|
| |
|
با سلام جناب آقای اسدی
همانطوریکه اطلاع دارید بعد از جریانات انتخابات ریاست جمهوری ایران تاکنون بیش از 40 خبرنگار، گزارشگر و دست اندر کار رسانه های خبری به دلیل مسایل امنیتی از ایران خارج و در کشورهای دیگر و بویژه کشورهای اروپایی پناهنده شده اند اما اطمینان داشته باشید اگر این آمار در حال حاضر به دو یا سه برابر افزایش نیافته به دلیل عدم توانایی و نتوانستن بسیاری از خبرنگاران که شرایط بسیار حادی را سپری میکنند بوده است. آقای اسدی خداوند را شاکر باشید که هم اکنون در این فضای وحشتناک رعب آور زندگی نمی کنید فضایی که برای خبرنگاران منتقد و حقیقت گو و مخالف دوزخ عالم خاکی است و وقتی زیر چشم بند گریه می کنی نمی دانی برای آینده مجهولی است که در پیش داری یا از شکستن غرور و بی عدالتی عریان و شکی ندارم آنهایی که تاکنون از چشم بند محروم بوده اند صبح و شب خود را باور ندارند و در هراسی بی پایان روزگار می گذرانند جناب اسدی من نیز از جمله خبرنگارانی هستم که با 16 سال سابقه مطبوعاتی و با وجود اینکه در یک رسانه غیر رسمی دولتی کار می کردم اما به دلیل قبول مسئولیت در شورای سیاستگذاری ستاد انتخاباتی کاندیدای معلوم تاکنون بارها و بارها و در وحشیانه ترین رفتارهای غیر انسانی توسط نهادهای اطلاعاتی و دولتی و انتظامی دستگیر و در زندانهای انفرادی ناکجا آباد به مدت نا معلوم دست از عالم هستی شسته ام اما تقدیر مقتدر بی همتا چنانچه شیشه را در بغل سنگ نگه می دارد ما نیز نگه داشته تا در خلوت سلولهای انفرادی زیر چشم بند با خود خالق خلوت کنیم و تامل نماییم
و امروز اگر آزادم تا بتوانم برایتان ای میل بفرستم نعمتی است که با هزاران تضمین و تعهد امکان پذیر می شود و من از این فرصت می خواهم برای رهایی ابدی بهره جویم پس راهنمایی ام نمایید چگونه خود را به یکی از کشورهای اروپایی برسانم البته در شرایط کنونی امکان اخذ ویزا از کشورهای اروپایی را ندارم ایا با حضور قانونی در کشور ترکیه و ارایه مدارک روزنامه نگاری و فعالیتهای سیاسی به سفارتهای مختلف می توان تقاضای پناهندگی نمایم؟ یا اگر راه دیگری است که بی شک شما عزیران بنا به تخصص کاری و برنامه ای بهتر می توانید راهنمایی فرمایید با سپاس اسم مستعار رامین --------------------------------------------------------------------------------------------- پاسخ به رامین رامین عزیز سلام. ما نیز جزو آن کسانی هستیم که مدت 30 سال است علیه تمام آن بی حقوقیهایی که از سوی نظام جمهوری اسلامی به مردم ایران تحمیل شده است ایستاده ایم و از حقوق پایه مردم در اشکال گوناگون دفاع کرده ایم. از نظر ما جمهوری اسلامی به هیچ وجه و با هیچ جناحش قابل اصلاح نیست. در این مورد هرچه به جلو آمده ایم صحت بحثهای ما روشنتر شده است. من هم موقعیت کنونی شما را درک میکنم و از وضعیتی که برای شما پیش آمده است بسیار متأسفم.
در مورد شرایط پناهندگی ات باید بگویم که شما میتوانید به ترکیه بروید و از کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل تقاضای پناهندگی کنید. تصور نمیکنم در صورت مراجعه به سفارتخانه های غربی نتیجه مثبتی بگیرید. توصیه من به شما این است که این کار را در ایران انجام بدهید و یا اگر آشنایی در خارج از کشور دارید از آنها بخواهید تا برای شما ویزای دعوتی بفرستند. این راه بهترین و کم دردسرترین راهی است که میتوانید در پیش بگیرید.
نکته دیگری که لازم است با شما در میان بگذارم این است که صرف معرفی مدارک خبرنگاری ات به بخش پناهندگی سازمان ملل کافی نیست باید سعی کنید در تمام گفته های خود نشان دهید که بعنوان یک خبرنگار تحت پیگرد قانونی بوده اید و امکان بازگشت به ایران را ندارید. سعی کنید هر جا که رسیدید با ما تماس بیگرید تا در مراحل مختلف پروسه پناهندگی ات از سوی فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی راهنمایی شوید. سؤالاتی که به ضمیمه این نامه برایت میفرستم آن را با دقت بخوانید و گفته ها و داستان زندگی خود را بر مبنای آن تهیه و تنظیم کنید.
نکته دیگر این است که هنگام ورود به ترکیه یا باید پاسپورت به همراه داشته باشید و یا تا زمان معرفی خود به کمیساریایی عالی پناهندگان سازمان ملل گیر پلیس نیفتید چون هم خطر پازداشت طولانی مدت را دارد و هم خطر بازگرداندن به ایران.
برایت آرزوی موفقیت میکنم عبدالله اسدی 30 اکتبر 2009
|
