو را از دستش بيرون بكشند. چاقو در نهايت به دست زن فرو رفت و خون از دست هاى وي جارى شد. كودكانى كه با والدين شان در اين تجمع شركت داشتند با ديدن صحنه يورش پليس كه با باتوم به سپرهايشان ميكوبيدند و ضرب و شتم و كتك زدن دوستان و فاميلهايشان،  وحشت كرده و شيون و گريه ميكردند. پليس كليه حاضرين را دستگير و با چند اتوبوس به امنيت مركزى آنكارا انتقال دادند. كليه دستگير شدگان ساعاتي بعد به ايستگاه اتوبوس آنكارا برده شده كه به شهرهايشان بازگردند.

 

اعتراض ١٣ دسامبر زنگ خطر و هشدار جدي به مسئولين كميسارياي پناهندگان سازمان ملل تركيه بود. هيچ ميزان ضرب و شتم و سركوب پليسى نميتواند پناهندگان را متقاعد كند كه به انزوا و خلوت خود پناه برده و دست از سر يوان بردارند. كميسارياي پناهندگان سازمان ملل تا انتقال كامل كليه اين گروه ١٢٠٠ نفره لحظه اى از اعتراض متحدانه پناهندگان و سازمان هاى بين المللى مدافع حقوق انساني در امان نبوده و نخواهد ماند. اين سازمان هيچ راهى جز انتقال همه اين افراد به كشور سوم ندارد.

 

   شما در اين باره چه نطرى داريد؟