فرید یوسفی

نامه سرگشاده به رئیس کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در پاکستان

همانطور که اطلاع دارید شمار زیادی پناهجو از کشور ایران از کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل سالها پیش درخواست پناهندگی کرده اند. تعدادی از آنها بین 4 تا 10 سال است که در کشور پاکستان در غیرانسانیترین شرایط زندگی میکنند. بسیاری از آنها خانواده های دارای فرزند هستند و از طرف دفتر سازمان ملل نه به آنها کمک نقدی میشود و نه به درخواست پناهندگیشان پاسخ مثبت داده میشود. بیکاری و شرایط سخت زندگی و عدم هر نوع دورنمایی برای انتقال این پناهجویان به کشور سوم بر روح و روان آنها و خانواده هایشان تأثیرات منفی گذاشته و آنها را به یأس و ناامیدی کشانده است.

وظیفه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل این است که به وضعیت زندگی مراجعه کنندگان به این سازمان رسیدگی نماید و در پروسه معینی شرایط انتقال آنها را به کشورهای ثالث مهیا کند. مطابق اصل 51 بند 3 قانون کنوانسیون ژنو لازم است پرونده همه این افراد مورد  رسیدگی فوری قرار گیرد و به عنوان پناهنده بپذیرفته شوند.

 دلیل دفاع فدراسیون از پذیرش  این پناهجویان بعنوان پناهنده بسیار روشن است. در قانون کنوانسیون ژنو مصوب 1951 فرض این است که هیچکس بدون ترس موجه خانواده خود را سالها ترک نمیکند در حالیکه پناهجویان ایرانی در اسلام آباد سالهاست از شرایط سخت زندگی و با کمترین امکانات  و مشکلات مدارس و تحصیلات فرزندانشان به تحمل زندگی سخت در پاکستان تن داده اند و به هیچوجه حاضر به بازگشت به ایران نیستند.

سؤال من بعنوان دبیر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی از دفتر سازمان ملل در پاکستان این است که اگر پناهجویان ایرانی در پاکستان بدلیل ترس از بازگشت به جمهوری اسلامی  به این سازمان پناه نیاورده اند به چه دلیل دیگری آن شرایط غیر انسانی را تحمل می کنند؟  چه دلیلی دارد این همه سختی و مرارت را به جان بخرند ولی حاضر به بازگشت به ایران نباشند؟ مگر سازمان ملل وضعیت حقوق بشر در ایران را زیر نظر ندارد؟ مگر این سازمان نمی داند که حقوق بشر در ایران تحت حاکمیت خامنه ای و احمدی نژادها هیچ معنا و مفهومی ندارد.

مگر سازمان شما در همین 3 ماه گذشته در جریان نبود که در زندانهای جمهوری اسلامی چه جنایتی در حق مردم ایران صورت  گرفت؟ مگر درجریان نیستید که در همین دوره سه ماهه چقدر تجاوز جنسی صورت گرفت و چقدر کشتند و دست و پا خرد کردند و توجه مطبوعات جهان را به جنایات خود علیه مردم ایران معطوف کردند؟  پناهجویان ایرانی در پاکستان، مثل همه مردم جوامع دنیا محل زندگی خود را دوست دارند، اعضای خانواده و وابستگان خود را دوست دارند ولی در امنیت و آرامش نبوده اند و برای همین بود که مجبور به ترک محل زندگی خود شدند و به آن زندگی جهنمی در پاکستان تن داده اند.

از نظر شما چه اتفاق دیگری باید رخ می داد تا کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل یکبار دیگر به همین قوانین نیم بند پناهنده پذیری خود نگاه کند و سری به طرف پناهجویان ایرانی برگرداند؟

جهت اطلاع 38 نفر از پناهجویان ایرانی شامل 21 کیس در اسلام اباد برای فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی نامه نوشته اند و خواستار  کمک شده اند. فدراسیون ما تصمیم گرفته است صدای اعتراض این پناهجویان را به سازمان ملل در امور پناهندگان و همه سازمانها و نهادی دفاع از حقوق پناهندگی برساند. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی خواستار رسیدگی فوری کمیساریایی عالی پناهندگان سازمان ملل به پرونده پناهجویانی است که مشخصات آنها را به همراه این نامه دریافت می کنید. ازنظر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی این پناهجویان باید فورا به کشور سومی انتقال یابند تا از یک زندگی امن برخوردار گردند.

با احترام

عبدالله اسدی دبیر همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

23 سپتامبر 2009