فرید یوسفی

به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در ترکیه

موضوع : رسیدگی به وضعیت 3 پناهجو از ایران 

حتما دفتر کمیساریایی عالی پناهندگان سازمان ملل اوضاع حقوق بشر در ایران را به خوبی زیر نظر دارد. در واقع چیزی  بنام حقوق بشر در ایران وجود ندارد. ظلم و ستم و كشتار بيرحمانه مردم از سوی رژیم اسلامی در ایران، تحمیل سیاهترین زندگی  به كارگران در طول سى سال گذشته، تعقیب و خانه گردی و تجاوز جنسی به زندانیان به دنبال رویدادهای پس از انتخابات و محاکمات غیر عادلانه از سوی دادگاههای قضایی جمهوری اسلامی توجه تمام مردم جهان را به نقض سیستماتیک حقوق بشر درایران جلب کرده است.

سنديكاى كارگران شركت واحد اتوبوسرانى تهران كه عضويت آن در CFTUI  پذيرفته شده است نامی آشنا در میان اتحادیه های کارگری جهان است. منوچهر مهدوی تبار یکی از فعالین این سندیکا بود که از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی تحت پیگرد قرار گرفت و به ترکیه گریخت و از طریق دفتر سازمان ملل در امور پناهندگان در تاریخ 9 نوامبر 2006 به همراه همسرش به عنوان پناهنده پذیرفته شد و به کانادا منتقل گردیدند.

 به دنبال خروج منوچهر مهدوی تبار از ایران عليرضا مهدوی تبار، مهدى مهدوی تبار و حميده مهدوی تبار فرزندان منوچهر بطور مستمر از سوی نیروهای رسمی و غیر رسمی رژیم اسلامی مورد اذیت و آزار قرار گرفتند و به جرم همکاری با پدرشان در جهت دفاع از سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی، آنها را از ادامه تحصيل، کار و ورزش محروم کردند و به بهانه های مختلف فرزندان این فعال کارگری را به دستگاههای جاسوسی و امنیتی خود احضار می کردند و مورد بازجویی قرار می دادند.

با توجه به موارد فوق، مطابق اصل 51 بند 3 قانون کنوانسیون ژنو، فرزندان منوچهر مهدوی تبار بشدت مورد ظلم موجه قرار داشته اند و به همین دلیل لازم است به عنوان پناهنده  پذیرفته شوند و به کشور سوم انتقال یابند.

دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل  می بایست با توجه به موقعیت این خانواده به فرزندان آقاى منوچهر مهدوی تبار توجه بیشتری می کرد. از این نظر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی خواستار رسیدگی فوری به پرونده این سه فرزند فعال کارگری و برسمیت شناختن حق پناهندگی و انتقال آنها به کشور سوم است.

رونوشت به سازمان عفو بین الملل

و سازمان دیده بان حقوق بشر

عبدالله اسدی

دبیرهمبستگی، فدراسيون سراسری پناهندگان ايرانى

 23سپتامبر 2009